Кіріспе
1857-1861 жылдар аралығында АҚШ вице-президенті болған, актер – оның ұлы немересі. Джон Кэбелл Брекинридж (16 қаңтар 1821 – 17 мамыр 1875) – американдық заңгер, саясаткер және әскери қызметкер. Ол Кентукки штатының Конгрестің екі палатасында да өкілдік етті және АҚШ-тың 14-ші, ең жас вице-президенті атанды. 1857-1861 жылдары қызмет еткен ол 36 жасында қызметке кірді. Демократиялық партияның мүшесі болған ол 1860 жылы Оңтүстік демократтарынан президенттікке кандидат болды. АҚШ Азамат соғысы басталған кезде АҚШ Сенатында қызмет етті, бірақ Конфедерация армиясына қосылғаннан кейін Сенаттан қуылды. 1865 жылы Конфедерацияның соғыс министрі болып тағайындалды. Брекинридж Кентукки штатының Лексингтон қаласының жанындағы танымал отбасында дүниеге келген. Мексика-Америка соғысында жауынгерлік қызметтен өтпеген ол 1849 жылы Кентукки штатының Өкілдер палатасына демократ ретінде сайланды, онда ол құлдыққа араласуға қарсы штаттардың құқықтарын қолдады. 1851 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайланған ол Канзас-Небраска заңын қолдаған Стивен А. Дугласпен одақтасты. 1854 жылы округтерді қайта бөлу салдарынан қайта сайлану мүмкін болмағандықтан, ол тағы бір мерзімге сайлауға түсуден бас тартты. 1856 жылы Демократиялық ұлттық конвенцияда Джеймс Бьюкенен басқаратын кандидатты теңгерлеу үшін вице-президенттік лауазымға ұсынылды. Демократтар сайлауда жеңіске жетті, бірақ Брекинридж Бьюкененге көп ықпал ете алмады, ал Сенат төрағасы ретінде пікірлерін пікірталастарда білдіре алмады. Ол Бьюкененмен бірге Канзас штаты үшін құлдыққа қарсы Лекомптон конституциясын қолдады, бұл Демократиялық партияда жарылысқа әкелді. 1859 жылы ол сенатор Джон Дж. Криттенденнің 1861 жылы аяқталатын мерзімінен кейін оның орнын басуға сайланды. 1860 жылғы Демократиялық ұлттық конвенциядан Оңтүстік демократтары шығып кеткеннен кейін, партияның солтүстік және оңтүстік фракциялары Балтиморда Дуглас пен Брекинриджді президенттікке ұсынған бәсекелес конвенцияларды өткізді. Үшінші партия – Конституциялық одақ партиясы Джон Беллді ұсынды. Бұл үш кандидаттың үшеуі де Оңтүстік дауысын бөліп алды, ал құлдыққа қарсы республикалық кандидат Абрахам Линкольн Солтүстікте үш сайлау округінен басқа барлық сайлау округінде жеңіске жетіп, сайлауда жеңді. Брекинридж Оңтүстік штаттарының көп бөлігін жеңіп алды. Сенатқа келген Брекинридж одақты сақтау үшін келісімге келуге шақырды. Одақтастар штаттық заң шығарушы органының басымдығын қамтамасыз етті және Конфедерация күштері Кентуккиге кірген кезде олардың қолдауы арта түсті. Брекинридж Конфедерацияның қатарына қашып кетті. Ол бригада генералы болып тағайындалды, кейін Сенаттан қуылды. 1862 жылы Шило шайқасынан кейін ол генерал-майор болып тағайындалды, ал қазан айында Брэкстон Брэггтің қол астында Миссисипи армиясына тағайындалды. Брэгг Брекинридждің мас болуы Стоунс-Ривер мен Миссионерлік қырқадағы жеңіліске себеп болғанын айтты, және Брекинридж көптеген жоғары лауазымды офицерлерге қосылып Брэггті сынағаннан кейін ол Транс-Аллегений департаментіне ауыстырылды, онда ол 1864 жылы Нью-Маркет шайқасында ең маңызды жеңісін оді. Шенноа аңғарында Джубал Эрлидің науқанына қатысқаннан кейін Брекинридж Теннесси мен Вирджиниядағы жабдықтауды қорғауға тағайындалды. 1865 жылдың ақпанында Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис оны соғыс министрі етіп тағайындады. Соғыстың үмітсіз екенін түсінген ол Дэвисті ұлттық капитуляцияны ұйымдастыруға шақырды. Ричмонд түскеннен кейін Брекинридж Конфедерацияның құжаттарын сақтауды қамтамасыз етті. Содан кейін ол елден қашып, үш жылдан астам шетелде тұрды. Президент Эндрю Джонсон 1868 жылы барлық бұрынғы конфедераттарға рақымшылық бергеннен кейін Брекинридж Кентуккиге оралды, бірақ саяси мансабын қайта бастауға бағытталған барлық әрекеттерге қарсылық көрсетті. Соғыста алған жараларының салдарынан денсаулығы нашарлап, 1875 жылы қайтыс болды. Брекинридж тиімді әскери қолбасшы ретінде танылды. Кентукки мен Оңтүстік штаттарында жақсы қабылданса да, Солтүстікте оны көптеген адамдар сатқын санады.
his great grandson, the actor
John Cabell Breckinridge (January 16, 1821 – May 17, 1875) was an American lawyer, politician, and soldier. He represented Kentucky in both houses of Congress and became the 14th and youngest ever vice president of the United States. Serving from 1857 to 1861, he took office at the age of 36. He was a member of the Democratic Party, and ran for president in 1860 as a Southern Democrat. He served in the U. S. Senate during the outbreak of the American Civil War, but was expelled after joining the Confederate Army. He was appointed Confederate Secretary of War in 1865. Breckinridge was born near Lexington, Kentucky, to a prominent local family. After serving as a noncombatant during the Mexican–American War, he was elected as a Democrat to the Kentucky House of Representatives in 1849, where he took a states' rights position against interference with slavery. Elected to the U. S. House of Representatives in 1851, he allied with Stephen A. Douglas in support of the Kansas–Nebraska Act. After reapportionment in 1854 made his re election unlikely, he declined to run for another term. He was nominated for vice president at the 1856 Democratic National Convention to balance a ticket headed by James Buchanan. The Democrats won the election, but Breckinridge had little influence with Buchanan, and as presiding officer of the Senate, could not express his opinions in debates. He joined Buchanan in supporting the proslavery Lecompton Constitution for Kansas, which led to a split in the Democratic Party. In 1859, he was elected to succeed Senator John J. Crittenden at the end of Crittenden's term in 1861. After Southern Democrats walked out of the 1860 Democratic National Convention, the party's northern and southern factions held rival conventions in Baltimore that nominated Douglas and Breckinridge, respectively, for president. A third party, the Constitutional Union Party, nominated John Bell. These three men split the Southern vote, while antislavery Republican candidate Abraham Lincoln won all but three electoral votes in the North, winning the election. Breckinridge carried most of the Southern states. Taking his seat in the Senate, Breckinridge urged compromise to preserve the Union. Unionists were in control of the state legislature, and gained more support when Confederate forces moved into Kentucky. Breckinridge fled behind Confederate lines. He was commissioned a brigadier general and then expelled from the Senate. Following the Battle of Shiloh in 1862, he was promoted to major general, and in October, he was assigned to the Army of Mississippi under Braxton Bragg. After Bragg charged that Breckinridge's drunkenness had contributed to defeats at Stones River and Missionary Ridge, and after Breckinridge joined many other high ranking officers in criticizing Bragg, he was transferred to the Trans Allegheny Department, where he won his most significant victory in the 1864 Battle of New Market. After participating in Jubal Early's campaigns in the Shenandoah Valley, Breckinridge was charged with defending supplies in Tennessee and Virginia. In February 1865, Confederate President Jefferson Davis appointed him secretary of war. Concluding that the war was hopeless, he urged Davis to arrange a national surrender. After the fall of Richmond, Breckinridge ensured the preservation of Confederate records. He then escaped the country and lived abroad for over three years. When President Andrew Johnson extended amnesty to all former Confederates in 1868, Breckinridge returned to Kentucky, but resisted all encouragement to resume his political career. War injuries sapped his health, and he died in 1875. Breckinridge is regarded as an effective military commander. Though well liked in Kentucky and other Southern states, he was reviled by many in the North as a traitor.
Ерте өмір
Джон Кэбелл Брекинридж 1821 жылғы 16 қаңтарда Кентукки штатының Лексингтон қаласына жақын орналасқан Торн Хилл имениесінде дүниеге келді. Ол алты баланың төртіншісі және Джозеф "Кэбелл" Брекинридж бен Мэри Клей (Смит) Брекинриджтің жалғыз ұлы еді. Оның анасы 1775 жылы Хэмпден-Сидней колледжін құрған Сэмюэл Стенхоуп Смиттың қызы және Тәуелсіздік декларациясына қол қойған Джон Уизерспунның немересі болды. Брекинриджтің әкесі бұрын Кентукки штаты Өкілдер палатасының спикері болғандықтан, ұлының тууына аз уақыт қалғанда Кентукки штатының мемлекеттік хатшысы болып тағайындалған еді. Ақпан айында, Брекинридж дүниеге келгеннен кейін бір ай өткен соң, отбасы губернатор Джон Адейрмен бірге Франкфурттағы Губернатор резиденциясына көшіп, әкесі мемлекеттік хатшылық қызметін тиімді атқаруына мүмкіндік берді. 1823 жылғы тамызда Франкфуртты "бас ауруы" деп аталатын ауру шалдықты, соның салдарынан Кэбелл Брекинридж балаларын Лексингтондағы анасымен бірге қалдырды. Оралғанда, ол да, әйелі де ауырып қалды. Кэбелл Брекинридж қайтыс болды, бірақ оның әйелі аман қалды. Оның мүлкі қарыздарын төлеуге жеткіліксіз болды, сондықтан жесірі балаларымен бірге Лексингтонға қайтып, анасының көмегімен күшін жинады. Лексингтонда Брекинридж Вудфорд округіндегі Писаһ академиясында оқыды. Оның әжесі оған қайтыс болған күйеуі Джон Брекинридждің саяси философиясын үйретті. Джон Брекинридж АҚШ Сенатында және президент Томас Джефферсонның бас прокуроры болып қызмет еткен. Ол 1798 жылы Кентукки резолюцияларын ұсынды, ол штаттардың құқықтарын баса көрсетті және шетелдіктер мен бүлік актілеріне жауап ретінде жою доктринасын қолдады. 1832 жылы Брекинриджтің анасы мен әжесі арасында туған даудың нәтижесінде, анасы, қарындасы Лаэтиция және ол Кентукки штатының Дэнвилл қаласына апасы Фрэнсис пен оның күйеуі Джон С. Янгпен бірге көшті. Джон С. Янг Центр колледжінің президенті болды. Брекинриджтің ағасы Уильям Брекинридж де сол колледждің профессоры болды, осыған байланысты ол 1834 жылғы қарашада колледжге түсті. Оның сыныптастары Берайя Магоффин, Уильям Бирни, Теодор О'Хара, Томас Л. Криттенден және Джеремая Бойл еді. 1838 жылғы қыркүйекте өнер бакалавры дипломын алғаннан кейін, ол келесі қысты Нью-Джерси колледжінде (қазіргі Принстон университеті) "резидент түлек" ретінде өткізді. 1839 жылдың ортасында Кентуккиге оралғаннан кейін, ол судья Уильям Оуслимен заң оқыды. 1840 жылғы қарашада ол Лексингтондағы Трансильвания университетінің заң курсының екінші курсына түсті, онда оның оқытушылары Джордж Робертсон және Кентукки апелляциялық сотының судьясы Томас А. Маршалл болды. 1841 жылғы 25 ақпанда ол заң бакалавры дипломын алып, келесі күні заңгерлік практикамен айналысуға лицензия алды.
Заңгерлік мансабының алғашқы жылдары
Брекинридж Лексингтонда қалып, заңгерлік тәжірибасын қайдан бастау керектігін шешіп, Томас Криттенденнің әкесі Джон Дж. Криттенденнің кітапханасынан заң кітаптарын алды. Лексингтон заңгерлермен тығыз қоныстанғандықтан, ол Франкфуртқа көшті, бірақ кеңсе таба алмады. Сүйікті әйелі тарапынан көңілі қалғаннан кейін, ол бұрынғы сыныптасы Томас В. Буллокпен бірге 1841 жылдың 10 қазанында жақсы мүмкіндіктер іздеп Айова аймағына аттанды. Олар Брекинридж мұра еткен Джексонвилл (Иллинойс штаты) жеріне қоныстануды ойлады, бірақ ол жерде Стивен А. Дуглас және Абрахам Линкольн сияқты қабілетті заңгерлердің көп екенін көрді. Олар Айова штатының Берлингтон қаласына жол тартты, ал 1842–1843 жылдардың қысында Брекинридж отбасына өз фирмасы Берлингтондағы басқа фирмалардан гөрі көбірек іс жүргізіп жатқанын хабарлады. Буллок пен Айова азаматтарының ықпалымен ол Демократиялық партияға қосылды, ал 1843 жылдың ақпанына қарай Де-Мойн округінің Демократиялық комитетіне мүше болып тағайындалды. Кентуккидегі Брекинриджтердің көпшілігі вигтер еді, ал немере інісінің партиялық құрастығын білгенде Уильям Брекинридж: «Қызыма құрметсіздік жасалғанын естігендей сезінер едім» деді. Брекинридж 1843 жылдың мамыр айында Кентуккиге сапар шекті. Анасы мен Брекинриджтер арасындағы келісімді қамтамасыз етуге жасаған тырысыстары сапарын ұзартты, ал тұмау ауруына шалдыққаннан кейін, Айованың суық климатына оралудың орнына жаз бойы қалуға шешім қабылдады. Ол Буллоктың туысы Мэри Сирен Бёрчпен танысты, және қыркүйек айында олар никелесті. Қазан айында Брекинридж Айоваға бизнесін аяқтау үшін барды, содан кейін Кентуккиге оралды және Томас Буллоктың туысы Сэмюэл Буллокпен заңгерлік серіктестік құрды. Ол 1843 жылдың 12 желтоқсанында үйленді және Кентукки штатының Джорджтаун қаласына қоныстанды. Олардың алты баласы болды: Джозеф Кабелл (1844 ж.т.), Клифтон Родес (1846 ж.т.; кейін Арканзас штатының конгрессмені), Франсис (1848 ж.т.), Джон Милтон (1849 ж.т.), Джон Уизерспун (1850 ж.т.) және Мэри Деша (1854 ж.т.). Заңгер ретінде өзінің қабілетіне сенімді болған Брекинридж 1845 жылы отбасымен Лексингтонға көшіп, болашақ АҚШ сенаторы Джеймс Б. Бекпен серіктестік құрды.
Мексика-Америка соғысы
Мексика-Америка соғысының қолдаушысы Брекинридж Кентуккидің көрнекті демократы генерал-майор Уильям Орландо Батлердің штабына тағайындалуға ұмтылды, бірақ Батлер оған тек ақысыз көмекші лауазымын ұсына алды және оны қабылдамауға кеңес берді. 1847 жылдың шілдесінде Брекинридж Буэна-Виста шайқасында қаза болған кентуккиліктерді құрметтеу үшін Франкфорттағы әскери жерлеу рәсімінде сөз сөйледі. Бұл сөз Кентукки штатының виг сенаторы Генри Клэйді, ұлы қаза тапқандардың арасында болғандықтан, көз жасына толтырды және Теодор О'Хараны "Өлілердің тіршілігі" (Bivouac of the Dead) шығармасын жазуға шабыттандырды. Брекинридж 1847 жылдың 31 тамызында Кентукки губернаторы Уильям Оусли екі қосымша полк жинағаннан кейін әскери қызметке қайтадан өтініш берді. Оуслидің кеңесшілері виг губернаторын кем дегенде бір демократты тағайындауға ынталандырды, ал виг сенаторы Джон Дж. Криттенден Брекинридждің өтінішін қолдады. 1847 жылдың 6 қыркүйегінде Оусли Манлиус В. Томсонды полковник, Томас Криттенденді подполковник, ал Брекинриджді үшінші Кентукки жаяу әскер полкінің майоры етіп тағайындады. Полк Кентуккиден 1 қарашада шығып, 21 қарашада Вера-Крузға жетті. Вера-Круста "ла Вомито", яғни сары қызбаның кең таралған эпидемиясы басталганан кейін полк Мексика қаласына асықты. Көрсетілген мәліметтерге сәйкес, Брекинридж саяхаттың барлық күндерінен екі күнін ғана атқа мінген жол жүрді, шаршаған әскерлерге оның атын пайдалануға мүмкіндік берді. Олар 18 желтоқсанда Мехико қаласына жеткенде, шайқас аяқталған болатын; олар ешқандай шайқасқа қатыспады және 1848 жылдың 30 мамырына дейін оккупациялық армия ретінде қалды. Оның әскери дайындығынан гөрі құқықтық біліміне көбірек қажеттілік болғандықтан, ол Винфилд Скотт бастаған тергеу кезінде Гидеон Джонсон Пиллоудың қосымша кеңесшісі болып тағайындалды. Скотттың президенттік амбицияларын жоққа шығару мақсатымен Пиллоу және оның жақтастары Контрерас және Чурубуско шайқастарындағы американдық жеңістер үшін Скотты емес, Пиллоуды мақтаған хаттарды жазып, жариялады. Өзінің қатысы бар екенін жасыру үшін Пиллоу өзінің бағыныштысынан өзі жазған хатқа авторлық құқықты алуға көндірді. Брекинриджтің өмірбаянын жазған Уильям С. Дэвис Брекинриджтің Пиллоудың интригасының егжей-тегжейін білуі "мүмкін емес" екенін жазады. Оның іс-қимылдардағы рөлі бірнеше куәгерлерден сұрақ алумен шектелді; құжаттар көрсеткендей, Пиллоу сот отырысында өзін өзі қорғады. 16 шілдеде Луисвиллге оралған үшінші Кентукки полкі 21 шілдеде таратылды. Мексикада болған 1000 адамнан тұратын полктің құрамында 100-ден астам адам аурудан қайтыс болды. Брекинридж соғысқа қатыспаса да, әскери қызметі оның саяси перспективаларына пайдалы болды.
Алғашқы саяси мансап
Брекинридж 1844 жылғы сайлауда Демократиялық партияның президенттік үміткері Джеймс К. Полк үшін үгіт жүргізді. Ол Скотт округының округтік хатшысы лауазымына түсуден бас тартты, себебі оның заңгер әріптесі саясатқа тым көп уақыт кетіріп жатыр деп шағымданды. 1845 жылы кейбір жергілікті демократтар оны Сегізінші округтен конгресске сайлануға шақырды, бірақ ол партияның сәтсіз үміткері Александр Кит Маршаллды қолдады және бас тартты. Жеке азамат ретінде ол Мексикамен соғыста алынған аумақта құлдықты тыйым салатын Уилмот ережесіне қарсы болды. 1848 жылғы президенттік сайлауда ол Льюис Касс пен Уильям Батлердің демократиялық тікелей билетін қолдады. Ол сайлауда дауыс бермеді. 1860 жылдың 5 қыркүйегінде Лексингтонда сөйлеген сөзінде Брекинридж өз шешімін былай түсіндірді: Бірақ маған алты-сегіз джентльмен де ілесіп келді, олардың барлығы Виг партиясынан еді, және олар маған егер мен өз қалама қайтып дауыс бермесем, олар да бермейтінін ұсынды. Егер олар солай істесе, Тейлорға алты-жеті дауыс, ал Кассқа бір дауыс түсер еді. Мен олардың ұсынысын қабылдадым, және біз аң аулауға кеттік; егер әрбір адам меніңіздейтей істегенде, біз штатты 40 000 дауыспен жеңіп алар едік.
But it so happened that there were six or eight gentlemen also accompanying me, all of them belonging to the Whig Party, and they proposed to me that if I would not return to my own town and vote, they would not. If they would, there would be six or seven votes cast for Taylor and but one cast for Cass. I accepted the proposition, and we went hunting; and had every man done as well as myself, we should have carried the State by 40,000 majority.
Кентукки штатының Өкілдер палатасы
1849 жылдың тамызында Кентукки тұрғындары штаттық конституциялық конвенцияға делегаттарды, сондай-ақ штаттық өкілдер мен сенаторларды сайлады. Брекинридждің аболиционист көзқарастағы ағалары Уильям мен Роберт Кассиус Марцелл Клеймен бірігіп, конституциялық конвенция мен заң шығарушы органға ұқсас пікірдегі кандидаттарды ұсынды. Жауап ретінде, құлдыққа қарсы көзқарастағы азаматтардың екі партиялық тобы өз кандидаттарының тізімін құрды, оның ішінде Файетт округіндегі екі орынның біріне Өкілдер палатасына Брекинриджті ұсынды. Осы кезде бес адамды құлдыққа сақтап отырған Брекинридж, құлдықтың заңдық қорғалуын "ешқандай жолмен бұзуға" қарсылық білдірген болатын. Құлдықты қорғауды қолдағанына қарамастан, ол Фримасон және Лексингтондағы Бірінші пресвитериан шіркеуінің мүшесі болды, екеуі де ресми түрде құлдыққа қарсы болды. Бұрын сотта еркін қара нәсілділердің мүддесін қорғап, ерікті түрде азат етуді қолдаған, сондай-ақ Кентукки колонизациялық қоғамын қолдаған. Брекинридж 1481 дауыс жинады, бұл оның ең жақын бәсекелесінен 400-ден астам дауыспен басымдық құрды, соның арқасында Файетт округі алғаш рет штаттық Өкілдер палатасына демократты сайлады. Сайлау мен заң шығару сессиясы арасында Брекинридж Оуслидің бұрынғы мемлекеттік хатшысы Джордж Б. Кинкедпен жаңа заңдық серіктестік құрды, ал оның бұрынғы серіктесі сол жылдың басында холера эпидемиясынан қайтыс болды. Ол сондай-ақ жарты апталық демократтық газет – «Kentucky Statesman» газетін құрды, және туысы Мэри Тоддқа барып, оның күйеуі Авраам Линкольнмен алғаш рет танысты; саяси көзқарастарына қарамастан, олар дос болды. Палата жиналғанда Брекинридж спикерлік лауазымға көпшілік дауыс жинады, бірақ көпшілікке кем дегенде сегіз дауыс жетпеді. Келісімге келе алмағандықтан, ол үміткерліктен бас тартты, ал бұл лауазым виг Томас Райлиге берілді. Биограф Франк Хек Брекинриджтің сессия кезінде Демократиялық палатаның жетекшісі болғанын, сол кезде қарастырылған шаралардың көпшілігі «жергілікті немесе жеке және кез келген жағдайда маңызсыз» болғанын жазды. Брекинридж Федералды қатынастар және сот жүйесі жөніндегі палатаның тұрақты комитеттеріне тағайындалды. Ол ішкі жақсартуларға қаражат бөлу туралы заң жобаларын қолдады, бұл дәстүрлі түрде вигтердің ұстанымы болды. Конгресс Генри Клейдің 1850 жылғы келісімге қатысты ұсынысын талқылаған кезде Федералды қатынастар жөніндегі комитеттің төрт вигі Кентукки штатының конгресс делегациясын келісімді «әділ, тең және дұрыс негіз» ретінде қолдауға шақыратын қарарлар әзірледі. жаңадан қосылған АҚШ аумақтарындағы құлдық мәселесін шешу үшін. Брекинридж бұл қарарды тым тұйық деп санады және штаттар мен аумақтардағы құлдыққа араласуға федералды биліктің құқығын ашық түрде жоққа шығарған азшылық баяндамасын жазды. Екі топтың қарарлары мен Сенат қабылдаған жиынтық үстелге қойылды. 1850 жылдың 4 наурызында, сессияның аяқталуына үш күн қалғанда, Брекинридж ауырған ұлы Джон Милтонға күтім жасау үшін демалысқа шықты; ол 18 наурызда қайтыс болды. Қайғысын жеңу үшін тығыз графикпен жұмыс істеп, ол бүкіл штат бойынша өткен бірқатар кездесулерде ұсынылған конституцияны қабылдауға шақырды. Оның құжатта түзетулерді енгізу процесінің болмауына ғана алаңдады. Конституция мамыр айында көп дауыспен бекітілді. Демократтар оны қайта сайлауға ұсынғысы келді, бірақ ол «жеке және міндетті сипаттағы» мәселелерді келтіре отырып, бас тартты. Дэвис «оның мәселесі – ұлының өлімінен туған қайғыдан басқа – ақша еді» деп жазды.
Бірінші мерзім (18511853)
Брекинридж 1851 жылғы 8 қаңтарда өткен штаттық демократиялық конвенцияға делегат ретінде қатысты, онда Лазар У. Пауэлл губернаторлыққа кандидат ретінде ұсынылды. Бір аптадан кейін ол Кентукки штатының Сегізінші округінен Конгресске сайлануға ниеттенгенін жариялады. Округ Генри Клейдің, виг партиясын құрған адамның Ашленд мүлігі мен Клей бұрынғыда өкілдік еткен аумақтың көп бөлігін қамтығандықтан, "Ашленд округі" деп аталды. Вигтердің бекінісі болған ол округтің құрамында Ашленд орналасқан. Брекинридж жаңа палатаға шеру ұйымдастырды. Содан кейін штаттың одақтас күштер өкілдері бұрынғы губернатор Чарльз С. Морхедті конфедерацияға симпатиясы бар деген күдікпен тұтқындады және конфедерацияны қолдайтын редакциялық мақалалары үшін "Луисвилл курьері" газетін жапты. Біраз уақыттан соң, Одақ армиясының генералы Томас Э. Брамлеттің оны тұтқындауға ниеттенгені Брекинриджге жетті. Тұтқындалудан қашу үшін 1861 жылдың 19 қыркүйегінде ол Лексингтон қаласын тастап кетті. Престонсбургте Джордж В. Джонсон, Джордж Бэрд Ходж, Уильям Престон және Уильям Э. Симмс сияқты конфедерацияға жақындығы бар адамдар қосылып, ол Вирджиния штатының Абингдон қаласына, содан кейін пойызбен конфедерацияның бақылауындағы Боулинг Гринге (Кентукки штаты) сапарлады. Штат заң шығарушы органы оның дереу отставкаға кетуін талап етті. 1861 жылдың 8 қазанында сайлаушыларына жолдаған ашық хатында Брекинридж Одақтың бұрынғыдай жоқ екенін және Кентукки штаты өз жолын өзі таңдауға құқылы екенін мәлімдеді; ол оңтүстік мүддесіне деген қолдауын қорғап, одақтас штат заң шығарушы органына қарсы шығып, "Мен АҚШ Сенатындағы алты жылдық қызметтен гүрменнің мылтығына мақтанышпен ауысамын" деді. Ол 1861 жылдың 6 қарашасында Франкфурттағы АҚШ федералды округтік сотында мемлекетке қарсы сатқындық жасады деген айып тақты, ал бұрын күндердің бірінде конфедерация армиясына тіркелген болатын. Осы жылдың шілде айында он оңтүстік сенатор парламенттен қуылған еді.
Батыс театрында қызмет ету
Саймон Боливар Бакнердің, Конфедерация армиясына қосылған Кентукки штатының бұрынғы қолбасшысының ұсынысымен, 1861 жылдың 2 қарашасында Брекинридж бригадир-генерал болып тағайындалды. 16 қарашада оған 1-Кентукки бригадасының басшылығы берілді. Бригада «Жетім бригада» деп аталды, себебі оның сарбаздары Кентуккидің одақтас үкіметінен өздерін жетім қалғандай сезінді. Бригада генерал Альберт Сидни Джонстон басқаратын Миссисипи армиясының Бакнердің 2-дивизиясында болды. Ол бірнеше апта бойы қалада әскерлерін жаттықтырды және штат үшін уақытша Конфедерация үкіметін құруға қатысты. Франкфурттағы заң шығарушы органмен бекітілмегенімен, бұл жағдай Конфедерацияны 1861 жылдың 10 желтоқсанында Кентуккиді құрамына қабылдауға итермеледі. Джонстонның әскерлері 1862 жылдың ақпан айында Боулинг-Гриннен шығуға мәжбүр болды. Шегіну кезінде Брекинридж Джонстонның резервтік корпусына жетекшілік етті. Жаңа тағайындалғаннан кейін ол Миссисипи штатындағы Виксбург қаласының жанында Эрл Ван Дорнмен қосылды. Брекинридж жоғары сатыдағы офицерлеріне Брэггтің есебі «Менің дивизиямның іс-қимылын дұрыс бағаламағанын» мәлімдеді, сондай-ақ тергеу комиссиясын сұрады, бірақ өтініш қабылданбады. Брекинридждің басшылығындағы Кентукки сарбаздары, өздерінің туған штатына жасалған сәтсіз шабуыл үшін Брэггті айыптады, оны қызметтен кетіп, Брэггке дуэльге шақыруға ынталандырды. 1863 жылдың мамыр айында Брекинридж Джозеф Джонстонға қайта тағайындалды және Виксбургтің қоршауын бұзуға жасалған сәтсіз әрекетте Джексон шайқасына қатысты. Конфедерация жетекшілері Брэггтің Брекинриджге қарсы айыптауларын күмәнді көзбен қарады, ал 1864 жылдың ақпан айында Конфедерация президенті Джефферсон Дэвис оны Шығыс майданына жіберіп, Транс-Аллегени департаментінің (кейін Шығыс Теннесси және Батыс Вирджиния департаменті деп аталды) басшысы етіп тағайындады. Одан кейін Брекинридж дивизиясы Лидің Солтүстік Вирджиния армиясын күшейтіп, Гранттың Колд-Харбор шайқасындағы шабуылын тоқтатуда маңызды рөл атқарды. Қарашаның ортасында Брекинридж Теннесси штатының солтүстік-шығысына шабуыл жасап, Буллс-Гэп шайқасында Алван Каллем Гиллемнің күштерін Ноксвиллге кері шегіндірді. 17-18 желтоқсанда Вирджиния штатындағы Марион шайқасында генерал-майор Джордж Стоунмен басқаратын одақтас атты әскерлерінің екі жақты шабуылына тап болды. Екі жақтан да қарсыластарынан кем санды болған Брекинридж оқ-дәрісі біткенше Стоунменнің күштеріне қарсы тұрды. Стоунменнің әскерлері аймақтағы Конфедерацияның тұз фабрикаларына, кен орындарына және темір жолдарына зақым келтіріп, Бристоль және Абингдон қалаларындағы жабдықтау қоймаларын қиратты. Үш күннен кейін қайтадан оқ-дәрімен қамтамасыз етілген Брекинридж Стоунменді – оның сарбаздары да енді оқ-дәріге мұқтаж болған – ауданнан ығыстыра алды.
Конфедерацияның соғыс министрі
Джеймс А. Седдон 1865 жылғы 19 қаңтарда Конфедерацияның соғыс министрі лауазымынан қанағаттанды. 6 ақпанда Дэвис Брекинриджді бос қалған лауазымға тағайындады, ішінара оның басшылығына қарсылықты басу үшін. Бастапқыда Конфедерация Конгресінің бірнеше мүшесі оның Конфедерацияға бірден қосылмағаны үшін қарсы болды, бірақ ол кеңсесін алдыңғылардан гөрі тиімді басқарғаннан кейін олардың қолдауын алды. Олардың қолдауымен ол лауазымның ықпалын кеңейтіп, офицерлерді тағайындау және жоғарылату туралы ұсыныстар жасауға, сондай-ақ стратегиялық мәселелер бойынша далалық генералдарға кеңес беруге мүмкіндік алды. Оның алғашқы әрекеті – Роберт Э. Лиді Конфедерацияның барлық күштерінің бас қолбасшысы етіп тағайындау болды. Ли әскерлерінде азық-түлік, киім-кешек және жабдықтардың жетіспеушілігі туралы хабарлағаннан кейін, Брекинридж Конфедерацияның жабдықтандыру жөніндегі бас комиссары Люциус Б. Нортропты қызметтен шеттетуді ұсынды. Нортроптың орнына келген Исаак М. Сент-Джон майданға жабдықтардың жеткізілуін жақсартты. Ақпан айының соңында Брекинридж Конфедерацияның ісі үмітсіз екеніне көз жеткізді. Ол кеңсесінің күнделікті жұмысын көмекшісі Джон Арчибальд Кэмпбеллге тапсырып, капитуляцияға дайындық бастады. Дэвис күресті жалғастыруды қалады, бірақ Брекинридж: «Бұл тамаша эпопея болды. Құдайға шүкір, оның аяғы тамаша емес болсын», – деп кеңес берді. Брекинридж оны қорғаған көптеген адамдарды жіберді, тек өзінің туысы Уильям Кэмпбелл Престон Брекинридж басқаратын Кентуккилік шағын отрядты қалдырды. Дэвисті қорғауға міндеттілігін сезіне, ол оның қашуына көмектесу үшін аударма жасауға тырысты. Келесі күні олардың тобы үлкен федералды күштермен кездесті. Оның туысы күштердің командирімен келіссөздер жүргізіп жатқанда, Брекинридж пен шағын отряды қашып кетті. Олар Джорджия арқылы оңтүстікке қарай жол тартты және 11 мамырда Миллтаунға (қазіргі Лейкленд) жетіп, бірнеше күн болды. Дэвистің тұтқындалғанын естіген соң, ол Миллтауннан тек әскери көмекшісі, жеке қызметшісі және ұлы Кэбеллмен бірге кетті. 1865 жылғы 15 мамырда Флорида штатының Мэдисон қаласында оған Конфедерация теңіз флотының капитаны болған қашқын Джон Тейлор Вуд қосылды. Брекинридж пен Вуд Багама аралдарына қашуға шешім қабылдады, бірақ Кэбеллге маса шаққандықтан, Брекинридж оған ең жақын федералдық офицерге тапсыруды бұйырды. Флорида штатының Гейнсвилл қаласында олар Конфедерация полковнигі Джон Джексон Дикисонды кездестірді, ол оларға тұтқынға алынған федералды канонерлік қайықтан алған қайық берді. Олар Сент-Джонс өзенімен төмен қарай 29 мамырда Форт-Батлерге жетті. Содан кейін олар Сент-Джонс өзенімен Харни көліне дейін жүрді, қайық вагонға тиеліп, 12 миль (19 км) қашықтықтағы Санд-Пойнтқа (қазіргі Титусвилл) жеткізілді. Олар 31 мамырда өзенге жетті, бірақ оңтүстікке қарай жүргенде қайықты өзеннің лайлы және құмды бөліктерінен сүйреп тартуға мәжбүр болды. Олар Елбоу-Крик (Мелбурн) қаласындағы Джон К. Хьюстонның үйіне тоқтады, онда қайық құрғақ жерге шығарылып, жөнделді. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін полковник Джон Тейлор Вуд партияны тағы да оңтүстікке бастап кетті.
Ескерткіштер мен мемориалдар
Орфографиялық айырмашылықтарға қарамастан, Брекенридж, Миннесота, Брекенридж, Миссури, Брекенридж, Техас және Брекенридж, Колорадо қалалары Брекенриджтің құрметіне аталған. Колорадо қаласы оның есімі Конфедерацияға қосылғанда өзгертілді. Форт Брекинридж, Аризона территориясы (1860-1865) вице-президенттің құрметіне аталған. Азамат соғысы кезінде оның аты Калифорния губернаторы Лиланд Стэнфордтың құрметіне Форт Стэнфорд деп өзгертілді, бірақ кейін қайтадан Форт Брекинридж деп аталды. Азамат соғысынан кейін атауы тағы да Грант лагері деп өзгертілді. 1855 және 1862 жылдар аралығында қазіргі Канзас штатының Лайон округі Брекинридж округі деп белгіленген. Брекинридж округі, Кентукки оның есімімен емес, атасының құрметіне аталған. Брекинриджді 2014 жылы Нью-Маркет шайқасын бейнелеген "Жоғалған аяқ киімдер алаңы" фильмінде Джейсон Исаакс сомдады. Брекинриджке арналған ескерткіш 1887 жылы Лексингтондағы Файетт округі сотының ауласына орнатылды. 2015 жылдың қараша айында қалалық округтік өнер кеңесі Брекенридж мүсіні мен Джон Хант Морганның мүсінін алып тастауды ұсынды. Кентукки университетінің тарих профессоры Эми Мюррелл Тейлор: «Бұл мүсіндер Азамат соғысының бейтарап бейнесі емес, керісінше, соғыстан кейінгі нәсілдік мәселелерге толы интерпретацияның көрінісі» деді. Ескерткішті Лексингтон зиратына көшіру 2018 жылдың шілдесінде жеке қаржыландыру есебінен аяқталды. Брекинридж ескерткіші оның отбасының жерленген орнының G бөліміне қойылды.