Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Эллис Пью (28 қараша 1822 – 19 шілде 1876) – Огайо штатынан шыққан американдық саясаткер. Ол 1855 жылдан 1861 жылға дейін АҚШ Сенатында қызмет етті.
American politician
George Ellis Pugh (November 28, 1822July 19, 1876) was a Democratic politician from Ohio. He served in the U. S. Senate from 1855 to 1861.
Ерте өмір
Пью Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келген. Ол Лот пен Рейчел (құрметті әкесі Энтони) Пьюдың ұлы болды, олар 1814 жылдың 7 шілдесінде Огайо штатының Гамильтон округінде неке қиған. Джорджтың үш бауыры мен бір қарындасы болды. Джордж Эллис Пью, 1656-1718 жылдары өмір сүрген, Пенсильванияға ерте көшіп келген Уэльс иммигранты және квакер дінінің пастыры, Эллис Пью ағасының (1656–1718) ұрпағы. Ол әйелі Синамен бірге 1686 жылы діни қуғын-сүргіннен қашу үшін Пенсильванияға көшкен. Пью Майами университетінде білім алған.
Pugh was born in Cincinnati, Ohio. He was the son of Lot and Rachel (née Anthony) Pugh, who were married in Hamilton County, Ohio, on July 7, 1814. George had three brothers and a sister. George Ellis Pugh descended from Ellis Pugh, Sr. (1656–1718), an early Welsh immigrant to Pennsylvania and Quaker minister who, with his wife Sinah, emigrated to Pennsylvania to escape religious persecution in 1686. Pugh attended Miami University.
Мансап
Ол 1843 жылы заңгерлікпен айналыса бастады, кейін Мексика-Америка соғысында 4-ші Огайо полкінің капитаны болды. Атлексо шайқасындағы ерлігі мен батылдығы үшін мақталып, награда алды. 1848 жылдан 1850 жылға дейін Огайо штатының Өкілдер палатасында қызмет еткеннен кейін, 1852 жылдан 1854 жылға дейін штаттың бас прокуроры болды. Пью 1855 жылдан 1861 жылға дейін АҚШ Сенатында бір мерзім қызмет етті, оның орнын Салмон П. Чейс басты, және қайта сайлануға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады. Сенатта ол Батыс демократиясының, яғни Орта Батыс демократтарының, жақтаушысы болды. Алдымен республикашылдарға, кейін Демократиялық партия ішіндегі Стивен А. Дугластың қарсыластарына қарсы күресті. 1858 жылдың 16 наурызында Лекомптон конституциясын қолдады, бірақ Огайо заң шығарушы органының нұсқауымен оған қарсы дауыс берді. 1859 жылдың 23 ақпанында, сессия аяқталар кезде Альберт Галлатин Браун Дугласқа халық егемендігіне қарсы сөйледі. Дуглас өзінің позициясын қорғады, оған Мичиганнан Чарльз Э. Стюарт, Калифорниядан Дэвид К. Бродерик және Пью қосылды. Пью: «Дред Скотт ісінде судьялардың алдында ешқандай аумақтық заң шығарушы органның актісі болған жоқ». Пью түсіндірді: «Тоғыз судья өз пікірлерін жеке-жеке жариялағанда, олардың бірі (Роджер Б. Тейни) иллюстрация ретінде сілтеме жасаса, бұл соттың шешімі болып саналады естігенімде алғаш рет болды». Барлық аумақтарға таңуға тиіс құлдар кодексіне қатысты талапқа Пью былай деп жауап берді: «Ешқашан, тірі болғанша ешқашан! Бұл талапты өте ауыр деп санаймын». Кейін Пью Джефферсон Дэвистің Дугластың халық егемендігі жөніндегі Фрипорт доктринасы мен Дэвистің Портлендте (Мэн штаты) сөйлеген сөзінде айтқан доктринасы арасындағы айырмашылық туралы пікір алмасты. 1860 жылы Сенатқа екінші мерзімге сайлануға тырысқанда республикалық Салмон П. Чейске жеңілді, бірақ қызмет еткен қалған уақытында саяси белсенділігін тоқтатпады. Атап айтқанда, Авраам Линкольн президенттікке сайланғаннан кейін туған сепаратистік дағдарыс кезінде Пью Конгресте Оңтүстік штаттарын Одаққа кері қайтару үшін күш қолдануға қарсы сөйлеген ең белсенді саясаткерлердің бірі болды. Конгрестен кеткеннен кейін, ол Огайолық Клемент Л. Валландигам мен Джордж Х. Пендлтонға осы позицияны қорғауды тапсырды. Ол 1863 жылы Клемент Л. Валландигамды қорғау жөніндегі кеңес мүшесі ретінде танымал болды. Азамат соғысы кезінде ол Огайо азаматтарының наразылығына ұшырады, себебі ол демократ болды және Валландигамды қорғады. 1863 жылы вице-губернаторлыққа сайлауда жеңілді. 1864 жылы Конгресске сайлауда да сәтсіз аяқтады және бірнеше жыл бойын мемлекеттік лауазымдарға үміткер болмады, бірақ заңгерлік қызметін жалғастырды. 1873 жылы ол Огайо штатының Конституциялық конвенциясына делегат болып сайланды, бірақ талқылаудан бас тартып, қызмет етуден бас тартты. 1876 жылы Цинциннатиде 53 жасында қайтыс болды. Пью 1863 жылы вице-губернаторлыққа, ал 1864 жылы АҚШ Өкілдер палатасына үміткер болды, бірақ екі рет те жеңілді.
He began practicing law in 1843, later serving as a captain in the 4th Ohio Regiment in the Mexican–American War. He was commended for gallantry and bravery in action at the Battle of Atlexco. After serving in the Ohio House of Representatives from 1848 to 1850, he served as State Attorney General from 1852 to 1854. Pugh served a single term in the United States Senate from 1855 to 1861, losing a re election bid to Salmon P. Chase, whom he had replaced. In the Senate, he became a champion of the Western Democracy, that is, Midwestern Democrats, first against the Republicans, and later against Stephen A. Douglas' opponents inside the Democratic Party. He spoke in favor of the Lecompton Constitution on March 16, 1858, but followed the instructions of the Ohio legislature in voting against that constitution. On February 23, 1859, during the lame duck session, Albert Gallatin Brown attacked Douglas over popular sovereignty. Douglas defended his position, and was joined by Charles E. Stuart of Michigan, David C. Broderick of California, and Pugh. Pugh said, "In the whole Dred Scott case, there was no act of a Territorial legislature before them [the justices] in any shape or form." Pugh explained, "This is the first time I ever heard, in a case where nine judges pronounce their opinions seriatim, that because one of them {Roger B. Taney} in illustration collaterally makes a reference, that becomes the decision of the court." Pugh answered the demand for a federal slave code, to be imposed on all territories, in this way: "Never; while I live, never! I consider it a monstrous demand." Pugh later had an exchange with Jefferson Davis about the difference, if any, between Douglas' Freeport Doctrine on popular sovereignty and the doctrine Davis had set forth in a speech at Portland, Maine. Despite his loss to Republican Salmon P. Chase in his attempt to secure a second term to the Senate in 1860, Pugh would continue to vocally politically during his remaining time in office. Most notably, during the secession crisis following the election of Abraham Lincoln to the presidency, Pugh would be one of the most vocal voices in Congress in arguing against the use of coercion to force the seceding Southern states back into the Union. In leaving Congress, he would leave the mantle of being the leading voice for this position to fellow Ohioans Clement L. Vallandigham and George H. Pendleton in the House of Representatives. He is best known as a member of the counsel for the defense of Clement L. Vallandigham in 1863. During the Civil War, he fell into disfavor with the citizens of Ohio because he was a Democrat and for defending Vallandigham and later in 1863, he lost the election for the office of Lieutenant Governor. He also lost in the election for Congress in 1864 and refrained from seeking public office for several years while continuing his legal profession. He emerged to the political front again in 1873 when he was elected to become a delegate to the Ohio State Constitutional Convention but withdrew from the deliberations and declined to serve. He died in Cincinnati in 1876 when he was 53 years old. Pugh ran for the lieutenant governorship in 1863 and the United States House of Representatives in 1864, losing both times.
Жеке өмір
1840 жылы Пьюг Тереза Чальфантқа үйленді және Роберт Чальфонт, Нина Тереза және Томас есімді үш баласы болды. 1855 жылы ол рим-католик дініне кірді.
Pugh married Theresa Chalfant in 1840 and had three children, Robert Chalfont, Nina Theresa and Thomas. He became a Roman Catholic in 1855.