Кіріспе

70 сантиметрлік немесе 440 МГц жолағы – әуесқойлық радио және әуесқойлық спутниктік қолдануға халықаралық деңгейде бөлінген ЖЖР (Жоғары жиілікті радио) спектрінің бір бөлігі. Халықаралық телекоммуникация одағы (ITU) әуесқойлық радиоға бөліп берген жиіліктер 430–440 МГц аралығында; алайда, кейбір елдер, мысалы АҚШ, 420–450 МГц аралығын бөліп береді. Елге байланысты, бұл жолақ басқа радио қызметтерімен ортақ пайдаланылады (АҚШ-та PAVE PAWS сияқты мемлекеттік радар жүйелерімен). Тринидад және Тобагода жолақ 420–450 МГц аралығында, бірақ географиялық шектеулермен қолданылады. Канада мен Австралияда жолақ 430–450 МГц құрайды. Ұлыбританияда әуесқойларға 430–440 МГц жиіліктері бөлінген. АҚШ және Канада арасындағы халықаралық шарт бойынша, А сызығының солтүстігіндегі, яғни Вашингтон штатынан Мэн штатына дейін Канада-АҚШ шекарасының оңтүстігінде және С сызығының шығысындағы, яғни Алясканың солтүстік-шығысынан оңтүстік-шығысына дейінгі 420–430 МГц жиілік диапазонында жұмыс істеуге тыйым салынған.

Көбею ерекшеліктері

70 сантиметрлік таралу сипаттамалары 2 метрлік және 33 сантиметрлік (~900 МГц) жиілік диапазондарының арасында жатыр. 200 МГц-тен асып кеткенде, жиілік артаған сайын ғимараттарды тесіп өту қабілеті төмендейді. Кішкентай кедергілер де сигналды тоқтатуы немесе кері шағылыстыруы мүмкін. Дегенмен, жоғары жиіліктерде шу деңгейі төмен болады, бұл табиғи және жасалма кедергілерді жеңуді оңайлатырады, әсіресе қалалық аймақтарда мұндай кедергілер жиі кездеседі.

2 метрлік және 70 сантиметрлік белдеулерді салыстыру

Таралу мәселелері жүйелік жоспарлау кезінде арнаның қолжетімділігіне немесе экономикалық факторларға жиі екінші орынға қойылады. 70 сантиметрлік жолақты 2 метрлік жолақпен салыстырғандағы бір практикалық ерекшелік – 70 сантиметрдегі толқын ұзындығының төрттен бір бөлігін құрайтын антенна, 2 метрлік антеннаға қарағанда әлдеқайда ыңғайлы. 2 метрлік портативті антенналар көбінесе үнемі жүктелетін серіппелі немесе «резеңке қаз» типті болады, ал 70 сантиметрлік жолақта олар толық толқын ұзындығының төрттен бірін құрай алады. Бұл айырма 8 дБ-ға дейін жете алады. 70 сантиметрдің басты артықшылығы – базалық станция антенналарының өте жоғары күшейту коэффициентіне (шамамен 11 дБ) ие болуы мүмкін, ал 2 метрлік жолақта бұл көрсеткіш 6 дБ-қа дейін ғана жетеді. Қабылдау және таратудың қосымша 5 дБ күшейтуі ұзақ қашықтықтағы байланыс үшін өте маңызды, әсіресе жоғары қуатты қайталаушылар үшін, олардың қуатын және сезімталдығын көкжиекке шоғырландыруға мүмкіндік береді. 70 сантиметрлік әуесқойлық жолақ 2 метрлік жолаққа қарағанда кеңірек спектрді ұсынады (АҚШ-та бұл 30 МГц спектрді құрайды, ал 2 метрлік жолақта – бар болғаны 4 МГц). Швейцарияда 70 см жолағының бір бөлігі радиобасқару модельдерін пайдалануға арналған қосымша жиілік бөлінуімен сәйкес келеді. Германияда RC пайдалану үшін 33 жиілік, ал Швейцарияда он жиілік қол жетімді. Бұл жиіліктер Еуропадағы қысқа қашықтықтағы құрылғылар қолданатын LPD433 жолағына жатады. Солтүстік Америкада лицензияланған әуесқойлар 70 см жолақта RC операцияларын жүргізе алады, бірақ 6 метрлік жолақтағы ұқсас операциялардан айырмашылығы, RC пайдалану үшін арнайы жиіліктер бөлінбеген. Американдық радиолюбительдер RC модельдерін басқару үшін деректерді таратуға рұқсат етілген кез келген аматорлық жиілікте ең көп дегенде 1 ватт сәулеленген радиожиілік қуатын пайдалана алады. Канадалық радиолюбительдер RC модельдерін басқару үшін 30 МГц-тен жоғары кез келген аматорлық жиілікті пайдалана алады. 70 см жолақтағы қайталаушылардың жиіліктері әдетте +/– 5 МГц ауытқуға ие.