Кіріспе

Американың скауттарының жергілікті кеңестері Американың скауттары бағдарламасы 253 жергілікті кеңес арқылы басқарылады, әр кеңес бір қаладан бүкіл штатқа дейін аумағы әртүрлі географиялық аймақты қамтиды. Әр кеңес Ұлттық кеңестен жыл сайынғы бекітілім алады және көбінесе қайырымдылық ұйымы ретінде тіркеледі. Көптеген кеңестер әкімшілік тұрғысынан тікелей скаут отрядтарына қызмет көрсететін аудандарға бөлінеді. Бұрын кеңестер төрт аймаққа бөлінетін: Батыс, Орталық, Оңтүстік және Солтүстік-Шығыс. Әр аймақ өз кезегінде аймақтарға бөлінеді. Кеңестердің жалпы саны оларды қалай санауға байланысты: 253 жеке жергілікті кеңес бар. Тікелей қызмет – жергілікті кеңестерге кірмейтін отрядтарды қамтиды, техникалық түрде кеңес болмаса да, оған кеңес нөмірі тағайындалады. Үлкен Нью-Йорк кеңесінде бес аудан бар, олардың әрқайсысына кеңес нөмірі берілген. Мичиган Кросроудс кеңесінде кеңес нөмірі берілген төрт далалық қызмет кеңесі бар.

Ұйым

Кеңес деңгейіндегі ұйым Ұлттық кеңеске ұқсас. Кеңестерді "Key 3" деп аталатын үш адамнан тұратын топ басқарады. "Key 3" құрамына скаут атқарушысы кіреді, ол кәсіби скауттар тобын басқаратын ақылы қызметкер; кеңес президенті, ерікті, ол ерікті директорлар кеңесінің төрағасы болып табылады; және кеңес комиссары, сондай-ақ ерікті, бөлімшелерге (Cub Scout топтары, Scouts BSA отряды және т.б.) тікелей қызмет көрсететін оқытылған еріктілердің жұмысын үйлестіреді. Кеңестің атқарушы кеңесін кеңес президенті басқарады және жыл сайын сайланатын жергілікті қоғамдық лидерлерден тұрады. Кеңес бағдарламасын белгілеу және кеңестің қаулыларын, саясатын және іс-шараларын іске асыру кеңестің міндеті. Кеңес мүшелері жалақысыз қызмет етеді, ал кейбіреулері бөлімше деңгейінде жұмыс істейтін ерікті скауттар болып табылады. Кеңес жарғысына сәйкес, жастар кеңестің атқарушы кеңесіне сайлануы мүмкін. Кеңестер аудандарға бөлінеді, оларды аудандық атқарушы, аудандық төраға және аудандық комиссар басқарады.

Тарих

1910 жылы құрылған кезде және БСА-ның алғашқы үш жылында жергілікті кеңестерді өз қауымдастығында скауттық кеңес қажет деп санаған ерлер тобы құрды. Кейіннен жергілікті кеңестер жарғы арқылы ғана құрылуы мүмкін болды. 1913 жылы бірінші және екінші сыныптық кеңестерге жергілікті кеңестің алғашқы жарғылары берілді. Бірінші сыныптық кеңестер сол кезде Американың ең ірі қалаларында орналасқан: Нью-Йорк, Бостон, Вашингтон және Чикаго. Басқа жерлерде "Аймақтық кеңестер" жұмыс істеу үшін жарғылар берілді, олар бүкіл штаттарға және басқа штаттардың бөліктеріне қызмет етті: Филадельфия, Атланта, Денвер, Сиэтл, Лос-Анджелес және басқалары. Алғашында жергілікті кеңестер есімдермен аталатын, нөмірлеме қолданылмады. Кеңеске атау беру тәжірибесі (мысалы, 1925 жылы құрылған Мэндегі Портленд кеңесі) 1920 жылдардың аяғы / 1930 жылдардың басында скаутингке қызығушылықтың күрт өсуіне дейін жалғасты, нәтижесінде жергілікті кеңестердің саны көбейді. БСА деректері бойынша, 1931 жылы ғана 100-ден астам жергілікті кеңес құрылды. Жергілікті кеңестердің мөлшері әртүрлі, кейде айтарлықтай ерекшеленеді. Мысалы, Чикагоның батыс маңындағы Тэтчер Вудс кеңесі он бір қала блогынан және шағын округтік орманнан тұрады. Санта-Ананың Оранж округі кеңесі Оранж округінің шекарасымен анықталады және үлкен, тығыз орналасқан қалалық аймақты қамтиды. Катахдин аймақтық кеңесі Солтүстік-орталық Мэн штатының шамамен 18,000 шаршы миль аумағын алып жатыр және Мэн штатының халқының үштен бірін және жерінің үштен екі бөлігін құрайды; бұл Миссисипи өзенінің шығысында орналасқан ең үлкен кеңес. Филиппин кеңесі Филиппин архипелагының бүкіл аумағын қамтыды, бұл оны бүкіл елді қамтитын сирек кеңестердің бірі етті. 1930 жылдардың аяғына қарай БСА 750-ден астам жергілікті кеңесті тізімдеді, бұл жеке кеңестерді басқару және қадағалауды қиынға соқты. Ұйымның өсуін жақсы бақылау үшін 1940 жылдардың басында ұлттық кеңсе ұйымды құрайтын көптеген кеңестерді басқарудың ең жақсы жолын анықтау үшін зерттеу жүргізді. 1949 жылы 543 кеңес болды. 1959 жылы Аляска мен Гавайидің 49-шы және 50-ші штаттар ретінде қосылуы нөмірлеу жүйесін бұзды және оны әлдеқайда аз көзге көрінетін етті. Кеңестер әдетте географиялық атауларды (мысалы, Флинт өзені кеңесі немесе Төрт көл кеңесі) қайтадан қолдана бастады және орталық ұйымға жылдық деректер берген кезде ғана кеңес нөмірін көрсетті. Кеңесті анықтау үшін нөмірлерді қолдану кейбір кішігірім жергілікті кеңестер көршілес кеңестермен бірігудің өздеріне тиімді екенін анықтаған кезде тоқтатылды; мысалы, Кентукки штатының Сомерсет қаласындағы Камберленд кеңесі Лексингтон қаласындағы Блюграсс кеңесімен бірікті, ал Кентукки штатының солтүстік-батысындағы үш кеңес Солтүстік-батыс Техас кеңесі болып бірікті. Мұндай бірігулер нәтижесінде 1960 жылға қарай БСА-да 490 жергілікті кеңес болды, бұл 1932 жылы 532-ден елеулі түрде төмендеді. 1960 жылы БСА барлық жергілікті кеңестерді штаттар мен штаб-пәтері бойынша әліппелік тәртіппен қайта нөмірледі. Бұл нөмірлеу жүйесі бүгінгі күнге дейін қолданылуда. Осы реттілікте "No 1" кеңесі (ең көне БСА кеңесі емес) бастапқыда Анистон қаласында орналасқан Шоколоко кеңесі деп аталды. Бұл кеңес, тағы екеуімен бірігіп, қазір Хантсвилл қаласында орналасқан Үлкен Алабама кеңесінің құрамына кіреді. Нөмірлеу реті бірнеше рет үзілді, нәтижесінде ең жоғары сандық белгіленуі 639 кеңес болды, Вайоминг штатындағы Джим Бриджер кеңесі. 1967 жылы БСА кеңес нөмірін 639-дан жоғары көтерді, Нью-Йорк қаласындағы бес округтен тұратын Үлкен Нью-Йорк кеңесіне өз кеңес нөмірін алуға мүмкіндік берді (Нью-Йорк қаласы, #640; содан кейін әліппелік тәртіппен Бронкс, Бруклин, Манхэттен, Квинс және Стейтен-Айленд). 1971 жылы БСА Иллинойс штатының Моррис қаласындағы Көкжұлдыз кеңесінен (#702) басталатын кеңес нөмірінің жаңа қатарын бастады.

Бірегей кеңестер

Үлкен Нью-Йорк кеңесі – ел бойынша кіші кеңестерге бөлінген жалғыз кеңес. Ол бес округтік кеңеске бөлінеді, олардың әрқайсысын далалық директор және бір немесе бірнеше аудан директорлары немесе аудан басшылары басқарады. Керісінше, скауттар саны мен географиялық қашықтығына байланысты Юта Ұлттық парктері кеңесі 12 географиялық секторға бөлінген 39 ауданға ұйымдастырылған, әрқайсысын ерікті көмекші вице-президент және әрбір сектордағы кеңес комиссарының көмекшісі басқарады. Орталық аймақтың 2-аймағындағы кеңестердің ұйымдастырылуы Мичиганға тән. Мичиган Кросроудс кеңесі Мичиганның төменгі жарты аралындағы тоғыз кеңестің бірігуімен құрылды. Бұл кеңес мүліктерді, қызметкерлерді және бағдарламаларды үйлестіруге жауапты болды. Кейін бұл кеңес төрт кіші кеңеске немесе «Далалық қызмет кеңесіне» бөлінді, олар өз кезегінде аудандарға бөлінді. 2019 жылы төрт кіші кеңесті екі аймаққа біріктіру жоспарлары жарияланды. Берриен және Касс округтерінің бөліктерін қоспағанда, төменгі жарты аралының барлық бөлігі қазір Мичиган Кросроудс кеңесіне қарасты.

Шетелдік аймақтар

BSA Еуропа мен Азиядағы әскери базаларда тұратын американдық скауттар үшін екі кеңес құрды. Трансатлантикалық кеңес Брюссельде (Бельгия) орналасқан және Еуропаның, Африканың, Таяу Шығыстың және Орталық Азияның көп бөлігіндегі BSA бөлімшелеріне қызмет көрсетеді. Ал Алыс Шығыс кеңесінің штаб-пәтері Жапониядағы Зама лагерінде орналасқан. Ол Жапония, Оңтүстік Корея, Тайвань, Гонконг, Қытай, Окинава, Таиланд, Филиппин, Сингапур, Малайзия, Үндістан, Вьетнам, Австралия, Жаңа Зеландия, Камбоджа, Индонезия және Бангладешті қоса алғанда, Тынық мұхитының батыс аймақтарындағы бөлімшелерге қызмет көрсетеді. Гавайидегі Алоха кеңесі сондай-ақ Америка Самоасы, Гуам, Солтүстік Мариана аралдары және Микронезия Федеративтік Штаттары, Маршалл аралдары мен Палаудың тәуелсіз елдерінің BSA бөлімшелеріне қызмет көрсетеді. Тікелей қызмет бөлімі АҚШ азаматтары мен олардың шетелдегі тәуелділеріне басқа жерлерде және шалқарыған аймақтарда, соның ішінде Америкааралық аймақта (Солтүстік, Орталық және Оңтүстік Америка, Кариб бассейні) скауттық бағдарламаларға қол жеткізуге мүмкіндік береді. Тікелей қызметті Ұлттық астаналық аймақ кеңесі басқарады.

Бұзылып қалған кеңестер

Жергілікті кеңестер Американың скауттар ұйымы 1910 жылы құрылғаннан бері мыңдаған есім өзгерту, бірігу, бөліну және қайта құру процестерінен өтті.