Кіріспе

Шотландия таулы аймағындағы тау жотасы Глен Коудың солтүстік шекарасын белгілейтін ірі тау жотасы. Ол шығыстан батысқа қарай бірнеше шақырымға созылып, екі Мунро шыңын қамтиды: 967 метр биіктіктегі Sgùrr nam Fiannaidh және 952 метр биіктіктегі Meall Dearg. Тау жотасы өте жартасты, оның бойымен өту үшін қиын жерлерде өте білу қажет. Екі жағындағы беткейлер де өте қауіпті, тік шөп және құмды беткейлер одан да тік беткейлерді жасырады, олар жотаның солтүстік және оңтүстік жағында тік жармен аяқталады.

Үстірту

Aonach Eagach әдетте Шотландияның ең қиын көлденең "қашықтықпен өтілетін" жотасы болып саналады, бірақ бұл атақ үшін Liathach (және қыста An Teallach) бәсекелеседі. Жергілікті альпинист Ноэль Уильямс "Лохабердегі шабуылдар" атты кітабында осы аймақта "бір рет басталғаннан кейін, осыншалықты тар және қашу қиын басқа жоталар жоқ" деп ескертеді. Кейбір бөліктері өте қауіпті. Бұл оны бағалауды қиындатады, себебі техникалық қиындықтар аса жоғары емес. Уильямс 2-ші деңгейге тоқтады, яғни (қалау бойынша) 2/3 деңгейдегі А'Шейлиахқа көтерілу оңайырақ екенін білдірді, бірақ "жотаның оңтүстік беткейінде қауіпсіз түсу жолдары жоқ" деген қосымша ескертуді (қалың әріппен) қосты. Aonach Eagach-қа әдетте Glen Coe (оңтүстік) жағынан шығыстан батысқа қарай өтіледі. Бұл шабуыл жолы үшін ең жақсы тұрақ A82 тас жолының жанында, NN 17335674 координаттары бойынша орналасқан. Глен Коудың басына жақын орналасқан Allt na reigh-ден Ам Бодахқа (Мунроның қосалқы шыңы) жақсы жол көтеріледі және батысқа қарай бірінші нағыз Мунро – Меалл Диаргқа дейін жалғасады. Осы жерден Sgorr nam Fiannaidh шыңы батысқа қарай екі километр жерде, бірақ бірнеше тік беткейлерді басып өту қажет, және партиялардың осы қысқа қашықтықты екі сағаттан астам уақытта жүріп өтуі жиі кездеседі. Кейбір учаскелерде арқанды пайдалану тиімді болуы мүмкін. Қыста жота – тамаша экспедиция, бірақ жазғы уақыттан әлдеқайда қиын (Шотландияның қысқы I/II сыныптары), сондықтан көптеген партиялар кейбір бөліктерде арқанмен жүреді. Қысқы күндердің қысқа болуына байланысты, жотада немесе оған жақын жерлерде қараңғыда қалу да жиі кездеседі. Жазғы шабуылдарға қатысушылар жотаны кері бұрып, Ам Бодахтан төмен түсіп, аңғарға кері қайтудан сақтай алады. 1692 жылы бұл жол Гленко қырғынына күш түсіру үшін Кинлохлевеннен келген (көрінетіндей кешіккен) әскерлерге арналған жол болды.