Кіріспе

Британдық жазушы, тарихшы және саясаткер Джон Эдвард Пойндр Григг (15 сәуір 1924 – 31 желтоқсан 2001) – британдық жазушы, тарихшы және саясаткер. Ол 1955 жылдан бастап, 1963 жылы патшалық бекітілген күні Пирлік туралы заңға сәйкес осы атақтан бас тартқанға дейін 2-ші Альтриншем бароны болды. Григг әкесі сияқты, 1954–1960 жылдары «National and English Review» журналын басқарды. Ол либералды консерватор болды, бірақ 1951 және 1955 жылғы жалпы сайлауларда жеңіліске ұшырады. 1957 жылдың тамызында «National and English Review» журналында жарияланған мақаласында Григг Елизавета II патшайымының сарайының тым жоғары топтан және британдық екенін айтып, оның орнына «теңсіздіксіз» және Ұлттар Достастығының сарайын қолдады. Сондай-ақ, ол патшайымның даусын «жаман мінезді мектеп оқушысының» даусына теңеді. Оны жұрт алдында бір адам бетінен шапалақтап, баспасөздің көп бөлігі сынады, бірақ «Жаңа мемлекет» және Иан Гилмордың «The Spectator» сияқты аз бөлігі Григгтің кейбір идеяларымен келісті. Тарихшы ретінде оның ең маңызды еңбегі премьер-министр Дэвид Ллойд Джорджтың аяқталмаған төрт томдық өмірбаяны болды; ол өмірінің соңында 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына жетті.

Алғашқы жылдар

Вестминстерде дүниеге келген Григг – Эдвард Григгтің, 1-ші Альтринчем баронының және оның әйелі Джоанның ұлы, саясаткер Джон Диксон Пойндердің, 1-ші Ислингтон баронының қызы. Эдвард Григг – «Таймс» газетінің журналисі, либерал, кейін консерватор, парламент депутаты, Кенияның губернаторы және Уинстон Черчилльдің соғыс кезеңіндегі үкіметінің мүшесі. Оның анасы Кенияда медбикелік және акушерлік қызметін ұйымдастырды. Итоннан кейін Григг Британ армиясына қосылып, 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1939–1945 жж.) әкесінің полкі – Гренадерлер гвардиясына екінші лейтенант болып кірді. Британ армиясында қызмет еткен кезінде Григг Беркширдегі Сент-Джеймс сарайы мен Виндзор қамалында гвардия офицері болып қызмет етті, сондай-ақ Франция мен Бельгияда неміс армиясына қарсы Гвардия брондалған дивизиясының 5-ші гвардиялық бронетанкті бригадасының құрамындағы Гренадерлер гвардиясының 1-ші батальонының взвод командирі ретінде қатысты. Соғыстың соңына қарай ол барлау офицері болды. Соғыстан кейін Григг Оксфордтағы Нью-колледжде заманауи тарихты оқыды. Оксфорд университетінде оқығанда ол академиялық жетістіктерімен көзге түсіп, 1948 жылы Университеттің Гладстон еске алу сыйлығын жеңіп алды. Сол жылы екінші дәрежелі дипломмен бітіргеннен кейін Григг әкесіне тиесілі және басқаратын «National Review» журналына жұмысқа орналасты.

Саяси мансап

Либералды тори, кейіннен апартеидке қарсы қозғалысты қолдаған Григг, Халықтар палатасына сайлануға тырысты. Ол 1951 жылғы жалпы сайлауда жаңа құрылған Олдем-Вест округінен сайлауға түсті, бірақ бұл округтің тағылымды мүшесі Лесли Хейлден жеңілді. Григг 1955 жылғы жалпы сайлауда да сол орынға үміткер болды, бірақ нәтижесі өзгермеді. 1955 жылдың желтоқсанында әкесі қайтыс болғаннан кейін Григг Альтриншам бароны атағын мұраға алды, бұл оның кандидат ретінде қайта сайлану мүмкіндігіне нүке айтты. Дегенмен, Григг Лордтар палатасындағы орнына ие болу үшін шақыру қағазын алудан бас тартты. Тони Бенн (Стэнсгейт виконты) Пэрлер туралы заңды қабылдауға қол жеткізгенде, Григг жаңа заңнан пайдаланып, пэрлік атағынан бас тартқан екінші адам болды (Бенннің өзінен кейін). 1997 жылы ол "парламенттегі мұрагерлік орындарға толығымен қарсымын" деп жазды және 1963 жылы "атымды тағы бір рет өзгерту қиын болғанымен, одан бас тартуға міндеттімін" деп қосты. Григг Халықтар палатасына сайлану арманына ешқашан жете алмады және 1982 жылы Консервативтік партиядан СДП партиясына өтті.

Журналистика

1950 жылдардың басында әкесінің денсаулығы нашарлаған соң, Григг қайта аталған Ұлттық және ағылшын шолуының басқару және редакциялық жұмыстарының басым бөлігін өз міндетіне алды. 1955 жылдың желтоқсанында әкесі қайтыс болған кезде Григг редакторлық қызметті ресми түрде қабылдап, шолуды өзінің көзқарастарын жақсырақ көрсететін басылымға айналдыруға кірісті.

1960 жылдан кейін

National and English Review журналы 1960 жылдың маусым айында 928-ші және соңғы санымен жабылды. Сонымен қатар, Григг Манчестердегі бастапқы орнынан Лондонға көшіп келген The Guardian газетінде жұмыс істей бастады. Онжылдықтың қалған бөлігінде ол Тони Беннпен бөліскен «Сөз кезегінде» деген бағананы жазды. Оның бірінші томы «Жас Ллойд Джордж» 1973 жылы жарық көрді. Екінші том, «Ллойд Джордж: Халық чемпионы», Ллойд Джорджның 1902 жылдан 1911 жылға дейінгі өмірін қамтыды, 1978 жылы жарық көрді және сол жылы өмірбаяны үшін «Уитбред» сыйлығын жеңіп алды. 1985 жылы үшінші том, «Ллойд Джордж: Бейбіттен соғысқа 1912–1916», жарық көрді және кейіннен «Вольфсон» сыйлығын алды. 2001 жылы қайтыс болғанда Григг төртінші томды, «Ллойд Джордж: Соғыс жетекшісі, 1916–1918» аяқтауға жақын болды; соңғы тарауын тарихшы Маргарет Макмиллан (Ллойд Джорджның шөбересі) аяқтады және кітап 2002 жылы жарық көрді. Барлық томдарда Григг «Уэльстік сиқыршыға» ерекше симпатия мен тіпті жақындық танытты, олардың жеке тұлғалары өте әртүрлі болғанына қарамастан. Тарихшы Роберт Блейк бұл туындыны «керемет биографтың қызықты, күшті, анық және бейтарап айтқан әңгімесі» деп бағалады. Григг сонымен қатар бірқатар басқа кітаптар жазды, олардың ішінде: «Екі Англикандық эссе» (Англикандық дін мен Англия шіркеуіндегі өзгерістерді талқылайды), «Монархия мінсіз бе?» (монархия туралы жазбаларының жинағы), Нэнси Астордың өмірбаяны; «The Times» тарихының VI томы, Томсонның меншігін қамтиды; және «Ешқашан болмаған жеңіс», онда ол Батыс одақтастары 1944 жылы Еуропаға шабуыл жасау арқылы Екінші дүниежүзілік соғысты бір жылға создырды, оның орнына 1943 жылы шабуыл жасағанда соғыс аяқталуы мүмкін болған деген пікірін айтты.

Жеке өмір

Григг 1958 жылдың 3 желтоқсанында Глостерширдегі Тормартон қаласындағы Сент-Мария-Магдалина шіркеуінде National and English Review журналында жұмыс істейтін Патриция Кэмпбеллға үйленді. Кейін олар екі ұлды асырап алды.

Танымал мәдениетте

Григгті Джон Хеффернан Netflix сериалы "The Crown" да бейнелейді. Сериалдың тарихи консультанты Роберт Лейси: "Лорд Альтринчемге арналған осы эпизодты түсіргенімізге қатты қуаныштымын, ол Англияда жақсы белгілі тұлға, енді әлемнің барлық жерінде де танымал болады" деді.