Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бағытталатын зымыран крейсері (1987–2023)
ұқсас аттарға ие кемелер
American guided missile cruiser (1987–2023)
ships with similar names
USS Mobile Bay (CG 53) – 1987 жылдан 2023 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күшінде қызмет еткен «Тикондерога» класты бағытталатын зымыран крейсері болды. Ол 1864 жылы Америка Азамат соғысы кезіндегі Мобайл шығанағы шайқасының құрметіне аталған.
USS Mobile Bay (CG 53) was a Ticonderoga class guided missile cruiser that served in the United States Navy from 1987 to 2023. She is named for the naval Battle of Mobile Bay during the American Civil War in 1864.
Дизайн және құрылыс
Кеме 1982 жылы 15 қаңтарда "Ингаллс кеме құрылысы" компаниясынан тапсырыс берілді. 1984 жылы 6 маусымда шағылыстырылды, 1985 жылы 22 тамызда суға жіберілді және 1987 жылы 21 ақпанда Мобил қаласындағы Алабама штатының кемежайларында қолданысқа енгізілді. 2023 жылдың 10 тамызында қызметтен босатылды. "Мобиль шығанағы" басқарылатын зымырандармен және жылдам атуға арналған артиллериямен жабдықталған, ол әуеде, теңізде, жағалауда және су астындағы қауіптерді жоюға қабілетті болды. Ол 2003 жылы "Ирак азаттығы" операциясының бастапқы кезеңінде ирактық нысаналарға шабуыл жасауда маңызды рөл атқарған "Томагавк" құрлыққа шабуылдайтын зымыранын тасымалдады. Сонымен қатар, ол екі "Сихок" LAMPS көп мақсатты тікұшағын, негізінен суастына қарсы күрес (ASW) үшін тасымалдады. Кеме теңіздегі кедергілерді жою операцияларын жүргізе алатын және толық даярланған тексеру тобын алып жүрді.
The ship was ordered from Ingalls Shipbuilding on 15 January 1982. She was laid down on 6 June 1984, launched on 22 August 1985, and commissioned on 21 February 1987 at the Alabama State Docks in Mobile, Alabama. She was decommissioned August 10, 2023. With guided missiles and rapid fire cannons, Mobile Bay was capable of defeating threats in the air, on the sea, on shore, and undersea. She carries the Tomahawk Land Attack Missile which played an integral part in the strikes on Iraqi targets during the opening stages of Operation Iraqi Freedom in 2003. She also carries two Seahawk LAMPS multi purpose helicopters, mainly for anti submarine warfare (ASW). The ship was capable of conducting Maritime Interdiction Operations, and carried a fully trained boarding team.
Пайдалану тарихы
Мобил Бей 1987 жылы наурыз айында Флорида штатының Мейпорт қаласына келіп, АҚШ Атлантика флотына қосылды. Бір жылдық экипаж біліктілігін, сынақтар мен жүйелерді сынаудан кейін, Мобил Бей 1989 жылдың 11 мамырында алғашқы теңіз сапарына шықты. Осы сапар барысында Мобил Бей екі марапатқа ие болды: Теңіз қызметі медалі және Қарулы күштер экспедициялық медалі, Оман шығанағындағы операциялар үшін. 1990 жылдың маусым айында Мобил Бей өзінің базалық портын Мейпорттан Йокосукаға (Жапония) ауыстырды. 1990 жылдың тамыз айында ол Desert Shield және Desert Storm операцияларын қолдау үшін жөнелтілді. Персия шығанағында кеме төрт әуе кемесі бар күштер тобын басқарған алғашқы соғыс күшінің әуе шабуылына қарсы қорғаныс командашысы болды. Мобил Бей 22 Tomahawk құрлыққа шабуылдайтын зымырандарды ұшырды, Ирактың теңіз күштеріне нысана қойып, 38 ирактық кемесін жоюға бағытталған авиациялық шабуылдарды басқарды, нәтижесінде Ирактың теңіз күштері толықтай бейтараптандырылды. "Гидроұшаққа қарсы" 43-ші эскадрильяның 2-Б бөлімі екі SH 60B Seahawk тікұшағымен бірге тағайындалды. 1991 жылдың ақпан айында Мобил Бейдегі тактикалық ақпарат координаторы (TIC) SPY 1 радары Сауд Арабиясы үстінен SCUD зымыраларының ұшырылғанын анықтады. Бұл траекториялар Data Systems Administration (DSA) және Anti Air Warfare Coordination and Reporting (AAWC&R) дауыстық желілері арқылы хабарланды және бұл SCUD зымыраларын жойған Patriot зениттік батареялары оларды жарамды нысаналар деп растады. 1991 жылдың мамыр айында Мобил Бей Филиппин Республикасының Субик шығанағына Пинатубо тауының жанартаулық атқылауынан зардап шеккен мыңдаған адамды эвакуациялауға қатысу үшін, "Отты күзет" операциясына жіберілді. 1991 жылдың желтоқсан айында Мобил Бей 1992 жылдың көктемінде Персия шығанағына баруға дайындық жұмыстарын бастады. 1992 жылдың 15 сәуірінде Мобил Бей тағы да Персия шығанағына бет бұрды. Сапар барысында кеме мен экипаж Сиднейге (Австралия) барып, Коралл теңізі шайқасының 50 жылдығын тойлауға арналған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің атынан қатысты. 1992 жылдың мамыр айының соңында Ормуз бұғазы арқылы өтіп, кеме Персия шығанағындағы әуе шабуылына қарсы қорғаныс командашысы міндетін атқара бастады. Мобил Бей сонымен қатар Оңтүстік Уотч операциясында маңызды рөл атқарды, ол БҰҰ санкциялаған Оңтүстік Ирак үстіндегі "ұшуға тыйым салынған аймақты" сақтауға бағытталған. Қазан айында Жапонияға оралған Мобил Бей ANNUALEX 92 әскери-теңіз жаттығуына қатысты. Мобил Бей АҚШ және Жапонияның бірлескен флотилиясының әуе шабуылына қарсы қорғаныс командашысы болды. Австралия жағалауында өткен SPRING TRAINING 93 жаттығуына қатысқаннан кейін, ол 1993 жылдың қыркүйек айында Ресейдің Владивосток портына тарихи сапар жасады. Оған Bunker Hill сүйемелдеді. Мобил Бей 1999 жылдың 20 қыркүйегінен 5 қазанына дейін Шығыс Тиморға Австралия басшылығымен INTERFET бейбітшілікті сақтау жөніндегі күштер тобының құрамында жөнелтілді. Әуе қорғанысы бойынша ең қабілетті кеме ретінде, кеме әуе қорғанысына жауапты болды, бірақ АҚШ Мобил Бейді тексеру туралы сұрағандықтан, күштің басқа кемелерінің көп күш жұмсауына түрткі болды. 2003 жылдың наурыз айында Мобил Бей 5-ші крейсерлік-эсминецтер тобына тағайындалды. Мобил Бей 2003 жылдың 17 маусымынан 17 желтоқсанына дейін Иракқа басып кіруді қолдады. Кейін кемеге Ирак кампаниясының медалі табысталды. 2006 жылы крейсер Батыс Тынық мұхитына жөнелтілді, онда ол Абрахам Линкольн авиациялық шабуыл тобының әуе қорғанысы командашысы қызметін атқарды. 2007 жылдың 16 ақпанында Мобил Бей 2006 жылғы "Е" шайқасы сыйлығымен марапатталды. Кеме 2010 жылдың басында 10 айлық күрделі жөндеуден өтті. 2011 жылдың 8 сәуірінде INSURV инспекциясында кемеге "қанағаттанарлықсыз" деген баға берілді, негізінен кеменің қозғалтқышы, операциялары, авиациясы және байланысымен байланысты мәселелерге байланысты. 2011 жылдың маусым айында түзету инспекциясы жоспарланды және сәтті өтті. Кеме John C Stennis Strike Group әуе қорғанысы командашысы ретінде екі сапардан (2011 және 2012) оралды. Ол өзінің қызметі үшін 2012 жылғы Battle E және Spokane Award сыйлықтарымен марапатталды. 2020 жылдың желтоқсан айында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Конгреске әскери кемелерді салудың ұзақ мерзімді жоспары туралы баяндамасында кеме 2023 жылы резервке жіберілмек деп хабарланды. 2022 жылдың 9 мамырында Мобил Бей Филиппин теңізінен өтіп, 2022 жылдың 22 мамырында Токио шығанағына кірді, ол Абрахам Линкольнмен бірге 3-ші авиациялық шабуыл тобының құрамында болды. Мобил Бей сол жылы RIMPAC 2022 жаттығуына қатысты. 2023 жылдың 10 тамызында Мобил Бей 36 жылдан астам қызметтен кейін Сан-Диего әскери-теңіз базасындағы салтанатты шарада демобилизацияланды.
After commissioning, Mobile Bay joined the U. S. Atlantic Fleet, arriving at Mayport, Florida, her homeport in March 1987. Following a year of crew qualifications, tests and systems trials, Mobile Bay embarked on her maiden deployment on 11 May 1989. During this cruise, Mobile Bay earned her first two awards: the Sea Service Deployment Ribbon and the Armed Forces Expeditionary Medal, for operations conducted in the Gulf of Oman. In June 1990, Mobile Bay shifted homeports from Mayport to Yokosuka, Japan. Shortly thereafter, she deployed in August 1990 in support of Operation Desert Shield and Operation Desert Storm, becoming the first AEGIS cruiser to circumnavigate the globe. In the Persian Gulf, the ship distinguished herself by becoming the first Battle Force Anti Air Warfare Commander to control a four carrier Task Force. Mobile Bay launched 22 Tomahawk land attack cruise missile strikes, and performed as the Battle Force Anti Surface Warfare Commander targeting Iraqi naval vessels and directing carrier launched attack aircraft to destroy 38 Iraqi naval vessels resulting in the complete neutralization of the Iraqi Navy. Helicopter Anti Submarine Squadron Light 43 (HSL 43) Detachment 2B was assigned with two SH 60B Seahawk helicopters aboard. In February 1991, the Tactical Information Coordinator (TIC) aboard Mobile Bay, reported SPY 1 Radar acquisitions of what appeared to be SCUD missile launches that were detected over Saudi Arabia. These tracks were reported over Data Systems Administration (DSA) and Anti Air Warfare Coordination and Reporting (AAWC&R) voice networks and were confirmed to be valid targets by Patriot Batteries who engaged these SCUDs. In May 1991, Mobile Bay was ordered to Subic Bay, Republic of the Philippines, to participate in Operation Fiery Vigil, the evacuation of thousands of people displaced by the volcanic eruption of Mount Pinatubo. In December 1991, Mobile Bay began work ups for a spring 1992 Persian Gulf deployment. On 15 April 1992, Mobile Bay once again set sail for the Persian Gulf. En route, the ship and crew visited Sydney, Australia, to represent the U. S. Navy at the 50th Anniversary celebration of the Battle of Coral Sea. Sailing through the Straits of Hormuz in late May 1992, the ship began duties as the Persian Gulf Anti Air Warfare Commander. Mobile Bay also played a vital role in Operation Southern Watch, the enforcement of the U. N. mandated "No Fly Zone" over Southern Iraq. Returning to Japan in October, Mobile Bay participated in ANNUALEX 92, a major naval exercise involving units of the U. S. Navy and the Japanese Maritime Self Defense Force. Mobile Bay served as the Anti Air Warfare Commander for a joint U. S. Japanese flotilla. After participating in SPRING TRAINING 93 off the coast of Australia, she made an historic visit to the Russian seaport of Vladivostok in September 1993. Accompanying her was the Bunker Hill. Mobile Bay was deployed to East Timor as part of the Australian led INTERFET peacekeeping taskforce from 20 September to 5 October 1999. As the most capable air defense vessel available, the ship was placed in charge of air defence, although the U. S. requests for screening Mobile Bay necessitated a considerable degree of effort by other ships of the force. In March 2003 Mobile Bay was assigned to Cruiser Destroyer Group 5. Mobile Bay operated in support of the 2003 invasion of Iraq from 17 June to 17 December 2004. The ship was later awarded the Iraq Campaign Medal. In 2006, the cruiser was deployed to the Western Pacific, where she served as the Air Defense Commander for the Abraham Lincoln Carrier Strike Group. On 16 February 2007, Mobile Bay was awarded the 2006 Battle "E" award. The ship completed a 10 month overhaul in early 2010. On 8 April 2011, the ship was given a failing grade of "unsatisfactory" in her INSURV inspection, mainly for problems with the ship's propulsion, operations, aviation, and communications. A remedial inspection was scheduled and passed in June 2011. The ship returned from back to back deployments (2011 and 2012) as the Air Defense Commander for John C Stennis Strike Group. She was awarded the 2012 Battle E and Spokane Award for her service. In December 2020 the U. S. Navy's Report to Congress on the Annual Long Range Plan for Construction of Naval Vessels stated that the ship was planned to be placed Out of Commission in Reserve in 2023. On 9 May 2022, Mobile Bay transited the Philippine Sea and she steamed into Tokyo Bay on 22 May 2022 as a part of Carrier Strike Group 3 with Abraham Lincoln. Mobile Bay also participated in RIMPAC 2022 in that year. On 10 August 2023, Mobile Bay was decommissioned at a ceremony at Naval Base San Diego after over 36 years of service.