Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1854–1926)
American politician (1854–1926)
Бенджамин Баркер Оделл кіші (14 қаңтар 1854 – 9 мамыр 1926) – 1901 жылдан 1904 жылға дейін Нью-Йорк штатының 34-ші губернаторы қызметін атқарған американдық кәсіпкер және саясаткер.
Benjamin Barker Odell Jr. (January 14, 1854May 9, 1926) was an American businessman and politician who served as the 34th governor of New York from 1901 to 1904.
Ерте өмір
1854 жылы Нью-Йорк штатының Ньюбург қаласында туған Оделлдің әкесі, Бенджамин Б. Оделл аға, он екі жыл қала мэрі қызметін атқарған белгілі бизнесмен болды. Оделл Батыс Вирджиниядағы Бетани колледжінде және Колумбия университетінің Колумбия колледжінде оқыды. 1877 жылы бітіруге тиіс болса да, Оделл үшінші курста оқуын тастап, әкесінің бизнесіне көмектесу үшін Ньюбургке оралды. Оделл әкесінің мұз бизнесін басқаруға дейін жетіп, бастапқыда мұз жеткізу машинасының жүргізушісі болып жұмыс істеді және күніне 2 доллар табады. Ньюбург аймағының халқымен жақсы танысқаннан кейін, Оделл әкесінің саяси істеріне қатысты, бұл оған туған қаласының саясатына араласуға мүмкіндік берді, нәтижесінде демократтар басымдығы бар қала республикашылдарға бейім қалаға айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Нью-Йорк штатының Мұз бақылаушысы болып тағайындалды, ал кейін Ньюбургтің Біріктірілген газ, электр жарығы, жылу және қуат компаниясының, сондай-ақ Орталық Гудзон бу кеме компаниясының президенті болды. Саясатқа қатысқан алғашқы күндері Оделл Нью-Уиндзор қаласының басшысы лауазымына сәтті сайланбады, сондай-ақ демократиялық округте республикалық партиядан Сенатқа кандидат ретінде ұсынылып, Нью-Йорк штатының Сенатына өтуге тырысты, бірақ сәтті болмады.
Born in Newburgh, New York, in 1854, Odell's father, Benjamin B. Odell Sr., was a leading businessman who served twelve years as the city's mayor. Odell studied at Bethany College in West Virginia, and at the Columbia College of Columbia University. While he would have graduated in 1877, Odell dropped out of school in his junior year, returning to Newburgh to help in his father's business. Odell worked his way up to head his father's ice business, starting as the driver of an ice delivery truck, earning $2 per day. Having become familiar with the people of the Newburgh area, Odell participated in the political affairs of his father, which would allow him to become involved in the politics of his home town, turning a bellwether Democratic city into one strongly Republican. He would go on to be appointed Ice Controller of New York during the First World War, and later president of both the Consolidated Gas, Electric Light, Heat, and Power Company of Newburgh and of the Central Hudson Steamboat Company. During his early days in politics, Odell ran unsuccessfully for town supervisor of New Windsor, as well as losing a bid for New York State Senate after being drafted for the Republican nomination in a heavily Democratic district.
Алғашқы саяси мансап
1894 жылы Оделл 54-ші АҚШ Конгресіне республикашыл ретінде сайланды, ол Нью-Йорк штатының 17-ші округінен өкілдік етті, сол кезде Оранж, Рокленд және Салливан округтерін қамтыды. Ол 1896 жылы қайта сайлануға түсіп, жеңіске жетті, бірақ 1898 жылы сайлауға қатысудан бас тартты. Ол сол кездегі Нью-Йорктегі ең ықпалды республикашыл саясаткерлердің бірі болды және Республикалық штатық атқару комитетінің төрағасы қызметін Конгрестегі екі мерзімінен бұрын да, кейін де он жыл бойы атқарды. 1896 жылы Томас С. Плат шақырған штатық конвенцияда Оделл губернаторлыққа кандидаттыққа ие болуға тырысты, бірақ шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Плат өзінің кандидатурасына 11-ке 5 дауыспен қолдау көрсеткеннен кейін, бір түндік ойланып, Франк С. Блэк артық кандидат екеніне көнді. 1898 жылы Оделл республикашыл басшы Томас С. Платқа алғаш болып Теодор Рузвельттің республикашылдардың губернаторлыққа кандидаттығына ұсынды, бірақ Плат оған қарсы болды. Рузвельттің штат саясатына нұқсан келтіретін тұлға деп есептеген Платқа Оделл Республикалық штатық комитетінің төрағасы ретінде, егер Блэк 1898 жылы қайта сайлануға түссе, жеңіліп қалатынын жеткізді. Испания-Америка соғысынан жеңіспен оралған Рузвельттің Оделл басқарған сайлау кампаниясы 1898 жылы губернаторлыққа сәтті жеңіске жетті. Өз өмірбаянында бұрынғы президент Рузвельт Оделлдің Платқа кандидатурасын ұсынуға ықпал еткен үш адамның бірі болғанын айтты.
In 1894, Odell was elected as a Republican to the 54th United States Congress, serving New York's 17th congressional district, at that time encompassing Orange, Rockland, and Sullivan Counties. He ran for, and was reelected in 1896, but declined in 1898. He became one of the most powerful New York Republican operatives in of his time, serving for ten years as chairman of the Republican State Executive Committee, both before and after his two terms in Congress. In 1896, at the state convention called by Thomas C. Platt, Odell narrowly lost nomination for governor; having received an 11–5 vote in favor of his nomination, Platt was convinced overnight that Frank S. Black was the superior candidate, and Black was subsequently nominated for, and won the governorship in 1896. In 1898, Odell was the first to suggest to Republican boss Thomas C. Platt that Theodore Roosevelt ought to be the Republican candidate for governor, which met Platt's protest. With Platt convinced that Roosevelt was a figure who would disturb state politics, Odell used his position as the Republicans' state chairman to convince Platt that Governor Black would lose reelection if nominated in 1898. Returning as a hero from the Spanish–American War, Roosevelt's campaign, under Odell's management, would win the governorship by a comfortable margin in 1898. In his biography, then former President Roosevelt would say Odell was one of three men most responsible for his candidacy being pressed on Platt.
Губернаторлық (1901-1904)
1900 жылғы штаттық сайлауда Томас С. Платт Теодор Рузвельтті Нью-Йорк губернаторы лауазымынан "құтылуды" қалаған. Рузвельтті президент Уильям МакКинлидің қайтыс болған вице-президенті Гаррет Хобарттың орнына ұсыну арқылы схема жасап, Платт 1900 жылы Оделлді губернаторлыққа кандидат етіп қойды. Оделл Теодор Рузвельттің орнын басатын жалпы сайлауда Джон Б. Станчфилдті оңай жеңіп шықты. 1901 жылдың 1 қаңтарында қызметке кірген Оделл, екінші мыңжылдықтың алғашқы Нью-Йорк губернаторы болды. Губернатор ретінде Оделл штаттық салықты төмендетті, штаттық психиатриялық емдеу орындарын басқаруды жеңілдетіп, Ақыл-саулық жөніндегі мемлекеттік комиссияға біріктірді, сондай-ақ Томас С. Платтқа адалдығын бұзып, өзінің әкімшілігі үшін тәуелсіз шешімдер қабылдады. 1902 жылғы штаттық сайлауда Оделл екінші мерзімге қайта сайланды, ал Томас Платттың штаттың республикалық саясатындағы ықпалы азайды. Губернатор ретінде екінші мерзімінде Оделл Эри каналын кеңейту туралы референдум ұсынды, ол мақұлданды. Ол заң шығарушы орган қабылдаған, жеке мүдделерге бағытталған "арнайы заңнамаларға" және "жеке заңдарға" қарсы шығып, вето құқығын қолданды.
In the state election of 1900, Thomas C. Platt wanted to 'rid himself' of Theodore Roosevelt from the governorship of New York. Devising a scheme to have Roosevelt nominated to replace the late Garret Hobart as vice president to President William McKinley, Platt placed Odell as nominee for governor in 1900. Odell would go on to handily defeat John B. Stanchfield in the general election to succeed Theodore Roosevelt as Governor of New York. Taking office on January 1, 1901, Odell was the first New York governor of the twentieth century. As governor, Odell reduced the state tax, simplified governance of state insane asylums into the State Commission on Lunacy, and broke with allegiance to Thomas C. Platt, making independent decisions for his administration. In the state election of 1902, Odell won reelection to a second term, and Thomas Platt's control over Republican politics in the state waned. In his second term as governor, Odell pressed for a referendum to enlarge the Erie Canal, which was approved. He opposed and vetoed "special legislation" and "personal bills" passed by the legislature, which were focused on individual interests.