61 санаттағы рекордтар: Микки және Роджердің тарихы

Кіріспе

2001 жылы Билли Кристалдың телефильмі

61* – 2001 жылғы американдық спорттық драмалық телефильм, режиссері Билли Кристал, сценарий авторы Хэнк Штайнберг. Фильмде Роджер Марис рөлін Барри Пеппер, ал Микки Мантл рөлін Томас Джейн сомдаған. Олар 1961 жылы «Нью-Йорк Янкиз» командасының маусымында Бейб Руттың 1927 жылғы бір маусымдағы 60 хоум-рандық рекордын бұзуға тырысады. Фильм алғаш рет 2001 жылғы 28 сәуірде HBO телеарнасында көрсетілді.

Сюжет

1998 жылы марқұм Роджер Маристің отбасы Буш стадионына барып, Сент-Луис Кардиналс командасының ойыншысы Марк МакГвайрдың әкесінің рекордын 62-ші голмен бұзуын көреді. Маристің жесірі Пэт аритмияның асқынуларынан ауруханаға түсіп, ойынды аурухана төсегінен теледидардан тамашалайды. 1961 жылы Марис 1960 жылғы бейсбол маусымының ең құнды ойыншысы атағын алды, бірақ Микки Мантл «Нью-Йорк Янкис» командасының жұлдызы болып қала берді. Мантл жарқын бастама алса, Марис күресіп жатты. Марис алмастырылуы мүмкін деп күдіктенді, бірақ жаңа бас жаттықтырушы Ральф Хоук «Янкис» командасының соққы беру реті бойынша Мантл мен Маристің орнын ауыстырды, бұл көмектеседі ме деп көру үшін. Ол көмектесті, және Марис рекордтық қарқынмен гол соға бастады. Мантл да қарқынды ұстады, соның салдарынан екі «M&M Boys» Бэйб Руттың бір маусымдағы 60 голдік рекордын бұзуға талпынатыны анық болды. Миккидің алаңнан тыс өмірі оның ойынына кері әсерін тигізеді. Ол ішімдік ішіп, Манхэттеннің түнгі өмірінен ләззат алады және бейсбол алаңына шаршаған күйі келеді. Бірнеше рет Уайти Форд оны құтқаруға немесе аяғына тұрғызуға мәжбүр болды. Мантлді қиындықтардан сақтау үшін Марис және командаласы/бөлмедесі Боб Серв оны Куинстегі қарапайым үйге көшіп келуге шақырады, бірақ бір ғана талаппен: әйелдерге рұқсат жоқ. Нью-Йорк жанкүйерлері мен БАҚ танымал және сүйкімді Мантлға, ұзақ жылдар бойы «Янкис» командасының сүйіктісіне қолдау көрсетті. Ыңғайсыз және сырттай Марис жанкүйерлер үшін бейтаныс және лайықсыз болып көрінеді. Екеуі де рекордқа жақындағанда, Бейб Руттың көшпе жазушысы болған МЛБ комиссары Форд Фрик шешім қабылдады: егер рекорд 1927 жылы Рут жасағандай 154 ойында бұзылмаса, жаңа көрсеткіш жеке тізімделеді, бұл бейсболдың жаңа кеңейтілген 162 ойындық маусымында жасалғанын көрсетеді. Мантлдің бұзуға мүмкіндігі жоқ сияқты: денсаулығы нашарлап, үнемі ауырып ойнайды. Ал Марис мұндай жоғары деңгейдегі қоғамдық назарға дайын емес және БАҚ-пен қарым-қатынас жасауға ұялады, олар оның айтқандарын және іс-әрекеттерін бұрмалап, жаңсақтап көрсетеді. Жанкүйерлер Маристі мазақтап, тіпті алаңға заттар лақтырады. Көп ұзамай оған жеккөрінішті хаттар мен өлім жанамалары келіп түседі. Оның әйелі Нью-Йорктен алыс тұрады, онымен тек телефон арқылы байланыса алады. Кернеу соншалық, Марис шашы түйін-түйін болып түсе бастайды. «Янкис» командасының иесі де Хоуктан Мантл мен Маристің соққы беру ретін ауыстыруын сұрап, Мантлді қолдауға тырысады, бірақ Хоук бас тартады, өйткені жаңа құрам ойындардың үлкен пайызын жеңіп келеді. Созылмалы жарақат және ішімдікке құмарлық Мантлға жетеді, және дәрігердің ақылсыз инъекциясы оның жамбасын жұқтырып, оны аурухана төсегіне жатқызады. Мантл құрамнан кеткеннен кейін, Марис үшін жағдай жасалады. Ол маусымның 154-ші ойынында рекордты бұза алмайды, бірақ маусымның соңғы ойынында 61-ші голын соғады.

In 1998, the family of the late Roger Maris goes to Busch Stadium to witness Mark McGwire of the St. Louis Cardinals break their father's record with a 62nd home run. Maris' widow, Pat, is hospitalized due to complications from arrhythmia and watches the game on television from a hospital bed. Decades earlier in 1961, Maris is presented with the Most Valuable Player award for the 1960 baseball season, but Mickey Mantle remains the New York Yankees' superstar. Mantle starts off hot while Maris struggles. Maris suspects he may be traded, but new manager Ralph Houk has Mantle and Maris switch places in the Yankees' batting order to see if it helps. It does, and Maris begins to hit home runs at a record pace. Mantle keeps pace and it becomes clear that both "M&M Boys" will make a run at Babe Ruth's record of 60 homers in one season. Mickey's life off the field is taking a toll on his playing. He drinks, enjoys the Manhattan nightlife and arrives at the ballpark hung over. More than once, pitcher Whitey Ford has to bail him out or sober him up. To keep Mantle out of trouble, Maris and teammate/roommate Bob Cerv invite him to move in with them in a modest home in Queens, with one condition: no women. New York's fans and media pull for the popular and personable Mantle, a long time Yankee. The quieter Maris is viewed as an outsider, aloof and unworthy. As the two men close in on the record, MLB Commissioner Ford Frick, who was Babe Ruth's ghostwriter, makes a decision: unless the record is broken in 154 games, as Ruth did in 1927, the new mark would be listed separately indicating it had been done in baseball's newly expanded 162 game season. It appears Mantle is not going to make it; his health deteriorates and he plays in constant pain. Maris, meanwhile, is unaccustomed to such a high level of public scrutiny and is uncomfortable interacting with the media, who dissect and distort everything he says or does. The fans heckle Maris and even throw objects at him on the field. Soon he begins receiving hate mail and death threats. His wife lives far from New York, usually available only by phone. The stress becomes so intense that Maris' hair begins to fall out in clumps. The Yankees owner also tries to favor Mantle by asking Houk to switch Mantle and Maris in the batting order, but Houk refuses, because the redesigned lineup has been winning a higher percentage of games. Chronic injury and alcohol abuse catch up with Mantle, and an ill advised injection by a doctor infects his hip and lands him in a hospital bed. With Mantle gone from the lineup, the stage becomes set for Maris. He fails to break the record in the 154th game of the season, but he does finally hit his 61st home run during the final game of the season.

Фильм түсіру орындары

Бейсбол ойынының көптеген көріністері, оның ішінде Янки стадионындағы сахналар, шындығында Детройт, Мичиган штатындағы Тайгер стадионында түсірілді. Стратегиялық түсіру және пост-өндірістік эффекттердің үйлесімі Янки стадионының "классикалық" көрінісінің иллюзиясын күшейту үшін қолданылды. Тайгер стадионы түсірілім соңындағы титрлерде Янки стадионы рөлін сомдады деп көрсетілді. Тайгер стадионы, Янкилер Детройтта ойнаған кезде, Тайгерлердің үй стадионы ретінде де өз рөлін атқарды. Фенвей паркі мен Балтимордың Мемориалдық стадионын бейнелейтін кадрлар Лос-Анджелес Мемориалдық Колизейінде түсірілді.

Сыни қабылдау

Rotten Tomatoes журналы 28 кәсіби сыншының 86%-ы фильмге оң пікір бергенін, ал орташа бағасы 6.8/10 екенін хабарлайды. Киносыншы Ричард Ройпер 61* фильмін өзінің барлық уақыттағы ең жақсы бес бейсбол фильмінің бірі деп атады. 2002 жылы актер Барри Пеппер "Минисериал немесе телефильмдегі ең үздік актерлік рөл" номинациясы бойынша "Алтын глобусқа" ұсынылды.

Тарихтан ауытқулар

Фильмнің басында Боб Серв "Янкис" командасымен бірге көрінеді. Шын мәнінде, Серв мамыр айына дейін Лос-Анджелес Ангелдерінің құрамында болды, содан кейін "Янкис" командасына ауыстырылды. Сонымен қатар, ашылу күні комментатор қарсылас "Миннесота Твинз" командасының питчерін Камило Паскуал деп атайды. Алайда, сол күні "Твинз" командасының питчері Педро Рамос болды, ол кейін "Янкис" командасының реливері ретінде көзге түсті. "Твинз" командасы жаттығу кезінде 2 нөмірі (Зойло Версальес) және 7 нөмірі (Ленни Грин) бар екі ойыншы көрінеді. Фильмде "Твинз" командасының 7 нөмірлі ойыншысы оң қолмен ойнайды және еуропалық түске ие болып көрінеді. Бірақ шындығында, "Твинз" командасының сол күні орталық алаңда бастаған Грин – сол қолмен ұрып, лақтыратын афроамерикалық. 2013 жылы жарық көрген "Still Foolin' 'Em" атты естеліктерінде Билли Кристал фильмнің HBO телеарнасында көрсетілмес бұрын Ақ үйde шағын көрермендер алдында көрсетілгенін айтады, соның ішінде бұрын бейсбол командасы "Техас Рейнджерс"-тің иесі болған президент Джордж Буш та болды. Фильмде питчер Фрэнк Лэриге қарсы соғылған гол, шын мәнінде сол қолмен ойнайтын Хэнк Агирреге қарсы соғылған, және президент мұны Кристалға көрсетті. Лэри 1961 жылғы маусымда Маристің 52-ші және 57-ші голдарына жол берді, бірақ сұрақ тудырған (53-ші) гол да Агирреге қарсы соғылған. Фильмде "Янкис" командасы "Балтимор Ориолс" командасымен 154-ші ойында кездеседі. "Ориолс" командасының питчері Хойт Вильгельм 9-шы иннингте 2 аут болғанда Маристің қарсыласуы үшін алаңға түседі. Марис ойын барысында 59-шы голын соқты, және ол тағы да гол соқса, 154 ойында 60 гол соққан Бэйб Руттың рекордын теңестіретін еді. Бұл Мариске Рутпен гол соғу рекордын бөлісуге мүмкіндік берер еді, комиссар Форд Фрик шілде айының басында Марис Руттың рекордын 154 ойынға дейін бұзбаса, рекордтар бөлінеді деген шешімін күштен шығарар еді, өйткені Маристің маусымы Руттың маусымынан 8 ойынға ұзақ болды. Фильмде "Янкис" командасының ойыншылары "Ориолс" командасының үздік реливерін тек Мариске қарсы шығаруына наразылық білдіреді, өйткені Вильгельмнің тиімді knuckleball-ы желді түнді күрделендіретін еді. Шындығында, Вильгельм иннингтің басында алаңға түсті, және Мариске қарсы шығар алдынан екі "Янкис" ойыншысын шығарды. Вильгельмді алаңға шақырғанда, фильмде "Ориолс" командасының бас жаттықтырушысы Мариске жылдам доп лақтырса, оған 5000 доллар айыппұл салады деп қорқытқандығы көрсетіледі, бірақ бұл оқиға ешқашан расталмады.

In the beginning of the film, Bob Cerv was seen with the Yankees on Opening Day. In reality, Cerv was a member of the Los Angeles Angels until May and then was traded to the Yankees. Also on opening day, the broadcast announcer refers to the opposing Minnesota Twins pitcher as Camilo Pascual. In fact, the Twins' pitcher that day was Pedro Ramos, who would later distinguish himself as a reliever for the Yankees. As the Twins are warming up, two players, wearing numbers 2 (Zoilo Versalles) and 7 (Lenny Green) are seen. In the film, number 7 for the Twins throws right handed and appears to be Caucasian. In fact, Green, who started in center field opening day for the Twins, is an African American who batted and threw left handed. In his 2013 memoir, Still Foolin' 'Em, Billy Crystal recounts how before it aired on HBO, the film was shown at the White House for a small audience that included President George W. Bush, who once owned baseball's Texas Rangers. A home run in the film, depicted as being hit off pitcher Frank Lary, was actually hit off left hander Hank Aguirre, which the president pointed out to Crystal. Lary gave up Maris' 52nd and 57th homers of that 1961 season, but the one in question (his 53rd) did indeed come against Aguirre. The film depicts the Yankees 154th game of the season, facing the Baltimore Orioles. Oriole's pitcher Hoyt Wilhelm is brought in to relieve in the 9th inning with 2 outs to face Maris. Maris had homered earlier in the game for number 59, and if he homered again he would tie Babe Ruth's record of 60 home runs in 154 games. This would give Maris outright share with Ruth of the home run record, voiding commissioner Ford Frick's ruling earlier in July that if Maris did not break Ruth's record by game 154, the records would be separated due to Maris's season being 8 games longer than Ruth's. The film shows Yankee players in the dugout in disgust at the Orioles bringing their top reliever solely to face Maris, as Wilhelm's effective knuckleball would make it more difficult for Maris to homer off on a windy night. In reality, Wilhelm was brought in at the top of the inning, and had already gotten two Yankees out before facing and getting out Maris. When Wilhelm was brought in, the film shows the Orioles manager threatening to fine him $5,000 if he threw Maris a fastball, a story which has never been confirmed.