IEEE 1284 (Centronics порты) – компьютерлермен құрылғылар арасындағы параллель байланыс стандарты. 1970-ші жылдарда Centronics жасаған, қазіргі принтер портының негізі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Параллель перифериялық интерфейстер стандарты, Centronics порты ретінде танымал.
Standard for parallel peripheral interfaces, known as the Centronics port
IEEE 1284, сондай-ақ Centronics порты деп белгілі, компьютерлер мен басқа құрылғылар арасындағы екі бағытты параллель байланысты анықтайтын стандарт. Ол бастапқыда 1970 жылдары Centronics компаниясымен IEEE стандартталуына дейін әзірленген.
IEEE 1284, also known as the Centronics port, is a standard that defines bi directional parallel communications between computers and other devices. It was originally developed in the 1970s by Centronics before its IEEE standardization.
Тарих
1970 жылдары Centronics қазір таныс принтердің параллель портын жасады, ол көп ұзамай де-факто стандартқа айналды. Centronics алғашқы, табысты, төмен құнмен жасалған жеті сымды баспа басын ұсынды, ол лента мен қағазға соғу үшін жеке металл штырларды тарту үшін соленоидтар тізбегін пайдаланды. Нүктелік матрицалы баспа басы тік қатарға орналастырылған металл штырлар тізбегінен тұрады. Әрбір штыр белгілі бір механизмге, Centronics жағдайында соленоидқа, қосылған, ол штырды алға тарту арқылы лента мен қағазға соғады. Баспа басының өзі мәтіннің бір жолын басып шығару үшін көлденең қозғалады, әрбір символ үшін матрица жасау үшін қағазды бірнеше рет соғып шығарады. Ертедегі принтерлердегі символдар жиынтығы әдетте 80 бағандық мәтінді шығару үшін 7х5 "пиксельді" пайдаланды. Символды нүктелер тізбегі ретінде басып шығарудың күрделілігін принтердің электроникасы басқарады, ол компьютерден символдарды бірінен соң бірін қабылдайды, ал биттер тізбектей немесе параллель түрде беріледі. Принтерлер жетілдіріліп, жадтың құны төмендеген сайын, принтерлер көбірек буферлік жадты қоса бастады – бастапқыда бір-екі жол, содан кейін толық беттер, содан кейін құжаттар. Алғашқы порт дизайны тек дерек жіберуге арналған, бұл хост-компьютердің принтерге деректерді жіберуіне мүмкіндік берді. Порттағы жеке штырлар компьютерге мәртебе туралы ақпаратты кері жіберуге мүмкіндік берді. Принтерлер "ақылдырақ" болғандықтан және мәртебе кодтарының кеңірек жиынтығы қажет болғандықтан, бұл маңызды шектеу болды. Бұл HP ұсынған жүйеге ерте кеңейтуге әкелді, 1992 жылы шыққан "Bitronics" іске асырылымы. Бұл бастапқы порттың мәртебелік штырларын хостқа кез келген деректерді жіберуге арналған 4 биттік параллель порт ретінде пайдаланды. "Екі бағытты" модификациясы 8 биттік негізгі деректер шинасындағы дерек ағынының бағытын көрсету үшін мәртебелік штырларды пайдаланды; штырлардың бірінде хостқа жіберуге дерек бар екенін көрсете отырып, барлық сегіз дерек штыры қолдануға болады. Бұл өте бейімделгіш екенін дәлелдеді және "Күшейтілген параллель порт" стандартына әкелді, ол екі бағытты режимде жұмыс істеді, бірақ сигнал беру жылдамдығын 2 МБ/с-қа дейін арттырды, ал кейіннен "Кеңейтілген мүмкіндік порты" нұсқасы оны 2,5 МБ/с-қа дейін арттырды. 1991 жылы жаңа стандартты әзірлеу үшін Network Printing Alliance құрылды. 1994 жылдың наурыз айында IEEE 1284 спецификациясы жарияланды. 1284 барлық бұл режимдерді қамтыды және олардың кез келгенінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді.
In the 1970s, Centronics developed the now familiar printer parallel port that soon became a de facto standard. Centronics had introduced the first successful low cost seven wire print head, which used a series of solenoids to pull the individual metal pins to strike a ribbon and the paper. A dot matrix print head consists of a series of metal pins arranged in a vertical row. Each pin is attached to some sort of actuator, a solenoid in the case of Centronics, which can pull the pin forward to strike a ribbon and the paper. The entire print head is moved horizontally in order to print a line of text, striking the paper several times to produce a matrix for each character. Character sets on early printers normally used 7 by 5 "pixels" to produce 80 column text. The complexity of printing a character as a sequence of columns of dots is managed by the printer electronics, which receives character encodings from the computer one at a time, with the bits transferred serially or in parallel. As printers grew in sophistication, and the cost of memory dropped, printers began adding increasing amounts of buffer memory, initially a line or two, but then whole pages and then documents. The original port design was send only, allowing data to be sent from the host computer to the printer. Separate pins in the port allow status information to be sent back to the computer. This was a serious limitation as printers became "smarter" and a richer set of status codes were desired. This led to an early expansion of the system introduced by HP, the "Bitronics" implementation released in 1992. This used the status pins of the original port to form a 4 bit parallel port for sending arbitrary data back to the host. A further modification, "Bi Directional", used the status pins to indicate the direction of data flow on the 8 bit main data bus; by indicating there was data to send to the host on one of the pins, all eight data pins became available for use. This proved adaptable, and led to the "Enhanced Parallel Port" standard, which worked like Bi Directional mode but greatly increased the signalling speeds to 2 MB/s, and later the "Extended Capability Port" version increased this to 2.5 MB/s. In 1991 the Network Printing Alliance was formed to develop a new standard. In March 1994, the IEEE 1284 specification was released. 1284 included all of these modes, and allowed operation in any of them.
Сипаттамалары
IEEE 1284 стандарты жоғары жылдамдықпен деректерді жіберуді және екі бағытты дерек ағынын қамтамасыз етеді, теориялық ең жоғары жылдамдығы 4 МБ/с; ал нақты жылдамдық аппараттық құралдарға байланысты шамамен 2 МБ/с құрайды. Принтерлер үшін бұл жылдам басып шығаруға және кері байланыс арнасы арқылы жай-күйді бақылау мен басқаруға мүмкіндік береді. Жаңа стандарт сыртқы құрылғыға хостқа үлкен көлемде дерек жіберуге рұқсат бергендіктен, бұрын SCSI интерфейсін қолданған құрылғыларды әлдеқайда арзанға шығаруға болады. Бұл сканерлер, таспалы жетектер, қатты дискілер, тікелей параллель интерфейс арқылы қосылған компьютерлік желілер, желілік адаптерлер және басқа да құрылғыларды қамтиды. Енді тұтынушыларға қымбат SCSI картасын сатып алудың қажеті жоқ – олар енді орнатылған параллель интерфейсін пайдалана алады. Параллель интерфейс қазіргі кезде негізінен жергілікті желі интерфейстерімен және USB 2.0 арқылы ығыстырылды.
The IEEE 1284 standard allows for faster throughput and bidirectional data flow with a theoretical maximum throughput of 4 MB/s; actual throughput is around 2 MB/s depending on hardware. In the printer venue, this allows for faster printing and back channel status and management. Since the new standard allowed the peripheral to send large amounts of data back to the host, devices that had previously used SCSI interfaces could be produced at a much lower cost. This included scanners, tape drives, hard disks, computer networks connected directly via parallel interface, network adapters and other devices. No longer was the consumer required to purchase an expensive SCSI card—they could simply use their built in parallel interface. The parallel interface has since been mostly displaced by local area network interfaces and USB 2.0.