Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вест-Хартфорд – АҚШ-тың Вермонт штатындағы Виндзор округіне қарасты Хартфорд қаласындағы корпорацияланбаған ауыл. Ол Хартфордтың бес ауылының бірі, Ақ өзеннің жағасында орналасқан және Аппалачи табиғат жолы осы ауылдан өтеді. Вест-Хартфордта енді пошта кеңсесі жоқ, бірақ жергілікті кітапхана мен қалалық саябақ сақталған. Ақ өзен жақын жерде балық аулауға қолайлы. Ауылдың орталық бөлігі Ұлттық тарихи орындар тізіліміне Батыс Хартфорд ауылының тарихи ауданы ретінде енгізілген.
West Hartford is an unincorporated community village in the town of Hartford, Windsor County, Vermont, United States. It is one of Hartford's five villages, situated on the White River and crossed by the Appalachian Trail. West Hartford no longer has a post office, but still has a local library, and a town park. The White River, is a nearby fishing site. The village's center is listed on the National Register of Historic Places as the West Hartford Village Historic District.
География
Батыс Хартфорд, Хартфордтың шалқары солтүстігінде, Коннектикут өзеніне құятын жерден бастап Ақ өзеннің бойымен жеті шақырым қашықтықта орналасқан. Оның орталығының географиялық координаттары 43° 42′ 44" солтүстік ендік, 72° 25′ 7" батыс бойлық (43.71212, 72.418541) болып табылады. Ақ өзен ауылдың ішінде және Клиффорд паркі бойымен ағып өтеді.
West Hartford is located in far northern Hartford, seven river miles up the White River from its mouth at the Connecticut River. Its center is at geographical coordinates 43° 42′ 44" North, 72° 25′ 7" West (43.71212, 72.418541). The White River runs through the Village and along Clifford Park.
Тарих
Батыс Хартфорд ауылы 18 ғасырдың соңында құрылған, негізінен диірмендер мен шеткі шаруашылық аймақтарына бағынышты дамыған. Ауылдағы ең көне үй 1795 жылы Фрэнсис және Абигейл (Хейзен) Савиджтер салған. Абигейл осы аймақтың алғашқы отаршыл жер иесінің немересі болған. 1800 жылы өзен бойында қазіргі Вермонт жолы 14 деп аталатын тас жол салынды. Ауылдың орталық нүктесі 1820 жылы Ақ өзен арқылы салынған алғашқы көпірмен және жақын жердегі теміржол станциясының салынуымен Харпер Савидж жолында қалыптасты. 1830 жылға қарай ауылда шіркеу мен пошта кеңсесі болды, және ауыл 19 ғасырда дамып келе берді, себебі ол аймақтағы маңызды теміржол торабы – Уайт Ривер Джанкшенге жақын орналасқан. 1867 жылы ауылдың көп бөлігі үлкен су тасқынынан қирады. Бұл табиғи апат жергілікті өнеркәсіптің көп бөлігін жойды, бірақ теміржолдың болуына байланысты бөлшек сауда саласы жалғасты. 1927 жылдың көктемінде Вермонт өзендері тасып, Батыс Хартфорд көпірі, сол кездегі жабық көпір сияқты бірнеше көпірлерді қиратты. Су тасқынынан кейін көп ұзамай, барлық көпірлер қарапайым, заманауи көпірлермен ауыстырылды – биік, жасыл және металл фермалы. 2006 жылы Батыс Хартфорд көпірі Ветерандар көпірі деп аталған жаңа бір аралықты көпірмен алмастырылды. Ескі көпірдің астыңғы жағында жергілікті тұрғындар суға секіріп ойнайтын бассейн болған. Жаңа көпірдің орны терең бассейнге енуге мүмкіндік бермейтіндіктен, секіру қауіпті, бірақ жасөспірімдер, балалар және ересектер әлі де көпірден секіріп жатыр. Жаңа көпірдің іргесінде Хартфорд ардагерлерін еске алуға арналған шағын алаң бар. Клиффорд паркі – қалалық парк, онда табиғат жолдары, софтбол алаңы, атпен ойналатын алаңшалар және өзен бойындағы демалыс аймағы бар. Әр жазда ол Квичи шары фестивалінде ұшырылған ауа шарларының қону алаңына айналады, ал әрбір Хэллоуинде Хартфорд парктері мен демалыс бөлімі ұйымдастырған жергілікті жастар үшін қорқынышты аймаққа айналады. Парк Клиффорд деп аталады, ол қазіргі парктің орнындағы жердің бұрынғы иесі және Вестфилд Драйв қауымдастығының жерінің иесі болған. 2011 жылдың 28 тамызында Батыс Хартфордты Ирен тропикалық даулы соқты. Бірнеше үй, ауылдық дүкен, кітапхана және пошта кеңсесі зардап шекті. Пошта кеңсесі бұзылды, дүкен жөнделді, кітапхана қайта салынды. Көпір мен жол да осы оқиғадан зақымдалды. Көпір бірнеше апта бойы жабық болды, сондықтан адамдар жұмысқа және халық көп шоғырланған аймақтарға бару үшін басқа жолдар іздеуге мәжбүр болды. Ал 14-ші тас жол белгілі бір жерге дейін қолданысқа жарамды болды. Ол баяу жөнделді, ал ауылдың өзінде өзен тас жолдың, топырақтың және қиыршық тастың бір бөлігін алып кеткен бірнеше үлкен шұңқырлар пайда болды. 29 тамызда тұрғындар мен еріктілер тракторлары мен қар тазалағыштарымен 14-ші тас жолды саздан және қоқыстан тазартты. Қалалық шіркеу Ирен даулынан зардап шеккендерге арналған сыйлықтар мен азық-түлік жинау орыны ретінде пайдаланылды. Дауыл Клиффорд паркіне елеулі зақым келтірді. Онда кемінде 30 сантиметрге жуық саз жиналды, ойын алаңы, баскетбол алаңы, теннис корттары және бейсбол алаңы қайта құрылуы тиіс болды. Жақсы көретін жердің астында пикник үстелдері орналасқан, ал алаңның периметрі бойынша орындықтар қойылған, ал қиыршық тасты тұрақ орны ағаш қоршаумен шектелген. Қоқыстар тазартылды және қалпына келтіру жұмыстары аяқталды, бірақ дауылдың салдарының іздерін әлі де көруге болады. Үйлер, жолдар және өзен жағалаулары эрозия мен ауа райының әсерінен Иреннің іздерін сақтап қалған.
The village of West Hartford was settled during the late 18th century, primarily organized around mills and outlying agricultural areas. The oldest surviving house in the village was built in 1795 by Francis and Abigail (Hazen) Savage. Abigail was the granddaughter of the area's first colonial landowner. A turnpike, now Vermont Route 14, was built along the river in 1800. The focal center of the village was established at Harper Savage Lane by construction of its first bridge to span the White River in 1820, and then by the construction of a railroad station nearby. By 1830, the village had a church and post office, and the village continued to thrive during the 19th century, mainly due to its proximity to White River Junction, an important railroad hub in the region. Much of the village was destroyed by a major flood in 1867. This natural disaster destroyed much of the local industry, with the exception of retail which continued, driven by the presence of the railroad. In the spring of 1927, the Vermont rivers flooded, taking out several bridges including the West Hartford Bridge, then a covered bridge. Shortly after the flood, the bridges were all replaced with simple contemporary bridges that were tall, green, and steel trussed. In 2006, the West Hartford Bridge was replaced with a new single span bridge named Veterans Bridge. The old bridge had a pool off of the downstream side where locals would jump off the bridge into the water. The new bridge is in a location where it is dangerous to jump because the deep pool is no longer accessible, although teens, children, and adults still jump off the bridge. At the foot of the new bridge, there is a small area in remembrance of Hartford Veterans. Clifford Park is a town maintained park that includes nature trails, a softball field, horseshoe pits, and a picnic area on the river. Every summer, it is turned into a major landing area for the hot air balloons that have taken off at the Quechee Balloon Festival, and every Halloween it is the Haunted Area for local youths sponsored by the Hartford Parks and Recreation Department. The park is named Clifford, after the former owner of the land that now holds the park, and the land that is the Westfield Drive community. On August 28, 2011, West Hartford was hit by Tropical Storm Irene. Several houses, the country store, the library, and the post office were affected. The post office was torn down, the store repaired, and the library has been rebuilt. The bridge and road also suffered damage from this event. The bridge was out of commission for several weeks, forcing people to find alternative routes to get to work and into more populated areas. As for the road, Route 14, it was usable to a certain point. It was repaired slowly and in the village itself there were several large holes where the river gouged away the pavement, dirt, and gravel. In August 29, residents and volunteers were using their tractors and snowplows to clear Route 14 of mud and debris. The town's church was used as a place for gathering donated items and food to be collected for the victims of Storm Irene. The storm left Clifford Park significantly damaged. It accumulated at least a foot of mud, and the playground, basketball half court, tennis courts, and baseball field all had to be reconstructed. There are picnic tables underneath a shade structure, and benches stand here and there around the perimeter of the field, and the gravel parking lot is now outlined by a wooden fence. Debris has been cleared and restoration is complete, but evidence of the storm's destruction can still be observed. Houses, roads, and riverbanks still bear the mark of Irene in erosion and weathering.
Мектептер
Батыс Хартфордтың бастауыш сынып оқушылары Квичидегі Оттаукечи мектебінде (1-5 сыныптар) оқиды, ал орта және жоғары мектепте Хартфорд Мемориал орта мектебінде (6-8 сыныптар) және Хартфорд жоғары мектебінде (9-12 сыныптар) білім алады. Аймақтағы ірі жеке мектептерге мыналар жатады: Квичидегі Үстіңгі аңғар Вальдорф мектебі (1-8 сыныптар), Квичидегі Мид Вермонт христиан мектебі (1-6 сыныптар), сондай-ақ Орта мектеп (7-8 сыныптар) және Жоғары мектеп (9-12 сыныптар).
West Hartford elementary students attend Ottauquechee School in Quechee, VT (K 5) and attend middle and high school at Hartford Memorial Middle School (6 8) and Hartford High School (9 12). Large private schools in the area include: the Upper Valley Waldorf School in Quechee (K 8), Mid Vermont Christian School in Quechee (K 6) and the Middle School (7 8) and High School (9 12).