Су меркурийді бақылауға арналған ғарыш аппаратының сынағы және сәтсіздігі
Mercury-Scout 1
Американың "Mercury Scout 1" ғарыш аппараты – Mercury бағдарламасы үшін жасалған, бірақ сәтсіз атылған спутник. Жердегі қадағалау стансаларын сынау мақсаты болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mercury Scout 1 немесе MS 1 – Меркурий жобасының ұшуларын қадағалау үшін бақылау станцияларын сынауға арналған АҚШ ғарыш кемесі. Ол 1961 жылғы 5 мамырдағы NASA ұсынысынан туындады, онда экипажды орбиталық миссияларға дайындық мақсатында бүкіл әлемдік Меркурийді қадағалау желісін бағалау үшін Scout зымырандарын пайдаланып шағын спутниктерді ұшыру көзделген. 1961 жылғы 1 қарашадағы Mercury Scout 1 ұшырылысы сәтсіз аяқталды және спутник орбитаға шыға алмады.
Mercury Scout 1, or MS 1, was a United States spacecraft intended to test tracking stations for Project Mercury flights. It grew out of a May 5, 1961 NASA proposal to use Scout rockets to launch small satellites to evaluate the worldwide Mercury Tracking Network in preparation for crewed orbital missions. The launch of Mercury Scout 1 on November 1, 1961, was unsuccessful, and the satellite failed to reach orbit.
Өмірбаян
Меркурийді қадағалау желісі – Меркурий ғарыш кемелерінің ұшу жолы бойында әлемге тараған, АҚШ-қа тиесілі және басқарылатын жер станциялары мен қадағалау кемелерінің тізбегі. Ғарыш кемесі жердегі станцияға бірнеше жүз шақырым жақын келгенде, HF (қысқа толқынды), VHF немесе UHF радио және C және S диапазонындағы радиолокация арқылы дауыстық және телеметриялық байланыс орнатуға мүмкіндік болды. Мұндай байланыс сеанстары бірнеше минутқа ғана созылды, жердегі станция көкжиектен жоғалып кеткенше. Жердегі станциялардың арасында Меркурий ғарыш кемесі байланыстан тыс болды, кейде ғана сенімсіз HF хабарламалары алынды. 1960 жылдардың басында синхронды байланыс спутниктері болған жоқ. Жердегі станциялар Флоридадағы НАСА-ның Меркурий басқару орталығымен құрлық желілері, теңіз асты кабельдері және кейбір жағдайларда HF радио арқылы байланыстырылды. Концепция 24 мамырда бекітілді. 13 маусымда НАСА ғарыш жұмыс тобы өзгертілген Scout зымыраны және кішкентай байланыс спутнигіне қатысты талаптарды жариялады, ол Меркурий Scout деп аталды. Спутник Меркурий ғарыш кемесін имитациялап, Меркурийді қадағалау желісін сынауға және онымен оқу-жаттығуларын жүргізуге мүмкіндік берді.
The Mercury Tracking Network was a series of U. S. owned and operated ground stations and tracking ships, positioned around the world under the flightpath of Mercury spacecraft. When the spacecraft came within several hundred miles of a ground station, it could have line of sight voice and telemetry communications by HF (shortwave), VHF or UHF radio and C band and S band radar. These communications passes would only last a few minutes, until the ground station disappeared over the horizon. Between ground stations, Mercury spacecraft were out of communications, except for an occasional unreliable HF message. In the early 1960s there were no synchronous communications satellites. The ground stations were linked back to NASA's Mercury Control in Florida through land lines, undersea cables and in some cases HF radio. The concept was approved on May 24. On June 13 the NASA Space Task Group issued requirements for a modified Scout rocket and small communications satellite that became known as Mercury Scout. The satellite would simulate a Mercury spacecraft, allowing testing of and training with the Mercury Tracking Network.
Жерсерік
67,5 кг салмақтағы MS 1 байланыс спутнигі кішкентай тіктөртбұрышты қорап сияқты болды. Қораптың ішінде екі командалық қабылдағыш, екі минитрэк маяк, екі телеметриялық хабар тарату құрылғысы, S және C диапазонындағы маяк және антенналар орналасқан; барлығы 1500 ватт-сағаттық батареямен қуаттандырылды. Сонымен қатар, төртінші сатыдағы аспаптар жинағы да бекітілген. Батарея тоқ азайғанша электрониканы 18,5 сағат бойы қуатпен қамтамасыз ете алатын. Спутниктің қызмет ету мерзімін ұзарту үшін, алғашқы үш орбитадан (5 сағаттан) кейін жабдықтар жерден берілетін команда арқылы өшірілуі керек еді. Қуатты өшірген кезде, деректердің нәтижелері талданатын. Содан кейін спутник тағы үш орбитаға (тағы 5 сағатқа) қосылатын. Бұл процесс үшінші рет қайталанатын. Меркурий жоспарлаушылары спутникті өшіріп, қайта қосу арқылы Меркурийді бақылау желісінің үш Меркурий орбиталық миссиясына тең деректер мен тәжірибе алатынын есептеді.
The 67.5 kg MS 1 communications satellite was shaped like a small rectangular box. Within the box, electronics consisted of two command receivers, two minitrack beacons, two telemetry transmitters, an S and C band beacon, and antennas; all powered by a 1500 watt hour battery. Also attached was the fourth stage instrument package. The battery could power the electronics for 18½ hours before running down. To extend the satellite life, the equipment would be powered off by a ground command after the first three orbits (5 hours). During power down, data results would be analyzed. The satellite would then be powered up for another three orbits (5 more hours). This process would then be repeated a third time. Mercury planners thought that by shutting down and powering up the satellite, the Mercury Tracking Network would get data and experience from the equivalent of three Mercury orbital missions.
Миссия
NASA бірінші Меркурий Скаут миссиясы үшін USAF Blue Scout II, # D 8-ді модификациялауға шешім қабылдады. АҚШ Әуе күштері бұған дейін Канавералдан "Көк Скаут" зымыраларын ұшырып, осыны да ұшырды. Меркурий Скаут 1 LC 18B ұшыру алаңынан 31 қазанда ұшыруға дайындықпен жұмыстар жүргізілді. Ұшыруға дейінгі кері санау қалыпты өтті, бірақ қозғалтқыш тұтанбады. Ұшыру қызметкерлері тұтану тізбектерін тексеріп, жөндеді және келесі күні ұшыруға қайта тырысты. Бақылау ұшырылғаннан кейін бірнеше секундтан соң бұзыла бастады, ал T+28 секундте бірінші саты ыдырай бастады. Қауіпсіздік қызметі T+43 секундте жою командасын берді. Ақаулықтың себебі – техникалық қызметкердің басқару жүйесінде екі сымды жалғауды кездейсоқ орнын ауыстыруы, бұл көлбеу бұрылыс қателерін мойын бұру қателері ретінде қабылдауына және керісінше әкелді. NASA Меркурий Скаут миссияларын тоқтатты. Меркурий Скаут 1 ұшырылған кезде MA 4 миссиясы орбитаға шыққан еді. MA 5, MS 1-ден кейін 28 күн өткен соң ұшырылды. MA 4 және MA 5 Меркурийді бақылау желісін сынақтан өткізіп, Меркурий Скаут миссияларын қажетсіз етті.
NASA decided to modify a USAF Blue Scout II, # D 8, for the first Mercury Scout mission. The U. S. Air Force was already launching Blue Scout rockets from Cape Canaveral and launched this one as well. Mercury Scout 1 was readied for launch on October 31 from LC 18B. The prelaunch countdown proceeded normally, but the engine failed to ignite. Pad crews checked out and repaired the ignition circuits and the flight was reattempted the next day. Control started failing only seconds after liftoff and at T+28 seconds, the first stage started to disintegrate. Range Safety issued the destruct command at T+43 seconds. The failure was traced to a technician who had accidentally transposed two wiring connectors in the guidance system, causing pitch errors to be interpreted as yaw errors and vice versa. NASA canceled further Mercury Scout missions. By the time Mercury Scout 1 was launched, the MA 4 mission had already orbited. MA 5 followed MS 1 by 28 days. MA 4 and MA 5 checked out the Mercury Tracking Network making further Mercury Scout missions unnecessary.