Кіріспе
1935 жылғы Канаданың федералды сайлауы 1935 жылдың 14 қазанында Канаданың 18-ші Парламентінің Канада Ұлы кеңесінің мүшелерін сайлау үшін өтті. Уильям Лайон Маккензи Кингтің Либералдық партиясы премьер-министр Р. Б. Беннетттің консервативтерін жеңіп, көпшілік үкімет құрды. Басты мәселе – әлі де Ұлы депрессияның ең қиын кезеңінде болған экономика еді. 1930 жылғы сайлаудан бері билікте болған Беннетт өзінің алғашқы жылдары жоғары тарифтер мен Британ империясы ішіндегі сауда саясаты арқылы экономиканы жандандыруға тырысты. Биліктегі соңғы айларында ол өз ұстанымын өзгертті, АҚШ-тағы Франклин Рузвельттің танымал «Жаңа саясатын» үлгі етті. Жоғары жұмыссыздық пен федералды үкіметтің белсенсіздігіне наразы болған сайлаушылар консервативтер саясатын өзгерткеніне қарамастан, олардың билікте қалуына келіспеді. Консервативтер де ауыр ішкі дауларға тап болды. Беннетт өзінің алғашқы жылдары экономикаға араласуды қолдаған партия мүшелерін наразы қылды. Оның соңғы сәтте араласушылдыққа бет бұруы партияның қалған бөлігін де ыңғайсыз жағдайға түсірді. Бұрынғы министр Х. Х. Стивенс қайта құру партиясын құрды. Ірі министр сэр Джозеф Флавелл либералдарды қолдайтынын мәлімдеді. Сайлаушылар Маккензи Кингтің экономиканы жақсарту үшін жұмсақ реформалар жасау туралы уәдесін қабылдады. Либералдық партия торилерді күйретіп, консервативтердің 39 мандатына қарсы 173 мандатты жеңіп алды, бұл торилердің 1993 жылы құлдырағанға дейінгі ең нашар көрсеткіші болды. Либералдық партия 1957 жылға дейін билікті ұстап тұрды. 1935 жылғы сайлау Прогрессивтік партияның және Альберта Біріккен фермерлерінің соңғы құлдырауын көрді. Прогрессивтік партия өткен он жылда біртіндеп әлсіреп, өз туын көтерген кандидаттарды тікелей ұсынбады. Әрқашан жоғары деңгейде орталықтандырылмаған федералды партия шамамен 1940 жылы таратылды. Алайда, Манитобаның либералды-прогрессивтік премьер-министрі Джон Брэкен 1942 жылы федералды саясатқа көшкенде атауды ресми түрде қайта қолданды; консервативтердің басшысы ретінде оның алғашқы әрекеті оларды Прогрессивтік консервативтік партия деп қайта атау болды. Алберта Біріккен фермерлерінің беделі бұрынғы көшбасшы Джон Э. Браунлиге қатысты сексуалдық жанжалдан кейін күйреп, сол жылдың басында өткен провинциялық сайлауда барлық мандаттарынан айырылды және одан кейін сайлау саясатынан бас тартты, сондай-ақ осы федералды сайлауда кандидаттарды тікелей ұсынбады. Дегенмен, батыстан екі жаңа қозғалыс пайда болды. Жаңа Ынтымақтастық Комонвелл Федерациясы, әлеуметтік демократиялық партия, бұл сайлауда алғаш рет қатысып, жеті мандатты жеңіп алды, әлеуметтік реформалар жасауға уәде берді. Канаданың Әлеуметтік несие партиясы одан да сәтті болды, бұрынғыдан аз дауыс жинағанына қарамастан, ақша реформасы платформасы бойынша он жеті мандатты жеңіп алды. Осы мандаттардың он бесеуі Альбертада болды, онда партия федералды сайлауға екі айдан аз уақыт қалғанда үлкен жеңіске жетіп, билікке келді. Джон Хорн Блэкмор сайлаудан кейін Әлеуметтік несие партиясының фракциясын басқаруға таңдалды. Ұлттық қозғалыстың де-факто көшбасшысы Альберта премьер-министрі Уильям Аберхарт болды, ол өзі федералды сайлауға қатыспады.
The 1935 Canadian federal election was held on October 14, 1935, to elect members of the House of Commons of Canada of the 18th Parliament of Canada. The Liberal Party of William Lyon Mackenzie King won a majority government, defeating Prime Minister R. B. Bennett's Conservatives. The central issue was the economy, which was still in the depths of the Great Depression. In office since the 1930 election, Bennett had sought to stimulate the economy during his first few years through a policy of high tariffs and trade within the British Empire. In the last months of his time in office, he reversed his position, copying the popular New Deal of Franklin Roosevelt in the United States. Upset about high unemployment and inaction by the federal government, voters were unwilling to allow the Conservatives to continue to govern, despite their change of policy. The Conservatives were also suffering severe internal divisions. During his first years in office, Bennett had alienated those in his party who supported intervention in the economy. His last minute conversion to interventionism alienated the rest of the party. Former cabinet minister H. H. Stevens left to form the Reconstruction Party. Senior minister Sir Joseph Flavelle announced he would be supporting the Liberals. Voters opted for Mackenzie King's promise of mild reforms to restore economic health. The Liberals crushed the Tories, winning 173 seats to the Conservatives' 39, the worst ever performance by the Tories until their collapse in 1993. The Liberal Party would continue to hold power until 1957. The 1935 election was also important in it saw the final demise of the Progressive Party and the United Farmers of Alberta. The Progressive Party, having been in gradual decline over the previous decade, did not run any candidates under its own banner. The federal party, always highly decentralized, ceased to exist sometime circa 1940. However,Liberal Progressive Premier of Manitoba John Bracken brought the name back into formal use when he moved to federal politics in 1942; his first act as leader of the Conservatives was to rechristen them the Progressive Conservative Party. The United Farmers of Alberta, whose credibility was ruined by a sex scandal involving former leader John E. Brownlee, lost all their seats in the provincial election earlier that year, and subsequently withdrew from electoral politics, likewise fielding no candidates in this federal election. Two new movements rose out of the west, however. The new Co operative Commonwealth Federation, a social democratic party, first competed in this election and won seven seats, promising social reform. The Social Credit Party of Canada was even more successful, capturing seventeen seats on its platform of monetary reform despite winning less of the popular vote than the former. Fifteen of these seats were in Alberta, where the party dominated after having swept to power in a landslide less than two months before the federal vote. John Horne Blackmore was chosen to lead the Social Credit caucus after the election. The de facto leader of the national movement was Alberta Premier William Aberhart, who did not stand in the federal election himself.
Облыс бойынша нәтижелер
Партия атыBCABSKMBONQCNBNSPEYKБарысыЛибералдық партия ұтқан орындар: 6 1 16 10 56 59 9 12 4 173 Халықтың дауысы (%): 31.8 21.6 40.8 31.7 42.2 56.0 57.2 52.7 58.3 44.4 44.7
Консерваторлық партия ұтқан орындар: 5 1 1 1 25 5 1 39 Дауысы: 24.9 17.6 18.0 27.9 35.8 27.5 31.9 34.5 38.4 29.8
Кооперативтік достастық партиясы ұтқан орындар: 3 2 2 7 Дауысы: 32.7 12.0 21.3 19.4 8.0 0.6 8.8
Әлеуметтік кредит партиясы ұтқан орындар: 15 2 17 Дауысы: 0.6 46.6 17.8 2.0 4.1
Либералдық прогрессивтік партия ұтқан орындар: 4 4 Дауысы: 10.5 0.7
Қайта құру партиясы ұтқан орындар: 1 1 Дауысы: 7.3 0.7 1.3 5.9 11.4 9.3 9.7 12.7 3.4 8.7
Тәуелсіз либералдық партия ұтқан орындар: 1 1 Дауысы: 0.2 0.6 3.8 0.4 3 1.2
Тәуелсіз партия ұтқан орындар: 1 1 Дауысы: 1.8 0.1 0.2 0.7 0.8 0.4
UFO Еңбек партиясы ұтқан орындар: 1 1 Дауысы: 0.5 0.2
Тәуелсіз консерваторлық партия ұтқан орындар: 1 1 Дауысы: xx 55.6 xx
Барысы бойынша орындар16 17 21 17 8265 10 12 4 1 245
Орын жеңбеген партиялар: Дауысы: 0.5 1.1 0.8 0.7 0.5 0.3 0.5
Фермерлік еңбек партиясының дауысы: 0.3 0.5 0.5 0.3
Прогрессивтік консерваторлық партияның дауысы: 0.5 0.7 0.1
Вердун партиясының дауысы: 0.4 0.1
Коммунизмге қарсы партияның дауысы: 0.2 0.1
Белгісіз дауыс: 0. x 0. x 0.1
Тәуелсіз қайта құру партиясының дауысы: 0.1 xx
Технократ партиясының дауысы: 0.3 xx
Либералдық еңбек партиясының дауысы: 0.1 xx
Тәуелсіз еңбек партиясының дауысы: 0. x xx
Ескі саяхатшы партиясының дауысы: 0. x xx
xx – халықтың дауысының 0.05% аз
Conservative Seats: 5 1 1 1 25 5 1 39 Vote: 24.9 17.6 18.0 27.9 35.8 27.5 31.9 34.5 38.4 29.8Co operative Commonwealth Seats:3 2 2 7 Vote: 32.7 12.0 21.3 19.4 8.0 0.6 8.8 Social Credit Seats: 15 2 17 Vote:0.6 46.6 17.8 2.0 4.1Liberal Progressive Seats: 4 4 Vote: 10.5 0.7Reconstruction Seats:1 1 Vote: 7.3 0.7 1.3 5.9 11.4 9.3 9.7 12.7 3.4 8.7Independent Liberal Seats: 1 1 Vote: 0.2 0.6 3.8 0.4 3 1.2Independent Seats:1 1 Vote: 1.8 0.1 0.2 0.70.8 0.4UFO Labour Seats: 1 1 Vote: 0.5 0.2 Independent Conservative Seats: 1 1 Vote: xx 55.6 xx Total Seats16 17 21 17 8265 10 12 4 1 245Parties that won no seats: Vote: 0.5 1.1 0.8 0.7 0.5 0.3 0.5 Farmer Labour Vote:0.3 0.5 0.5 0.3 Progressive Conservative Vote: 0.5 0.7 0.1 Verdun Vote: 0.4 0.1 Anti Communist Vote: 0.2 0.1 Unknown Vote: 0. x 0. x 0.1 Independent Reconstruction Vote: 0.1 xx Technocrat Vote: 0.3 xx Liberal Labour Vote: 0.1 xx
Vote:0.1 xx Independent Labour Vote: 0. x xx Veteran Vote: 0. x xx
xx less than 0.05% of the popular vote