Кіріспе

Неміс-американдық биохимик (1898–1941)

Рудольф Шенхаймер (10 мамыр 1898 – 11 қыркүйек 1941) – биомолекулаларды изотоптармен белгілеу/маркировкалау әдісін жасаған, метаболизмді егжей-тегжейлі зерттеуге мүмкіндік берген неміс-американдық биохимик. 1941 жылы цианид қолданып, өз-өзіне қол жұмсады. Өлімінен бұрын Гарвард университетінде Дунхам лекциясын оқуға шақырылған. Ол өлген соң лекциясы оқылып берілді. Ол Гертруда Эдель мен дәрігер Хьюго Шенхаймердің ұлы. Ол еврей болған, бірақ оның отбасы христиан дініне көшкен. Осы кезеңде ол атеросклероз мәселесін зерттеуді бастады. Ол ассистент-профессор болып жұмыс істеген.

Алғашқы еңбектері: 1924-1933 жылдар

1926 жылы Лейпциг университетінде Шенхаймер пептидтерді синтездеу әдісін жасады. Амин тобын гидролизсіз процесте алып тастауға мүмкіндік беретін тиісті әдіс қажет болды. Бұл қосылыстарды нақты қажеттіліктерге сәйкес өзгерту кезінде тек шағын химиялық өзгерістер ғана қажет деп есептелді. Шенхаймер Дэвид Риттенбургпен, кейін Конрад Блохпен бірге жұмыс істеді. Шенхаймер және оның әріптестері зерттеулерін дейтерийді пайдаланып тәжірибелер жүргізуден бастады. Дейтерий – сутектің тұрақты изотопы, ол 1932 жылы физикалық химик Харольд Ури тарапынан ашылды. Тәжірибеде қолданылған әдістердің бірі – жануарларға ауыр су енгізіп, олардың дене құрамындағы дейтерийді талдау. Бұл молекулалар дене тіндерінде алмасу және ауысу процестерінен өтеді, сондай-ақ басқа да түрленулер мен негізгі химиялық реакцияларға қатысады. Шенхаймер қолданған әдістер мен техникалар динамикалық модельдеу технологиясы мен бағдарламалық қамтамасыздама пайда болғанға дейін организмдегі заттар мөлшерін өлшеуге мүмкіндік берді. Кейінірек, ғылым мен техниканың дамуымен, соның ішінде радиоактивті изотоптардың ашылуының нәтижесінде холестериннің кері байланысы туралы толыққанды мәліметтер алынды.