Кіріспе

Атомдық физикада қараңғы күй – фотондарды сіңіре алмайтын (немесе шығара алмайтын) атомның немесе молекуланың күйі. Барлық атомдар мен молекулалар кванттық күйлермен сипатталады; әртүрлі күйлер әртүрлі энергияға ие болуы мүмкін, ал жүйе бір немесе бірнеше фотондарды шығарып немесе сіңіріп, бір энергия деңгейінен екінші деңгейге өтуі мүмкін. Дегенмен, кез келген күйлер арасындағы барлық өтулерге рұқсат берілмейді. Түсетін фотонды сіңіре алмайтын күй қараңғы күй деп аталады. Бұл энергия деңгейлері арасындағы өтулерді туындату үшін лазерлік сәуле қолданылатын тәжірибелерде кездесуі мүмкін, онда атомдар лазерлік сәулемен байланыстырылмаған күйге спонтанды түрде ыдырай алады, бұл атомның осы күйден жарық сіңіруіне немесе шығаруына кедергі келтіреді. Қараңғы күй үш деңгейлі жүйедегі кванттық интерференцияның нәтижесі болуы мүмкін, яғни атом екі күйдің когерентті суперпозициясында болғанда, олардың екеуі де дұрыс жиіліктегі лазерлермен үшінші күйге байланыстырылады. Жүйе екі күйдің белгілі бір суперпозициясында болғанда, фотонды сіңіру ықтималдығы 0-ге жуықтап, екі лазерге де қараңғы бола алады.

Іс жүзінде

Атомдық физикадағы тәжірибелер көбінесе белгілі бір жиілікті лазермен жүргізіледі (яғни фотондардың белгілі бір энергиясы болады), сондықтан олар белгілі бір энергиясы бар күйлер жиынтығын, сол энергияға ие басқа күйлер жиынтығымен ғана байланыстырады. Дегенмен, атом әртүрлі жиілікті фотон шығару арқылы үшінші күйге спонтанды түрде ыдырай алады. Атомның энергиясы бар жаңа күйі лазермен өзара әрекеттеспейді, себебі осы күйге көшуді тудыратын қажетті жиілікті фотондар жоқ. Іс жүзінде, "қараңғы күй" термині қолданылатын лазер арқылы қолжеткізілмейтін күйді білдіреді, тіпті осы күйден көшулер қағидат бойынша мүмкін болса да.

Теориялық тұрғыдан

Бір күйден екінші күйге өтуге рұқсаттылық, көбінесе атом мен жарық арасындағы өзара әрекеттесуді сипаттау үшін қолданылатын модельдің толықтығына байланысты. Әрбір модельге сәйкес, қай өтулерге рұқсат етіледі және қайларына рұқсат етілмейді екенін анықтайтын таңдау ережелері жиынтығы туындайды. Көбінесе бұл таңдау ережелерін бұрыштық импульстің сақталу принципіне (фотонның бұрыштық импульсі болады) дейін тоғытуға болады. Көп жағдайда біз тек фотонның электр дипольдік өрісімен әрекеттесетін атомды қарастырамыз. Сонда кейбір өтулерге мүлдем рұқсат берілмейді, ал басқалары тек белгілі бір поляризациялы фотондар үшін ғана рұқсатты болады. Мысалы, сутек атомын қарастырайық. mj=1/2 күйінен mj=1/2 күйіне өту тек z ось (квантизация осі) бойымен поляризацияланған жарыққа ғана рұқсат етіледі. Сондықтан mj=1/2 күйі басқа поляризациялы жарық үшін «қарғалы» болып көрінеді. 2S деңгейінен 1S деңгейіне өтуге мүлдем рұқсат жоқ. 2S күйі бір фотон шығару арқылы негізгі күйге ыдырамайды. Ол тек басқа атомдармен соқтығысу арқылы немесе бірнеше фотон шығару арқылы ғана ыдырай алады. Бұл оқиғалардың сирек болуына байланысты, атом осындай қозған күйде ұзақ уақыт бойы қалуы мүмкін, мұндай қозған күй – метатұрақ күй деп аталады.