Кіріспе

Джордж Эллис Пью (28 қараша 1822 – 19 шілде 1876) – Огайо штатынан шыққан американдық саясаткер. Ол 1855 жылдан 1861 жылға дейін АҚШ Сенатында қызмет етті.

Ерте өмір

Пью Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келген. Ол Лот пен Рейчел (құрметті әкесі Энтони) Пьюдың ұлы болды, олар 1814 жылдың 7 шілдесінде Огайо штатының Гамильтон округінде неке қиған. Джорджтың үш бауыры мен бір қарындасы болды. Джордж Эллис Пью, 1656-1718 жылдары өмір сүрген, Пенсильванияға ерте көшіп келген Уэльс иммигранты және квакер дінінің пастыры, Эллис Пью ағасының (1656–1718) ұрпағы. Ол әйелі Синамен бірге 1686 жылы діни қуғын-сүргіннен қашу үшін Пенсильванияға көшкен. Пью Майами университетінде білім алған.

Мансап

Ол 1843 жылы заңгерлікпен айналыса бастады, кейін Мексика-Америка соғысында 4-ші Огайо полкінің капитаны болды. Атлексо шайқасындағы ерлігі мен батылдығы үшін мақталып, награда алды. 1848 жылдан 1850 жылға дейін Огайо штатының Өкілдер палатасында қызмет еткеннен кейін, 1852 жылдан 1854 жылға дейін штаттың бас прокуроры болды. Пью 1855 жылдан 1861 жылға дейін АҚШ Сенатында бір мерзім қызмет етті, оның орнын Салмон П. Чейс басты, және қайта сайлануға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады. Сенатта ол Батыс демократиясының, яғни Орта Батыс демократтарының, жақтаушысы болды. Алдымен республикашылдарға, кейін Демократиялық партия ішіндегі Стивен А. Дугластың қарсыластарына қарсы күресті. 1858 жылдың 16 наурызында Лекомптон конституциясын қолдады, бірақ Огайо заң шығарушы органының нұсқауымен оған қарсы дауыс берді. 1859 жылдың 23 ақпанында, сессия аяқталар кезде Альберт Галлатин Браун Дугласқа халық егемендігіне қарсы сөйледі. Дуглас өзінің позициясын қорғады, оған Мичиганнан Чарльз Э. Стюарт, Калифорниядан Дэвид К. Бродерик және Пью қосылды. Пью: «Дред Скотт ісінде судьялардың алдында ешқандай аумақтық заң шығарушы органның актісі болған жоқ». Пью түсіндірді: «Тоғыз судья өз пікірлерін жеке-жеке жариялағанда, олардың бірі (Роджер Б. Тейни) иллюстрация ретінде сілтеме жасаса, бұл соттың шешімі болып саналады естігенімде алғаш рет болды». Барлық аумақтарға таңуға тиіс құлдар кодексіне қатысты талапқа Пью былай деп жауап берді: «Ешқашан, тірі болғанша ешқашан! Бұл талапты өте ауыр деп санаймын». Кейін Пью Джефферсон Дэвистің Дугластың халық егемендігі жөніндегі Фрипорт доктринасы мен Дэвистің Портлендте (Мэн штаты) сөйлеген сөзінде айтқан доктринасы арасындағы айырмашылық туралы пікір алмасты. 1860 жылы Сенатқа екінші мерзімге сайлануға тырысқанда республикалық Салмон П. Чейске жеңілді, бірақ қызмет еткен қалған уақытында саяси белсенділігін тоқтатпады. Атап айтқанда, Авраам Линкольн президенттікке сайланғаннан кейін туған сепаратистік дағдарыс кезінде Пью Конгресте Оңтүстік штаттарын Одаққа кері қайтару үшін күш қолдануға қарсы сөйлеген ең белсенді саясаткерлердің бірі болды. Конгрестен кеткеннен кейін, ол Огайолық Клемент Л. Валландигам мен Джордж Х. Пендлтонға осы позицияны қорғауды тапсырды. Ол 1863 жылы Клемент Л. Валландигамды қорғау жөніндегі кеңес мүшесі ретінде танымал болды. Азамат соғысы кезінде ол Огайо азаматтарының наразылығына ұшырады, себебі ол демократ болды және Валландигамды қорғады. 1863 жылы вице-губернаторлыққа сайлауда жеңілді. 1864 жылы Конгресске сайлауда да сәтсіз аяқтады және бірнеше жыл бойын мемлекеттік лауазымдарға үміткер болмады, бірақ заңгерлік қызметін жалғастырды. 1873 жылы ол Огайо штатының Конституциялық конвенциясына делегат болып сайланды, бірақ талқылаудан бас тартып, қызмет етуден бас тартты. 1876 жылы Цинциннатиде 53 жасында қайтыс болды. Пью 1863 жылы вице-губернаторлыққа, ал 1864 жылы АҚШ Өкілдер палатасына үміткер болды, бірақ екі рет те жеңілді.

Жеке өмір

1840 жылы Пьюг Тереза Чальфантқа үйленді және Роберт Чальфонт, Нина Тереза және Томас есімді үш баласы болды. 1855 жылы ол рим-католик дініне кірді.