Майкл Джонсон: Жүзгірдің жетістіктері мен рекордылары

Кіріспе

Американдық спринтер (1967 жылы туған)

Джонсон – бір Олимпиадада 200 метр және 400 метр қашықтықтарында жеңіске жеткен жалғыз ер адам. Ол бұл жетістікті 1996 жылғы Атлантада өткен жазғы Олимпиада ойындарында көрсетті. Джонсон сондай-ақ 2000 жылғы Сидней Олимпиадасында 400 метр қашықтығында Олимпиада титулын сәтті қорғаған жалғыз спортшы. Олимпиададағы табыстарынан өзге, Джонсон әлем чемпионаттарында сегіз алтын медаль жеңіп алды және жүгірушілер арасында алтын медальдар саны бойынша Карл Льюиспен бірдей төртінші орында тұрады. Джонсонның ерекше, тік денелі және өте қысқа қадамды жүгіру стилі максималды жылдамдық үшін тізелерді жоғары көтерудің қажеттігі туралы қалыпты түсінікке қайшы келді. 2012 жылға дейін Джонсон 200 метрдегі ең үздік 100 нәтижеден 13-ін (23 рет 20 секундтан кем нәтиже көрсеткен) және 400 метрдегі ең үздік 100 нәтижеден 27-ін иеленді. Оның ішінде 400 метрдегі ең үздік 25 нәтижеден 14-і оған тиесілі. Джонсон 400 метрді 44 секундтан кем уақытта 22 рет аяқтады, бұл кез келген басқа спортшыдан екі есе көп. Джонсон 200, 300 және 400 метр қашықтықтары бойынша АҚШ-тың ұлттық рекордтарын сақтап тұрды. 4 × 400 метрлік эстафета бойынша әлемдік рекордты Джонсон аяқтады. 2001 жылдан бері ол BBC телеканалында жұмыс істейді және көптеген іс-шараларда сарапшы ретінде қатысады. Ол 2004 жылғы Афина Олимпиадасынан бері BBC-нің Олимпиада жеңіл атлетикасы туралы хабарларын жамылып келеді. Сенімсіз дереккөз: күні=2021 жылдың қыркүйегі.

1991 - 1995 жылдар

1991 жылы Токиодағы әлем чемпионатында Джонсон 200 метрлік жарыста Фрэнки Фредерикстен 0,33 секунд айырмамен жеңіске жетіп, әлем чемпионы атағын алды. 1992 жылғы жазғы Олимпиада ойындары басталар алдында екі апта бұрын Джонсон мен оның агенті Испаниядағы бір мейрамханада тамақтан уланып қалды. Джонсон салмақ және күшін жоғалтты. Ол Олимпиадада 200 метрлік жүгірісте жеңіске үміткер саналды, бірақ жартылай финалда алтыншы орынға ғана ие болды және 200 метрлік финалға 0,16 секунд жетпей қалды. Дегенмен, ол 4 × 400 метрлік эстафета командасының құрамында өнер етіп, алтын медаль жеңіп алды және 2:55.74 уақытпен жаңа әлем рекордын орнатты. Джонсон өзінің кезегін 44,73 секундта аяқтады. 1993 жылы ол 400 метрлік жүгірісте АҚШ чемпионы атанды, содан кейін 400 метрде және 4 × 400 метрлік эстафетада әлем чемпионы болды. Оның 4 × 400 метрлік эстафетадағы 42,91 секундтық көрсеткіші тарихтың ең жылдам 400 метрі болып қала береді. Джонсонның оң аяғы сол аяғынан ұзын болғандықтан, сол аяқ киімі 10,5, ал оң аяқ киімі 11 номерге тең болды. 1996 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Джонсон АҚШ-тағы кез келген спорт түріндегі ең үздік әуесқой спортшы ретінде Джеймс Э. Салливан сыйлығымен марапатталды және ABC телеарнасының «Жылдың спортшысы» атанды. Тамыз айында HarperCollins оның өмірбаяны және мотивациялық кітабын – «Аждаһаны өлтіру: Кішкентай қадамдарыңызды қалай үлкен жетістіктерге айналдыруға болады» деген атпен жариялады.

Донован Бейлимен бәсекелестік

1996 жылғы жазғы Олимпиада ойындары аяқталғаннан кейін американдық спорт комментаторы Боб Костас Джонсонның 100 метрлік алтын медаль иегері Донован Бейлиден жылдам екенін айтты, себебі Джонсонның 200 метрде көрсеткен уақыты (19.32 секунд) екіге бөлінгенде (9.66 секунд) Бейлидің 100 метрдегі уақытынан (9.84 секунд) кем шықты. Бұл Джонсонның немесе Бейлидің "әлемдегі ең жылдам адам" кім екендігі туралы пікірталас тудырды, нәтижесінде екеуі арасында 150 метрлік жарыс өтті. Аталған жарыста Бейли жеңіске жетті, ал Джонсон жарыс барысында қалып қойғаннан кейін тізесіне жарақат алғанын мәлімдеді.

1997 1999 жылдар

Жарақаттан жазылғаннан кейін Джонсон 400 метрлік әлем чемпионатында үшінші рет жеңіс үшін күресті. IAAF, Джонсонға сол жылы IAAF әлем чемпионатында қатысуға мүмкіндік беру мақсатында, қорғаныш чемпиондарына «босату» (bye) берудің жаңа ережен жасады, себебі Джонсон Бейлимен болған жарыста алған жарақатынан кейін, дәстүрлі жолмен (АҚШ ашық стадионындағы жеңіл атлетика чемпионатына қатысу арқылы) ілікпей қалды. АҚШ чемпионатынан бір айдан астам уақыт өткен соң Джонсон жарақатынан жазылып, 1997 жылы Афиныде өткен әлем чемпионатында 400 метрлік жүгіруде жеңіске жетті. 1998 жылы Нью-Йорктегі Жақсылық ойындарында Джонсон Жером Янг, Антонио Петтигрю және Тайри Вашингтонмен бірге АҚШ-тың 4x400 метрлік эстафета командасын жеңіске жеткізіп, 2:54.20 секундтық әлемдік рекордты орнатты. Петтигрю кейіннен 1997 жылдан бері допинг қолданғанын мойындады, ал Янг 1999 жылы допинг қолданғаны үшін ұсталды. Джонсон 1999 жылы жарақат алып, келесі маусымында екі рет жарақат алу қаупіне тап болды, бұл оны 1999 жылғы Севильядағы әлем чемпионатынан бұрын 400 метрлік жүгіруде тек төрт рет қана қатысуға мүмкіндік берді. Егер екі жыл бұрын Джонсон үшін жасалған IAAF ережесі болмағанда, ол Севильяда жарыса алмас еді, себебі жарақатына байланысты АҚШ іріктеу жарысына қатыса алмады. Ол жазылып, 31 жас 11 айлық кезінде 43.18 секундтық жаңа әлемдік рекордпен төртінші рет 400 метрлік әлем чемпионы атанды. Бұл рекорд 2016 жылғы Олимпиадада Оңтүстік Африкалық Уэйд ван Никерк бұншақтағанға дейін шамамен 17 жыл бойы сақталды. Джонсонның бұл әлемдік рекордтағы көрсеткіштері: алғашқы 200 метрге 21.22 секунд, соңғы 200 метрге 21.96 секунд, яғни 0.74 секундтық айырмашылық.

2000 жылғы Сидней Олимпиадасы

2000 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарына 400 метрлік қашыққа іліккеннен кейін, Джонсон 100 және 200 метрлік әлем чемпионы Морис Гринмен күтілген кездесуде 200 метрлік финалда жарақат алды. Бұл жарақат оның 200 метрлік Олимпиада титулын қорғауына кедері келтірді. Джонсон Сидней Олимпиадасында 400 метрлік қашықтықта алтын медаль жеңіп, Олимпиадалық алтын медальдарының жалпы санын төртке жеткізді. 33 жас 12 күндік шағында 400 метрлік қашықтықта жеңіске жетіп, ол 5000 метрден қысқа жарыстардағы ең үлкен Олимпиада алтын медалінің иегері атанды. Джонсон Альвин Харрисон, Антонио Петтигрю және Кальвин Харрисонмен бірге АҚШ-тың 4x400 эстафета командасының құрамында болды. Команда бастапқыда алтын медальді жеңіп алды, бірақ кейіннен Петтигрю мен Джером Янгтың (іліккен кезеңде қатысқан) өнімділікті арттыратын препараттар қолданғаны анықталғаннан кейін титулдан айырылды. 2004 жылдың 18 шілдесінде Халықаралық жеңіл атлетика федерациясы (IAAF) Джером Янгтың Сиднейдегі жарысқа қатысуға құқығы жоқ екенін және оның барлық бұрынғы нәтижелерін, соның ішінде эстафета командасының құрамындағы нәтижелерін жоққа шығарды. Янг АҚШ командасы үшін жарыстың іліккен және жартылай финал кезеңдерінде өнер көрсетті. Осылайша, АҚШ командасы алтын медальдан айырылып, Нигерия, Ямайка және Багам аралдары бір саты жоғары көтерілді. 2005 жылдың 22 шілдесінде Спорт арбитраждық соты (CAS) бұл шешімді күштен шығарып, допингке байланысты құраманың финалға қатыспаған спортшысының іс-әрекеті үшін команданы дисквалификациялауға болмайды деген үкіммен жарыстың бастапқы нәтижесін қалпына келтірді. 2008 жылдың маусым айында Антонио Петтигрю сотта "жеңіске жету үшін алдағанын" мойындады, тыйым салынған өнімділікті арттыратын заттарды қолданғанын айтты және алтын медалін қайтаруға келісті. Джонсон Петтигрюмен бірге эстафета командасының құрамында жеңіп алған алтын медалін қайтаратынын мәлімдеді. Джонсон Петтигрюдің Ойындарда жасаған ісінен өзін "алданған, сатқындыққа ұшыраған және көңілі қалған" сезінгенін айтты. Петтигрю 2010 жылы өз-өзіне қол жұмсады.

After qualifying for the 2000 Summer Olympics in the 400 m, Johnson sustained an injury in the 200 m final while racing in a highly anticipated matchup against the 100 m and 200 m world champion, Maurice Greene. The injury prevented a defense of his 200 m Olympic title. Johnson ended his career at the Sydney Olympics by winning the gold medal in the 400 m, which brought his total number of Olympic gold medals to four. By winning the 400 m at the age of 33 years 12 days, he earned the distinction of being the oldest Olympic gold medalist at any track event shorter than 5000 m. Johnson was also the anchor of the United States 4 × 400 relay team along with Alvin Harrison, Antonio Pettigrew, and Calvin Harrison, which originally won the gold medal, but was later stripped of the title after Pettigrew and Jerome Young (who ran in the heats) were found guilty of having used performance enhancing drugs. On July 18, 2004, the International Association of Athletics Federations (IAAF) ruled that Jerome Young was ineligible to compete in Sydney and annulled all his past results, including those achieved as part of relay teams. Young had competed for the USA team in the heats and semi final of this event. Therefore, the United States team was stripped of the gold medal and Nigeria, Jamaica, and the Bahamas were moved up one position each. On July 22, 2005, the Court of Arbitration for Sport (CAS) overturned this decision and restored the original finish order of the race based on a ruling that a team should not be disqualified because of a doping offense by an athlete who did not compete in the finals. Then in June 2008, Antonio Pettigrew "admitted in court he cheated to win" by using banned performance enhancing substances, and agreed to return his gold medal. Johnson announced that he would return his own gold medal, won as part of the relay team with Pettigrew. Johnson stated that he felt "cheated, betrayed and let down" by what Pettigrew had done at the Games. Pettigrew committed suicide in 2010.

Жетістіктер

Джонсон 200 метрді 19,80 секундтан кем уақытта алты рет, ал 20 секундтан кем уақытта жиырма үш рет жүгірген. Ол барлық уақыттағы 50 үздік 200 метрлік нәтижелердің тоғызын иеленеді. Джонсон 44 секундтан кем уақытта жиырма екі 400 метрлік жарысқа қатысқан; ол барлық уақыттағы 50 үздіктің жиырма екісін және 10 үздіктің төртеуін иеленеді. Кейіннен ол 2004 жылғы Афина Олимпиадасы, 2008 жылғы Пекин Олимпиадасы, 2012 жылғы Лондон Олимпиадасы, 2016 жылғы Рио-де-Жанейро Олимпиадасы және 2020 жылғы Токио Олимпиадасында BBC тілшілер тобының құрамында болды. Ол Рио-де-Жанейродағы ерлер арасындағы 400 метрлік финалда Уэйд ван Никерк әлемдік рекордын жаңартқанын BBC комментаторлық кабинасынан бақылады. Ол былай деді: «Сегізінші жолақтан әлемдік рекорд! Ол өте жылдам бастады. Мен 200-ден 400 метрге дейінгі аралықта мұндай нәрсені ешқашан көрген емеспін. Бұл Уэйд ван Никерктің таңқаларлық жеңісі болды. Ол оларды толығымен жеңіп алды». Джонсон 2002 жылғы «Маскировка шебері» фильмінде Фаббрицио (Джеймс Бролин) АҚШ Конституциясын алу үшін жасаған схеманың бөлігі ретінде маскировкаланған кейіпкерлердің бірі ретінде түсті. Сол сахнадағы күзетшілердің бірін Майкл Джонсон атты актер ойнады. 2007 жылы Джонсон Техас штатындағы Маккинниде «Майкл Джонсонның өнер көрсету орталығын» ашты. Бұл орталық 9-18 жас аралығындағы жасөспірімдер мен барлық спорт түрлеріндегі кәсіби спортшыларға арналған жаттығу орталығы. Компания Олимпиадалық командалармен және футбол клубтарымен жұмыс істейді және әлемнің әртүрлі елдерінде филиалдары бар. Қазіргі уақытта Майкл Джонсон «Арсенал» клубымен жұмыс істеп, олардың академиясындағы жас ойыншылардың дамуына көмектеседі. 2008 жылдың маусым айында Джонсон 2000 жылғы Олимпиада ойындарында жеңіп алған 4x400 метрлік эстафетадағы алтын медалін қайтарды, себебі екінші кезеңді жүгірген Антонио Петтигрю 1997 мен 2001 жылдар аралығында өнімділікті арттыратын препараттар қолданғанын мойындады. Петтигрю осы мәлімдемесін жаттықтырушы Тревор Грэмнің BALCO ісі бойынша сотталуында куәлік беру кезінде жасады. 2008 жылдың 2 тамызында Халықаралық Олимпиада комитеті АҚШ ерлер командасының 4x400 метрлік эстафетадағы алтын медалін жоққа шығарды. Бұл жарыстың финалындағы төрт жүгірушінің үшеуі, соның ішінде Петтигрю және Альвин мен Кальвин Харрисон егіздері, ал іріктеу кезеңінде жүгірген Джером Янгтың барлығы өнімділікті арттыратын препараттар қолданғаны анықталды. Бағдарламада құл саудасының жанама әсері табиғи іріктеуді жеделдетуі мүмкін деген болжам айтылды, себебі тек ең жақсылар ғана қатыгез жағдайларда тірі қала алады, нәтижесінде жоғары спорттық көрсеткіштерге бейімділік пайда болады. Джонсон қазіргі уақытта Калифорния штатының Марин округінде екінші әйелі, аспаз Армин Шамирянмен және 2000 жылы ойын-сауық жазбагері Керри Д'Ойенмен жасаған некесінен туған ұлы Себастьянмен бірге тұрады. Джонсон 2012 жылғы Лондон Олимпиадасына дейін Олимпиада алауын алып жүрушілердің бірі болды, ол оны Стоунхенджге және Уилтширдегі Солсбери соборына жеткізді. 2018 жылдың жазында Джонсон «Godspeed» командасының капитаны және жаттықтырушысы болды. Бұл команда кәсіби американ футболшыларынан құралған және Америкалық Флаг Футбол Лигасында (AFFL) қатысты. Команда қатысушы кәсіпқой командалардың арасында жеңіске жетті, бірақ финалдық матчта әуесқой чемпион командасына есе жіберді. 2018 жылдың қыркүйегінде Джонсон сол жағына әсер еткен инсульт алды. Қараша айында ол өзінің жағдайының жақсарып, «әдеттегідей» болғанын мәлімдеді және сәтті қалпына келуін «Олимпиадалық ойлауға» байланыстырды. 2021 жылы 54 жасқа толған күні толыққанды сауығып кеткенін айтты. 2024 жылы ол 2025 жылғы маусымды бастауға дайындықпен жаңа жеңіл атлетика лигасының ашылуын жариялады.

Johnson has run 200 m in under 19.80 seconds six times, and he has run the distance in less than 20 seconds twenty three times. He holds nine of the top 50 200 m performances of all time. Johnson has run twenty two 400 m races in under 44 seconds; he holds twenty two of the top 50 and four of the top ten 400 m performances of all time. He subsequently was part of the BBC's presenting team at the 2004 Olympic Games in Athens, 2008 Olympic Games in Beijing, 2012 Olympic Games in London, 2016 Olympic Games in Rio de Janeiro and 2020 Olympic Games in Tokyo. He was in the BBC commentary booth for the men's 400 meters final in Rio de Janeiro to see his world record broken by Wayde van Niekerk, saying about van Niekerk's performance, "Oh my God! From lane eight, a world record. He took it out so quick. I have never seen anything from 200 to 400 like that. That was a massacre from Wayde van Niekerk. He just put those guys away." Johnson guest starred in the 2002 film, The Master of Disguise, as one of the disguises Fabbrizio (James Brolin) takes on to borrow the U. S. Constitution, as part of a scheme by Devlin Bowman (Brent Spiner) to steal the world's greatest treasures. Incidentally, one of the guards in that scene happens to be played by another actor named Michael Johnson. In 2007 Johnson opened Michael Johnson Performance, at McKinney, Texas, a training facility for youth athletes aged 9 to 18 and professional athletes in all sports. The company works with Olympic teams and football clubs and has operations around the world. Michael Johnson Performance currently works with Arsenal, assisting in the development of young players in their academy. In June 2008, Johnson voluntarily returned the 4 × 400 m relay gold medal he earned in the 2000 Olympics after Antonio Pettigrew, who ran the second leg, admitted he took performance enhancing drugs between 1997 and 2001. Pettigrew made his admission while giving testimony in the trial of coach Trevor Graham for his role in the BALCO scandal. On August 2, 2008, the International Olympic Committee stripped the gold medal from the U. S. men's 4 x 400 meter relay team. Three of the four runners in the event final, including Pettigrew and twins Alvin and Calvin Harrison, and preliminary round runner Jerome Young, all have admitted or tested positive for performance enhancing drugs. The program made the suggestion that a side effect of the slave trade may have been to accelerate natural selection as only the very fittest could survive the brutal process, resulting in a population predisposed to superior athletic performance. Johnson currently lives in Marin County, California, with his second wife Armine Shamiryan, a chef, and his son Sebastian, born in 2000 during his first marriage to entertainment reporter Kerry D'Oyen. Johnson was one of the Olympic torch bearers in the relay in the run up to the London 2012 Olympics, carrying it to Stonehenge and Salisbury Cathedral in Wiltshire. In the summer of 2018, Johnson was co captain and a coach for Godspeed, a flag football team made of former professional American football players that participated in the American Flag Football League (AFFL). The team were crowned the champions of participating pro teams but lost in the final match to the amateur champion team. In September 2018, Johnson suffered a stroke that affected his left side. By November, he stated he was almost "back to normal", and attributed his successful recovery to the "Olympic mindset". In connection with his 54th birthday in 2021, he states that he has fully recovered. In 2024, he launched a new Track and Field League ahead of a proposed 2025 season start.