Бушвик: Нью-Йорк қаласының тарихы мен аудандары

Кіріспе

Нью-Йорк қаласының ауданы

Бұл қала алғаш рет 17 ғасырда голландтардың Американы отарлау кезінде Босвик ретінде негізделген. 19 ғасырда бұл ауданда неміс иммигранттары мен олардың ұрпақтары қоныстанды. 20 ғасырда 1980 жылдарға дейін итальяндық иммигранттар мен итальян-американдықтардың көптеп келуі байқалды. 20 ғасырдың соңында ауданға испан тілді иммигранттардың келуі нәтижесінде, олар басымдыққа ие болды. Бұрын Бруклиннің 18-ші округі болған бұл аудан, бір кезде тәуелсіз қала болып табылып, тарихы барысында түрлі аумақтық өзгерістерге ұшырады. Бушвик Бруклиннің 4-ауданының құрамына кіреді, ал оның негізгі пошта кодтары: 11206, 11207, 11221 және 11237.

География

Бушвиктің шекаралары негізінен Бруклиннің 4-ші қауымдық кеңесінің шекараларымен тұтасады, солтүстікке қарай Флашинг даңғылымен, оңтүстік-батысқа қарай Бродвеймен, солтүстік-шығысқа қарай Куинспен шекарамен және оңтүстік-шығысқа қарай Эвергриндердің зиратымен шектелген. Флашинг даңғылының солтүстігіндегі, Бушвик даңғылының шығысындағы және Гранд-стриттің оңтүстігіндегі өнеркәсіптік аймақ көбінесе Шығыс Уильямсбург немесе Бушвиктің бір бөлігі деп есептеледі, кейде «Индустриалды Бушвик» деген қосымша атаумен. Бушвик қаласы – Брюкелен және Бедфордпен бірге 1854 жылдың 1 қаңтарында Бруклин қаласы ретінде құрылған – қазіргі Уильямсбург пен Гринпойнтты қамтыды. Бірігуге дейін, 19 ғасырдың басында, аймақта тұрғын үйлер салу басталды, сол кезде жаңа Уильямсбург ауданы батыс Бушвикке орналастырылды. Уильямсбург 1827 жылы құрылды және 1839 жылы Бушвиктен ресми түрде бөлінді. Қазір Бруклиннің 1-ші қауымдық округінің бөлігі болып табылатын Шығыс Уильямсбург аймағын кейбіреулер Бушвиктің бір бөлігі деп санайды. «Bushwick–Ridgewood» жазбасы үшін Америкалық сәулетшілер институтының Нью-Йорк қаласына арналған AIA нұсқаулығы оңтүстіктегі Зират белдеуімен, батыста Бушвик даңғылымен (Бушвик даңғылының солтүстік соңы мен Бруклин–Куинс тас жолы арасындағы қысқа қашықтықты қоспағанда, онда Вудпойнт жолы мен Кингсленд даңғылы батыс шекаралары болып табылады), солтүстіктегі Бруклин–Куинс тас жолы және шығыстағы Бруклин–Куинс шекарасымен шектелген аймақты пайдаланады, соның ішінде Флашинг даңғылының солтүстігіндегі және Бушвик даңғылының шығысындағы өнеркәсіптік аймақ кіреді. Нью-Йорк қаласының географиялық орталығы Бушвиктің Стокгольм көшесінде, Уайкофф және Сент-Николас даңғылдары арасындағы блокта орналасқан.

Бушвик кенті

1638 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясы Бушвик аймағына жергілікті Ленапе халқынан жер иелігін алды, ал Питер Стьювесант 1661 жылы осы аймақты ресми түрде бекітіп, оны Босвик деп атады, бұл 17 ғасырдағы голланд тілінде «орман ішіндегі маңай» деген мағынаны білдірді. Оның аумағына қазіргі Бушвик, Уильямсбург және Гринпойнт қалалары кірді. Бушвик – Бруклиннің алғашқы алты голланд қаласының соңғысы болып табылды. Бұл қауым 1660 жылдың 16 ақпанында Бушвик және Ньютаун ағындары арасындағы жерге қоныстанды, бірақ ресми түрде бекітілмеген. Жаңа Нидерландқа әкелінген алғашқы он бір құлдың бірі – Франсискус Негро, еңбек етіп бостандыққа қол жеткізді. Олар қонысын қазіргі Бушвик және Метрополитен даңғылдарының жанындағы шіркеудің маңында орналастырды. Басты жол – Вудпойнт жолы болды, ол фермерлерге өнімдерін қалалық портына жеткізуге мүмкіндік берді. Голландтар бұл алғашқы қонысты Het Dorp деп, ал кейін ағылшыздар Bushwick Green деп атады. Ағылшыздар үш жылдан кейін алты қаланы басып алып, 1683 жылы оларды Кингс округінің құрамына біріктірді. Бушвик Бруклинге қосылғаннан кейін, 1854 жылы голланд тіліндегі көптеген құжаттар жоғалып кетті. Юджин Армбрустердің айтуынша, құжаттар сақталған жылжымалы кітап сөресі «бір муниципалды шенеунікке ұнап, ол оның мазмұнын еденге төгіп жіберген». 19 ғасырдың басында Бушвик төрт ауылдан тұрды: Грин-Пойнт, Бушвик-Шор (кейін Уильямсбург деп аталды), Бушвик-Грин және Бушвик-Кресторож (қазіргі Бушвик даңғылы Флашинг даңғылымен қиылысатын жерде). Бушвиктің алғашқы ірі кеңеюі – Бушвикке жаңа жерлерді қосу арқылы болды, оларға алғашқы американдықтар еуропалық отарлаушылармен жасасқан келісімдерде, су жағалауындағы жерлерге құқық беру арқылы иелік еткен. Жергілікті тұрғындар мен отарлаушылар арасындағы екінші соғыс басталғаннан кейін, жергілікті тұрғындар қашып кетті, ал бұл аймақ Кингс округінің алты қаласы арасында бөлісті. Бушвик жаңа жер учаскесін қосып алу үшін ең қолайлы жерде орналасқан. Жаңа Бушвик жолы (Эвергрин даңғылы), бұрынғы американдықтардың жолы, картоп пен капуста өсіруге қолайлы жаңа аумаққа кірудің маңызды артериясы болды. Бұл аймақ шамамен солтүстікке қарай Флашинг даңғылымен және оңтүстікке қарай Эвергрин зиратымен шектеледі. 1850 жылдары Бушвиктің жаңа лоттары дамуын бастады. Лафайетт даңғылы мен Стэнхоуп көшесінің оңтүстігіндегі жаңа маңайда орналасқан Боуронвилл қаласы туралы сілтемелер 1850 жылдары пайда бола бастады. Бұл аймақ шамамен 140 жыл бойы Бушвик жағалауы деп аталды. Бушвик тұрғындары Бушвик жағалауын «Пляж» деген мағынадағы «Странд» деп атады. Солтүстікке қарай Бушвик ағыны және оңтүстік және шығысқа қарай Уоллабут ағынынан Ньютаун ағынына дейін созылған қалың, батпақты бұталы аймақ – Крипплбуш, Бушвик жағалауын Бушвиктің басқа ауылдарынан бөліп тұрды. Басқа Бушвик ауылдарының фермерлері мен бағбандары өнімдерін Бушвик жағалауына жеткізіп, Нью-Йорк қаласына сату үшін қазіргі Гранд-стриттегі базарға жіберді. Бушвик жағалауының Нью-Йорк қаласына жақын орналасқандығы бірнеше шаруашылық дамуына әкелді. Бастапқыда Бушвик жағалауындағы даму болған Уильямсбург 19 ғасырдың бірінші жартысында қарқынды дамып, 1852 жылы Бушвиктен бөлініп, өз тәуелсіз қаласын құрды. Бушвик пен Уильямсбург 1854 жылы Бруклин қаласына қосылды.

In 1638, the Dutch West India Company secured a deed from the local Lenape people for the Bushwick area, and Peter Stuyvesant chartered the area in 1661, naming it Boswijck, meaning "neighborhood in the woods" in 17th century Dutch. Its area included the modern day communities of Bushwick, Williamsburg, and Greenpoint. Bushwick was the last of the original six Dutch towns of Brooklyn to be established within New Netherland. The community was settled, though unchartered, on February 16, 1660, on a plot of land between the Bushwick and Newtown Creeks and one of the original eleven slaves brought to New Netherland, Franciscus the Negro, who had worked his way to freedom. The group centered their settlement on a church located near today's Bushwick and Metropolitan Avenues. The major thoroughfare was Woodpoint Road, which allowed farmers to bring their goods to the town dock. This original settlement came to be known as Het Dorp by the Dutch, and, later, Bushwick Green by the British. The English would take over the six towns three years later and unite them under Kings County in 1683. Many of Bushwick's Dutch records were lost after its annexation by Brooklyn in 1854. while Eugene Armbruster claims that the movable bookcase containing the records "was coveted by some municipal officer, who turned its contents upon the floor". At the turn of the 19th century, Bushwick consisted of four villages: Green Point, Bushwick Shore (later known as Williamsburg), Bushwick Green, and Bushwick Crossroads (at the spot where today's Bushwick Avenue turns southeast at Flushing Avenue). Bushwick's first major expansion occurred after it annexed the New Lots of Bushwick, a hilly upland originally claimed by Native Americans in the first treaties they signed with European colonists granting the settlers rights to the lowland on the water. After the second war between the natives and the settlers broke out, the natives fled, leaving the area to be divided among the six towns in Kings County. Bushwick had the prime location to absorb its new tract of land in a contiguous fashion. New Bushwick Lane (Evergreen Avenue), a former Native American trail, was a key thoroughfare for accessing this new tract, which was suitable mostly for potato and cabbage agriculture. This area is bounded roughly by Flushing Avenue to the north and Evergreen Cemetery to the south. In the 1850s, the New Lots of Bushwick area began to develop. References to the town of Bowronville, a new neighborhood contained within the area south of Lafayette Avenue and Stanhope Street, began to appear in the 1850s. The area known as Bushwick Shore was so called for about 140 years. Bushwick residents called Bushwick Shore "the Strand", another term for "beach". Bushwick Creek, in the north, and Cripplebush, a region of thick, boggy shrubland extending from Wallabout Creek to Newtown Creek, in the south and east, cut Bushwick Shore off from the other villages in Bushwick. Farmers and gardeners from the other Bushwick villages sent their goods to Bushwick Shore to be ferried to New York City for sale at a market located at the present day Grand Street. Bushwick Shore's favorable location close to New York City led to the creation of several farming developments. Originally a development within Bushwick Shore, Williamsburgh rapidly expanded during the first half of the 19th century and eventually seceded from Bushwick to form its own independent city in 1852. Both Bushwick and Williamsburgh were annexed to the City of Brooklyn in 1854.

Алғашқы өнеркәсіп

Бушвик негізі қаланған кезде ол негізінен азық-түлік және темекі өсіруге арналған аймақ болды. Бруклин мен Нью-Йорк қаласы өскен сайын қант, мұнай және химиялық заттар шығаратын зауыттар салынды. Өнертапқыш Питер Купер Бушвикте өз алғашқы фабрикасын – желім шығаратын зауытын ашты. Батыс Еуропадан келген иммигранттар түпкілікті голланд қоныс салушыларына қосылды. Метрополитен даңғылы мен Гранд-көшесіндегі, Англиялық кісі өлтіретін каналда орналасқан Бушвик химиялық зауыты, әк, гипс және кірпіш, көмір қоймалары және басқа да зауыттармен қатар ерте өнеркәсіп орындарының бірі болды. Канал тереңдетіліп, маңызды коммерциялық су жолына айналды. 1867 жылдың қазан айында Америка институты Бушвик химиялық зауытына ең таза және күшті коммерциялық қышқылдары үшін бірінші сыйлықты берді. 1869 жылы жергілікті сыра қайнатушы оны Джеймс Брукфилдке сатқанда Бушвик әйнек компаниясы, кейін Брукфилд әйнек компаниясы деп аталды, құрылды. Ол түрлі бөтелкелер мен банкалар, сондай-ақ телеграф, телефон және электр желілері үшін көптеген шыны электр оқшаулағыштарын жасады. 1840 және 1850 жылдары иммигранттардың көп бөлігі немістерден құралды, олар басым халыққа айналды. Бушвикте айтарлықтай сыра қайнату индустриясы қалыптасты, оның ішінде 1890 жылға қарай 14 блок аумақта 14 сыра қайнатушы жұмыс істеген «Сыра қайнатушылар қатары» болды. Осылайша Бушвик «Солтүстік-Шығыстың сыра астанасы» деп аталды. Соңғы Бушвик сыра зауыттары – Шефер және Рейнгольд сыра зауыттары 1976 жылы жабылды. 2010 жылы қала Бивер және Белвидер көшелеріндегі Уильям Ульмер сыра зауытына ескерткіш мәртебесін берді, ол осындай мәртебеге ие болған алғашқы сыра зауыты болды. 1883 жылға дейін Бушвик Флашинг даңғылының шығысында ашық егістік жерлерін сақтап келді. Осы кезеңде сыра қайнатушылар мен фермерлер арасында ынтымақтастық пайда болды, себебі сүт фермерлері сиырларға жем ретінде қолданылған астық пен хмелді жинады. Сүт фермерлері Бруклиндегі тұтынушыларға сүт және басқа сүт өнімдерін сатты. Екі сала да Флашинг даңғылы бойындағы ұсталар, дөңгелек жасаушылар және азық-түлік дүкендерін қолдады.

When Bushwick was founded, it was primarily an area for farming food and tobacco. As Brooklyn and New York City grew, factories that manufactured sugar, oil, and chemicals were built. The inventor Peter Cooper built a glue manufacturing plant, his first factory, in Bushwick. Immigrants from western Europe joined the original Dutch settlers. The Bushwick Chemical Works, at Metropolitan Avenue and Grand Street on the English Kills channel, was another early industry among the lime, plaster, and brickworks, coal yards, and other factories that developed along English Kills, which was dredged and made an important commercial waterway. In October 1867, the American Institute awarded Bushwick Chemical Works the first premium for commercial acids of the greatest purity and strength. The Bushwick Glass Company, later known as Brookfield Glass Company, established itself in 1869, when a local brewer sold it to James Brookfield. It made a variety of bottles and jars, as well as large numbers of glass electrical insulators for telegraph, telephone and power lines. In the 1840s and 1850s, a majority of the immigrants were German, which became the dominant population. Bushwick established a considerable brewery industry, including "Brewer's Row"—14 breweries operating in a 14 block area—by 1890. Thus, Bushwick was dubbed the "beer capital of the Northeast". The last Bushwick breweries, the Schaefer's and Rheingold Breweries, closed its doors in 1976. The William Ulmer Brewery at Beaver and Belvidere Streets was given landmark status by the city in 2010, becoming the first brewery with such a status. As late as 1883, Bushwick maintained open farming land east of Flushing Avenue. A synergy developed between the brewers and the farmers during this period, as the dairy farmers collected spent grain and hops for cow feed. The dairy farmers sold milk and other dairy products to consumers in Brooklyn. Both industries supported blacksmiths, wheelwrights, and feed stores along Flushing Avenue.

Темір жол торабы

1868 жылы Лонг-Айленд темір жолы Бушвик тармағын Ямайкадағы Маспеттен Монтроуз және Бушвик даңғылдарының қиылысындағы Бушвик терминалына дейін салды, бұл жолаушылардың, шикізаттың және дайын өнімдердің оңай тасымалдануын қамтамасыз етті. Сонымен қатар, бағыт Куинстің Флашинг қаласына дейін созылды. Бруклиндегі алғашқы биік темір жол ("эль"), Лексингтон даңғылы биік темір жолы деп аталды, 1885 жылы ашылды. Оның шығыс соңы Бушвиктің шетінде, Гейтс даңғылы мен Бродвейдің қиылысында орналасқан. Бұл желі бірден шығыс Нью-Йоркке дейін ұзартылды. 1889 жылдың соңына қарай Бродвей және Мертл даңғылдары да аяқталып, Бруклиннің орталығына және Манхэттенге оңай қол жеткізуге, сондай-ақ Бушвиктің шабынды алаптардан жылдам дамуына мүмкіндік берді. Сыра қайнату өнеркәсібінің сәтті дамуы және биік темір жолдардың болуымен бірге, ауданға еуропалық иммигранттардың тағы бір толқыны қоныстанды. Сонымен қатар, Бушвиктің кейбір бөліктері гүлденді. Сыра қайнату зауыптарының иелері мен дәрігерлер 20 ғасырдың басында Бушвик және Ирвинг даңғылдарында сарайлар салдырды. Нью-Йорк мэрі Джон Фрэнсис Хайлан осы кезеңде Бушвик даңғылындағы қалалық үйінде тұрды. Бушвиктің үйлері итальяндық, нео-грек, романдық жаңғыру және королева Анна стильдерінде белгілі сәулетшілермен жобаланды. Бушвик мәдениет орталығы болды, онда бірнеше ваудевилл театры болды, оның ішінде Амфион театры – елдегі электр жарығы бар алғашқы театр. Ауданның байлығы Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар арасында өркендеді, тіпті тыйым салу және Ұлы депрессия сияқты оқиғалар орын алған кезде де. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін неміс халқының орнына итальяндық американдықтардың үлкен үлесі қоныстанды. 1950 жылға қарай Бушвик Нью-Йорк қаласының ең ірі итальяндық американдық аудандарының біріне айналды, бірақ бірқатар неміс американдықтары да қалды. Италиялық қауымның көп бөлігі Сицилияның Палермо, Трапани және Агридженто провинцияларынан келген сицилиялықтардан тұрды. Атап айтқанда, Сицилияның Менфи, Санта-Маргарита-ди-Беличе, Трапани, Кастельветрано және басқа да көптеген қалаларынан келген сицилиялықтар ауданда өз клубтарын (clubbu) құрды. Бушвикте құрылған Il Circolo di Santa Margherita di Belice АҚШ-тағы ең көне жұмыс істейтін сицилиялық ұйым болып табылады. Бұл клубтар көбінесе өзара көмек қоғамдары немесе жерлеу қоғамдары ретінде құрылды. Олар 1800 жылдардың соңынан 1960 жылдарға дейін, көптеген клубтар тоқтағанға дейін, қауымдастықтарының қажеттіліктеріне сәйкес өзгерді. Рим-католик шіркеуінің қамқоршысы Иосиф шіркеуі сицилиялық қауымның орталығы болды және жыл бойы қасиеттілердің немесе Трапанидың біздің әйелінің процессиясымен толыққан бес мереке өткізді. Сент-Джозеф 1923 жылы ашылды, өйткені 1900 жылдан бері Бушвикте итальяндық қауым тез өсіп келе жатты. Бұл сицилиялық қауым алғаш Вильямсбургтегі Сигел көшесіндегі Помпеидің біздің ханым шіркеуінде шоғырланды. Флашинг авеню бойындағы өнеркәсіп кеңейген сайын, сицилиялық халық саны фабрика операторларының жұмыс күшін қажет ететін өндіріс өсімімен бірге өсті. Сент-Леонард шіркеуі аймақтағы үлкен неміс католик шіркеуі болды, бірақ итальяндық қауымды қабылдамады, сондықтан өз шіркеуін ашуға мәжбүр болды. Сент-Леонард 1973 жылы жабылды. Сент-Жозеф қазіргі кезде Скалабрини шіркеу қызметкерлері басқаратын үлкен және жанды латын қауымы, бұл итальяндық миссионерлік орден, ол көшпендерге көмек көрсетеді.

In 1868, the Long Island Rail Road built the Bushwick Branch from its hub in Jamaica via Maspeth to Bushwick Terminal, at the intersection of Montrose and Bushwick avenues, allowing easy movement of passengers, raw materials, and finished goods. Routes also radiated to Flushing, Queens. The first elevated railway ("el") in Brooklyn, known as the Lexington Avenue Elevated, opened in 1885. Its eastern terminus was at the edge of Bushwick, at Gates Avenue and Broadway. This line was extended southeastward into East New York shortly thereafter. By the end of 1889, the Broadway Elevated and the Myrtle Avenue Elevated were completed, enabling easier access to Downtown Brooklyn and Manhattan and the rapid residential development of Bushwick from farmland. With the success of the brewing industry and the presence of the els, another wave of European immigrants settled in the neighborhood. Also, parts of Bushwick became affluent. Brewery owners and doctors commissioned mansions along Bushwick and Irving Avenues at the turn of the 20th century. New York mayor John Francis Hylan kept a townhouse on Bushwick Avenue during this period. Bushwick homes were designed in the Italianate, Neo Greco, Romanesque Revival, and Queen Anne styles by well known architects. Bushwick was a center of culture, with several Vaudeville era playhouses, including the Amphion Theatre, the nation's first theatre with electric lighting. The wealth of the neighborhood peaked between World War I and World War II, even when events such as Prohibition and the Great Depression were taking place. After World War I, the German enclave was steadily replaced by a significant proportion of Italian Americans. By 1950, Bushwick was one of New York City's largest Italian American neighborhoods, although some German Americans remained. The Italian community was composed almost entirely of Sicilians, mostly from the Palermo, Trapani, and Agrigento provinces in Sicily. In particular, the Sicilian townsfolk of Menfi, Santa Margherita di Belice, Trapani, Castelvetrano, and many other paesi had their own clubs (clubbu) in the area. Il Circolo di Santa Margherita di Belice, founded in Bushwick, remains the oldest operating Sicilian organization in the United States. These clubs often started as mutual benevolence associations or funeral societies. They transformed along with the needs of their communities from the late 1800s until the 1960s, when many began to fade away. St. Joseph Patron of the Universal Church Roman Catholic Parish was the hub of the Sicilian community, and held five feasts during the year, complete with processions of saints or Our Lady of Trapani. St. Joseph opened in 1923 because the Italian community had been rapidly growing in Bushwick since 1900. This Sicilian community first was centered in Our Lady of Pompeii parish on Siegel Street in Williamsburgh. As industry expanded along Flushing Avenue, the Sicilian population expanded with the growing need for labor by factory operators. St. Leonard's parish was the large German Catholic parish in the area, but the Italian community was not welcome there and was thus compelled to open its own parish. St. Leonard's closed in 1973. St. Joseph's is now a large and vibrant Latino parish run by the Scalabrini Order of priests, an Italian missionary order that caters to migrants.

Соғыстан кейінгі кезең мен құлдырау

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бушвиктің демографиялық өзгеруі Бруклиндегі көптеген аудандардағыдай болды. АҚШ халық санағы деректері бойынша, 1960 жылы аудан халқының шамамен 90% ақ нәсілді болған, ал 1970 жылы бұл көрсеткіш 40%-дан асты. Осы кезеңде оңтүстіктен көшіп келгендер жұмысшы табын алмастырды. Пуэрто-Риколықтар, афроамерикандықтар және басқа да Кариб теңізі америкалықтары ауданның оңтүстік-шығыс шетіндегі, Шығыс Парквейге жақын үйлерге қоныстанды. 1950 жылдардың ортасына қарай, көшіп келгендер Бушвиктің орталық бөлігіне қоныстана бастады. Блоктық бірлестіктердің тұрғын үйлеріне қолжетімділік, көптеген аудандарға 1970-ші жылдардағы экономикалық және әлеуметтік қиындықтарды бастан кешіруге көмектесті. The New York Times газетінің мәліметінше, 1960-шы жылдардың ортасында Бушвик "жақсы күтілген ағаш үйлерден тұратын қауымдастық" болды. Бір бес жылдың ішінде ол "көбінесе ешкімнің жеріне жақын, тасталып кеткен ғимараттар, бос жайлар, есірткі және өртке орын беруге айналды". 1977 жылдың 13 шілдесінде Нью-Йорк қаласының көбісін қамтитын ірі қараңғылық болды, нәтижесінде қаланың төмен табысты аудандарында өрт сөндіру, тонау және вандализм оқиғалары тіркелді. Бушвик ең ауыр зардап шеккен және көп шығынға ұшыраған аймақтардың бірі болды. Книккербокер және Грэм даңғылдарындағы дүкен иелері өз дүкендерін қорғай алса, Бродвей сауда ауданы ауыр тонау мен өртке ұшырады. Бродвей бойындағы жиырма жеті дүкен өртенді, ал тонаушылар мен кейбір тұрғындар қараңғылықты өздеріне қол жеткізе алмайтын заттарды алу мүмкіндігі ретінде пайдаланды. Елдің әртүрлі газеттері UPI және Associated Press агенттіктерінің Бушвик тұрғындарының ұрланған заттарымен және күдікті тонаушыны ұрып-соққан полицейдің суреттерін жариялады, соның салдарынан Бушвик тәртіпсіздік пен тонаулармен танымал болды. Өрт көптеген тұрғын үйлерге де тарады. Көтеріліс аяқталғаннан және өрт сөндірілгеннен кейін, тұрғындар аман қалған ғимараттардың арасында қауіпсіз емес тұрғын үйлер мен бос жайларды көрді, бұл бір авторды көріністі "кейбір көшелер Бруклин Хайтс сияқты, ал басқалары 1945 жылғы Дрезден сияқты" деп сипаттауға итерді. Автор Джонатан Малер өзінің "Ледиз энд джентльменз, Бронкс жанып жатыр" кітабында Бушвиктің қараңғылықтан кейінгі әлеуметтік және экономикалық қиындықтарын сипаттады, атап айтқанда, аудан тұрғындарының көпшілігі жылына 4000 доллардан аз табыс тауып, кейбір мемлекеттік көмекке тәуелді болғанын айтты. 1980-ші жылдарға қарай Книккербокер даңғылындағы сауда ауданы есірткінің шексіз көзі үшін "Құдық" деген лақап атқа ие болды. Қала бойынша қылмыстың азаюы және Парк Слоп және Уильямсбург сияқты көрші аудандарда қолжетімді тұрғын үйлердің жетіспеуі салдарынан көптеген жас мамандар мен суретшілер Бушвиктің қайта жаңартылған қоймалық төбелеріне, қоңыр тас, әк тас кірпіш үйлерге және басқа да жаңартылған ғимараттарға көшіп келді. Бушвикте ондаған жылдар бойы дамыған суретшілер қауымы бар, ол ауданда көріне бастады. Аудан бойынша ондаған сурет студиялары мен галереялары орналасқан. Көптеген ашық студиялар бағдарламалары өткізіледі, олар көпшілікке суретші студиялары мен галереяларын аралауға мүмкіндік береді, сондай-ақ ауданның өнері мен шараларын насихаттауға арналған бірнеше веб-сайттар бар. Бушвик суретшілері өз туындыларын ауданның галереяларында және жеке кеңістіктерде көрсетеді. Аймақтың алғашқы және жалғыз трейлер паркі, негізін қалаушысы Хейден Каммингс және ZenoRadio-ның Барух Герцфельд құрған 20 адамнан тұратын өнер ұжымы, бұрынғы жаңғақ пісіру зауытында өмір сүру және жұмыс істеу үшін құрылды. 2010 жылы Катарина Гибенова құрған Bushwick Daily деп аталатын Бушвикке арналған жаңалықтар сайты қоғамдық мәселелер, шаралар, тағамдар, өнер және мәдениет туралы ақпарат жариялайды. 2000-жылдардың ортасынан бастап қала және штат үкіметтері Бушвик бастамасын іске қосты, бұл Нью-Йорк қаласының тұрғын үйді сақтау және дамыту департаменті (HPD) және түрлі қоғамдық жобалар басшылығымен жүзеге асырылған екі жылдық пилоттық бағдарлама болды. Топтың мақсаты Мария Эрнандес паркін қоршап тұрған жиырма үш шаршы блоктағы өмір сапасын жақсарту болды, оның ішінде нашарлаған тұрғын үй жағдайларын түзету, экономикалық даму мүмкіндіктерін арттыру және есірткі сатуды азайту сияқты шаралар қарастырылды. Топтың қылмысты азайтуға бағытталған шараларына HPD-нің есірткіге қарсы бақылау бөлімімен және Нью-Йорк қаласы полиция департаментінің 83-ші учаскесімен және есірткі бөлімімен бірлесіп жұмыс істеу арқылы есірткі сатуды азайту кірді.

The demographic transition of Bushwick after World War II was similar to that of many Brooklyn neighborhoods. The U. S. Census records show that the neighborhood's population was almost 90% white in 1960, but dropped to less than 40% white by 1970. During this transition, white collar workers were being replaced by those migrating from the south. Puerto Ricans, African Americans, among other Caribbean American families, moved into homes in the southeastern edge of the neighborhood, closest to Eastern Parkway. By the mid 1950s, migrants began settling into central Bushwick. The availability of block association housing helped many neighborhoods survive the economic and social distress of the 1970s. According to The New York Times, Bushwick was "a neatly maintained community of wood houses" by the mid 1960s. Within five years, it had become "what often approached a no man's land of abandoned buildings, empty lots, drugs and arson." On the night of July 13, 1977, a major blackout cut power to nearly all of New York City, and arson, looting, and vandalism occurred in low income neighborhoods across the city. Bushwick suffered some of the most devastating damage and losses. While store owners along Knickerbocker and Graham avenues were able to defend their stores, the Broadway shopping district was heavily looted and burned. Twenty seven stores along Broadway were burned, and looters and some residents saw the blackout as an opportunity to get what they otherwise could not afford. Newspapers around the country published UPI and the Associated Press's photos of Bushwick residents with stolen items and a police officer beating a suspected looter, and Bushwick became known for riots and looting. Fires spread to many residential buildings as well. After the riots were over and the fires were put out, residents saw unsafe dwellings and empty lots among surviving buildings, leading one author to describe the scene as "some streets that looked like Brooklyn Heights, and others that looked like Dresden in 1945":

Author Jonathan Mahler described the social and economic hardships of Bushwick after the blackout in his book Ladies and Gentlemen, the Bronx is Burning, explaining that the majority of neighborhood residents were living on less than $4,000 a year, and had to rely on some form of public assistance. By the 1980s, the Knickerbocker Avenue shopping district was nicknamed "The Well" for its seemingly unending supply of drugs. In the wake of reduced crime rates citywide and a shortage of affordable housing in nearby neighborhoods such as Park Slope and Williamsburg, numerous young professionals and artists have moved into converted warehouse lofts, brownstones, limestone brick townhouses, and other renovated buildings in Bushwick. A flourishing artist community has existed in Bushwick for decades and has become more visible in the neighborhood. Dozens of art studios and galleries are scattered throughout the neighborhood. Several open studios programs are conducted that enable the public to visit artist studios and galleries, and several websites are devoted to promoting neighborhood art and events. Bushwick artists display their works in galleries and private spaces throughout the neighborhood. The borough's first and only trailer park, a 20 person art collective established by founder, Hayden Cummings and ZenoRadio's Baruch Herzfeld, was established within a former nut roasting factory for live/work spaces. A Bushwick centered news site, entitled Bushwick Daily, was founded in 2010 by Katarina Hybenova, and features community issues, events, food, art and culture. Starting in the mid 2000s, the city and state governments began the Bushwick Initiative, a two year pilot program spearheaded by the New York City Department of Housing Preservation and Development (HPD) and various community projects. The group's goal was to improve quality of life in the twenty three square blocks surrounding Maria Hernandez Park through various programs such as addressing deteriorated housing conditions, increasing economic development opportunities, and reducing drug dealing activities. The group's crime reduction activities included collaboration with the HPD's Narcotics Control Unit and the New York City Police Department's 83rd Precinct and Narcotics Division to reduce drug dealing.

Демография

Community Board 4-тің 2018 жылғы NYC Health’s Community Health Profile деректері бойынша барлығы 112 388 тұрғыны болды, орташа өмір сүру ұзақтығы 80,4 жылды құрады. Бұл көрсеткіш Нью-Йорк қаласының барлық аудандарының орташа өмір сүру ұзақтығынан (81,2 жыл) төмен. Тұрғындардың көп бөлігі орта жастағы ересектер мен жастар: 24%-ы 0–17 жас аралығында, 35%-ы 25–44 жас аралығында, ал 20%-ы 45–64 жас аралығында. Жоғары білім алушы жастар мен қарт тұрғындардың үлесі тиісінше 12% және 9% болды. 2018 жылы Бушвик тұрғындарының шамамен 25%-ы кедейлікте өмір сүрді, бұл Бруклиндегі 21% және Нью-Йорк қаласының барлық аудандарындағы 20%-дан жоғары көрсеткіш. Әр сегізінші тұрғынның (13%) жұмысы жоқ еді, ал Бруклин мен Нью-Йорк қаласының қалған бөлігінде бұл көрсеткіш 9% құрады. Бушвикте жалға төлеуге байланысты қаржылық қиындықтарға тап болатын тұрғындардың үлесі 55% болды, бұл қалалық және округтік деңгейдегі 52% және 51% көрсеткіштерінен жоғары. Осы есептеулерге сүйенсек, 2018 жылға қарай Бушвик ауданы жаңару үдерісін басынан өткеріп жатыр. 2008 жылы ауданның орташа отбасылық табысы 28 802 долларды құрады. Халықтың 32%-ы кедейлік шегінің төменінде қалды, бұл Бушвикті Нью-Йорк қаласындағы ең кедей аудандардың біріне (7-орын) айналдырды. Ауданның 75%-дан астам балалары кедейлікте дүниеге келеді. 2010 жылғы мәліметтерге сәйкес, ауданның этникалық және нәсілдік құрамы: испандық емес ақ нәсілділер – 10,7% (6098 адам), испандық емес қара нәсілділер – 9,7% (5533 адам), американдықтар – 0,1% (82 адам), азиялықтар – 6,0% (3417 адам), Тынық мұхиты аралдарынан келгендер – 0,0% (11 адам), басқа нәсілдер – 0,7% (380 адам) және екі немесе одан көп нәсілділер – 1,0% (582 адам). Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 71,8%-ын (41035 адам) құрады.

Оңтүстік Бушвик

2010 жылғы АҚШ халық санағының деректеріне сүйенсек, Бушвик-Сауттың халқы 72 101 адамды құрады, бұл 2000 жылы саналып алынған 64 617 адамнан 7 484 адамға (11,6%) артты. Аймақтың аумағы [аумақтың мөлшері] болса, халық тығыздығы [халық тығыздығы] адамға шаққанда құрады.

Пуэрто-Рико және Доминикан қауымдастықтары

Бушвик пен көршілес Шығыс Нью-Йорк Бруклиндегі испан тілді қауымның орталығы болып табылады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бушвик негізінен ирланд және итальяндық америкалықтардың қауымдастығы болып қала берді. Пуэрто-рикандықтар жақсы мүмкіндіктер үшін Нью-Йоркке көшіп келе бастады, Бруклинде, Шығыс Гарлемде, Лоуэр-Ист-Сайдта немесе Лоисаидада және Бронксте испан тілді анклавтарды құра бастады. Көптеген пуэрто-рикандықтар сонымен қатар көршілес Уильямсбургте де қоныстанды, ол қазір тоқтатылған Домино қант зауыты мен Бруклин әскери-теңіз портына жақындығымен танымал, сондай-ақ Лос-Сурес деп те аталады. Көптеген ирландтар мен итальяндықтар жақын орналасқан Куинске (Риджвуд және Мидл Виллидж сияқты) көшіп кеткендіктен, олар Бруклиннің басқа аудандарына тарады. Сальса музыкасы, бұрыштағы бодегалар мен латын асханасы Бушвик қауымының мәдени динамикасының бөлігін құрайды. Бұл ауданда бүкіл округтегі испан тілді америкалықтардың ең көп шоғырланған орны бар, одан кейін Сансет Парк орналасқан. Уильямсбург және Бушвик қауымдары өздерінің жергілікті Пуэрто-Рико күні шерулерін өткізеді. Шеру ұйымдастыру комитеті әдетте Миртл даңғылында орналасқан Ороковис әлеуметтік клубында жиналады. Миртл даңғылы мен Книккербокер көшелерінің маңында орналасқан La Isla мейрамханасы пуэрто-рикандық және доминикандық асханасымен танымал. Бушвик, Уильямсбург және Бедфорд-Стюйвесант кездесетін Бродвей, Флашинг авенюі және Грэм авенюінің бұрышында, Вудхалл медициналық орталығының көлеңкесінде Грэм авенюі Пуэрто-Рико даңғылы аталады. Бушвик ауданында Борикуа колледжінің кампусы және Пуэрто-Рикодағы Халықтық қауымдық банктың филиалы орналасқан. "Жолды Нью-Йоркке жасаңыз" латиноамерикандық қоғамдық ұйымының бұл ауданда филиалы бар. Жергілікті латиноамерикандықтардың белсенділігі соншалықты маңызды болғандықтан, 2016 жылы Демократиялық партияның президенттік үміткері Берни Сандерс испан тілді дауыстарға қол жеткізу үшін Бушвикте үгіт жүргізді. Жергілікті латиноамерикандық қауымның қиындықтарын зерттеу үшін East Willy B веб-шоуы құрылды.

Полиция және қылмыс

Нью-Йорк полициясының 83-ші учаскесі Кникербокер авенюі, 480 нөмірде орналасқан. 2010 жылы 83-ші учаске жан басына шаққандағы қылмыс көрсеткіші бойынша 69 полиция аймағының ішінде 52-ші орында тұрды. Қылмыс деңгейі 20-шы ғасырдың соңына қарағанда төмендеді, сол кезде есірткіге байланысты қылмыстардың саны көп болған. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, 100 000 адамға шаққанда 72 жарақат беру оқиғасы тіркелді, Бушвиктің жан басына шаққандағы зорлық қылмыстары қаланың жалпы көрсеткіштерінен жоғары. 100 000 адамға шаққанда 610 адамның түрмеде отыру көрсеткіші де қаланың жалпы көрсеткіштерінен асып түседі.

Өрт қауіпсіздігі

Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру департаменті (FDNY) аймақта бірнеше өрт сөндіру бекетін басқарады. Олардың ішінде 392 Химрод көшесінде орналасқан 271-ші мотортүлек/124-ші баспалдақ түлек/28-ші батальон; 582 Книккербокер даңғылында орналасқан 277-ші мотортүлек/112-ші баспалдақ түлек; 650 Харт көшесінде орналасқан 218-ші мотортүлек, "Бушвик бомбашылары"; және 617 Орталық даңғылында орналасқан 252-ші жасақ бар. Бұған қоса, 222-ші мотортүлек Бушвиктің оңтүстік-батысында, Бедфорд-Стьювесантта, 32 Ральф даңғылында орналасқан, 233-ші мотортүлек/176-шы баспалдақ түлек/1-ші далалық байланыс бөлімі Бушвиктің оңтүстік-батысында, Бедфорд-Стьювесантта, 25 Роккавей даңғылында орналасқан, ал 237-ші мотортүлек Бушвиктің солтүстігінде, Шығыс Уильямсбургтегі 43 Морган даңғылында орналасқан.

Денсаулық

Бушвиктегі мерзімінен бұрын туған балалардың көрсеткіші қала бойыншағы көрсеткішпен шамалас, бірақ жасөспірім аналардың тууы сирек кездеседі. Бушвикте 1000 тірі туған балаға 83 ерте туған бала (қала бойынша 1000 тірі туған балаға 87), ал 1000 тірі туған балаға 9,3 жасөспірім ананың туған баласы (қала бойынша 1000 тірі туған балаға 19,3) тіркелді. 2018 жылы сақтандыруы жоқ тұрғындардың саны 18% деп есептелді, бұл қала бойыншағы 12% көрсеткіштен жоғары.

Пошталық кеңселер мен пошталық кодтар

Бушвик Вильсон даңғылының солтүстік-шығысында 11237 пошталық кодымен, Вильсон даңғылының оңтүстік-батысында 11221 және Хэлси көшесінің оңтүстік-шығысында 11207 пошталық кодтарымен қамтылған. АҚШ пошта қызметі Бушвикте үш пошта бөлімін қызмет көрсетеді: 86 Wyckoff Avenue мекенжайындағы Wyckoff Heights станциясы, 1369 Бродвейдегі Бушвик станциясы және 805 МакДонаук көшесіндегі Хэлси станциясы.

Пошталық кодтың өзгеруі

1963 жылы пошталық индекстер тағайындалғанда, Бруклиндегі пошта арқылы жіберілетін барлық аймақтарға 112 префиксі берілді. Куинс округындағы Глендейл және Риджвуд аймақтарына Бруклиндегі пошталық мекенжайы берілді, ол Бушвикпен ортақ болған 11227 индексі еді. 1977 жылғы қараңғылықтан кейін Риджвуд және Глендейл қауымдары Бушвиктен өзін ажырату ниетін білдірді. Тұрғындардың шағымдарынан кейін, Пошта Бас директоры Уильям Болгер, егер АҚШ өкілі Джеральдин Ферраро тұрғындардың 70% оны қолдайтынын дәлелдесе, пошталық индекстер өзгертілетінін ұсынды. Феррароның кеңсесі тұрғындарға дауыс бюллетендерін таратып, қайтарылған бюллетеньдердің 93 пайызы өзгертуге дауыс берді. Куинс жағының 11385 индексіне өзгеруі 1980 жылдың 13 қаңтарында күшіне енді. 11237 индексі тек Бушвикті қамту үшін қайта тағайындалды, ал 11227 индексі жойылды. 2013 жылдан бері демократ Нидия Веласкес өкілдік етеді. Бұл сондай-ақ 18-ші Мемлекеттік Сенат округінің бір бөлігі, 2019 жылдан бері демократ Джулия Салазар, және 53-ші, 54-ші, 55-ші және 56-шы Мемлекеттік Ассамблея округтері, 2021 жылдан бері демократтар Марица Давила, Эрик Дилан, Латрис Уокер және Стефани Зиннерман өкілдік етеді. Бушвик Нью-Йорк қалалық Кеңесінің 34-ші және 37-ші округтерінде орналасқан.

Кітапханалар

Бруклиндегі қоғамдық кітапхананың (BPL) Бушвик ауданында екі филиалы бар. Декалб филиалы 790 Бушвик даңғылында, Декалб даңғылының жанында орналасқан. Бұл 1905 жылы ашылған Карнеги кітапханасы. Вашингтон Ирвинг филиалы 360 Ирвинг даңғылында, Вудбайн көшесіне жақын орналасқан. Ол 1923 жылы ашылды және Бруклиндегі соңғы Карнеги кітапханасы болды. Сонымен қатар, Саратога филиалы Бушвик ауданының сыртында, Мейкон көшесіне жақын, 8 Томас С. Бойленд көшесінде орналасқан. Бұл филиал 1909 жылы ашылған Карнеги кітапханасы. Іс жүзінде Шығыс Уильямсбургте орналасқан Бушвик филиалы 340 Бушвик даңғылында, Сейгл көшесіне жақын, Флашинг даңғылындағы Бушвиктің солтүстік шекарасынан төрт блок қашықтықта орналасқан. Бушвик филиалы 1903 жылы құрылды, ал қазіргі ғимараты 1908 жылы ашылды.