Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын журналисі, тележүргізуші және саясаткер (1933 жылы туған)
English journalist, television presenter and politician (born 1933)
Джоан Доусон Бэйкуэлл, Бэйкуэлл баронессасы (туған тегі Роулендс; 16 сәуір 1933 жылы туған) – ағылшын журналисі, тележүргізуші және Лейборист партиясының пэрі. Бэйкуэлл баронессасы Лондон университетінің Бёркбек колледжінің президенті; ол сонымен қатар автор және драматург, гуманизмге қызмет еткені үшін «Жыл гуманисі» сыйлығымен марапатталған.
Joan Dawson Bakewell, Baroness Bakewell, (née Rowlands; born 16 April 1933), is an English journalist, television presenter and Labour Party peer. Baroness Bakewell is president of Birkbeck, University of London; she is also an author and playwright, and has received a Humanist of the Year award for services to humanism.
Ерте өмір және білім
Бейкуэлл 1933 жылғы 16 сәуірде Англияның Чешир графтығындағы Хиттон-Мур қаласында дүниеге келді. Ол үш жасқа толғанға дейін Хейзел-Гроувке көшіп келді. Оның екі әкесі де фабрика жұмысшылары болды: Роулендс әулеті Уэльстегі Иствит аңғарының қорғасын кен өндіретін ауылдарынан бастау алды. Оның бабасы Салфордқа көшіп, онда ол Шіркеу армиясында уағызшы болды. Оның әкесі темір токар болған. Анасының әкесі Ардвик сыра зауытында шелек жасаушы болды. Отбасы Манчестердің Гортон ауданында тұрды. Бейкуэлл жергілікті билік бағынындағы Стокпорт қыздар орта мектебінде білім алды, ол онда бас оқушы болды. Ол стипендия жеңіп алып, Кембридждегі Ньюнхэм колледжіне түсті, онда экономиканы, содан кейін тарихты оқыды және Маршалл қоғамы мен Мэммерс актерлік қоғамына қосылды.
Bakewell was born on 16 April 1933 in Heaton Moor, Stockport, Cheshire, England, and moved to Hazel Grove before she was three. Both her grandfathers were factory workers: the Rowlands branch stemmed from the lead mining villages of the Ystwyth valley, in Wales. Her great grandfather moved to Salford, where he was a preacher in the Church Army. Her grandfather was an iron turner. On the maternal side, her grandfather was a cooper in Ardwick Brewery. The family lived in Gorton, a district of Manchester. Bakewell was educated at Stockport High School for Girls, a grammar school in local authority control, where she became head girl. She won a scholarship and attended Newnham College, Cambridge, where she studied Economics, then History, and joined the Marshall Society and the Mummers Acting Society.
Пікірлер мен қолдау
2008 жылы Бэйкуэлл британдық теледидарда егде жастағы әйелдердің көрінбеуіне сын айтты. Ол былай деді: "Мойра Стюарт және Селина [Скотт] сияқты адамдар белгілі бір жасқа жеткен соң, назардан тыс қалуы – бұл маңызды телехабар тарату үшін үлкен зиян. Британ халқының бір бөлігі 55 жастан асқан әйелдердің өзіне ұқсас бейнесін маңызды телеарналарда көре алмайды. Бұл телекомпанияның аудиториясымен қарым-қатынасына кері әсер етеді. Халық түрлі түс, форма, жыныстық бағдарламалар мен қызығушылықтары бойынша экранда бейнеленуі керек". 2010 жылы Бэйкуэлл 1960 жылдардағы сексуалдық революцияның салдарына сын ескертті. Ол: "Мұндай нәрсені айтатынымды ешқашан ойламаған едім, бірақ бұл мәселеде миссис Уайтхауспен келісемін. 60-шы жылдардағы либералдық көңіл-күй сексті ұнамды және пайдалы деп есептеді, оны жамандық деп қарастырудың қажеті жоқ. Ауырсыну таблеткалары әйелдерге өздерінің шешімдерін қабылдауға мүмкіндік берді. Әрине, бұл дұрыс емес шешім қабылдау қаупін де білдірді. Бірақ қыздардың жаңа бостандықтарды ақылмен пайдаланатынына үміттендік. Содан кейін бәрі ақшаға байланысты бола бастады: енді секс те ақшамен байланысты. Басқа не үшін кішкентай қыздардың киімдерін сексуалды түрде көрсету керек, телеарналарда жалаңаш әйелдерді көрсету керек, жаңа дүкендерде секс журналдары маңызды материалдардың орнын басады? Бізді бұзған ақша, және әйелдер пайдаланылуда, тіпті олармен бірлесіп жұмыс істеуге дайын". 2014 жылдың тамызында Бэйкуэлл Шотландияның қыркүйектегі референдумда Ұлыбритания құрамында қалуына үміт білдірген The Guardian газетіне қол қойған 200 қоғамдық қайраткердің бірі болды. 2016 жылдың наурызында The Sunday Times газетінде сұхбат беріп, анорексияның 21 ғасырдың батыс мәдениетіндегі жалпы нарциссизммен байланысты екенін айтты және "жеткіліксіз тамақ өнімдері бар қоғамда ешкімде анорексия болмайды" деді. Оның пікірлері кейбір БАҚ-та қолдау тапса да, әлеуметтік желілер мен баспа баспасөздерде күшті сынға ұшырады, содан кейін Бэйкуэлл өзі келтірген зиян үшін кешірім сұрады. 2020 жылдың сәуір айында COVID-19 пандемиясы кезінде Бэйкуэлл үкіметті егде жастағы адамдарды "ескі қарттар клубы" сияқты қарауын тоқтатып, оларға жеке қауіпсіздігін қамтамасыз етудің ең жақсы жолын өздері шешуге мүмкіндік беруі керек екенін айтты.
In 2008, Bakewell criticised the absence of older women on British television. She said: "I think the fact that people are phased out, people like Moira Stuart and Selina [Scott] – out of the public eye – when they become a certain age is a real disadvantage to serious broadcasting. There's a whole segment of the British population that does not see its equivalent in serious broadcasting and that is women over 55. Now, that is not healthy for a broadcasting organisation's relationship with its audience. The public should be represented on the screen in various colours, forms, sexualities, whatever." In 2010, Bakewell criticised the side effects of the sexual revolution of the 1960s. She said: "I never thought I would hear myself say as much, but I'm with Mrs Whitehouse on this one. The liberal mood back in the '60s was that sex was pleasurable and wholesome and shouldn't be seen as dirty and wicked. The Pill allowed women to make choices for themselves. Of course, that meant the risk of making the wrong choice. But we all hoped girls would grow to handle the new freedoms wisely. Then everything came to be about money: so now sex is about money, too. Why else sexualise the clothes of little girls, run TV channels of naked wives, have sex magazines edging out the serious stuff on newsagents' shelves? It's money that's corrupted us and women are being used and are even collaborating." In August 2014, Bakewell was one of 200 public figures who were signatories to a letter to The Guardian expressing their hope that Scotland would vote to remain part of the United Kingdom in September's referendum on that issue. In March 2016, she commented in The Sunday Times that anorexia is connected with a general narcissism in 21st century western culture, and that "no one has anorexia in societies where there is not enough food". Despite agreement with her assessment in some media, her comments also provoked strong criticism from social and print media, and an apology for hurt caused from Bakewell herself. In April 2020, during the COVID 19 pandemic, Bakewell said that the Government should stop treating the elderly like "a crazy old people's club" and allow them to make their own choices on how best to ensure their personal safety.
Құрметтер
Ол 1999 жылы туған күніне орай Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды және 2000 жылдан 2002 жылға дейін Британдық кино институтының төрағасы болды. 2008 жылы туған күніне орай Британ империясы орденінің Дам-командующийы (DBE) атағына ие болды. 2007 жылы Честер университетінің құрметті доктор дәрежесін (D. Litt) алды. 2011 жылдың 20 шілдесінде Бэйкуэлл Эссекс университетінің құрметті түлегі атанды (DU Essex). Бэйкуэлл сондай-ақ Королева Маргарет Университетінің Эдинбург (2005), Лондон Корольдік Холлоуэй, Өнер университеті (2008), Стаффордшир университеті (2009), Ланкастер университеті (2010), Ньюкасл университеті (2011), Ашық университеті (2010) және Манчестер Метрополитен университеті (2013) құрметті дәрежелерін алды. 2016 жылы Кембридждегі Ньюнхэм колледжінің құрметті мүшесі болды. 2017 жылы Humanists UK қайырымдылық ұйымы Бэйкуэллге телерадио хабарларын таратудағы жетістіктері мен гуманизмге және басқа да игі істерге қосқан үлесі үшін «Жылдың гуманисі» сыйлығын табыс етті. 2011 жылы ол Стокпорттың Баронессасы Бейкуэлл болып тағайындалды.
She was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 1999 Birthday Honours and was Chairman of the British Film Institute from 2000 to 2002. She was promoted to Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) in the 2008 Birthday Honours. In 2007 She was awarded the Honorary degree of Doctor of Letters (D. Litt) from the University of Chester. On 20 July 2011, Bakewell was made an honorary graduate at the University of Essex (DU Essex). Bakewell has also received honorary degrees from Queen Margaret’s University Edinburgh (2005), Royal Holloway London, University of the Arts (2008), Staffordshire University (2009), Lancaster University (2010), Newcastle University (2011), Open University (2010) and Manchester Metropolitan University (2013). She was made an Honorary Fellow of Newnham College, Cambridge in 2016. In 2017, the charity Humanists UK awarded Bakewell its prize for Humanist of the Year, in recognition of her achievements in broadcasting and services to humanism and other good causes. In 2011 she was appointed Baroness Bakewell of Stockport.
Жеке өмір
Бэйквеллдің "The Centre of the Bed" атты автобиографиясы 2003 жылы жарық көрді және ол еркектер басым медиа индустриясындағы әйел ретіндегі өмірлік тәжірибесіне назар аударады. Онда сондай-ақ Бэйквеллдің драматург Харольд Пинтермен (1962 және 1969 жылдар аралығында) болған некеден тыс қарым-қатынасы туралы толық мәлімет берілген. Ол Майкл Бэйквеллге үйленген кезде (олардың некесі 1955 жылдан 1972 жылға дейін жалғасты), ал Пинтер актриса Вивьен Мерчантқа үйленген болатын. Бұл оқиға Пинтердің 1978 жылғы "Адалдық" пьесасының негізіне алынды, ол 1983 жылы фильмге бейімделді. 2017 жылы Бэйквелл 1978 жылы "Адалдыққа" жауап ретінде жазған "Байланыста болу" пьесасының премьерасы BBC Radio 4 радиосында өтті. 1975 жылы ол өзінен 12 жас кіші британдық режиссер, жазушы және продюсер Джек Эмериге тұрмысқа шықты. Олар 2001 жылы ажырасып кетті. Бэйквелл: "Жас айырмашылығы маңызды болды, бірақ одан да маңызды нәрселер болды" деді. 2023 жылдың қаңтарында Бэйквеллге ішек рагы диагнозы қойылғанын хабарлады.
Bakewell's autobiography, The Centre of the Bed, was published in 2003 and concentrates on her experiences as a woman in the male dominated media industry. It also details the extramarital affair Bakewell had with playwright Harold Pinter (between 1962 and 1969), while she was married to Michael Bakewell (the marriage lasted from 1955 to 1972) and Pinter was married to the actress Vivien Merchant. The affair was the basis for Pinter's 1978 play Betrayal, adapted in 1983 as a film. In 2017, Keeping in Touch, a play first written by Bakewell in 1978 in response to Betrayal, premiered on BBC Radio 4. In 1975, she married Jack Emery, a British director, writer and producer for stage, TV and radio, who was 12 years her junior. The couple divorced in 2001. Bakewell said, "The age difference did matter, but other things mattered more." In January 2023, Bakewell announced that she had been diagnosed with colon cancer.
Мұра
Джоан Бейкуэлл мұрағаты Ұлыбритания кітапханасында сақталады. Құжаттарға Ұлыбритания кітапханасының каталогы арқылы қол жеткізу мүмкін.
The Joan Bakewell Archive is housed at the British Library. The papers can be accessed through the British Library catalogue.