Кіріспе
Бұл – струн квартет композиторларының тізімі, туған күніне және содан кейін тегіне қарай хронологиялық ретпен сұрыпталған. Тізімге тек Википедияда мақаласы бар композиторлар ғана енген. Бұл тізім әрі қарай толықтырылуы мүмкін. Сылбырлы квартеттер әдетте екі скрипка, виола және виолончель төрт аспап үшін жазылады, егер басқаша көрсетілмесе.
This is a list of string quartet composers, chronologically sorted by date of birth and then by surname. It includes only composers who have Wikipedia articles. This list is by no means complete. String quartets are written for four string instrumentsusually two violins, viola and cellounless stated otherwise.
XVI ғасырда дүниеге келген
Грегорио Аллегри (1582–1652): Оған екі скрипка, виола және виолончельге арналған ең ерте белгілі композиция жатады (бірақ ол "Duoi Violini, Alto, & Basso di Viola" деп аталады). Ғалымдар оны көбінесе "Симфония" немесе төрт бөлімді соната деп атайды. Дегенмен, бұл осы құрам үшін жазылған, сол кездегідей бассо континуо қолданылмаған алғашқы туынды.
17 ғасырда дүниеге келген
Алессандро Скарлатти (1660–1725 жж.): Ол жазған камералық сонаталардың арасында екі скрипка, альт және виолончельге цембальсыз (шамамен 1715–1725 жж.) Sonate a quattro per due violini, violetta e violoncello жинағы бар. Георг Филипп Телеманн (1681–1767 жж.): Мысалы, А мажордағы Соната á Violino I, Violino II, Viola e Violono, TWV 40:200. Камералық ішекті оркестр үшін кеңейтілген нұсқасы да бар.
1700-ші жылдары туған
Джованни Баттиста Саммартини (шамамен 1700–1775 жж.): Көптеген квартеттер жазды, бірақ осы орташа құрамға арналған көптеген ерте туындылар сияқты, олардың кейбіреулерін шағын скрипкалық оркестр де орындай алады. Чарльз Уэсли (1707–1788 жж.): 1779 жылы 6 квартет жарияланды. Франц Ксавер Рихтер (1709–1789 жж.): 1757 жылы Op. 5 деген нөмірмен жеті скрипкалық квартет жазды.
1720 жылдары туған
Пьетро Нардини (1722–1793): алты скрипкалық квартет, шамамен 1767 жылы жарық көрген. Карл Фридрих Абель (1723–1787): алтыдан топтап басылған: op. 8 (1769); op. 12 (1775), op. 15 (1789). Джованни Баттиста Сири (1724–1808): 6 скрипкалық квартет Op.13. Флориан Леопольд Гассманн (1729–1774): Ол 37 скрипкалық квартет жазған деген болжам бар, оның ішінде алты квартет шамамен 1768 жылы Op. 1 (H431–436) ретінде; Op. 2 жинағы (H441–442, 435, 444–446); және тағы алтысы 1804 жылы, өлімінен кейін жарияланған (H451–456).
Florian Leopold Gassmann (1729–1774): He is thought to have composed 37 string quartets, including six quartetti published c. 1768 as Op. 1 (H431–6); a set published as Op. 2 (H441–2, 435, 444–6); and a further six published posthumously in 1804 (H451–6).
1750 жылдары туған
Антонио Розетти (шамамен 1750 – 1792): Он бір скрипкалық квартет. Бартоломео Кампаньоли (1751–1827): Алты скрипкалық квартет. Джон Марш (1752–1828): Си мажордағы скрипкалық квартет (сақталған жалғыз квартет). Франц Антон Хоффмайстер (1754–1812): Елу скрипкалық квартет (плюс жеті скрипка, екі альт және виолончельге арналған) (дерегі көзі: Grove online). Питер Винтер (1754–1825): Кем дегенде сегіз скрипкалық квартет. Джованни Баттиста Виотти (1755–1824): Он бес скрипкалық квартет. Франц Грилл (1756?–1792): Тоғыз скрипкалық квартет. Вольфганг Амадей Моцарт (1756–1791): Жиырма үш скрипкалық квартет, оның ішінде алты «Хайдн квартеттері» (1782–1785) – оның ең жақсы туындылары саналады, «Хоффмайстер квартеті» (1786) және «Пруссия квартеттері» (1789–1790). Жозеф Мартин Краус (1756–1792): Он скрипкалық квартет. Сондай-ақ, оның ре мажордағы флейталық квинтетіне назар аударыңыз. Пол Враницкий (1756–1808): Жеті жүз үш скрипкалық квартет жазған, олардың ең жақсылары (Op. 16-ның алты квартеті, Op. 23-ның алты квартеті) сапасы жағынан Хайдн мен есейген Моцарттан кейін екінші орында тұрады. Игнац Плейель (1757–1831): Хайднның шәкірті, 70 скрипкалық квартет жазды. Алессандро Ролла (1757–1841): Он скрипкалық квартет: үші Op. 2 ретінде, үші Op. 5 ретінде және тағы төрт квартет (дерегі көзі: Grove). Франц Кроммер / Франтишек Крамяр (1759–1831): Шамамен 100 скрипкалық квартет, олардың көпшілігі 19 ғасырдың басында Венада өте танымал болды және Бетховеннің квартеттерімен салыстырылды.
1760 жылдары туған
Луиджи Черубини (1760–1842): Алты скрипкалық квартет (1814–1837). Ян Ладислав Дюсек (1760–1812): Үш скрипкалық квартет, Op. 60. Антонин Враницкий / Антон Враницкий (1761–1820): Отыз квартет. Вена "скрипка мектебінің" негізін қалаушы және көрнекті виртуоз, ол Игнац Шупанцигтің ұстазы және Лобковиц оркестрінің жетекшісі болды. Адалберт Гирвец / Войтех Матьяш Жировец (1763–1850): Моцарттың досы, кем дегенде қырық екі скрипкалық квартет жазды (Grove), мүмкін елуден астам (Hyperion CD жазбалары). Пол Алдей (шамамен 1763 – 1835): Үш скрипкалық квартет (B-бемоль мажор, A мажор, C минор) (Лондон & Оксфорд, шамамен 1795 ж.). Жозеф Леопольд Эйблер (1765–1846): Моцарттың досы, Альбрехтсбергердің шәкірті (ол оны Моцарттан басқа Венадағы ең ұлы музыкалық гений деп жариялады) және Жозеф Хайднның қолдауында болды. Үш скрипкалық квартет, Op. 1, CD-де бар, 1787 жылы 22 жасында жазылған (1794 жылы жарық көрген). Родольф Кройцер (1766–1831): Он бес скрипкалық квартет. Сэмюэл Уэсли (1766–1837): Кем дегенде бір квартет (E мажор, шамамен 1810 жылы жазылған). Бернхард Ромберг (1767–1841): Он бір толық скрипкалық квартет, Op. 1 және 25-те әрқайсысы үш квартеттен тұратын екі жиынтық, сондай-ақ жеке квартеттер Op. 12, 37, 39, 59, 60. Андреас Ромберг (1767–1821): Жиырма тоғыз толық скрипкалық квартет: Op. 1, 2, 5, 7, 16, 30, 53, 59 және 76-да әрқайсысы үш квартет; жалғыз квартет, Op. 40, және керемет квартет, Op. 11. Сондай-ақ, ол скрипкалық квартет үшін үш рондо жазды, Op. 34. Йоханнес Спех (1767–1836): Тоғыз скрипкалық квартет. Луи Эммануэль Жадэн (1768–1853): Алты скрипкалық квартет. Йозеф Элснер (1769–1854): Кем дегенде үш скрипкалық квартет.
Joseph Leopold Eybler (1765–1846): Friend of Mozart, a pupil of Albrechtsberger (who declared him to be the greatest musical genius in Vienna apart from Mozart) and a protégé of Joseph Haydn. Three string quartets, Op. 1, available on CD, written at the age of 22 in 1787 (published in 1794). Rodolphe Kreutzer (1766–1831): Fifteen string quartets. Samuel Wesley (1766–1837): At least one quartet (in E major, written around 1810). Bernhard Romberg (1767–1841): Eleven complete string quartets, two sets of three quartets each Op. 1 & 25, and single quartets Opp. 12, 37, 39, 59, 60. Andreas Romberg (1767–1821): Twenty nine complete string quartets: Three quartets each in Opp. 1, 2, 5, 7, 16, 30, 53, 59 and 76; a single quartet, Op. 40, and a quatuor brilliant, Op. 11. He also wrote three rondos for string quartet, Op. 34. Johannes Spech (1767–1836): Nine string quartets. Louis Emmanuel Jadin (1768–1853): Six string quartets. Józef Elsner (1769–1854): At least three string quartets.
1770 жылдары туған
Людвиг ван Бетховен (1770–1827): Сегізквартеттік шығармалары кез келген композитордың ең үздік туындыларының бірі саналады. «Große Fuge» бастапқыда Op. 130 операсының соңғы бөлімі ретінде жазылған, бірақ кейін жеке туынды ретінде жарияланды. Питер Хансель (1770–1831): Кемінде он квартет. Антон Рейха (1770–1836): Кемінде отыз жеті скрипкалық квартет (оның ішінде жаңадан ашылған 14 квартет), олардың ең маңыздысы – сегіз Вена квартеті (1801–1806). Рейханың өмірлік кезеңінде көп назардан тыс қалғанмен, бұл шығармалар үлкен әсер еткен. Еуропалық топтар Рейханың квартеттерін концерттік бағдарламаларға енгізе бастады, ал қазіргі заманғы ноталар мен жазбалары дайындалуда. Георг Абрахам Шнайдер (1770–1839): Кемінде он екі квартет, Op. 10, 20, 65 және 68 операларындағы үш квартеттен. Пьер Байло (1771–1842): Үш скрипкалық квартет. Антонио Казимир Картеллиери (1772–1807): Үш скрипкалық квартет. Жозеф Вольфл (1773–1812): Майкл Хайдн мен Леопольд Моцарттың Австриялық шәкірті, Бетховеннің бәсекелесі, кемінде 13 скрипкалық квартет жазған, оның ішінде үш квартет Op. 4, үш квартет Op. 30 және алты квартет Op. 51. Пьер Род (1774–1830): Сегіз скрипкалық квартет. Hyacinthe Jadin (1776–1800): Төрт операдағы он екі скрипкалық квартет, Op. 1, 2, 3, 4, барлығы төрт бөлімнен тұрады, Op. 4, № 1 ерекшелік. Хайдн мен Моцарттың үлгісімен жазылған; романтизмге дейінгі кезең. Жозеф Кюффнер (1776–1856): Кемінде бес скрипкалық квартет (Op. 41, № 1–3, Op. 52, Op. 178). Иоганн Непомук Хуммель (1778–1837): Үш скрипкалық квартет, Op. 30, № 1 До мажорда; Op. 30, № 2 Соль мажорда және Op. 30, № 3 Ми мажорда (барлығы шамамен 1808 жылы). Йоахим Николас Эггерт (1779–1813): Кемінде он екі скрипкалық квартет жазған швед композиторы, оның ішінде: үш квартет Op. 1 (шамамен 1807), үш квартет Op. 2 (шамамен 1810) және үш квартет Op. 3.
1810 жылдары туған
Норберт Бургмюллер (1810–1836): Төрт скрипкалық квартет: Op. 4 ре минор, Op. 7 ре минор, Op. 9 ля мажор, және Op. 14 ля минор. Фелисьен Давид (1810–1876): Төрт скрипкалық квартет: біреуі 1868 жылы жарық көрген, ал қалған үшеуі жарияланбаған. Фердинанд Давид (1810–1863): ля мажордағы бір скрипкалық квартет, Op. 32. Роберт Шуман (1810–1856): Үш скрипкалық квартет жазды (Op. 41), олар оның аса танымал туындыларының қатарына жатпайды. Вильгельм Тауберт (1811–1891): Кем дегенде төрт скрипкалық квартет (1848? – 1872 ж. шамасында?). Эмили Майер (1812–1883): Жеті скрипкалық квартет (соль минор Op. 14, фа мажор, ре минор, ми минор, соль мажор, си-бемоль мажор, ля мажор), олардың ішінде тек соль минорындағысы ғана оның өмірінде жарық көрді. Джордж Александр Макфаррен (1813–1887): Алты скрипкалық квартет. Якоб Розенхайн (1813–1894): Үш скрипкалық квартет (Op. 55 соль, Op. 57 до, Op. 65 ре минор, 1864 жылы Париждегі Ришо баспасынан шыққан; оның Am Abend вариациялары скрипкаларға арналған Op. 99 кейбір дереккөздерде оның 4-ші скрипкалық квартеті деп аталған). Джузеппе Верди (1813–1901): ми минорындағы бір скрипкалық квартет (1873). Жозефина Ланг (1815–1880): Скрипкалық квартет үшін Менуэт [және трио] (до мажор); фа мажордағы аяқталмаған квартет. Барлығы жарияланбаған. Роберт Волкманн (1815–1883): Алты скрипкалық квартет. Йоханнес Верхулст (1816–1891): Үш скрипкалық квартет. Сальваторе Папалардо (1817–1884): Төрт жарияланған квартет және бірнеше қолжазбалар. Нильс Гаде (1817–1890): Бір жарияланған квартет (ре мажор, Op. 63) және фа мажор, фа минор және ми минордағы жарияланбаған квартеттер. Антонио Баццини (1818–1897): Алты скрипкалық квартет. Шарль Гуно (1818–1893): Кем дегенде төрт скрипкалық квартет: ре мажор, ля мажор, фа мажор және ля минор. Ля минорындағы квартет 1893 жылы үшінші болып жарық көрді және Гуноның өмірінде орындалды; қалған үш квартет 1993 жылы қолжазба түрінде табылған. Станислав Монюшко (1819–1872): Екі скрипкалық квартет (ре минор, фа мажор).
1820 жылдары туған
Анри Вьюштемп (1820–1881): Үш скрипкалық квартет (E минорында, Op. 44, До мажорда, Op. 51, және B, Op. 52 – соңғы екеуі композитор қайтыс болғаннан кейін жарияланды). Фридрих Киль (1821–1885): Екі скрипкалық квартет (Op. 53, А минорында және E) және вальстер Op.73 және Op. 78. Жоахим Рафф (1822–1882): Тоғыз скрипкалық квартет, біріншісі (1850) жоғалып кеткен немесе жойылған (қалған сегізі 1855–1874 жылдар аралығында жазылған); соңғы үшеуі (барлығы 1874 жылғы) бірдей Op. нөмірін бөліседі және композитор оларды сюиталар деп те атаған. Сезар Франк (1822–1890): Бір скрипкалық квартет (1889). Эдуард Лало (1823–1892): Бір скрипкалық квартет, E♭ мажорда (алғаш 1855 жылы Op. 19 ретінде жазылған, бірақ 1884 жылы Op. 45 ретінде қайта жөнделген). Бедрих Сметана (1824–1884): Екі скрипкалық квартет, No. 1 «Менің өмірімнен» E минорында; және No. 2 D минорында, біріншісі көбірек танымал. Антон Брукнер (1824–1896): Бір скрипкалық квартет (1862). Карл Рейнеке (1824–1910): Бес скрипкалық квартет (Op. 16, 1842 жылы E-де, Op. 30, шамамен 1851 жылы F-та, Op. 132, шамамен 1874 жылы C-де, Op. 211 D-да, Op. 287 G минорында). Кейт Лодер (1825–1904): Екі скрипкалық квартет (1846 жылы G минорында және 1848 жылы E минорында). Эдвард Молленгауэр (1827–1914): Пруссияда туған американдық скрипкашы және композитор: оның ең танымал шығармалары квартеттер болды; ол сонымен қатар үш опера жазды. Волдемар Баргиел (1828–1897): Төрт скрипкалық квартет (соның ішінде No. 3, Op. 15b, А минорында және No. 4, Op. 47, D минорында). Антон Рубинштейн (1829–1894): Он скрипкалық квартет.
1830 жылдары туған
Карл Голдмарк (1830–1915): Голдмарктің жалғыз скрипкалық квартеті (Скрипкалық квартет B мажорда, Op.8, 1860) – оның табысқа жеткен алғашқы туындысы, замандас веналық музыкалық журналдарда жоғары бағаланған тұңғыш шығармасы болды. Ұзақ уақыт назардан тыс қалған бұл квартет 1990-шы жылдары Голдмарктің камералық музыкасына қызығушылықтың жаңаруымен бірге бірнеше рет жазылды. Петер Арнольд Хайз (1830–1879): Шамамен 6 скрипкалық квартет: №1 B минор (1852?), №2 G мажор (1852), №3 B♭ мажор, №4 c минор (1857?), A мажор (1857?), g минор (1857?). Саломон Жадассон (1831–1902): c минорындағы бір скрипкалық квартет, Op. 10 (1858). Людвиг Норман (1831–1885): Кем дегенде бес скрипкалық квартет. Иоганн Иосиф Аберт (1832–1915): Карл Эккертке арналған A мажордағы скрипкалық квартет (1862). Александр Бородин (1833–1887): Екі скрипкалық квартет: №1 A мажорда (1879) және №2 D мажорда (1881). Иоганнес Брамс (1833–1897): Үш скрипкалық квартет, алғашқы екеуі 1873 жылы, соңғысы 1875 жылы жазылған. Эрнст Науман (1833–1910): Кем дегенде бір квартет, Op. 9. Феликс Отто Дессофф (1835–1892): Екі скрипкалық квартет, Op. 7 және Op. 11. Феликс Дрейзеке (1835–1913): 1880 мен 1895 жылдар аралығында жазылған үш скрипкалық квартет. Камиль Сен-Санс (1835–1921): Екі скрипкалық квартет: Op. 112 (1889) және Op. 153 (1918). Йозеф Винявский (1837–1912): Кем дегенде бір квартет, A минор, Op. 32. Макс Брух (1838–1920): Екі скрипкалық квартет, студенттік кезеңде немесе одан кейін жазылған, Op. 9 c минор (1858–59) және Op. 10 E мажор (1860). Эрнст Эдуард Тауберт (1838–1934): Кем дегенде төрт скрипкалық квартет (1877–1902). Йозеф Райнбергер (1839–1901): Екі скрипкалық квартет, c минор, Op. 89 және F мажор, Op. 147. Фридрих Гернсхайм (1839–1916): Бес скрипкалық квартет (№1 c минор, Op. 25 (орындалуы 1871); №2 a минор, Op. 31 (орындалуы 1874); №3 F мажор, Op. 51 (1886); №4 e минор, Op. 66 (орындалуы 1900); №5 A мажор, Op. 83 (шамамен 1911)). Луиза Ханель де Кроненталь (1839–1896): Бір квартет, «Кремонезе». Элис Мэри Смит (1839–1884): Үш скрипкалық квартет (№1 D мажор, 1862; №2 a минор, 1872; №3, «Тубал Каин»).
Johannes Brahms (1833–1897): Three string quartets, the first two in 1873 and the final one in 1875. Ernst Naumann (1833 1910): At least one quartet, Op. 9. Felix Otto Dessoff (1835 1892): Two string Quartets, Op. 7 and Op. 11. Felix Draeseke (1835–1913): Three string quartets between 1880 and 1895. Camille Saint Saëns (1835–1921): Two string quartets: Op. 112 (1889) and Op. 153 (1918). Józef Wieniawski (1837–1912): At least one quartet, in A minor, Op. 32. Max Bruch (1838–1920): Two string quartets, from his student days or a little after, Op. 9 in C minor (1858–59) and Op. 10 in E major (1860). Ernst Eduard Taubert (1838–1934): At least four string quartets (1877 to 1902). Josef Rheinberger (1839–1901): Two string quartets, in C minor, Op. 89 and F major, Op. 147. Friedrich Gernsheim (1839–1916): Five string quartets (No. 1 in C minor, Op. 25 (perf. 1871); No. 2 in A minor, Op. 31 (perf. 1874); No. 3 in F major, Op. 51 (1886); No. 4 in E minor, Op. 66 (perf. 1900); No. 5 in A major, Op. 83 (c. 1911)). Louise Haenel de Cronenthall (1839–1896): One quartet, Cremonese. Alice Mary Smith (1839–1884): Three string quartets (No. 1 in D major, 1862; No. 2 in A Minor, 1872; No. 3, Tubal Cain).
1840 жылдары туған
Герман Гёц (1840–1876): B күйінде бір саптық квартет (1865–66). Пётр Ильич Чайковский (1840–1893): Үш кыллы квартет: №1, D күйінде, Op. 11 (1871); №2, F күйінде, Op. 22 (1873); және №3, Ми минорында, Op. 30 (1876), оның біріншісі ең танымал, әсіресе толық саптық оркестрмен көп рет жазылған Andante cantabile екінші бөлімі. Сонымен қатар, 1865 жылғы B мажордағы квартеттік бөлім де бар. Йохан Свендсен (1840–1911): Бір кыллы квартет, оның Op. 1. Антони́н Дворжак (1841–1904): Он төрт кыллы квартет, олардың ішінде он екіншісі, «Америкалық» квартеті ең танымал. Джованни Сгамбати (1841–1914): Екі кыллы квартет, біреуі ре минорында (1864), екіншісі ре мажорда, оның Op. 17 (1882). Эльфрида Андре (1841–1929): Ре минорындағы бір және А мажордағы бір кыллы квартет (2000 жылы жарық көрді). Микола Лысенко (1842–1912): Ре минорындағы бір кыллы квартет (1869). Генрих фон Герцогенберг (1843–1900): Бес кыллы квартет жазды (1876–1890). Эдвард Григ (1843–1907): Екі кыллы квартет, екіншісі аяқталмаған. Ян Левослав Белла (1843–1936): Үш кыллы квартет: Ми минорында (1871), До минорында (1880) және Си минорында (1887). Георг Вильгельм Раухенекер (1844–1906): Алты кыллы квартет. Николай Римский-Корсаков (1844–1908): Оркестрлік сюиталарымен танымал, сонымен қатар үш толық кыллы квартет, екі жеке бөлім және кыллы квартет үшін тағы үш шығарма жазды. Клара Кэтлин Роджерс (1844–1931): Екі кыллы квартет, олардың ішінде D минорындағы кыллы квартет, Op. 5. Габриэль Форе (1845–1924): Бір кыллы квартет, Ми минорында, Op. 121 (1924). Ика Пейрон (1845–1922): g минорындағы «Юмореск» (Humoresk) кыллы квартет үшін және үш бөлімнен тұратын кыллы квартет (1897). Мари Жейл (1846–1925): Бір кыллы квартет (1875). Агнес Тиррелл (1846–1883): G мажордағы кыллы квартет. Аугуста Холмес (1847–1903): Кыллы квартет үшін Минуэт (Minuetto) (1867). Август Клугардт (1847–1902): Екі кыллы квартет (F күйінде, Op. 42 және D күйінде, Op. 61). Роберт Фукс (1847–1927): Төрт кыллы квартет: №1, Ми күйінде, Op. 58 (1895); №2, Ля минорында, Op. 62 (1899); №3, До күйінде, Op. 71 (1903); №4, Ля күйінде, Op. 106 (1916) (Австрия Ұлттық кітапханасы кейінгі 5-ші квартет пен №1-ге дейінгі қолжазбалардың бірнешеуі бар екенін мәлімдейді). Александр Маккензи (1847–1935): G күйіндегі бір кыллы квартет (1868). Хьюберт Парри (1848–1918): Үш кыллы квартет (өмірінде жарияланбаған). Вильгельм Фитценхаген (1848–1890): Бір кыллы квартет, ре минорында, Op. 23 (1870 жыл шамасында). Бенджамин Годар (1849–1895): Үш кыллы квартет. Фелисия Тучек (1849–1905): Кем дегенде бір кыллы квартет, f минорында (1904 жылы жарық көрді).
1890 жылдары туған
Андрес Исаси (1890–1940): Сегіз саптық квартет. Бохуслав Мартину (1890–1959): Он саптық квартет, оның сегізі ғана сақталған, No. 1–7 және нөмірсіз Tři jezdci (1902). Артур Блис (1891–1975): Төрт саптық квартет: No. 1 А мажорда (1914); No. 2 (1923); No. 3 B мажорда (1941); No. 4 (1950). Фрида Керн (1891–1988): Бес саптық квартет (Op. 8, 1930; Op. 21, 1934; Op. 39, 1941; Op. 48, 1948; Op. 72, 1956). Сергей Прокофьев (1891–1953): Екі саптық квартет (1930 және 1941). Дороти Гоу (1892–1982): Саптық квартет No. 1, Фантазиялық саптық квартет (1932), Саптық квартет No. 2 (1933), Бір бөлімді саптық квартет (1947). Артур Хонеггер (1892–1955): Үш саптық квартет: до минор (1917), ре мажор (1936) және ми мажор (1937). Дариус Мийо (1892–1974): Он сегіз, оның он төртіншісі мен он бесіншісі сегіздік ретінде орындалуы мүмкін. Хилдинг Розенберг (1892–1985): Он екі (No. 1, 1920, 1955-ке өңделген, No. 12, 1957). Жермен Тайлеферр (1892–1983): Бір квартет (1917–19). Артур Лурье (1892–1966): Үш квартет: No. 1 (1915), No. 2 (1923) және No. 3 сюита (1924). Алоис Хаба (1893–1973): Әртүрлі микротондық жүйелерді қолданатын он алты квартет (мысалы, No. 11 алтыншы тондық жүйе қолданады; No. 12, төртінші тон; No. 16, бесінші тон). Руед Лангаард (1893–1952): Алты нөмірленген квартет, сондай-ақ вариациялар жиынтығы (BVN 71, 1914, қайта өңделген 1931), итальяндық Scherzo (BVN 408, 1950), (нөмірленбеген) ля-бемоль мажордағы саптық квартет (BVN 155, 1918) және Rosengaardsspil (Гүлзар ойыны; BVN 153, 1918). Пол Дессау (1894–1979): Жеті саптық квартет (No. 1 1943 жылға дейін, 1969 жылы жарияланған?; No. 2, 1942/43; No. 3, 1943–1946; No. 4 Barbaraquartett (немесе Барбара үшін 99 тақ), No. 5 Quartettino (Felsenstein Quartett), 1955; No. 6 Sieben Sätze für Streichquartett, 1974; No. 7, 1975. Сонымен қатар 1957 жылы саптық квартет бөлімі). Эрнест Джон Моран (1894–1950): Екі саптық квартет (ля минор және ми мажорда). Виллем Пейпер (1894–1947): Бес саптық квартет (1914, 1920, 1923, 1928, 1946). Уолтер Пистон (1894–1976): Бес саптық квартет (1933 жылдан 1962 жылға дейін). Эрвин Шульхофф (1894–1942): Екі нөмірленген саптық квартет (1924, 1925), бір нөмірсіз квартет (1918), сондай-ақ Дивертименто, Op. 14 (1914) және Бес бөліктен тұратын жиынтық (1923). Марсель Сулаж (1894–1970): до минор квартеті, Op. 58 (1922). Валли Вейгль (1894–1982): Струналарға арналған анданте (1945), Струналарға арналған ададжио (1951), Струналарға арналған ададжиетто (Эмилиге) (1970). Жанна Барбильон (1895–1992): Саптық квартет (1936). Генриетте Босманс (1895–1952): Саптық квартет (1927). Динора де Карвальо (1895–1980): Екі саптық квартет, No. 1 (1962) және No. 2 (Митос және Палмарес, 1973/74). Пол Хиндемит (1895–1963): Альтшы, жеті саптық квартет жазды. Дане Рудхяр (1895–1985): Дағдарыс және жеңіс (1978), Келу (1976). Уильям Грант Стил (1895–1978): Саптық квартет үшін Панама билері (1948), Лирикалық саптық квартет (Үш досқа арналған музыкалық портреттер) (1960). Мария Бах (1896–1978): Екі саптық квартет (1935, 1937). Фернанд Десрюк (1896–1954): Кем дегенде үш саптық квартет. Роберто Герхард (1896–1970): Екі саптық квартет (1950–1955; 1960–1962). Үш ертерек квартет жоғалып кетті. Говард Хансон (1896–1981): Бір бөлімді бір саптық квартет, оның Op. 23 (1923). Роджер Сешнс (1896–1985): Екі саптық квартет (1938, 1951), Стравинскийдің есіне арналған канондар (1971). Вирджил Томсон (1896–1989): Екі саптық квартет (1931 және 1932). Генри Коуэлл (1897–1965): Төрт квартет. Джон Фернстрем (1897–1961): Сегіз квартет. Эрих Вольфганг Корнгольд (1897–1957): Көбінесе фильмдерге жазған музыкасымен таныс, оның формалды туындыларына үш саптық квартет кіреді, Op. 16 ля мажорда (1923), Op. 26 ми мажорда (1933), Op. 34 ре мажорда (1945). Франсиско Миньоне (1897–1986): Екі, екеуі де 1957 жылы. Бенна Мо (1897–1983): Бір, фа минорда (1934). Куинси Портер (1897–1966): Тоғыз (No. 1 ми минор, 1922–23; No. 9, 1958). Александр Тансман (1897–1986): Тоғыз (біреуі жоғалды, Триптихпен ауыстырылды), көпшілігі үшін, қалғаны үшін жазбаның фанфарлық шолуы). Ханс Эйслер (1898–1962): Бір саптық квартет, 1937. Джордж Гершвин (1898–1937): Саптық квартет үшін бір шығарма, Lullaby, 1919 немесе 1920. Дороти Хауэлл (1898–1982): Саптық квартет үшін би (1927), ре минорындағы саптық квартет. Виктор Ульман (1898–1944): Үш саптық квартет, оның екеуі жоғалып кетті. Павел Хаас (1899–1944): 1920–1938 жылдар аралығында үш саптық квартет. Ханс Краса (1899–1944): Бір квартет (1921). Йон Лейфс (1899–1968): Исландия композиторы, 3 саптық квартет: No. 1 'Морс және вита', Op. 21, (1939); No. 2 'Вита және морс', Op. 36, (1948–1951); No. 3 'Эль Греко', Op. 64 (1965). (көз: Гров). Сильвестр Ревуэльтас (1899–1940): Төрт квартет. Герберт Гриффитс (1899–1969): Би-минордағы бір саптық квартет (1920). Александр Черепнин (1899–1977): Екі квартет (1922, 1926). Рэндалл Томпсон (1899–1984): ре минорындағы екі квартет (1941 жыл шамасында – мүмкін одан ертерек, Конгресс кітапханасының тізіміне қараңыз) және соль мажордағы (1967). Стефания Туркевич (1899–1978): 1960 жылдары екі саптық квартет.
Arthur Bliss (1891–1975): Four string quartets: No. 1 in A major (1914); No. 2 (1923); No. 3 in B major (1941); No. 4 (1950). Frida Kern (1891–1988): Five string quartets (Op. 8 in 1930, Op. 21 in 1934, Op. 39 in 1941, Op. 48 in 1948, Op. 72 in 1956). Sergei Prokofiev (1891–1953): Two string quartets (1930 and 1941). Dorothy Gow (1892–1982): String Quartet No. 1, Fantasy String Quartet (1932), String Quartet No. 2 (1933), String Quartet in One Movement (1947). Arthur Honegger (1892–1955): Three string quartets, in C minor (1917), D major (1936), and E major (1937). Darius Milhaud (1892–1974): Eighteen, the fourteenth and fifteenth of which may be played as an octet. Hilding Rosenberg (1892–1985): Twelve (No. 1, 1920 revised 1955 to No. 12, 1957). Germaine Tailleferre (1892–1983): One quartet (1917–19). Arthur Lourié (1892–1966): Three quartets: No. 1 (1915), No. 2 (1923) and No. 3 Suite (1924). Alois Hába (1893–1973): Sixteen quartets, employing various microtonal systems (e. g. No. 11 uses a sixth tone system; No. 12, quarter tone; No. 16, fifth tone). Rued Langgaard (1893–1952): Six numbered quartets, as well as a set of variations (BVN 71, 1914, r. 1931), the Italian Scherzo (BVN 408, 1950), the (unnumbered) String Quartet in A flat major (BVN 155, 1918), and Rosengaardsspil (Rose Garden Play; BVN 153, 1918). Paul Dessau (1894–1979): Seven string quartets (No. 1 before 1943 and published 1969?, No. 2 in 1942/43, No. 3 in 1943–1946, No. 4 Barbaraquartett (or 99 Bars for Barbara), No. 5 Quartettino (Felsenstein Quartett) in 1955, No. 6 Sieben Sätze für Streichquartett in 1974, No. 7 in 1975. Also a string quartet movement in 1957. Ernest John Moeran (1894–1950): Two string quartets (in A minor and in E major). Willem Pijper (1894–1947): Five string quartets (1914, 1920, 1923, 1928, 1946). Walter Piston (1894–1976): Five string quartets (from 1933 to 1962). Erwin Schulhoff (1894–1942): Two numbered string quartets (1924, 1925), one unnumbered quartet. (1918), plus a Divertimento, Op. 14 (1914) and a set of Five Pieces (1923). Marcelle Soulage (1894–1970): String Quartet in C minor, Op. 58 (1922). Vally Weigl (1894–1982): Andante for Strings (1945), Adagio for Strings (1951), Adagietto for Strings (To Emily) (1970). Jeanne Barbillion (1895–1992): String Quartet (1936). Henriëtte Bosmans (1895–1952): String Quartet (1927). Dinorá de Carvalho (1895–1980): Two string quartets, No. 1 (1962) and No. 2 (Mitos e Palmares, 1973/74). Paul Hindemith (1895–1963): A violist, wrote seven string quartets. Dane Rudhyar (1895–1985): Crisis and Overcoming (1978), Advent (1976). William Grant Still (1895–1978): Danzas de Panama for String Quartet (1948), Lyric String Quartette (Musical Portraits of Three Friends) (1960). Maria Bach (1896–1978): Two string quartets (1935, 1937). Fernande Decruck (1896–1954): At least three string quartets. Roberto Gerhard (1896–1970): Two string quartets (1950–1955; 1960–1962). Three earlier quartets at least are lost. Howard Hanson (1896–1981): One string quartet in one movement, his Op. 23 (1923). Roger Sessions (1896–1985): Two string quartets (1938, 1951), Canons to the memory of Stravinsky (1971). Virgil Thomson (1896–1989): Two string quartets (1931 and 1932). Henry Cowell (1897–1965): Four quartets. John Fernström (1897–1961): Eight quartets. Erich Wolfgang Korngold (1897–1957): Perhaps better known for his movie scores, his formal works include three string quartets, Op. 16 in A (1923), Op. 26 in E(1933), Op. 34 in D (1945). Francisco Mignone (1897–1986): Two, both in 1957. Benna Moe (1897–1983): One, in f minor (1934). Quincy Porter (1897–1966): Nine (No. 1 in E minor, 1922–23; No. 9, 1958). Alexandre Tansman (1897–1986): Nine (one lost, replaced by Triptych) for most of that, Fanfare review of a recording for the rest). Hanns Eisler (1898–1962): One string quartet, 1937. George Gershwin (1898–1937): One piece for string quartet, a Lullaby, 1919 or 1920. Dorothy Howell (1898–1982): Dance for String Quartet (1927), String Quartet in D Minor. Viktor Ullmann (1898–1944): Three string quartets of which two are lost. Pavel Haas (1899–1944): Three string quartets from 1920 to 1938. Hans Krása (1899–1944): One quartet (1921). Jón Leifs (1899–1968): Icelandic composer, 3 string quartets: No. 1 'Mors et vita', Op. 21, (1939); No. 2 'Vita et mors', Op. 36, (1948–1951); No. 3 'El Greco', Op. 64 (1965). (source: Grove)
Silvestre Revueltas (1899–1940): Four quartets. Herbert Griffiths (1899–1969): One string quartet in B minor (1920). Alexander Tcherepnin (1899–1977): Two quartets (1922, 1926). Randall Thompson (1899–1984): Two quartets, in D minor (about 1941 – possibly earlier, see Library of Congress listing?) and G major (1967). Stefania Turkewich (1899–1978): Two string quartets in the 1960s.
1980 жылдары туғандар
Анна Клайн (1980 жылы туған): Рулетка (2007; струнный квартет және таспа үшін), Сөздердің көлеңкесі (2010; струнный квартет және таспа үшін), Primula Vulgaris (2010), Струнный квартет үшін тыныс алатын мүсіндер (2020), Тепе-теңдікті ұстаған әйел (2020). Шерил Фрэнсис Хоад (1980 жылы туған): Менің тозақтағы күнім (2008), Invocatio (2017). Мисси Маццоли (1980 жылы туған): Арфа және тұғыр (струнный квартет және электроника үшін, 2009), Death Valley Junction (2010), You Know Me From Here (2012), Queen Mab үшін квартет (струнный квартет және қосымша электрондық кешігу үшін, 2015), Enthusiasm Strategies (2019). Тайшан Сори (1980 жылы туған): Everything Changes, Nothing Changes (2020); For Grachan Moncur III (2023) (струнный квартет және перкуссия). Добринка Табакова (1980 жылы туған): Көлеңкедегі скамейкада (2004), Жарқын қанаттардың күлкісі (2010), Organum light (2014). Александра Фол (1981 жылы туған): Струнный квартет op. 42 D (2006), ELGEA квартеті (2013). Хелен Грим (1981 жылы туған): No 1 струнный квартет (2014). Джесси Монтгомери (1981 жылы туған): Strum (2006; 2012 жылы қайта қарастырылған), Вуду қуыршақтары (2008), Break Away (2013), Source Code (2014). Ричард Зару (1981 жылы туған): "Жарықтан шегіну" (2003) атты струнный квартет. Шарлотта Брей (1982 жылы туған): Қайғыға ораным жоқ өмірлер (2021/22). Джоуи Роукенс (1982 жылы туған): No. 1 (2003), Earnest and Game (Струнный квартет No. 2, 2007), Теңіздегі көріністер (Струнный квартет No. 3, 2011), Не қалды (Струнный квартет No. 4, 2019). Кэролайн Шоу (1982 жылы туған): Punctum (2009, 2013 жылы қайта қарастырылған), Entr'acte (2011), Валенсия (2012), Жоспар және биіктік: Дамбартон Окс жері (2015), Blueprint (2016), Бірінші эссе: Нимрод (2016), Екінші эссе: Эхо және Үшінші эссе: Руби (2018), Evergreen (2020). Энн Клир (1983 жылы туған): Бір струнный квартет, moil (2010). Ханна Кендалл (1984 жылы туған): Glances / I Don't Belong Here: (2019). Прач Буондискульчок (1985 жылы туған): "Ritus" (2018). Мұхаммед Фейруз (1985 жылы туған): Жас қайғы және сатира (2008), Хоральдық фантазия (2010) және Аталған періштелер (2012). Джулия Адольф (1988 жылы туған): Between the Accidental (2010), Veil of Leaves (2014), Star Crossed Signals (2018). Сесилия Дамстрём (1988 жылы туған): Via Crucis, Op. 34 (2012–2014), Хаттар – Струнный квартет No. 2, Op. 61 (2018). Скай Макклей (1988 жылы туған): Көптеген каденциялар (2016). Фрейя Уэйли Коэн (1989 жылы туған): Струнный квартет (2017).