Жорж Петти: Американ суретшісі және «Petty Girl» стилінің авторы
George Petty
Жорж Петти (1894-1975) – американ суретшісі, «Petty Girls» пин-ап өнерімен танымал. Esquire журналында және соғыс кезеңінде әскери ұшақтарда суреттері болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Браун Петти IV (27 сәуір 1894 - 21 шілде 1975) – американдық суретші, пин-ап жанрында жұмыс істеген. Оның пин-ап суреттері негізінен Esquire және Fawcett Publications басылымындағы True журналында жарияланды, сондай-ақ Esquire, True және Ridgid Tool Company компаниялары сатқан күнтізбелерде де қолданылды. Петтидің Esquire журналындағы екі беттік суреттері (gatefold) осы журналдарда орталыққа бүктелген суреттерді пайда ету дәстүрін қалыптастырып, танымал етті. Оның "Петти қыздары" деп белгілі туындыларының көшірмелері Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери суретшілердің ұшақтарды безендеу үшін салған суреттерінде кеңінен пайдаланылды, оның ішінде "Мемфис Белл" ұшағы да бар.
American artist (1894–1975)
George Brown Petty IV (April 27, 1894 – July 21, 1975) was an American pin up artist. His pin up art appeared primarily in Esquire and Fawcett Publications's True but was also in calendars marketed by Esquire, True and Ridgid Tool Company. Petty's Esquire gatefolds originated and popularized the magazine device of centerfold spreads. Reproductions of his work, known as "Petty Girls," were widely rendered by military artists as nose art decorating warplanes during the Second World War, including the Memphis Belle.
Туған жері және ерте өмір жолы
Джордж Петти Оңтүстік Луизианадағы Вермильон округінің орталығы – Эббивиллде Джордж Браун Петти III және оның әйелі Сара отбасында дүниеге келді. Георг IV – олардың екінші баласы; оның әпкесі Елизавета 1891 жылы туған. Петти отбасы ғасыр басында Чикаго қаласына көшіп келді, онда Джордж III жас әйелдердің, мадонналардың және жалаңаш суреттердің фотосуреттері арқылы үлкен жетістікке жетті. Джордж орта мектепте өте жақсы оқушы болған жоқ, оқу орнына қосымша іс-шараларға көп уақыт арнады. Оның суретшілік қабілеті орта мектепте мектеп газетінің суретшісі болғанда бірінші рет көрінді. Орта мектепте оқыған жылдары ол Чикаго Көркемсурет академиясының кешкі сабақтарына Рут ВанСикл Фордтың жетекшілігімен қатысты, онда ол өзінің сурет курсын ашты, сыныптастарынан әр сабаққа 5 доллар алды. Сондай-ақ ол әкесінің фотостудиясында жұмыс істеді, онда аэрографты пайдалануды үйренді. Парижде Петти 1916 жылға дейін Жан Пол Лоранс және басқалармен бірге Джулиан академиясында сурет өнерін оқыды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан сол кездегі елші Мирон Т. Херрик барлық американдықтарды елдеріне қайтуға бұйырды. Петти Чикагоға оралды және жергілікті баспаханада аэрографпен суреттерді өңдеуші болып жұмыс істеді. Ол өзін жеке суретші ретінде таныстырып, «Үй шаруашылығы» журналының мұқабаларын және күнтізбе қыздарының суреттерін салды. 1926 жылға қарай ол жеке студиясын аша алды.
George Petty was born in Abbeville, the seat of Vermilion Parish in south Louisiana to George Brown Petty III and his wife, Sarah. George, IV, was the couple's second child; his sister Elizabeth had been born in 1891. The Petty family moved to Chicago, Illinois, just before the turn of the century, where George, III, a photographer of some note, enjoyed considerable success with images of young women, madonnas, and nudes. Petty was not a particularly good student in high school, spending a great deal of time on extracurricular activities instead of schoolwork. His artistic bent first became obvious in high school, where he was the staff artist for the school newspaper. During his high school years, he enrolled in evening classes at Chicago Academy of Fine Arts under the tutoring of Ruth VanSickle Ford, where he taught his own art course, charging classmates $5.00 per session. He also worked in his father's photo shop where he learned how to use an airbrush. In Paris, Petty studied art at the Académie Julian with Jean Paul Laurens and others until 1916, when World War I caused Myron T. Herrick, ambassador at that time, to order all Americans to return home. Petty returned to Chicago, and worked as an airbrush retoucher for a local printing company. He was able to establish himself as a freelance artist, painting calendar girls and magazine covers for The Household. By 1926, he was able to open his own studio.
Көркемдік әсерлері
Джордж Петти өзінің еркек бейнелерін сомдауда Дж.С. Лейендекерден (Джордж орта мектепте оқыған кезде The Saturday Evening Post журналы үшін сурет салған суретші), техникасы үшін Коулз Филлипстен және жарықты қолдануы үшін Максфилд Пэриштен басқа, оған әсер еткен суретшілер туралы толыққанды айтқан емес. Дегенмен, оның кейінгі жұмыстарынан, сол кезде Парижде ең көп танымал болған суретшілердің де оған әсер еткенін аңғаруға болады, мысалы, Альфонс Муха, Джордж Барбьер және әсіресе Англияның Уильям Рассел Флинттің акварель техникасы.
George Petty never discussed in detail those artists who influenced him, other than J. C. Leyendecker (an artist for The Saturday Evening Post during George's high school days) for his interpretation of men, Coles Phillips for his technique, and Maxfield Parrish for his use of light. However, it can be inferred from his later work that other influences included artists who were extremely popular in Paris at the time, such as Alfons Mucha, George Barbier and, in particular, the watercolor technique of England's William Russell Flint.
"Қыз бала"
Пети ең әйгілісі "Петти қызы" – ол 1933 жылдан 1956 жылға дейін "Эсквайр" журналы үшін салған әйелдердің пин-ап суреттерімен танымал. Петти осы әйелдерді нақты модельдерінен аяқтары ұзынырақ, ал бас өлшемдері кішірек болып бейнелеген. Джордж Петти 1950-ші жылдардың басында "Нэш" автомобильдеріне қосымша орнатылатын "Ұшқыш әйел" капот безендірілген мүсіні үшін қызын үлгі ретінде пайдаланған. Пети 1955 жылдың 20 қарашасында танымал "What's My Line?" телешоуына қонақ ретінде қатысқан. Пети 1975 жылдың 21 шілдесінде Калифорния штатының Сан-Педро қаласында қайтыс болды.
Petty is especially known for "the Petty Girl", a series of pin up paintings of women done for Esquire from its first issue in 1933 until 1956. Petty frequently depicted these women with the relative lengths of their legs being longer—and the relative sizes of their heads being smaller—than those of his actual models. George Petty used his daughter as the model for an optional hood ornament, "Flying Lady" available on the Nash automobiles in the early 1950s. Petty appeared as a guest on the popular TV program What's My Line? on November 20, 1955. Petty died in San Pedro, California, on July 21, 1975.
Танымал мәдениетте
Телефонмен сөйлесетін қыздың суреті әйгілі Екінші дүниежүзілік соғыстың B-17 Flying Fortress ұшағы, "Мемфис Белл" ұшағының "мұрын суреті" ретінде пайдаланылды. 1959 жылы 1956 жылғы Esquire журналының күнтізбесінен алынған "Кедей қыз" бейнесі SAGE әуе қорғанысы компьютерінің диагностикалық бөлігі ретінде көрсетілді. Бұл "компьютерлік бейнелеу өнерінің ең ерте белгілі мысалы" деп есептеледі. The Beatles тобының Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band альбомының мұқабасында Petty Girls-тің екі суреті қолданылды. Роберт Каммингс Генри Левиннің режиссерлік еткен "The Petty Girl" (Колумбия, 1950) атты қиял-ойындық музыкалық комедиясында Джордж Петти рөлін сомдады, ал Типпи Хедреннің кинодағы дебюті осы фильмде Petty Girls-тің бірі ретінде болды. Нат Перриннің сценарийі Мэри Маккартидің әңгімесіне негізделген. Фильмде Гарольд Арленнің (музыка) және Джонни Мерсердің (өлеңдері) жазған "Fancy Free" және "I Loves Ya" сияқты бірнеше көңілді әндері бар. Финалдағы үлкен қойылым – Арлен мен Мерсердің "The Petty Girl" әні, оны Джоан Коулфилд (Кэрол Ричардс дубляжымен), Petty Girls және ерлер квартеті орындады.
An image of a Petty Girl talking on a phone was used as the "nose art" on the famous World War II B 17 Flying Fortress, Memphis Belle. In 1959 a vector rendition of a Petty Girl derived from a 1956 Esquire calendar was displayed as part of the diagnostics for a SAGE air defense computer. This is claimed to be "earliest known figurative computer art". Two images of Petty Girls were used in the crowd on The Beatles' Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band album cover. Robert Cummings portrayed George Petty in the imaginary musical comedy The Petty Girl (Columbia, 1950), directed by Henry Levin and featuring the film debut of Tippi Hedren as one of the Petty Girls. Nat Perrin's screenplay was based on a story by Mary McCarthy. The film is also notable for several lilting, lighthearted songs composed by Harold Arlen (music) and Johnny Mercer (lyrics), including "Fancy Free" and "I Loves Ya". The large production number at the finale is "The Petty Girl" by Arlen and Mercer, performed by Joan Caulfield (dubbed by Carole Richards), the Petty Girls and a male quartet.