Кэннон Группы: Фильмдер студиясының тарихы

Кіріспе

Киностудия

Cannon Group, Inc. – 1967 жылдан 1994 жылға дейін фильмдер өндірген американдық компаниялар тобы. Бұл кең ауқымды топқа сонымен қатар ірі халықаралық кинотеатрлар желісі және видеофильмдер компаниясы да қарасты, ол видео нарығына көп инвестиция жасады, бірнеше классикалық фильмдер кітапханасының халықаралық видео құқықтарын сатып алды. Олардың ең белгілі фильмдерінің қатарында «Джо» (1970), «Runaway Train» (1985) және «Street Smart» (1987) фильмдері бар, олардың барлығы «Оскар» сыйлығына ұсынылған.

1967-1979: Фридланд/Дьюи дәуірі

Cannon Films 1967 жылдың 23 қазанында тіркелді. Оны 20-ға жуық жастағы Деннис Фридланд пен Крис Дьюи құрды. Олар Джозеф В. Сарно режиссерлік еткен шведтік жұмсақ порно фильмдердің ағылшын тіліндегі нұсқаларын шығару арқылы бірден табысқа жетті: Инга (1968), сондай-ақ Jag – en oskuld және Ингридке, менің сүйіктім, Лиза (1968), сондай-ақ Kvinnolek. 1970 жылға қарай олар Питер Бойл қатысқан «Джо» сияқты көптеген ірі дистрибьюторлардан гөрі үлкен масштабта фильмдер өндірді. Олар мұны бір фильм үшін 300 000 долларға дейін, кейде тіпті одан да аз бюджетпен шектеу арқылы іске асырды. «Джо» фильмінің табысы компанияға көбірек назар аударды. Екі туысқан төмен деңгейдегі сценарийлерді сатып алып, оларды өндіріске енгізу бизнес-моделін құрды. Олар фильмдерді әртүрлі жанрларда өндірді, бірақ ең үлкен жетістіктері әрекет фильмдерінде болды. Олар 1980 жылдары B-класты фильмдерге зор сұранысты қанағаттандырды. 1974 жылғы «Өлім тілегі» фильмінің құқықтарын сатып алғаннан кейін Cannon 1980 жылдары оның үш жалғасын шығарды, олардың барлығында Чарльз Бронсон ойнады. Жағымсыз пікірлерге қарамастан, бұл фильмдер қаржылық тұрғыдан сәтті болды, әсіресе 8 миллион долларлық бюджетте 40 миллион доллардан астам табыс тапқан «Өлім тілегі II» (1982). Cannon-ның басқа да үлкен хиттері Чак Норрис ойнаған бірнеше әрекет фильмдері, соның ішінде «Жоғалған әрекетте» (1984), «АҚШ-қа шабуыл» (1985) және «Дельта күші» (1986). «Жоғалған әрекетте» фильмі «Рэмбо» франшизасының алдын ала ақша табуы ретінде сынға түсті. Джеймс Кэмеронның «Рэмбо: Бірінші қан II бөлімі» сценарийі 1983 жылы Голливудта жүріп, оны Голан мен Глобус қарап шығып, «шабыттанды». Cannon Group «The Ninja Trilogy» фильмдер сериясымен бүкіл әлемде ниндзя маниясын ояндырды. Бұл фильмдер сериясы «Ниндзяға кіру» (1981), «Ниндзяның кек алуы» (1983) және «Ниндзя III: Үстемдік» (1984) фильмдерінен тұрады, олардың барлығында Шо Косуги ойнайды, сондай-ақ «Американдық ниндзя» (1985) және оның жалғасы «Американдық ниндзя 2: Қарсыласу» (1987). Олар түсірген басқа да әрекет/ермекті фильмдер: «Төрт тәждің қазынасы», «Соломон патшаның кен орындары» және «Жоюшы 2». Cannon Group-тың ең үлкен қаржылық табысы 1986 жылы Сильвестр Сталлоне басты рөлді сомдаған «Кобра» әрекет фильмінде болды; бұл төмен бюджетті фильм емес, ол 25 миллион долларлық бюджеттен 160 миллион доллар тапты. Cannon «Брейкин», «Брейкин 2: Электрлік бугалу», «Соңғы американдық қыз» және АҚШ-та «Еппл» фильмдері сияқты музыкалық және комедиялық фильмдер түсірді; «Леди Чаттерлидің ғашығы» (1981), «Болеро» және «Мата Хари» (1985) сияқты эротикалық драмалық фильмдер; «Геркулес», «Өмір күші» және «Барбариялықтар» сияқты ғылыми-фантастика және фантастика фильмдері; және Джон Кассаветтің «Махаббат ағындары», Франко Зефиреллидің «Отелло» (Верди операсының фильмдік нұсқасы), Норман Мейлердің «Қатал жігіттер билемейді» және Андрей Кончаловскийдің «Қашқан пойыз» және «Ұялшақ адамдар». Осы жылдар ішінде Cannon жыл сайын Канн кинофестивалінде жарнамаланды. Келесі жылдардағы фильмдердің көптеп сатылуы Globus-тың жақсы сатушылық дағдыларына негізделген. Осы сатудан түскен депозиттер өндіріс желісі бойынша бірінші фильмнің өндірісін қаржыландырды, ол аяқталғаннан кейін және бүкіл әлемдегі кинотеатр иелеріне жеткізілгеннен кейін желідегі келесі фильмді жасауға жеткілікті ақша жинады. Нидерландыдағы N.L. (ол 1979 жылы Cannon-ның бастапқы капиталын ұсынған) және олардың негізгі несиелік қызметкері Франс Афман сату алдындағы сомалар жиналғанға дейін көпірлік қаржыландыруды қамтамасыз етті; бұл рөлді Credit Lyonnais 1983 жылы Slavenburg-ті сатып алғаннан кейін мұра етті. 1982 жылы The Cannon Group, Inc. компаниясы MGM/UA Entertainment Co. компаниясымен қарым-қатынасқа кірісті, соңғысы Солтүстік Америкадағы театрлық және бейне релиздер үшін Cannon дистрибьюторы ретінде қызмет етті; бұл Cannon-ның MGM-мен соңғы рет айналыспайтыны емес. 1984 жылы Cannon Еуропаға кеңейіп, UGC компаниясымен француздық дистрибьюторлармен келісімшарт жасасты және Кеннет Ривтің Gala Films компаниясын сатып алды, ол Cannon Group-тың Ұлыбританиядағы дистрибьюторларына қосылды. 1985 жылдың 25 маусымында Cannon Salkinds-тен Superman комикс кейіпкеріне негізделген болашақ фильмдерді шығару құқығын сатып алды және 1987 жылы шығару үшін Warner Bros. (Superman мүлкінің иелері) компаниясымен тарату туралы келісім жасады. Cannon сонымен қатар Францияның ең ірі кино дистрибьюторы болу мақсатымен өзінің француз активтерін кеңейтті. 1986 жылы бір жылда 43 фильм түсіріліп, ең жоғары көрсеткішке жетті. Голан басқарма төрағасы, ал Глобус президент болып қызмет етті. 1986 жылы Cannon Зорба және Американдық Буффало пьесаларының киноға бейімделуін жасауға тырысты, бірақ бұл фильмдер ешқашан іске аспады. Басқа да іске аспаған жобалардың бірі Барбиге негізделген фильм болды, онда қуыршақ өзінің иесіне армандарының орындалуы мүмкін екенін көрсету жоспарланған. Мұндай фильм 2023 жылға дейін пайда болған жоқ. Басқа да қызығушылық тақырыптарына Cannon мүліктерінің теледидарға бейімделу жоспарлары және «Рапунцель» бейімдемесінен кейін Cannon Movie Tales сериясы ретінде 12 ертегі фильм түсіру кірді; Cannon ертегілердің тек бірнешеуін ғана шығарды. Киносыншы Роджер Эберт 1987 жылы Голан Глобус туралы былай деді: «Бүгінде әлемдегі ешқандай өндіріс ұйымы – әрине, жеті Голливудтың «ірі» студияларының ешқайсысы да – Cannon сияқты маргиналды, қиын фильмдерге тәуекел еткен емес». Сол жылы Cannon ең үлкен көркемдік жетістігіне қол жеткізді: оның 1986 жылғы голландтық өндірісі «Шабуыл» 1987 жылғы «Үздік шетелдік фильм» үшін «Оскар» сыйлығы мен «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, «Отелло» операға негізделген фильм де сол жылы «Алтын глобусқа» үміткер болды. Голан мен Cannon Films үлкен жарияланымдар жасаумен және күтілгендей болмаған немесе тіпті жоқ фильмдерді асыра жарнамалаумен танымал болды. Мысалы, «Өмір күші» (1985) «80-ші жылдардың ғылыми-фантастикалық кино оқиғасы» болады деп айтылды, ал «Көктемнің мырзалары» (1987) «80-ші жылдардың «Жұлдызды соғыстары» болды» деп аталды. Фильм өндірісінен басқа, Cannon фильм дистрибьюторларын және кинотеатрларды сатып ала бастады. Сатып алынулар еуропалық компаниялардан (Thorn EMI Screen Entertainment, Tuschinski Theatres, Нидерландыдағы 49 экранды кинотеатрлар желісі және Cannon Cinema Italia-дағы 53 экран) АҚШ-тағы ең ірі желінің бірі, «маргиналды пайдалы» Commonwealth Theaters-тің 425 экранына дейін жетті. Сонымен қатар, Cannon Spider Man фильмдеріне құқықтарды иеленді және 1980 жылдардың ортасында Spider Man фильмін жасауды жоспарлады. Голан мен Глобус Marvel Comics-ке бес жылдық опция кезеңі үшін 225 000 доллар төлеуге келісті, сонымен қатар фильм кірісінің бір бөлігін төлеуге міндеттенді. Marvel мен Sony 2002 жылы Сэм Рейми режиссерлік еткен фильмді аяқтады, ол құқықтар қайта қамтамасыз етілгеннен кейін, Marvel, Sony және бірнеше басқа тараптар арасындағы ұзақ сот процесінен кейін пайда болды. Cannon фильмдері туған АҚШ-қа қарағанда Ұлыбританияда көбірек танымал болды, сондықтан Cannon 1980 жылдары бірнеше британдық кинотеатрлар желісін сатып алды және Columbia House Europe, Ltd. компаниясымен бірлесіп Videolog пошта арқылы видео тарату қызметін құрды. Cannon Cinemas 1990 жылдардың соңына дейін Ұлыбританияда кең таралған, содан кейін MGM Cannon кинотеатрлары Virgin компаниясына сатылды, ол көп экранды сайттарды сақтап қалды және дәстүрлі сайттарды жаңа ABC Cinemas компаниясына сатты. Cannon 1986 жылдың сәуір айында бизнесмен Алан Бондтан Thorn EMI фильмдерін 175 миллион фунт стерлингке сатып алды; Cannon Screen Entertainment және оның басты қарсыласы The Rank Organization тамыз айында BBC компаниясымен олардың фильмдерін көрсету үшін 10 миллион долларлық келісімге келді.

Cannon Films was incorporated on October 23, 1967. It was formed by Dennis Friedland and Chris Dewey while they were in their early 20s. They had immediate success producing English language versions of Swedish soft porn films directed by Joseph W. Sarno: Inga (1968), aka Jag––en oskuld and To Ingrid, My Love, Lisa (1968), aka Kvinnolek. By 1970, they had produced films on a larger production scale than a lot of major distributors, such as Joe, starring Peter Boyle. They managed this by tightly limiting their budgets to $300,000 per picture—or less, in some cases. The success of Joe brought more attention to the company. The two cousins forged a business model of buying bottom barrel scripts and putting them into production. They produced such films in a variety of genres, although their biggest successes were with action films. They tapped into a ravenous market for B movies in the 1980s. After buying the rights to the 1974 film Death Wish, Cannon produced three sequels to it in the 1980s, all starring Charles Bronson. Despite negative reviews, these films were financially successful, especially Death Wish II (1982), which earned over $40 million on an $8 million budget. Other major hits for Cannon were a series of action movies starring Chuck Norris, including Missing in Action (1984), Invasion U. S. A. (1985) and The Delta Force (1986). Missing in Action was criticized heavily as being a preemptive cash in on the Rambo franchise. James Cameron's story treatment for Rambo: First Blood Part II was floating around Hollywood in 1983, which Golan and Globus reviewed and were "inspired" by. The Cannon Group ignited a worldwide ninja craze with "The Ninja Trilogy", a film series which consisted of Enter the Ninja (1981), Revenge of the Ninja (1983), and Ninja III: The Domination (1984), all starring Sho Kosugi, as well as American Ninja (1985) and its sequel American Ninja 2: The Confrontation (1987). Other action/adventure films they produced included the 3 D Treasure of the Four Crowns, King Solomon's Mines, and the vigilante thriller sequel Exterminator 2. The Cannon Group's biggest financial success was with the 1986 action film Cobra, which starred Sylvester Stallone; not a low budget film, it earned $160 million on a $25 million budget. Cannon produced musical and comedy films such as Breakin', Breakin’ 2: Electric Boogaloo, The Last American Virgin, and the U. S. release of The Apple; erotic period drama pictures such as Lady Chatterley's Lover (1981), Bolero, and Mata Hari (1985); science fiction and fantasy films such as Hercules, Lifeforce, and The Barbarians; and serious pictures such as John Cassavetes' Love Streams, Franco Zeffirelli's Otello (a film version of the Verdi opera), Norman Mailer's Tough Guys Don't Dance, and Andrei Konchalovsky's Runaway Train and Shy People. During these years, Cannon prominently advertised at the Cannes Film Festival each year. Substantial pre sales of the next years' films were made based on the strong salesmanship skills of Globus. The deposits made from these sales financed production of the first film in the production line up, which—when completed and delivered to theatre owners around the world—generated enough money to make the next film in the line up. nl in the Netherlands (which had provided Cannon's start up capital in 1979) and their principal loan officer, Frans Afman, provided bridge financing until the pre sales amounts were collected; this role was inherited by Credit Lyonnais after their purchase of Slavenburg's in 1983. In 1982, The Cannon Group, Inc. entered into a relationship with MGM/UA Entertainment Co. with the latter company serving as Cannon's distributor for North American theatrical and video releases; this would not be the last time Cannon dealt with MGM. In 1984, Cannon expanded further into Europe, signing with UGC for French distribution, and acquiring Kenneth Rive's Gala Films, which was absorbed into Cannon Group's U. K. distribution arm. On June 25, 1985, Cannon bought the rights to produce future films based on the comic book character Superman from the Salkinds, and struck a distribution assignment with Warner Bros. (owners of the Superman property) for a 1987 release. Cannon also further expanded their French assets, with the aim of becoming the largest film distributor in France. By 1986, output reached an apex with 43 films in one year. Golan remained chairman of the board, while Globus served as president. In 1986, Cannon attempted to produce film adaptations of the stage plays Zorba and American Buffalo, but these films never materialized. Another film project that ultimately never materialized was a live action film based on Barbie, with planned plotline concerning the doll showing her owner that her dreams could come true. A live action movie based on the property wouldn't emerge until 2023. Other areas of interest included plans for television adaptation of Cannon properties., and following up their adaptation of Rumpelstiltskin with a total of 12 fairy tale films as the Cannon Movie Tales series; Cannon wound up releasing only a few of the fairy tales. Film critic Roger Ebert said of Golan Globus in 1987, "no other production organization in the world today—certainly not any of the seven Hollywood 'majors'—has taken more chances with serious, marginal films than Cannon." That year, Cannon gained its greatest artistic success: its 1986 Dutch production The Assault won the 1987 Academy Award for Best Foreign Language Film and a Golden Globe Award for Best Foreign Language Film. Meanwhile, Otello, based on the opera of the same name, also received a Golden Globe nomination that year. Golan and Cannon Films were famous for making huge announcements and over promoting films that did not live up to expectations—or even exist. For instance, Lifeforce (1985) was to be "the cinematic sci fi event of the '80s" and Masters of the Universe (1987) was dubbed "the Star Wars of the '80s." Diversifying from film production, Cannon had begun purchasing film distributors and movie theaters. The purchases ranged from European companies (Thorn EMI Screen Entertainment, Tuschinski Theatres, a 49 screen theater chain in the Netherlands, and the 53 screen Cannon Cinema Italia) to the sixth largest chain in the United States, the 425 screen "marginally profitable" Commonwealth Theaters. Additionally, Cannon owned the film rights to Spider Man, and planned to make a Spider Man film in the mid 1980s. Golan and Globus agreed to pay Marvel Comics $225,000 over the five year option period, plus a percentage of the film's revenues. Marvel and Sony would eventually complete a film in 2002 directed by Sam Raimi after the rights had been re secured, following a lengthy period of litigation between Marvel, Sony and several other parties over the film rights. Cannon's films proved to be much more popular in the United Kingdom than in its native United States, which is why Cannon acquired several British cinema chains during the 1980s, and founded the mail order video distribution service Videolog as a joint venture with Columbia House Europe, Ltd. in the mid 1980s. Cannon Cinemas were a familiar sight in the United Kingdom until the late 1990s, when MGM Cannon cinemas were sold to Virgin who retained the multi screen sites and sold the traditional sites to a new ABC Cinemas. Cannon purchased the Thorn EMI film assets from businessman Alan Bond in April 1986 for £175 million; Cannon Screen Entertainment and archrival The Rank Organization jointly signed a $10 million agreement with the BBC that August for the latter to broadcast both companies' films.

1987-1991: Парретти дәуірі

1988 жылы кино нарығының салқындауы және кассалық сәтсіздіктер сериясы, соның ішінде көп миллиондық "Супермен IV: Бейбітшілікке ұмтылыс" (1987) фильмінің өндірісі, оның бастапқы 36 миллион долларлық бюджеті 17 миллион долларға дейін төмендетілді, тағы да Cannon компаниясын қаржылық қиындыққа түсірді. Компания Warner Bros. компаниясымен олардың активтерінің бір бөлігін басқару туралы келісімге келді, бірақ қаржылық шығын өте зор болды. Thorn EMI активтерін сатып алғаннан кейін Cannon Films өте қиын жағдайға түсті және банкроттыққа бетке басты; 1987 жылдың мамырында Cannon өзінің 2000 атаулы Thorn EMI кітапханасын Weintraub Entertainment Group компаниясына 85 миллион долларға сатты. Содан кейін Cannon қаржылық проблемаларына байланысты HBO/Cannon Video бірлескен кәсіпорнынан шықты. АҚШ-тың Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясы Cannon компаниясының қаржылық есептерін тергеп, оларды алаяқтықпен бұрмалаған болуы мүмкін деген күдік тудырды. Күлдырауға жақын болған Cannon Films компаниясын итальяндық қаржыгер Джанкарло Парретти басқаратын Pathé Communications холдинг компаниясы сатып алды. Бұрыннан Cannon компаниясымен байланысы бар француздық Crédit Lyonnais банкінің қаржыландыруымен Pathé Communications Cannon компаниясын сатып алғаннан кейін дереу 250 миллион долларлық борышты қайта құру және қайта қаржыландыруды бастады. 1989 жылы Голан Парретти және Глобуспен келіспеушіліктерге байланысты лауазымынан кетіп, Cannon компаниясынан шығып 21st Century Film Corporation құрды, ал Глобус Pathé компаниясында қалды. Cannon Films компаниясының банерімен кеңінен көрсетілген Голан мен Глобустың соңғы фильмдерінің бірі – апокалиптикалық әрекет фильм "Киборг" болды. Бұл фильм "Адамның иесі" фильмінің жалғасы үшін жасалған костюмдер мен декорацияларды, сондай-ақ "Қарғашы Адамның" сәтсіз болған түсірілімін пайдалану үшін жоспарланған. Екі жоба да Альберт Пюннің режиссерлігімен бір уақытта түсірілуі керек еді. Алдын ала өндіріс жұмысының қалыс қалмауы үшін Пьюн Чак Норристі еске алып, "Киборг" сценарийін жазып, оны Cannon Films компаниясына ұсынды. Басты рөлге Жан-Клод Ван Дамм таңдалды. Голан Cannon компаниясынан кеткеннен кейін тәуелсіз компания 21st Century Film Corporation бас директоры болды. Cannon Group компаниясының атауын Parretti өзгертіп, Globus Pathé Communications компаниясының президенті және Cannon International компаниясының төрағасы болды, ал Alan Ladd Jr. Pathé Entertainment компаниясының төрағасы болып тағайындалды. 1989 жылы Pathé үш фильмге жасыл жарық берді: Шон Коннери мен Мишель Пфайффердің қатысуымен "Ресей үйі", Том Селлектің қатысуымен "Куигли Даун Андер" және Джимми Смитстің қатысуымен "Оттар". Сонымен қатар, Вольфганг Петерсеннің режиссерлік еткен "Шаттерд", Салли Филдпен "Қызымсыз", Джин Хакман мен Михаил Барышниковтың қатысуымен "Компания бизнесі" және Ридли Скоттың "Телма мен Луиза" фильмдері жарияланды. Олар Warner Bros. компаниясымен оның театрлық туындыларын тарату туралы келісімге келді. Жаңа фильмдер тізімі мен Warner Bros. компаниясымен дистрибьюторлық келісім туралы хабарлағаннан кейін Parretti Crédit Lyonnais қолдауымен Metro Goldwyn Mayer компаниясын 1,2 миллиард долларға сатып алуға ұсыныс жасады. Ұсыныс қабылданды және Parretti Pathé Communications және MGM компанияларын біріктіріп MGM Pathé Communications құрды. Бірігу нәтижесінде бұрынғы Cannon Group кітапханасының көп бөлігі MGM кітапханасының бір бөлігіне айналды (кейбір құқықтар басқа медиа және Thorn EMI бірігуі кезінде таңдалған фильмдерге қатысты басқа субъектілерге тиесілі). MGM Pathé Communications Warner Bros. компаниясымен дистрибьюторлық келісімге ие болғандықтан (және Parretti-дің сатып алу ұсынысын ішінара қаржылаған), Parretti MGM/UA Home Video бөлімін өзінің бірінші әрекеттерінің бірі ретінде таратып, нәтижесінде сексен адам жұмыстан босатылды. Crédit Lyonnais 1991 жылдың шілдесінде Parretti-дің қарыз төлемдерін төлемегені үшін оған қарсы шара қолданып, Paretti, оның әйелі Мария Чекони, оның қызы Валентина Парретти, Йорам Глобус, Флорио Фиорини, Дэнни Димборт, Антонио Парес Нейра және Льюис Хоровицті директорлар кеңесінен шығару туралы талап қойды. Parretti MGM Pathé Communications басқару бақылауынан және басқармадан шығарылды және Crédit Lyonnais компаниясына қарсы сотқа берді, олар MGM Pathé-де ақша табу қабілетін жойғанын айтып, бақылауды қайтарып алуға тырысты. Кейін Parretti 1991 жылы азаматтық іс бойынша жасаған мәлімдемелері үшін Делавэр сотында жалған куәлік беру және дәлелдерді бұрмалау үшін айыпталды. Parretti-дің MGM-ді басқару құқығын сақтап қалуға мүмкіндік беретін құжаттың нақтылығын растау үшін Credit Lyonnais ұсынған сотқа берген жауабында ол жалған мәлімдеме жасады.

By 1988, a cooling in the film market and a series of box office disappointments—including the multimillion dollar production of Superman IV: The Quest for Peace (1987), whose original $36 million budget was slashed to $17 million—had once again put Cannon in financial woes. The company signed an agreement with Warner Bros. to handle part of their assets; however, the financial loss was staggering. Following the purchase of the Thorn EMI assets, Cannon Films was severely stretched, and faced bankruptcy; in May 1987, Cannon sold its 2,000 title Thorn EMI library for $85 million to Weintraub Entertainment Group. Shortly afterwards, Cannon dropped out of the HBO/Cannon Video joint venture with HBO due to Cannon's ongoing financial problems. The U. S. Securities and Exchange Commission began an investigation into Cannon's financial reports, suspecting that Cannon had fraudulently misstated them. On the verge of failure, Cannon Films was taken over by Pathé Communications, a holding company controlled by Italian financier Giancarlo Parretti. Financed by the French bank Crédit Lyonnais, already involved with Cannon for years, Pathé Communications' takeover of Cannon immediately began a corporate restructuring and refinancing of $250 million to pay off Cannon's debt. By 1989, Golan, citing differences with both Parretti and Globus, resigned from his position and left Cannon to start 21st Century Film Corporation, while Globus remained with Pathé. One of the final films produced by Golan and Globus that received a wide release under the Cannon Films banner was the post apocalyptic action film Cyborg. This film was conceived to use both the costumes and sets built for an intended sequel to Masters of the Universe and the ill fated live action version of Spider Man. Both projects were planned to shoot simultaneously under the direction of Albert Pyun. Not to let that pre production work go to waste, Pyun wrote Cyborg, with Chuck Norris in mind, suggesting it to Cannon Films. Jean Claude Van Damme was cast in the lead role. Following Golan's departure from Cannon, he became the head of 21st Century Film Corporation, an independent company. The Cannon Group was renamed and restructured by Parretti with Globus being made co president of Pathé Communications and chairman of Cannon International and Alan Ladd Jr. was brought in as chairman of Pathé Entertainment. In 1989, Pathé greenlit three films, The Russia House with Sean Connery and Michelle Pfeiffer, Quigley Down Under starring Tom Selleck and Fires Within with Jimmy Smits. They also announced Shattered directed by Wolfgang Petersen, Not Without My Daughter with Sally Field, Company Business starring Gene Hackman and Mikhail Baryshnikov as well as Ridley Scott's Thelma & Louise. They signed a domestic distribution deal with Warner Bros. for its theatrical product. Not soon after announcing a new slate of films and the distribution deal with Warner Bros., Parretti made a $1.2 billion bid for Metro Goldwyn Mayer, backed by Crédit Lyonnais. The bid was accepted and Parretti merged Pathé Communications and MGM to create MGM Pathé Communications. With the merger majority of the former Cannon Group library became part of the MGM library (certain rights for other media and select films during the Thorn EMI merger now lie with other entities). As MGM Pathé Communications had a distribution deal with Warner Bros. (and who had part financed Parretti's takeover bid), Parretti axed the MGM/UA Home Video department as one of his first acts in charge, resulting in the loss of eighty jobs. Crédit Lyonnais foreclosed on Parretti in July 1991 after he defaulted on loan payments and sued for the removal of Paretti, his wife Maria Cecconi, his daughter Valentina Parretti, Yoram Globus, Florio Fiorini, Danny Dimbort, Antonio Pares Neira and Lewis Horowitz from the board of directors. Parretti was pushed out of management control of MGM Pathé Communications and the board and countersued Crédit Lyonnais, claiming they destroyed his ability to make money at MGM Pathé, in an attempt to wrestle control back. Parretti was later convicted of perjury and evidence tampering in a Delaware court for statements he made in a 1991 civil case, brought by Credit Lyonnais to validate their removal of Parretti, to the effect that a document he claimed allowed him to retain control of MGM was authentic;

1997 жылы Лос-Анджелестегі Калифорнияның жоғарғы соты Parretti-ге қарсы жеке сот ісі бойынша соңғы үкім шығарып, оған Credit Lyonnais компаниясына 1,48 миллиард доллар төлеуді бұйырды. Parretti Перуджиа апелляциялық сотында жақында босатылып, туған қаласы Орвиетода қалуға және аптасына үш рет полицияға тіркелуге міндеттелді, бірақ Римдегі билік оны экстрадиция туралы шешім қабылданғанша ұстап тұруды сұрады.

1989-1997: Cannon Pictures, Inc. дәуірі

1989 жылы Парретти Cannon Pictures, Inc. компаниясын итальяндық кино продюсері Овидио Г. Ассонит басқаратын Pathé компаниясының төмен бюджеттік дистрибуциялық бөлімі ретінде қайта ұйымдастырды. Сол жылы MIFED-те компания бірнеше жаңа өндіріс және релиздерді жариялады: Fifty/Fifty, Delta Force 2: The Colombian Connection және Чак Норрис қатысқан TOP KICK, Майкл Дюдиковпен WINGS, Дюдиков пен Дэвид Брэдлимен American Ninja 4, Джоэл Сильберг режиссерлік еткен JAM, Жан Клод Ван Дамм қатысқан (кейін Death Warrant ретінде шығарылған) Dusted, Ли Майорс қатысқан Китонның полицейі, Майкл Дюдиков пен Марк Хамилл қатысқан Midnight Ride, Чарльз Бронсонның басты рөлде ойнаған атаусыз фильм, Ричард Раундтри мен Джим Браун қатысқан Crack House, Rockula, Максимилиан Шелл мен Лив Ульман қатысқан Роза бақшасы, Майкл Мориарти мен Салли Келлермен Мұз үңгірінің құпиясы және Sarge деп аталған адам. Жаңа фильмдердің құны 50 миллион долларға жетеді деп күтілді. Компания жыл соңына дейін шағын операциялық пайдаға қол жеткізді. JAM 1990 жылы шығарылған Lambada деп қайта аталды, бұл манияны пайдалану үшін жасалды. MGM Pathé Communications бірігуінен кейін Парретти Pathé-нің Cannon Pictures-тегі 60% көпшілік үлесін Ассонитке және инвесторлар тобына 14 миллион долларға сатуға келісті. Сатуға Cannon Pictures орналасқан 8200 Wiltshire Blvd мекенжайындағы кеңсе ғимараты кірді. Парретти келісімді MGM Pathé үшін кейбір капиталды босату үшін жылдамдатуға тырысты, бірақ екі айдан кейін қаржыландыру мәселелеріне байланысты келісім күшін жойды. MGM Pathé Communications-ке несие берушілер MGM сатып алуының бір бөлігі ретінде оған қойған қаржылық шарттар бойынша жеңілдік берілді. Сол кеңес отырысында Ассонит пен Cannon Pictures вице-президенті Уильям Дж. Иммерман жұмыстан босатылып, оның орнына Дэнни Димборт тағайындалды. Pathé Cannon-ның маркетингтік және кастингтік операцияларын тоқтатты. Cannon Pictures-тің барлық маркетингі Pathé-нің қолданыстағы операцияларына қосылды. Cannon Group-тың бұрынғы өндіріс жетекшісі Кристофер Пирс Ассониттің орнына тағайындалды және 1990 жылдың қарашасында ол Pathé-нің Cannon Pictures-тегі үлесін 14 миллион долларға сатып алды, бұл Pathé-ге Lambada, Midnight Ride және American Ninja 4 фильмдерін дистрибьюциялауға мүмкіндік берді. Пирс кезінде Cannon Pictures Голанның басқаруымен жасалған Шарль Бронсон, Чак Норрис және Майкл Дюдиковпен келісімшарттарды сақтайтынын мәлімдеді және 1991 жылы Питер Уэллер мен Роберт Хейс қатысқан "Елу/Елу", Крис Кристоферсон мен Дрю Барримор қатысқан "Жасырынуға орын жоқ", Чак Норрис қатысқан "Хитмен", Майкл Дюдиков қатысқан "Адамдық қалқан" және "Мені құтқарыңыз" фильмдерінен тұратын тізімді жариялады. Ричард Инуй 1991 жылдың ақпан айында компанияға вице-президент және қаржы директоры болып қосылды. 1991 жылы AFM-де American Ninja V және іске аспаған Ants of God фильмдері қосылды. Warner Home Video компаниясы Cannon Pictures өнімдерін Солтүстік Америкада, Ұлыбританияда, Жапонияда, Италияда және Австралияда он жылға дистрибьюциялау туралы келісімге келді. Cannon Pictures 1991 жылы Канн кинофестиваліне 18 фильмнен тұратын тізімін кеңейтті. Бұған қоса, бұрыннан хабарланған фильмдерден басқа, American Kickboxer 1, Майкл Дюдиков қатысқан Black Cat Run, Қарыз алушы, Боаз Дэвидсонның Deep End, Delta Force 3: The Killing Game, Боаз Дэвидсонның Dream Lover, Ninja: The American Samurai, Салтанатты ант және Терминал Bliss фильмдері кірді. 1991 жылдың шілдесінде Crédit Lyonnais Парреттиге тыйым салған кезде, Cannon Pictures сату банкі тарапынан күдік тудырды, өйткені Кристофер Пирс сату кезінде MGM Pathé Communications басқарма мүшесі болған және Пирстің мүддесі құжаттамада көрсетілмеген. Crédit Lyonnais-тің Парреттиге қарсы заңдық талаптары екі компанияның да басқарма мүшесі Дэнни Димбортты "қызмет көрсеткені үшін 140 000 доллар алғаны үшін атап көрсетеді, бірақ Димборт төлемдерді ақтауға ешқандай қызмет көрсетпеді". Crédit Lyonnais компаниясының MGM Pathé Communications компаниясын алып тастауы салдарынан Пирс Global Pictures президенті лауазымынан кетіп, оның орнына Ави Лернер келді. 1992 жылдың басында Cannon Pictures-те Cannon-ның релизінен түскен табысты барынша арттыру мақсатында орта басқаруды қайта құру болды. "Хитмен" жаңа команданың алғашқы табысы болды. Кейіннен Cannon Vision International және оның төрағасы Марк Деймонды Чак Норристің "Сайдекикс" фильміне қатысы бар деп 15 миллион доллар талап етті. Cannon Pictures 1980 жылдары Menahem Golan жасаған "эксклюзивтік қызметтер" келісім-шарты бойынша Чак Норристі ұстады. Cannon Pictures Норристі Sidekicks фильмінің түсірушілеріне 30% -дан астам фильмде пайда болмауға келісім бойынша камео рөлі үшін берді және Cannon Норриске фильм үшін "атауынан жоғары" ақы алуына қарсылық білдірді. 1992 жылы Канн кинофестивалінде Пирс пен Йорам Глобус Глобустың жеке меншіктегі Melrose Entertainment, Пирс жеке меншіктегі Global Pictures және Cannon Pictures компанияларын біріктіріп, Cannon Entertainment Group деп аталатын бір компания құратынын жариялады. Бірігумен бірге Chicago Loop (Джеймс Спайдер қатысқан), Чак Норрис қатысқан Cold to the Touch, Боаз Дэвидсонның Teen Angel, Аарон Норрис режиссерлік еткен Ivory, Брайан Хаттон режиссерлік еткен Delta Force IV: The Deadly Dozen және Майкл Дюдиков қатысқан White Sun фильмдерінен тұратын тізім жарияланды, сондай-ақ кейін Walker, Texas Ranger болып кеткен Sam Bolt: Texas Ranger атты жаңа телешоу жарияланды. Одан кейін Джо Лара жаңа компаниямен эксклюзивтік 10 фильмге келісім жасады. Лара қазір American Cyborg: Steel Warrior фильмін түсіріп жатқан, ол келісімге кірмейді, бірақ бұл келісімнен ешқандай фильм шықпады. 1992 жылдың ортасына қарай, қолдаушылар Crédit Lyonnais-пен келісімге келе алмағандықтан бірігу жойылды. Cannon Walker, Texas Ranger дамытуын жалғастырды, CBS серияны 13 эпизодқа ие болғаннан кейін иеленді. Ақша ағынының мәселелері компанияға елеулі әсер етті. 1992 жылдың қазанында Джеймс Спайдер Chicago Loop фильмі үшін 1 миллион долларлық гонорары үшін Cannon Pictures-ке сот шағымданып, ал желтоқсанда Майкл Дюдиков Cannon үшін түсірген төрт фильмі үшін төленбегені туралы мәлімдеме жасады. Cannon Pictures 1992 жылдың қыркүйек айына дейінгі тоғыз ай ішінде 1,3 миллион долларлық таза пайдаға ие болды және Crédit Lyonnais несиесі толығымен өтелгенше, тағы төрт жыл күтуге болатындықтан, қосымша несие беруден бас тартқаннан кейін Амстердамдағы ING Bank-тен 15 миллион долларлық жаңа несие желісін қамтамасыз етті. 1993 жылдың ақпанында Cannon Walker, Texas Ranger өндірісін жалғастыру үшін ақшасы таусылды, себебі қаржыландыру серігі Banca Nazionale del Lavoro Иракқа рұқсатсыз несиелер бергеніне байланысты дауға тартылды және өндірушілер минисерияны аяқтау үшін қосымша ақша табуға тырысты. Кейін CBS Productions қосымша қаражатпен өндірісті аяқтауға көмектесті. 1993 жылдың тамызында Cannon екінші тоқсанда 1 миллион долларлық таза пайдаға ие болды, бұл өткен жылдың осы кезеңімен салыстырғанда екі есе көп, бұл Walker, Texas Ranger табысының арқасында болды. 1993 жылдың желтоқсанында Pictor Insurance Co. және Peter Miller Corp. Cannon-ның екі компаниямен жасасқан қаржыландыру келісімінен бас тартқаны үшін 14 миллион долларлық сот талабын талап етті. Бұл қосымша қысыммен Кристофер Пирс Cannon Pictures-тегі акцияларын сатуды қарастыра бастады, бірақ бұл Independent Artists Picture Corp. компаниясынан Cannon Pictures акцияларын сатып алуға бағытталған иелік құқығын бұзу және келісімшартты бұзу туралы тағы бір сотқа әкелді, бұл Пирс акцияларын сатып алатын және Блейк пен Алам компанияның күнделікті операцияларын басқаратын болар еді. Осы уақытта Пирс Panda Pictures-ке сатуды да қарастырып жатқан, бірақ бұл келісім Panda Cannon Pictures-тен 20 миллион долларлық залапкерлік талап еткен тағы бір сотқа әкелді, Пирс құрамы туралы өтірік айтқандықтан.

In 1989, Parretti reorganized Cannon Pictures, Inc. as the low budget distribution arm of Pathé led by veteran Italian film producer Ovidio G. Assonitis. That year at MIFED, the company announced and impressive line up several new productions and releases, Fifty/Fifty, Delta Force 2: The Colombian Connection and TOP KICK with Chuck Norris, WINGS with Michael Dudikoff, American Ninja 4 with Dudikoff and David Bradley, JAM to be directed by Joel Silberg, Dusted (later released as Death Warrant with Jean Claude Van Damme), Keaton's Cop with Lee Majors, Midnight Ride with Michael Dudikoff and Mark Hamill, an untitled film starring Charles Bronson, Crack House with Richard Roundtree and Jim Brown, Rockula, The Rose Garden with Maximilian Schell and Liv Ullmann, The Secret of the Ice Cave with Michael Moriarty and Sally Kellerman and A Man Called Sarge. The new slate of pictures was expected to cost $50 million The company managed to post a small operating profit before the end of the year. JAM was rebranded as Lambada to cash in on the craze and released in 1990. After the MGM Pathé Communications merger, Parretti agreed to sell Pathé's 60% majority stake in Cannon Pictures to Assonitis and a group of investors for $14 million. The sale would include the office building at 8200 Wiltshire Blvd, where Cannon Pictures was based. Parretti tried to push the deal through quickly to release some capital for MGM Pathé, However, the deal fell through less than two months later due to financing problems and MGM Pathé Communications had been granted an easement on financial conditions that were placed upon it by its lenders as part of the MGM buyout. At the same board meeting, Assonitis and Cannon Pictures vice chairman William J. Immerman were fired and replaced by Danny Dimbort. Cannon's marketing and casting operations were shut down by Pathé. All of Cannon Pictures' marketing was placed under Pathé's existing operations. Former Cannon Group production head Christopher Pearce was named as Assonitis' replacement and in November 1990, he bought Pathé's stake in Cannon Pictures for $14 million with a deal which allowed Pathé to distribute Lambada, Midnight Ride and American Ninja 4. Under Pearce, Cannon Pictures announced it will keep contracts with players Charles Bronson, Chuck Norris and Michael Dudikoff signed under Golan's management and revealed a slate of films in 1991, Fifty/Fifty now starring Peter Weller and Robert Hays, No Place to Hide with Kris Kristofferson and Drew Barrymore, The Hitman with Chuck Norris, The Human Shield and Rescue Me both with Michael Dudikoff. Richard Inouye joined the company in February 1991 as vice president and CFO. American Ninja V and the unmade Ants of God were added to the slate at the AFM in 1991 and Warner Home Video signed an agreement to distribute Cannon Pictures' output in North America, UK, Japan, Italy and Australia for ten years. Cannon Pictures greatly expanded its slate in time for the Cannes Film Festival in 1991 with a total slate of 18 films, in addition to those already announced, there was; American Kickboxer 1, Black Cat Run with Michael Dudikoff, The Borrower, Deep End from Boaz Davidson, Delta Force 3: The Killing Game, Dream Lover from Boaz Davidson, Ninja: The American Samurai, Solemn Oath and Terminal Bliss. When Crédit Lyonnais foreclosed on Parretti in July 1991, the sale of Cannon Pictures was questioned by the bank because Christopher Pearce was a board member of MGM Pathé Communications at the time of the sale and the disclosure of interest of Pearce was not stated in documentation. Crédit Lyonnais' legal filings against Parretti also name Danny Dimbort, a member of the board of both companies, for receiving $140,000 "for services rendered, although Mr Dimbort did not perform any services to justify payments". In the wake of the Crédit Lyonnais foreclosure on MGM Pathé Communications, Pearce stepped down as president of Global Pictures, being replaced by Avi Lerner. In early 1992, there was a middle management reshuffle at Cannon Pictures with an aim to maximise revenue from Cannon's releases. The Hitman proved to be an early success for the new team. Cannon later sued Vision International and its chairman Mark Damon for $15 million over Chuck Norris' involvement in the film, Sidekicks. Cannon Pictures retained Chuck Norris under an "exclusive services" contract that was made in the 1980s by Menahem Golan. Cannon Pictures loaned Norris to the makers of Sidekicks for a cameo role under the agreement that he would not appear in more than 30% of the movie and Cannon objected to Norris receiving "above the title billing" for the film. At the Cannes Film Festival in 1992, Pearce and Yoram Globus announced they were merging Globus' privately held Melrose Entertainment, Pearce's privately owned Global Pictures and the publicly traded Cannon Pictures into one single entity called the Cannon Entertainment Group. The merger was announced alongside a slate of pictures including Chicago Loop with James Spader, Cold to the Touch with Chuck Norris, Teen Angel from Boaz Davidson, Ivory to be directed by Aaron Norris, Delta Force IV: The Deadly Dozen directed by Brian Hutton and White Sun with Michael Dudikoff, as well as a new TV show called Sam Bolt: Texas Ranger, which would later become Walker, Texas Ranger. Shortly afterwards, they announced that Joe Lara had been signed to an exclusive 10 picture deal with the new company. Lara was currently in production on American Cyborg: Steel Warrior which would not be included in the overall deal, however no films were made from this deal. By mid 1992, the merger was cancelled after the backers couldn't come to an arrangement with Crédit Lyonnais. Cannon continued with development of Walker, Texas Ranger after CBS picked the series up for 13 episodes. Cash flow problems began to have a serious impact on the company. In October 1992, James Spader sued Cannon Pictures over his $1 million fee for his Chicago Loop pay or play deal; and a suit from Michael Dudikoff followed in December, stating he had not been paid from the four films he had made for Cannon. Cannon Pictures posted a net profit of $1.3 million for the nine months ending September 1992 and secured a new $15 million line of credit from the ING Bank in Amsterdam after Crédit Lyonnais refused to lend more until their loans were fully repaid, which wasn't due for another four years. In February 1993, Cannon ran out of money to continue production of Walker, Texas Ranger, due to the indictments of funding partner Banca Nazionale del Lavoro, then embroiled in a scandal over unauthorized loans to Iraq, and producers were desperately trying to raise more money to complete the miniseries. CBS Productions later stepped in with additional funds to complete the production. In August 1993, Cannon reported a net profit of $1 million for its second quarter, double the same period the previous year, due to the success of Walker, Texas Ranger. Cannon Pictures was sued for $14 million in December 1993 by Pictor Insurance Co. and the Peter Miller Corp. for breach of contract over Cannon pulling out of a financing agreement with the two companies. With this additional pressure, Christopher Pearce began exploring selling his stock in Cannon Pictures, but this resulted in another lawsuit being filed against the company and two investment bankers, Robert Blake and Runa Alam, by the Independent Artists Picture Corp. The lawsuit claimed interference and breach of contract in connection with IAPCs plans to buy Cannon Pictures stock in a takeover bid, which would have seen Blake purchase Christopher Pearce's stock and Blake and Alam would then take control of the day to day operations of the company. During this time, Pearce was also exploring a sale to Panda Pictures, but this deal collapsed in another lawsuit with Panda claiming $20 million in damages from Cannon Pictures after Pearce reportedly lied about the company's financial condition. In 1994, Cannon Pictures released its last film, Hellbound in select theatres in Los Angeles. Shortly afterwards, Christopher Pearce sold controlling interest in Cannon Pictures to VMI Acquisitions Inc. The new owners settled some debts at the company, but shortly after the takeover, a group of creditors including Charles Bronson and Everyvision Inc. sued Cannon Pictures to force it into bankruptcy. The creditors succeeded in pushing the company into Chapter 11 bankruptcy. Soon afterwards, it was discovered Christopher Pearce was selling disputed Cannon titles, including Twin Sitters, Delta Force 3, American Samurai, Street Knight, Tobe Hooper's Night Terrors and American Cyborg: Steel Warrior at the Tokyo Film Festival. A judge blocked all sales made at Tokyo and blocked any further sales that were due to take place at MIFED 1994. To prevent any fraudulent deals at MIFED, a warning appeared in Screen International and other publications stating all business must be done with the court appointed trustee and not with Pearce. The United States bankruptcy court set a deadline of January 11, 1995 for creditors of Cannon Pictures to submit their claim and evidence of debt. Cannon Pictures, its library of 135 films, as well as 112 films from the company's previous incarnation, 21st Century Film Distribution officially went up for sale on August 14, 1997 with the auction taking place on September 15. The property was sold to Imperial Entertainment. In February 1998, a judge ruled that Ovidio G. Assonitis had been wrongfully terminated from the company by Parretti and Pathé. The judge awarded Assonitis $2.9 million in damages, but by this time, Pathé was bankrupt and had been foreclosed on by Credit Lyonnais.

2001-2002: New Cannon, Inc. дәуірі

New Cannon, Inc. компаниясы 2001 жылы Менахем Голан құрды және ол компанияның президенті ретінде Евгений Афинеевскийді жұмысқа алды. Афинеевский Лос-Анджелесте, ал Голан Тель-Авивте орналасты. 1993 жылы Голанның 21-ші ғасыр кинокорпорациясымен түсірілген, бірақ 21-ші ғасырдың банкроттығына дейін шығарылмаған «Қылмыс және жаза» фильмі, олардың «Өлім ойыны», Фриц Лангтың «M» фильмінің қайта түсірілімі, «Кумите» (кейін «Соңғы жекпе-жек» деп аталды, бірақ шығарылмады) және «Ашық жүрек» (2002 жылы «Үндістаннан оралу» деп шығарылды) сияқты жаңа фильмдермен бірге алғашқы ұсынысы болды. Кейін сол жылы компания Vision Films компаниясымен сатып алынды, ал Афинеевский Голанның сценарийі бойынша «Ой, уа! Ұлым гей!» фильмін өндіру үшін New Generation Films компаниясын құрды. Ол «Сириядан айқайлар» және «Украинаның бостандық үшін күресі: Қыс оты» атты деректі фильмдерін жасады, бұл фильмдер «Оскар» сыйлығының «Үздік деректі фильм» және «Эмми» сыйлығының «Деректі фильмдердегі ерекше жетістік» номинацияларына ие болды. Голан «Жаңа каноннан» кейін де фильмдерді өндіруді және режиссерлік етуді жалғастырды, соның ішінде Арман Ассанте мен Удо Кирмен бірге «Балауыз балалар», «Қауіпті би» және «Неке шарты». 2013 жылы Голан MGM серіктестігімен The Cannon Group, Inc. компаниясы өндірген бірнеше фильмдерінің жалғасын жариялады, соның ішінде Ричард Чемберлен мен Шарон Стоун рөлдеріне оралған «Аллан Кватермейн және Шығыс зергері», Майкл Дудикофф, Дэвид Брэдли және Стив Джеймстің қызы Деббимен бірге «Дельта күшінің оралуы» және «Американдық ниндзя шәкірті», сондай-ақ Микки Рурк пен Брюс Уиллиспен «Снайпер» және Ал Пачино мен Настасся Кинскимен «Голем» сияқты жаңа жобалар, бірақ Голан олардың ешқайсысы шығарылмас бұрын қайтыс болды.

2014: Салыстырмалы деректі фильмдер

2014 жылы Cannon Films туралы екі деректі фильм жарық көрді. RatPac Entertainment компаниясы Марк Хартли жазған және түсірген, Брет Ратнер продюсерлік еткен "Электрлік Бугалу: Каннон фильмдерінің құпия тарихы" атты деректі фильмін шығарды. Сол жылы 2014 жылғы Канн кинофестивалінде "The Go Go Boys: Каннон фильмдерінің ішкі тарихы" атты израильдік деректі фильм көрсетілді. "Электрлік Бугалу" фильмінің соңында айтылғандай, Голан мен Глобус "Boogaloo" фильміне түсу туралы ұсыныс алғаннан кейін "The Go Go Boys" фильмін жариялады, бірақ Cannon-ға тән стильде олардың фильмі Хартлидің фильмінен 3 айға ертерек шықты.

2016 қазіргі уақыт: Rebel Way Entertainment

2015 жылы Глобус "Globus Max" сатып, "Rebel Way Entertainment" атты жаңа кино өндіріс компаниясын құру үшін Голливудқа оралды. Компания жас және интернетке құмар көрермендерді дәстүрлі кинотеатр тәжірибесімен қайта байланыстыруды мақсат етеді. 2023 жылдың ақпанына дейін олардың жалғыз фильмі – Тайлер Спинделдің режиссерлік жұмысы "Депорт" (2020).