Кіріспе
Одақ армиясының генералы, саясаткер Фрэнсис Престон Блэр кіші (1821 жылғы 19 ақпан – 1875 жылғы 8 шілде) – АҚШ сенаторы, АҚШ конгрессмені және Азамат соғысы кезінде Одақтың генерал-майоры. Ол Миссури штатын Өкілдер палатасында да, Сенатта да өкілдік етті және Азамат соғысы басталғанда Миссури штатының Конфедерация құрамына қосылуын болдырмауға белсенді түрде атсалысты. Блэр Натаниел Лионды АҚШ армиясының Батыс департаментінің жаңа әскери қолбасшысы етіп тағайындауда маңызды рөл атқарды. Ол Лионға Сент-Луис қару-жарақ депосынан Иллинойс штатына 20 000-нан астам мылтық пен мушкет көшіруге Сент-Луис үй күзетшілігінің көмегін алуға көмектесті. Миссури сепаратистері бұл оқиғаны штатта орнатылған бейресми келісімнің бұзылуы деп қарады. Бұл Джексон лагерінің оқиғасына және құлдыққа жақтас наразылық білдірген топтардың партизандық әрекеттерін жалғастыруына жағдай жасады. 1862 жылы Блэр Миссури еріктілеріне қосылып, генерал-майор шеніне көтерілді, Виксбургте Шерманның басшылығымен дивизияға қолбасшылық етті, Шерманның теңізге жасаған жорығына қатысты және соғысты корпус командирі ретінде аяқтады. 1868 жылы ол Горацио Сеймурдың вице-президенттікке үміткері болды, бірақ оның қара нәсілділердің азаттыққа шығуының қаупі туралы драматикалық сөздері демократтардың сайлауда жеңілуіне себеп болды деп есептеді. Блэр 1872 жылы сал ауруына шалдықты, бірақ үш жылдан кейін қайтыс болғанға дейін штаттық саясатта белсенді болып қала берді.
Francis Preston Blair Jr. (February 19, 1821 – July 8, 1875) was a United States Senator, a United States Congressman and a Union Major General during the Civil War. He represented Missouri in both the House of Representatives and the Senate, and was active in preventing the State of Missouri from being absorbed into the Confederacy at the beginning of the Civil War. Blair was instrumental in appointing Nathaniel Lyon as the new military commander of the Western Department of the U. S. Army. He assisted Lyon in securing help of the St. Louis Home Guard in moving over 20,000 rifles and muskets from the St. Louis Arsenal to Illinois. Missouri secessionists considered this event as breaking of informal truce established in the state. This set the scene for the Camp Jackson Affair and continuing guerrilla activity by outraged pro slavery elements. In 1862, Blair joined the Missouri volunteers, being promoted major general, commanded a division at Vicksburg under Sherman, took part in Sherman's March to the Sea and ended the war as a corps commander. In 1868, he was Horatio Seymour's vice presidential candidate, but his dramatic speeches about the dangers of black emancipation were believed by some to have cost the Democrats the election. Blair suffered a paralyzing stroke in 1872, but continued to be active in state politics until his death three years later.
Ерте өмір және мансап
Блэр Кентукки штатының Лексингтон қаласында дүниеге келген. Ол газет редакторы және саясаткер Фрэнсис Престон Блэр мен Элиза Вайолет (Гист) Блэрдің үшінші және кіші ұлы болды. Ол Сент-Луис қаласының мэрі және Линкольн басшылығымен пошта басқармасын басқарған Монтгомери Блэрдің ағасы, сондай-ақ АҚШ сенаторы және Миссури штатының губернаторы болған Б. Гратц Браунның туысы еді. Блэр Вашингтон қаласындағы мектептерде оқыды, Йель және Солтүстік Каролина университеттеріне қабылданды, бірақ 1841 жылы Принстон университетін бітірді, содан кейін Трансильвания университетінде құқық білімін оқыды. Кентукки штатының Лексингтон қаласындағы адвокаттық коллегияға қабылданғаннан кейін, ол 1842 жылы ағасымен бірге Сент-Луисте тәжірибе жинады; 1842–1845 жылдары Томас Харт Бентонның заң кеңсесінде жұмыс істеді.
Мексика-Америка соғысы
1845 жылдың күзінде Блэр батысқа бизон аулауға сапар шегіп, Санта-Фе жолындағы қоныста орналасқан Бент фортында өзінің ағайындысы Джордж Бентпен бірге шығыс Колорадода қыстады. Блэр форттағы кейбір кеште ойнады. Мексика-Америка соғысы басталғаннан кейін ол Санта-Федегі генерал Стивен У. Кирни экспедициясына қосылды, ол кейін Блэрді Нью-Мексико аумағының бас прокуроры етіп тағайындады. Александр Уильям Донифан, Уиллард Пребл Холл және Дэвид Уолдомен бірлесіп, Блэр аймақ үшін американдық заң кодексін жасады және жаңадан құрылған аймақтық соттың судьясы болды.
Саяси аренада
Блэр заңнан гөрі саясатқа көбірек қызығушылық танытып, 1847 жылдың жазында Сент-Луиске оралды. Томас Харт Бентонның жеке және саяси досы, ол құлдыққа қарсы пікірлерімен және еркін топырақ саясатын ынтамен қолдауымен белгілі болды, бірақ өзі құл иеленуші еді. Блэр 1852 жылдан 1856 жылға дейін Миссури штатының өкілдер палатасында қызмет етті. Ол еркін топырақ жақтаушысы болды және 1856 жылы АҚШ Өкілдер палатасына республикашы ретінде сайланды. 1858 жылдың 14 қаңтарында ол құлдықты ұлттық проблема ретінде сипаттап, оны бірте-бірте азат ету және Латын Америкасы мен Орталық Америкаға босатылған құлдарды қоныстандыру арқылы шешуді ұсынған маңызды сөз сөйледі. Бір жылдан кейін Бостонда «Бұл континенттің нәсілдерінің тағдыры» деген сөзбен ұлттық даңққа ие болды. Блэр 1858 жылы Джон Р. Барретпен қайта сайлануға таласып, жеңіліске ұшырады. Бірақ ол сайлау нәтижелеріне наразылық білдіріп, 1860 жылдың 8 маусымында 36-шы Конгресске оралды. Дегенмен, ол он жеті күннен кейін, 25 маусымда отставкаға кетті, содан кейін кезекті арнайы сайлауда жеңіліске ұшырады, ал 3 желтоқсанда Баррет орынды қайта иеленді. 1860 жылғы кезекті сайлауда ол 37-шы Конгресске қайта сайланды және онда маңызды Әскери істер комитетінің төрағасы болды. 1861 жылдың шілдесінде ол Одақ армиясында полковник болу үшін тағы да отставкаға кетті. 1862 жылы ол 38-шы Конгресске сайланды, бірақ бақытсыздыққа ұшырап, қарсыласы Сэмюэл Нокс сайлау нәтижелеріне шағымдануынан кейін 1864 жылдың 10 маусымында өзінің мандатын босатуға мәжбүр болды. Блэрлер Авраам Линкольннің президенттікке жолында және билікте болған жылдарында оның адал қолдаушылары болды, ал оның орнына саяси қолдауын алды. 1863 жылдың желтоқсанында Линкольн: «Блэрлер ерекше кландық рухта өмір сүреді. Олардың отбасы жабық корпорация сияқты. Фрэнк – олардың үміті мен мақтанышы. Олар, әсіресе Монтгомери мен «Ескі мырза», кез келген іске асығыс кіріседі» деді. Линкольн президенттікке сайланғаннан кейін бірнеше Оңтүстік штаттары бөлінуді жақтаған кезде Блэр Миссуридегі жаңа саяси қозғалыстың – Шартсыз Одақ партиясының жетекшілерінің бірі болды, бұл партия, қажет болған жағдайда, Миссуридің бөлінуіне жол бермеу үшін жартылай әскери «Үй гвардиясын» пайдалануды жақтады.
Азаматтық соғыс
Оңтүстік Каролинаның 1860 жылғы желтоқсанда бөлініп шығуынан кейін Блэр оңтүстік басшылары Миссуриді де қозғалысқа тартуды жоспарлап отыр деп санап, оны болдырмау үшін белсенді әрекеттер жасады. Ол жеке өзі бірнеше мың саяқты «Үй сақшыларын» ұйымдастырып, жабдықтап берді. Бұл саяқтар 1860 жылғы президенттік науқандағы республикалық марш-клубтардың («Wide Awakes») және Сент-Луистегі неміс гимнастикалық қозғалысының («Turnverein») мүшелерінен құралды. Жағдайдың шиеленісуімен Блэр мен капитан (кейіннен бригадалық генерал) Натаниел Лион АҚШ-тың Сент-Луис арсеналындағы қару-жарақты Иллинойс штатының Алтон қаласына ауыстырып әкетті. 1861 жылғы 10 мамырда Лион «Үй сақшыларымен» және АҚШ әскерінің бір ротасымен бірге Арсеналды басып алуға дайындалған бірнеше жүз сепаратист-мемлекеттік жасақтарды тұтқынға алды. «Кемп-Джексон оқиғасы» Миссуриде Федералдықтарға шешуші үстемдік берді, бірақ штатта сепаратистік көңіл күйлерді де қоздырды. Одақ әскерлері мен Оңтүстік Миссури губернаторы Клейборн Джексонның жақтастары арасында ашық соғысқа дейін аз қалды. Мұны болдырмау үшін Миссуридегі армия қолбасшысы генерал Уильям С. Харни 21 мамырда Миссури мемлекеттік гвардиясының қолбасшысы Стерлинг Прайспен «Прайс-Харни келісімін» жасасты. Блэр бұл келісімге қарсы болды және Вашингтондағы республикалық басшылармен байланысқа түсті. Бірнеше аптадан кейін Харнидің орнына уақытша қолбасшы ретінде Лион тағайындалды. Лион Джексон мен Прайсты Миссуридің оңтүстік-батыс бөлігіне ығыстырды, ал Лион Уилсон-Крик шайқасында қаза тапты. Блэр жаңа, толығымен одақтас үкімет құруға көмектесті, ал Джон С. Фремонт АҚШ армиясының Батыс департаментінің қолбасшысы болды. Фремонт Миссуримен байланысы бар белгілі республикашыл еді. Блэр Фремонтты көп ұзамай саяси қарсыласы деп санады және олар Фремонттың Миссуридегі операцияларының көптеген мәселелері бойынша келіспеді. Фремонт аймақтық армия қолбасшысы ретінде жабдықтар мен керек-жарақтарға көп ақша жұмсауға жауапты болды. Блэр бұл ақшаның көп бөлігі Сент-Луис бизнес қауымдастығындағы оның одақтастарына беріледі деп күтті, бірақ Фремонт пен оның штабының өз ойлары болды. Блэрдің ащы шағымдары, ысырапшылық пен жемқорлыққа қосылғанда, Фремонттың беделін түсірді, ол 2 қарашада қызметтен алынды. 1862 жылдың шілдесінде Блэр Миссури еріктілерінің полковнигі болып тағайындалды. 1862 жылдың тамызында ол еріктілердің бригадалық генералына, ал қарашада генерал-майорға дейін көтерілді. Өкілдер палатасына қайта сайланғаннан кейін Блэр қызметтен кетті, бірақ 1864 жылдың сәуірінде Линкольннің сұранысы бойынша ол қызметке қайта оралды. Осыған жауап ретінде Сенат «Одан кейін отставкасы қабылданған офицерлер Сенаттың жаңа тағайындауы мен бекітуісіз қызметке қайта оралмауы керек» деген қаулы қабылдады. Миссуриде Блэр 13-ші Иллинойс жұмыскерлік полкі, 29-шы, 30-шы, 31-ші және 32-ші Миссури жұмыскерлік полкі, 58-ші Огайо жұмыскерлік полкі, Огайо жеңіл артиллериясының 4-ші ротасы және 10-шы Миссури кавалериясының C ротасынан тұратын бригадаға қолбасшылық етті. Блэр кейін Виксбург жорығында және Чаттанугадағы шайқаста дивизияға қолбасшылық етті, сондай-ақ Джорджия мен Каролинадағы соңғы жорықтарда Уильям Т. Шерман корпусының командирлерінің бірі болды. Оның XVII корпусы Атланта жорығына дейін Шерман армиясының артқы бөлігін қорғаумен айналысты. Теңізге жорыққа шығар алдында XVII корпус Шерманмен бірге қызмет еткен XVI корпустың бір бөлігін өзіне қосты.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
Соғыс аяқталғаннан кейін Блэр жеке байлығының көп бөлігін Одақты қолдауға жұмсап, қаржылық тұрғыдан қиын жағдайға түсті. 1866 жылы әкесі мен ағасы сияқты, ол Конгрестік қайта құру саясатына қарсы болды және осы мәселе бойынша Республикалық партиядан шықты. 1866 жылы ол Миссури Бас Ассамблеясының мүшелігіне Чарльз Бранскомбқа қарсы сайланды. Сайлау даулы болды, бірақ соңында Миссуридің бас прокуроры Роберт Франклин Уингейт күн батқаннан кейін берілген дауыстардың жарамды екенін мәлімдегеннен кейін Блэр жеңіліске ұшырады. 1868 жылы ол Хорацио Сеймурмен бірге вице-президенттікке демократтардың сәтсіз кандидаттары болды. Блэр демократтардың жеңілісіне үлкен үлес қосты, өйткені ол Улисс С. Грант пен қайта құруды қолдаушылар арасындағы бәсекені нәсілдік тұрғыдан өткір сипаттаған саяхат жасады. Ол "фетиштерге табынушы және көп әйелділікке бейім жартылай варварлық қара нәсілдің" билігі туралы ескертіп, олардың "ақ әйелдерді өздерінің шексіз құмарлықтарына бағындыруды" қалағанын айтты. Демократ конгрессмендердің бірі Блэрді Сеймурдың жеңілісіне кінәлі деп санады, оның мінез-құлқын "ақымақтық және қорғауға келмейтін" деп атады. 1871 жылы Блэр Миссури заң шығарушы органы тарапынан АҚШ сенаторы болып тағайындалды. 1872 жылдың 16 қарашасында ол салдарлы параличқа ұшырады және одан ешқашан толыққанды жазыла алмады. Денсаулығының нашарлауына байланысты 1873 жылдың қаңтар айында Сенатқа қайта сайлануда жеңіліске ұшырады. Блэр сол қолымен жазуды қиындықпен үйреніп, саяси қызметін жалғастырды. Блэрдің саясатқа деген үлкен қызығушылығы оны белсенді ұстады және ол 1875 жылдың 8 шілдесінде 54 жасында құлап, бас жарақатынан қайтыс болғанға дейін Миссури штатының сақтандыру жөніндегі мемлекеттік бақылаушысы қызметін атқарды. Ол Белфонтейн зиратында жерленген.
Отбасы
1847 жылы Блэр Аполлина Александерге үйленді; олардың сегіз баласы болды.
Тану
Уильям Т. Шерман Блэрдің қазасы туралы естігеннен кейін: "Мен оны әрқашан шын патриот, ең адал және ар-намысшыл адам, сондай-ақ осы елде туған ең батыл сарбаздардың бірі деп есептедім" деді. Улисс С. Грант Франк Блэр туралы естеліктерінде былай деп жазды: "Одан батыл адам жоқ еді, және одан жоғары дәрежедегілердің барлық бұйрықтарын одан да сұрақсыз орындаған адам болған жоқ. Ол әскер ретінде бір адам, саясаткер ретінде екінші адам еді." 1885 жылы сенатор Блэрдің мүсіні Сент-Луис қаласындағы Форст Паркінің кіреберісінде, Кингсхайвей және Линделл бульварларының қиылысында орнатылды. 1899 жылы Миссури штаты Александр Дойл жасаған Блэрдің мәрмәр мүсінін АҚШ Капитолийінің Ұлттық мүсіндер залының қорына табыс етті.