Мэриленд штатындағы Сесил округі

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарындағы округ

Сесил округі (Cecil County) – АҚШ-тың Мэриленд штатының солтүстік-шығыс бөлігінде, Пенсильвания және Делавэр штаттарымен шектесетін округ. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 103 725 адамды құрайды. Округ орталығы – Элктон қаласы. Округ Сесиль Калверт, 2-ші Балтимор бароны (1605–1675), Мэриленд провинциясының (колония) тұңғыш иелік губернаторының құрметіне аталған. Округтың шығыс бөлігі Балтимор қаласынан гөрі Филадельфияға жақын болғандықтан, Филадельфия–Камден–Уилмингтон (Пенсильвания–Нью-Джерси–Делавэр–Мэриленд) қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді. Округ Уилмингтон радио нарығында және Балтимордың белгіленген нарық аймағында орналасқан.

Колониялық дәуір

Қазіргі Сесил округі деп аталатын аймақ, 1674 жылы лорд Балтимордың жарлығымен округ ресми түрде құрылғанға дейін маңызды сауда орталығы болған. Бұрын ол, провинцияның солтүстік-шығыс бөлігіндегі Мэриленд штатының Балтимор округінің бір бөлігі болған. Оған қазіргі Балтимор және Балтимор округтері, Харфорд, Кэрролл, шығыс Фредерик, сондай-ақ Говард және Энн Арундел округтерінің бір бөлігі кірген. Құрылған кезде Сесил округіне қазіргі Кент округі де кірді, ал Чесапик шығанағының шығыс жағалауындағы шекара 1706 жылы жеке округ құрылғанға дейін Честер өзеніне дейін оңтүстікке қарай созылған. Пискатауи тайпасы Коновинго маңындағы Сускехенноктармен, Делавэр аңғарындағы Ленапилермен және олардың Нантикок одақтастарымен Ельк өзені мен Ельк Нек түбегінде сауда жасаған. Сонымен қатар, кейде Шоунес деп атайтын оңтүстік тайпасы кейіннен Солтүстік-Шығысқа, Мэрилендке қоныстанған. Капитан Джон Смит 1608 жылы осы аймақты зерттеген. Вирджиниядағы пуритан саудагері Уильям Клейборн бұрын Перривиллге жақын Сускехана өзенінің сағасында, қазір Гаррет аралы деп белгілі сауда бекетін құрған. Богемиялық иммигрант Августин Герман Сесил округінің құрылуына ықпал етіп, 1674 жылғы карталарды жасаған, оның орнына Герман кең аумақты жерлерге иелік құқығын алған, соның ішінде Богемия усадьбасы да бар, ол ақырында қайтыс болған жер. Джордж Талбот та ертедегі дамытушылардың бірі болды, ол 1683 жылы Мэриленд штатының бас геодезисі болып тағайындалды және Ирландияның Каван графтығының Балликоннелл қаласынан келген. Талботтың Сускеханадағы, Сесил округіндегі алғашқы жер иелігін онлайн көруге болады. Оның кейінгі тарихы Крофтон қағаздарында, 153-бетте баяндалған. Америка революциясына дейін Сесил округі колониялар ішінде де, шетелде де маңызды кеме қатынасы орталығы болған. Ол өзінің ауыл шаруашылығы өнімдерін ғана емес, батыстан жануарлар терісін және оңтүстіктен темекіні де экспорттаған. Сент-Франциск Ксавьер шіркеуі (Уорвик, Мэриленд) 1704 жылы иезуит миссиясы ретінде басталып, 1792 жылы қайта салынған, қазір мұражай болса да, Мэрилендтегі ең көне шіркеулердің бірі саналады. 1706 жылы құрылуына рұқсат берілген және 1742 жылы қайта салынған Сент-Мэри-Энн епископ шіркеуі де тағы бір шіркеу (әлі де қолданыста, сондай-ақ тарихи зиратты сақтайды). Вест-Ноттингем академиясы, 1744 жылы пресвитериандық пастор Сэмюэл Финли құрған, Бенджамин Раш пен Ричард Стоктонды білім берген, екеуі де Тәуелсіздік декларациясына қол қойған және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді (пресвитериан шіркеуінен бөлінген және қосымша ғимараттары бар болса да). 1719 жылы құрылған Принсипио пештері ірі темір экспорттаушысы болған. Америка революциясы кезінде британдық және отаршыл әскерлері Сесил округі арқылы өтіп, бірақ оның шекарасында ірі шайқастар болған жоқ. Куч көпірінің шайқасы жақын орналасқан Делавэрде болды, ал генерал Хоу мен генерал Джордж Вашингтон 1777 жылдың жазында Элктон қаласында тоқтады. 1776 жылғы Континенттік конгресске делегат ретінде келген Роберт Александр екі тараппен де келіссөздер жүргізіп, ақырында әйелісіз Англияға жер аударылуға шешім қабылдады. Ол Мэрилендке адал болды және Мэриленд тәркілеген Элктонның мүлкіне өмір бойы иелік ету құқығын алды.

The area now known as Cecil County was an important trading center long before the county's official organization in 1674 by proclamation of Lord Baltimore. It had previously been a northeastern part of a much larger Baltimore County, Maryland, in the northeastern portion of the Province. This had included present day Baltimore and Baltimore County, and Harford, Carroll, eastern Frederick, and portions of Howard and Anne Arundel counties. At the time of its founding, Cecil County also included modern Kent County and the border on the Eastern Shore of the Chesapeake Bay went as far south as the Chester River, until its later formation in 1706. The Piscataway traded with the Susquehannocks near Conowingo, and with Lenape of the Delaware valley and their Nanticoke allies near the Elk River and Elk Neck Peninsula. A southern tribe sometimes called the Shawnace also moved into what later became North East, Maryland. Captain John Smith visited the area in 1608. William Claiborne, a Puritan trader based in Virginia, earlier established a trading post at what is now known as Garrett island at the mouth of the Susquehanna River near what became Perryville. Bohemian immigrant Augustine Herman lobbied for Cecil County's creation, and drew the 1674 maps, in exchange for which Herman received extensive land grants, including one developed as Bohemia Manor, where he eventually died. Another early developer was George Talbot, appointed Surveyor General of Maryland in 1683, who came from Ballyconnell, County Cavan, Ireland. Talbot's original grant of land in Susquehanna, Cecil County is viewable online. Its subsequent history is told in the Crofton Papers, page 153. Until the American Revolution, Cecil County was an important shipping center, both within the colonies and abroad. It exported not only its own agricultural products but also animal skins from the west and tobacco from the south. St. Francis Xavier Church (Warwick, Maryland) begun as a Jesuit mission in 1704 and rebuilt in 1792, is one of Maryland's oldest churches, though now a museum. St. Mary Anne's Episcopal Church, authorized in 1706 and rebuilt in 1742 is another (and still in use, as well as maintaining a historic graveyard). West Nottingham Academy, founded by Presbyterian Rev. Samuel Finley in 1744, educated Benjamin Rush and Richard Stockton, both of whom signed the Declaration of Independence, and still operates today (though disaffiliated from the Presbyterian church and with additional buildings). The Principio Furnace, founded in 1719, became an important exporter of pig iron. During the American Revolution both British and colonial troops traveled through Cecil County, although no major battles occurred within its borders. The Battle of Cooch's Bridge occurred in nearby Delaware, and both General Howe and General George Washington stopped in Elkton during the summer of 1777. Robert Alexander, the area's delegate to the Continental Congress of 1776, spoke with both sides but ultimately decided to go into exile in England without his wife. She remained a loyal Marylander and received a life estate in some of Elkton property that Maryland confiscated.

19 ғасыр

1812 жылғы соғыс Сесил округіне айтарлықтай зиян келтірді. Британ адмиралы Джордж Кокберн Уэлч-Пойнттағы отаршылдардың мылтықпен атқандарына жауап ретінде Чесапик шығанағының жоғарғы бөлігін блокадалап қана қоймай, оның әскерлері Френчтаун деп аталатын сауда бекетін қиратты. Олар Елк өзенімен жоғары қарай, округ орталығы Элктонға жүзіп өтуге тырысты, бірақ Форт Дефайанстан атыс болғандықтан кері қайтты, сондай-ақ навигациялық арнадағы кабель кедергі келтірді. Британ әскерлері жақын орналасқан Харфорд округіндегі Гавр-де-Грейстің көп бөлігін де қиратты. Кокберннің кемелері Сассафрас өзенімен жоғары көтеріліп, қарсылыққа тап болғаннан кейін Джорджтаун мен Фредериктаунды қиратты. Порт-Депозит қаласының қорғаныс жағынан мықты екендігі туралы қауесеттерге байланысты оны басып алмауға шешім қабылдады, британдықтар Принсипио темір зауытын, маңызды әскери нысананы қиратты. Порт-Депозит 1812 жылы Сускеханна каналы ашылғаннан кейін дамыды. Вирджиниядағы Бат қаласына (немесе Батыс Вирджиниядағы Беркли Спрингс) көшкенге дейін Богемия Манорында өскен инженер Джеймс Рамси Джордж Вашингтонға көрсеткен бу кемесін ойлап тапты, содан кейін Джон Финчтің бәсекелестігіне қарсы патент алу үшін Лондонға барды. Рамси 1792 жылы сол жерде қайтыс болды, бірақ оның заңгер ағасы Бенджамин Рамси оңтүстікке, Мэриленд штатының Йоппа қаласына көшіп, 25 жыл Мэриленд штатының бас судьясы болды. Роберт Фултон сияқты технологияларды қолданатын бу кемелері келесі онжылдықтарда шығанақтағы саяхатқа үстемдік етті. 1813 жылы Филадельфияда салынған "Игл" кемесі Балтимор мен Элктон арасында жолаушыларды тасымалдады, онда олар Вилмингтонға, Филадельфияға және солтүстікке басқа да қалаларға бару үшін поездармен байланысты. 1802 жылы Елк өзенін Делавэр штатының Кристиана қаласына (Чесапик пен Делавэр су алаптарын байланыстыру) жалғау үшін канал салуға жасалған әрекет екі жыл ішінде сәтсіз аяқталды. Алайда, 1824-1829 жылдары Мэриленд, Делавэр және Пенсильвания штаттарының қаржылық қолдауымен 2600-нан астам жұмысшы 14 мильдік Чесапик және Делавэр каналын салды, ол жаңа мемлекетте ең жұмыс істейтін каналға айналды. АҚШ Әскери инженерлік корпусы оны бүгінге дейін пайдаланады, ал 1839 жылға дейін Богемия Маноры болған Мэриленд штатындағы Чесапик қаласында каналдың маңыздылығын түсіндіретін мұражай бар. Теміржолдар мен көпірлер де Сесил округі мен айналасындағы аймақ үшін экономикалық тұрғыдан маңызды болып шықты. Нью-Касл және Френчтаун теміржолы 1831 жылы жұмысын бастады. Теміржолдар үш онжылдық ішінде Сесил округін кесіп өтті, бірақ олар оның сауда орталығы ретіндегі маңыздылығын айтарлықтай төмендетті. Филадельфия және Балтимор сияқты қалалар округтің кішкентай Чесапик порттарына қол жеткізе алмайтын экономикалық үлкейтуге қол жеткізе алды. Тіпті теміржолдың Френчтаун бөлігі 1859 жылы тоқтатылды, ал порт сөнген қалаға айналды, бірақ басқа бөлімдер Норфолк Саутерн теміржолымен пайдаланыла береді. Америка Азамат соғысы кезінде Мэриленд штатының Перривилл қаласы Одақ әскерлері үшін маңызды жиын орыны болды. Бұл Уилмингтон мен Балтимор арасындағы теміржол желісінің ортасы болды, бірақ Балтиморға баратын бөлігіне келген зақымдар Одақ әскерлерін Перривиллден паромдарға отыруға мәжбүр етті. Сесил округінде Азамат соғысы шайқастары болған жоқ, бірақ тұрғындардың сенімдері бөлінген еді. 1790 жылы округтегі құлдардың саны 3400 болса, 1850 жылы 800-ге дейін азайды. Жер асты теміржолы Сесил округі арқылы өтті, мүмкін бұрынғы конгрессмен және АҚШ Маршалы Джон Коннард, «Күрескен квакер» деп аталған ол 1834 және 1851 жылдар аралығында Солтүстік-Шығысқа көшіп, 1857 жылы Филадельфияда қайтыс болғаннан кейін Сент-Мэри Энн епископальдық шіркеуіне қайта жерленді. Фредерик Дуглас 1838 жылы бостандыққа қадам басқанда Сесил округінен өтті. Джейкоб Томе осы аймақта байлық жинап, қалаға қоныстанды, ал басқа Сесил округінің тумалары экономикалық мүмкіндік іздеп кетті. Дэвид Дэвис 1835 жылы Йель заң мектебін бітіргеннен кейін Иллинойсқа көшіп, онда ол Авраам Линкольннің заң серіктесі болды, кейіннен сол штаттың заң шығарушы органында судья болып қызмет етті, содан кейін президент Линкольнге көмектесу үшін Вашингтонға көшіп, ол оны АҚШ Жоғарғы Сотына тағайындады. Құлдықтан құтылу көптеген жергілікті жер иелеріне, сондай-ақ олардың құлдарына әсер етті. Соғыстан кейін Перривилл қайтадан теміржол қалашығына айналды, ал кейіннен Сускеханна көпірлерінен өтетін мемлекетаралық тас жолмен саяхаттаушылардан кіріс алды. Сесил округі бір кезде Мэриленд штатының ең бай округтерінің бірі болған және жақында индустрияны, сондай-ақ туристік долларды тартуға көп күш жұмсады, бірақ тұрғындардың орташа табысы қазір американдықтардың орташа табысына жақын.

The War of 1812 caused Cecil County considerable damage. Not only did British Admiral George Cockburn blockade the upper Chesapeake Bay, in response to musket fire from colonials at Welch Point, his troops destroyed a trading post known as Frenchtown. They tried to sail further up the Elk River to the county seat at Elkton, but turned back under fire from Fort Defiance, also hindered by a cable across the navigation channel. British troops also destroyed most of Havre de Grace in nearby Harford County, Maryland. Cockburn's ships then traveled up the Sassafras River, and, meeting resistance, destroyed Georgetown, Maryland and Fredericktown, Maryland. Avoiding Port Deposit which rumors called heavily defended, the British destroyed the Principio Iron Works, an important military target. Port Deposit boomed after the Susquehanna Canal opened in 1812. Engineer James Rumsey, who grew up in Bohemia Manor before moving to Bath, Virginia (or Berkeley Springs, West Virginia), invented a steamboat which he demonstrated to George Washington, before traveling to London to secure patents against competition from John Finch. Rumsey died there in 1792, but his lawyer brother Benjamin Rumsey moved south to Joppa, Maryland and served as Maryland's Chief Justice for 25 years. Steamboats, using technology such as by Robert Fulton, came to dominate travel on the bay during the following decades. The Eagle, built in Philadelphia in 1813, transported travelers between Baltimore and Elkton, where they connected with stagecoaches to travel to Wilmington, Philadelphia and other points north. An 1802 attempt to build a canal to connect the Elk River to Christiana, Delaware (connecting the Chesapeake and Delaware watersheds) failed within two years. However, between 1824 and 1829, with financial support from the states of Maryland, Delaware, and Pennsylvania, over 2600 workers built the 14 miles long Chesapeake and Delaware Canal, which became for a while the busiest canal in the new nation. The U. S. Army Corps of Engineers still operates it today, and Chesapeake City, Maryland, which had been Bohemia Manor until 1839, has a museum explaining the canal's importance. Railroads and bridges also proved economically important to Cecil County and surrounding region. The New Castle and Frenchtown Railroad began service in 1831. Railroads crisscrossed Cecil county within three decades, although they ultimately greatly reduced its importance as a trading center. Cities such as Philadelphia and Baltimore could achieve economies of scale impossible for the county's small Chesapeake ports. Even the railroad's Frenchtown section was abandoned in 1859, and the port became a ghost town, though other sections remain in use, operated by the Norfolk Southern Railway. During the American Civil War, Perryville, Maryland became an important staging ground for Union troops. It had been the halfway point of the railroad line between Wilmington and Baltimore, but damage to the section into Baltimore caused Union troops to embark ferries at Perryville. No Civil War battles occurred in Cecil County, but residents had strongly divided loyalties. Slavery had declined from 3,400 slaves in the county in 1790 to just 800 in 1850. The Underground Railroad had crossed through Cecil County, perhaps assisted by the 'Fighting Quaker,' former Congressman and U. S. Marshall John Conard, who moved to North East between 1834 and 1851 and was reburied at St. Mary Anne's Episcopal Church there after his death in Philadelphia in 1857. Frederick Douglass crossed Cecil County on his road to freedom in 1838. While Jacob Tome made his fortune in the area and stayed, other Cecil County natives left in search of economic opportunity. David Davis moved to Illinois upon graduating from Yale Law School in 1835, where he became Abraham Lincoln's law partner and later served in that legislature as well as a judge, before moving to Washington D. C. to help President Lincoln, who later named him to the United States Supreme Court. Slavery's abolition affected many local property owners, as well as their slaves. After the war, Perryville again became a railroad town, and later received business from interstate highway travelers crossing the Susquehanna bridges. Although Cecil County had once been one of the wealthiest in Maryland and has worked hard recently to attract industry as well as tourist dollars, the average income of residents is now near that of Americans as a whole.

20 және 21 ғасырлар

Бастапқыда Сесил округінің болашағы Балтимор, Филадельфия, Вашингтон және Нью-Йорк қалаларының өсіп келе жатқан арасындағы стратегиялық орналасуымен қалыптасты. ХХ ғасырда заманауи тас жолдар келген кезде, оның солтүстік-шығыс дәлізінде орналасуы округке жаңа мүмкіндіктер мен өзгерістер әкелді. 1941 жылдың маусым айына қарай Филадельфия жолының соңғы бөлігі, Сесил округінің ортасынан өтетін және 40-шы бағыт ретінде белгіленген жаңа екі қатарлы тас жол аяқталды. 1943 жылы "Балтимор Сан" газетінің хабарлауынша, екі қатарлы тас жол поляк патриоты және Американдық революцияның досы Пуласки атымен аталып, салтанатты түрде ашылды. Көп ұзамай, бұрынғы ауылдық егістік пен ормандық жерлерде жаңа мотельдер, мейрамханалар мен жанармай құю станциялары бой көтерді. 1963 жылдың 14 қарашасында президент Джон Ф. Кеннеди Сесил округіне келіп, Солтүстік-шығыс тас жолын (I 95) ресми түрде ашты. "Автомобиль жүргізушілер жаңа, кең жолда жүргендеріне қуанышты болды", - деп жазды The Baltimore Sun газетінің редакторы. Президент Кеннеди Далласта қаза тапқаннан кейін, I 95 тас жолы Джон Ф. Кеннедидің естелік тас жолы ретінде қайта ашылды. Жылдамдықты шектемейтін суперавтожол бойында қозғалыс басталғанда, округке үлкен пайда әкелерлік дәліз ашылды. Бұл тас жол бойындағы бизнес өсуіне серпін берді, алдағы онжылдықтарда коммерциялық, өнеркәсіптік және тұрғын үйлер тас жолдың түйіскен жерлерінде шоғырланды. 2013 жылы округ Екінші түзетуге сәйкес қауіпсіздік аймағы болып жарияланды. Сесил округінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген бірнеше мүлік бар.

Саясат, үкімет және құқық

Азамат соғысынан кейінгі алғашқы кезеңде Сесил округі, көбінесе бөлінуді қолдағандықтан, Демократиялық партияға күшті бейімділік танытқан. 1868 мен 1920 жылдар аралығындағы барлық президенттік сайлауда Демократиялық партияның үміткері жеңіске жеткен, тек 1896 жылы солтүстік-шығыс Уильям Дженнингс Брайанның «еркін күміс» саясатына қарсы күшті оппозиция көрсеткен. 1952 жылы Дуайт Эйзенхауэр округті жеңіп алғаннан бері Сесил округі берік республикалық округке айналды. Округтің соңғы демократ жеңімпазы 1976 жылы Джимми Картер болды. 2012 жылдың 3 желтоқсанына дейін Сесил округі Мэриленд штатындағы дәстүрлі округтік басқару нысаны – округ комиссарларымен басқарылды. Сол күні Сесил округі 2010 жылдың қараша айында сайлаушылардың референдумы арқылы бекітілген жаңа харта бойынша басқаруды бастады, ол жергілікті биліктің заң шығару және атқарушы функцияларын бөліп, сайланатын округ әкімі мен бес мүшелі округ кеңесіне өкілеттік берді (бұл ескі «комиссарлар кеңесі» жүйесінен өзгеше). Осылайша Сесил округі Балтимор, Харфорд, Энн Арундел, Говард, Принс Джордж және Монтгомери сияқты округ әкімі және округ кеңесінен тұратын, орталық Мэрилендтегі басқа да ірі, қалалық және күрделі округтік басқарулардың қатарына қосылды. 2020 жылдың 3 қарашасында сайланған Даниэль Хорнбергер (R) қазіргі округ әкімі болып табылады. Сонымен қатар, Сесил округінде Перривилл және Солтүстік-шығыс сияқты қалалық үкіметтері бар қалаларда белгілі бір жергілікті басқару құқықтары бар, демек округке тәуелділік минималды.

География

АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 418 шаршы миль (1083 км2) құрайды, оның ішінде 346 шаршы миль (896 км2) құрлық, ал 72 шаршы миль (186 км2) (17%) су. Сесил округі Мэриленд штатының солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан, солтүстік және шығыс жағынан Пенсильвания және Делавэр штаттарымен Мейсон-Диксон сызығымен шектеседі. Батыс шекарасы Сусквеханна өзенінің төменгі ағысымен, сондай-ақ Чесапик шығанағының солтүстікке қарайғы шағын шығанақтарымен, жазықтықтарымен және салаларымен белгіленген. Оңтүстік жағынан округті Сассафрас өзені және Мэриленд штатының Кент округі шектеуде. Округ Дельмарва түбегінің және Мэриленд штатының "Шығыс жағалауының" бір бөлігі болып табылады. Жер бедері тұрғысынан Сесил округі АҚШ 40 тас жолының солтүстігіндегі Пьемонт жазығының төбелі жазықтары мен оңтүстіктегі Атлант жағалауының жазықтары арасында орналасқан. Округтің солтүстік-батыс және солтүстік-орталық бөліктеріндегі ең биік және тік төбелер 534 футқа (163 м) жетеді, бұл Нотингемге жақын және Мейсон-Диксон сызығының оңтүстігінде, АҚШ 1 тас жолының шығысында орналасқан. Ең төменгі нүкте – Чесапик шығанағындағы теңіз деңгейі. Сесил округі негізінен ауылдық жер, округ орталығы Елктон және АҚШ 40 тас жолы бойында тығыз қоныстанған. Округты шығыстан батысқа қарай Чесапик және Делавэр каналы екіге бөледі, ол Делавэр өзенін Ельк өзені арқылы Чесапик шығанағымен байланыстырады. Канал Чесапик қаласынан өтеді, онда Мэриленд 213 тас жолының үстінен биік көпір үлкен кемелердің өтуіне мүмкіндік береді. Сесил округі сонымен қатар шығыстан батысқа қарай Interstate 95 тас жолымен бөлінген, ол Мэриленд штатында Джон Ф. Кеннеди еске алу тас жолы деп белгіленген. Бұл тас жол оңтүстік-батыстағы Балтимор-Вашингтон аймағы мен солтүстік-шығыстағы Филадельфия, Нью-Йорк және Нью-Джерси аймақтары арасындағы маңызды көлік артериясы болып табылады. Басқару және бюджет кеңсесі Сесил округін Филадельфия-Камден-Уилмингтон қалалық аймағының бір бөлігі деп белгілеген.

Климат

Сесил округінің ылғалды субтропикалық климаты (Cfa) бар, бірақ жоғары солтүстік аймақтарда ыстық жазғы ылғалды континенттік климат (Dfa) кездеседі. Жылдың төрт айнымалы мезгілі бар және жеті айдың орташа температурасы жоғары болады. Қаттылық аймағы көбінесе 7а.

Қоғамдық көліктер

Округ Cecil Transit қызметін жүзеге асырады, ол тұрақты маршрутты автобус және округтің барлық аймақтарында сұраныс бойынша көлік қызметін ұсынады. Балтимор және Вашингтон қалаларына бағытталған MARC Penn Line қалалық теміржолының солтүстік терминалы Мэриленд штатының Перривилл қаласында орналасқан. Жақында Уилмингтон аймақтық жоспарлау кеңесі округ тұрғындарының саяхат үлгілерін зерттеді және MARC желісінің Перривиллден Ньюаркқа немесе тіпті Уилмингтонға дейін ұзартылуын ұсынды, онда ол SEPTA және Amtrak желілерімен тоғысады. Округ Amtrak Acela бағытындағы жергілікті қызметтері жоқ екі аймақтың бірі болып табылады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша округте 101 108 адам, 36 867 үй шаруашылығы және 26 681 отбасы тұрды. Халық тығыздығы анықталған жоқ. 41 103 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы да көрсетілмеген. Ауданның нәсілдік құрамы: 89,2% ақ нәсілді, 6,2% қара немесе афроамерикалық, 1,1% азиялық, 0,3% американдық үндістер, 1,0% басқа нәсілдерден және 2,2% екі немесе одан көп нәсілді. Испан немесе латын американдықтар халықтың 3,4% құрады. 36 867 үй шаруашылығының 36,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 54,7%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 12,0%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, 27,6%-ы отбасы емес, ал 21,8%-ы жеке адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,70 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,13 адамды құрайды. Орташа жас 38,9 жас.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы санақ бойынша округте 85 951 адам, 31 223 үй шаруашылығы және 23 292 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 34,461 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздығы – адамға шаққанда. Округтың нәсілдік құрамы: 93,4% ақ, 3,9% қара немесе афроамерикалық, 0,3% американдық үнді, 0,7% азиялық, <0,1% Тынық мұхиты аралдарынан, 0,5% басқа нәсілдерден және 1,2% екі немесе одан көп нәсілдерден. Халықтың 1,5% испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 17,9% неміс, 16,1% ирланд, 13,8% ағылшын, 13,8% американдық және 6,5% итальяндық тегінен шыққандар еді. 31 223 үй шаруашылығының 37,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 58,6%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 11,1%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 25,4%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 19,9%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 7,1%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан құралды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,71 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,12 адамды құрады. Округта халықтың 27,7%-ы 18 жасқа дейін, 7,5%-ы 18-24 жас аралығында, 31,2%-ы 25-44 жас аралығында, 23,2%-ы 45-64 жас аралығында және 10,5%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен адамдарды құрады. Орташа жас 36 жасқа тең еді. Әр 100 әйелге 98,20 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 95,70 еркек шақ келді. Округтағы үй шаруашылығының орташа табысы 50 510 АҚШ доллары, ал отбасының орташа табысы 56 469 АҚШ долларын құрады. Ер адамдардың орташа табысы 40 350 АҚШ долларын, ал әйелдердің орташа табысы 28 646 АҚШ долларын құрады. Округтағы жан басына шаққандағы орташа табыс 21 384 АҚШ долларын құрады. Отбасылардың 5,4%-ы және халықтың 7,2%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 9,2%-ы және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 7,7%-ы. Мэриленд штатының жоспарлау деректеріне сәйкес, округтың халқы алдағы отыз жылда екі есеге артып, 2030 жылға қарай 160 000 адамға жетеді деп күтілуде. 2010 жылғы санақ бойынша Сесил округінің нәсілдік құрамы: 87,4% испандық емес ақтар, 6,2% қаралар, 0,3% американдық үнділер, 1,1% азиялықтар, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,1% испандық емес басқа нәсілдер, 1,8% испандық емес екі немесе одан көп нәсілдер және 3,4% испандықтар. Сесил округі Сесилтон ауданында 1999 жылы құрылған шағын Амиш қауымына мекенжай болып табылады. Амиш отбасылары Ланкастер округінен (Пенсильвания) көшіп келді, себебі жер бағасының өсуіне және егістік жердің азаюына байланысты.

As of the census of 2000, there were 85,951 people, 31,223 households, and 23,292 families living in the county. The population density was There were 34,461 housing units at an average density of The racial makeup of the county was 93.4% White, 3.9% Black or African American, 0.3% Native American, 0.7% Asian, <0.1% Pacific Islander, 0.5% from other races, and 1.2% from two or more races. 1.5% of the population were Hispanic or Latino of any race. 17.9% were of German, 16.1% Irish, 13.8% English, 13.8% American and 6.5% Italian ancestry. There were 31,223 households, out of which 37.0% had children under the age of 18 living with them, 58.6% were married couples living together, 11.1% had a female householder with no husband present, and 25.4% were non families. 19.9% of all households were made up of individuals, and 7.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.71 and the average family size was 3.12. In the county, 27.7% of the population was under the age of 18, 7.5% from 18 to 24, 31.2% from 25 to 44, 23.2% from 45 to 64, and 10.5% was 65 years of age or older. The median age was 36 years. For every 100 females, there were 98.20 males. For every 100 females age 18 and over, there were 95.70 males. The median income for a household in the county was $50,510, and the median income for a family was $56,469. Males had a median income of $40,350 versus $28,646 for females. The per capita income for the county was $21,384. About 5.4% of families and 7.2% of the population were below the poverty line, including 9.2% of those under age 18 and 7.7% of those age 65 or over. Maryland state planning data suggest that the population of the county could double in the next thirty years, reaching 160,000 by 2030. As of the 2010 Census, the racial makeup of Cecil County was 87.4% Non Hispanic white, 6.2% black, 0.3% Native American, 1.1% Asian, 0.1% Pacific Islander, 0.1% Non Hispanics of some other race, 1.8% Non Hispanics of two or more races and 3.4% Hispanics. Cecil County is home to a small Amish community in the Cecilton area that was founded in 1999. Amish families moved to the area from Lancaster County, Pennsylvania because of increasing costs and the declining amount of farmland there.

Білім

17 бастауыш мектеп, 6 орта мектеп, 5 жоғары мектеп және кәсіби және технологиялық білім беруге маманданған Сесил округінің технологиялық мектебі бар. Бәрі де Сесил округінің мемлекеттік мектептері жүргізеді. Сесил округі мектептері – округтың барлық мектеп округі болып табылады. Сесил колледжінің Сесил округінде төрт кампусы бар.

Кітапханалар

Сесил округінің қоғамдық кітапханасының 7 филиалы бар және кітапхана округ бойынша кең ауқымды жұмыс жүргізеді.

Танымал мәдениетте

МакКинлей Кантордың "Егер Оңтүстік Азамат соғысында жеңіске жеткен болса" романында Сесил округі Мэрилендтен екінші рет бөлініп, АҚШ-тан Мэрилендтің шығуынан кейін Делавэр штатына қосылады, бұл оқиға Р.Е. Лидің Геттисберде АҚШ-қа қарсы жеңісінен соң болады.