Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киностудияға жататын, ашық аудандағы қосымша бөлімше, негізгі түсірілімдер үшін сыртқы декорациялар мен тұрақты ғимараттарды қамтиды.
Outdoor annex to a movie studio for shooting exterior scenes, including permanent buildings
Киностудияның артында немесе іргесінде орналасқан бұл аумақ, фильмдер мен телешоуларды түсіру үшін тұрақты сыртқы ғимараттарды, немесе уақытша декорациялар құруға арналған кеңістікті қамтиды.
A backlot is an area behind or adjoining a movie studio containing permanent exterior buildings for outdoor scenes in filmmaking or television productions, or space for temporary set construction.
Қолданылуы
Кейбір киностудиялар артқы қабатта әр түрлі декорациялар салады, оларды қажеттікке қарай әртүрлі мақсаттар үшін өзгертуге болады және кез келген дәуірге немесе стильге ұқсату үшін "безендіруге" болады. Бұл декорацияларға таулар, орман, кемелер, әлемнің әртүрлі аймандарынан шағын қалалар, сондай-ақ Ескі Батыстың көшелері мен Нью-Йорк, Париж, Берлин және Лондон қалаларының қазіргі заманғы қалалық кварталдары кіреді. Көшелер әртүрлі архитектуралық стильдерді – Виктория стиліндегі үйлерден, 19 ғасырғы таунхаустарға дейін қамтиды, олар ағаштармен қоршалған орталық саябақты айнала қоршайды. Мұның мысалы – (бұрынғы) Калифорния штатының Бербанк қаласындағы Warner Bros. Ranch, оны "Достар" сериалының титрлік сахнасында немесе Universal Studios-тағы Хичкоктың "Психо" фильміндегі Норман Бейтстің үйінде көруге болады. Студияның артқы қабатындағы қабырғалар немесе фасадтар әдетте үш жақты және шатырымен салынады, көбінесе артқы және/немесе бір жақ қабырғасы жоқ болады. Ішкі кеңістігі бөлмелерсіз аяқталмаған болып келеді, және құрылыстың артқы жағынан электр сымдары, құбырлар, арқалықтар мен мұржалар толық ашық көрінеді. Әртістердің сахнаны орындау үшін жоғарғы қабаттағы терезеге немесе шатырға көтерілуіне мүмкіндік беру үшін құрылысқа әдетте баспалдақтар орнатылады. Барлық ғимараттар мен үйлер фасад емес. Кейбіреулері төртінші қабырғамен жабылады. Қолданылмайтын кезде олар жарықтандыру және өндірістік жабдықтарды сақтау үшін пайдаланылады. Қолданылған кезде, декорацияларға есіктер, терезелерді безендіру және ландшафт қосылып, безендіріледі. Ішкі кеңістік иллюзиясын жасау үшін есіктердің ішіне L пішіндес уақытша қабырғалар орнатылады. Қолданылмайтын кезде, декорациялар әдетте осы безендіруден айырылады. Мел Брукстің "Жалындаған атқыштар" фильмі Warner Bros. артқы қабатына сирек кездесетін көрініс ұсынады, онда Ларами көшесінен сахналар әртүрлі павильондарға және ақырында 3-ші қақпадан Калифорнияның Бербанк қаласындағы Олив авенюіне шығады. "Айшырақ" және "Гарри Шендлинг шоуы" сияқты телешоулар да "төртінші қабырғаны" бұзып, көрермендерге камераның арғы жағындағы өмірге көрініс жасады. Студияның артқы қабатындағы барлық декорациялар үлкен болып көрінеді, үлкен немесе кішкентай экранда шақырымдармен жатқандай сезім тудырады, бірақ шындығында бірнеше гектар жерді ғана алып жатады. Өз өркендеген кезеңінде кейбір артқы қабаттар студиялардың айналасында жүздеген гектар жерді қамтыды, ал киношылар көбінесе студиядан шықпайтын, артқы қабаттағы түсірілімдерді екінші топ түсірген кадрлармен монтаждайтын.
Some movie studios build a wide variety of sets on the backlot, which can be modified for different purposes as need requires and "dressed" to resemble any time period or look. These sets include everything from mountains, forests, ships, to small town settings from around the world, as well as streets from the Old West, to whole modern day city blocks from New York City, Paris, Berlin, and London. There are streets that comprise an assortment of architectural styles, Victorian to suburban homes, and 19th century style townhouses that encircle a central park with trees. An example of this is (the former) Warner Bros. Ranch in Burbank, California seen in the title sequence of Friends or, in the case of Universal Studios, the home of Norman Bates from the Hitchcock movie Psycho. The shells, or façades, on a studio backlot are usually constructed with three sides and a roof, often missing the back wall and/or one of the side walls. The interior is an unfinished space, with no rooms, and from the back of the structure one can see the electrical wires, pipes, beams and scaffolding, which are fully exposed. Ladders are usually built into the structure, allowing performers to climb to an upper floor window or the roof to perform scenes. Not all the buildings and houses are shells. Some are closed in with a fourth wall. When not otherwise in use, they serve as storage facilities for lighting and other production equipment. When in use, the structures are dressed by adding doors, window treatments and landscaping. L shaped temporary walls are placed inside of doors to give the illusion of an interior. When not in use, the structures are usually stripped of this dressing. Mel Brooks' Blazing Saddles offers a rare look into the Warner Bros. backlot, with scenes spilling off the Laramie Street set into various stages and eventually out of Gate 3 onto Olive Avenue in Burbank, California. Television shows such as Moonlighting and It's Garry Shandling's Show also broke the fourth wall and gave audiences a peek at life on the other side of the camera. All the sets on a studio backlot are built to appear large, as if covering miles of ground on the big or small screen, while actually occupying only a few acres of the backlot. At their peak, some backlots covered hundreds of acres around existing studios, and filmmakers rarely left the lot, as they would intercut the backlot shots with a handful of establishing shots filmed on location by a second unit.
Өлім
Бүгінде көптеген студиялық артта қалған аймақтар жойылды немесе дерлік жойылды. Бұған бірнеше себеп бар. Лос-Анджелес, АҚШ-тың қалған бөлігі сияқты, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін экономикалық өркендеуді бастан өткерді. Бұл жылжымайтын мүліктің бағасын (және әділ нарықтық құнға байланысты мүлік салығын) күрт өсірді. Сонымен қатар, 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдары (Голливудтың Алтын ғасырдан Жаңа Голливудқа өту кезеңінде) әлемдік кино көрермендері әлемнің әртүрлі жерлерінде түсірілгендей көрінетін, бірақ шындығында Калифорнияда түсірілген фильмдерге көбінесе наразылық білдірді. Сол кездегі қарапайым арнайы эффекттер технологиясы фильмнің Калифорнияда түсірілгенін көрсететін нақты белгілерді, мысалы, көкжиектегі шапаралмен жабылған төбелерді жоюды қиын етіп берді. Көрермендер актерлерді экзотикалық және шынайы жерлерде көргісі келді, арзан Голливуд имитациялары емес. 1967 жылғы «Камелот» фильмінің орташа кассалық көрсеткіші осы мәселеге байланысты болды, бұл Оңтүстік Калифорниядағы кең ауқымды артта қалған аймақтардағы өндірістің аяқталуына әкелді. 1970-ші жылдардың басына қарай индустрия көбінесе сыртқы сахналарды түсіру үшін локациялық түсіруге көшті, ал артта қалған аймақтар студиялар үшін пайдасыз, ескірген капиталдық шығын және салық жүктемесі ретінде қарастырылды. Көптеген аймақтар бұзылды, ал жерлермен дамытушыларға сатылды немесе ойын-сауық парктері (мысалы, Universal Studios Hollywood) немесе кеңсе ғимараттары (мысалы, Century City) үшін қайта мақсатта пайдаланылды. 1990-шы жылдардың соңынан бері үлкен бюджетті фильмдерде CGI және көк/жасыл экран эффекттерін қолданудың артуы студиялық артта қалған аймақтарды пайдаланудың төмендеуін күшейтті, өйткені көбінесе фильмдер толығымен жабық кеңістікте түсіріледі.
Today many studio backlots are gone or nearly gone. There are several reasons for this. Los Angeles, like the rest of the United States, went through an economic boom after World War II. This caused real estate prices (and property taxes linked to fair market value) to rise dramatically. At the same time, during the 1950s, 1960s, and 1970s (the period when Hollywood underwent the transition from the Golden Age to New Hollywood), global movie audiences were increasingly irritated by films which were supposedly set all over the world, but obviously had been filmed in California. The primitive special effects technology of the era made it difficult to remove clear signs that a film had been shot in California, such as chaparral covered hills at the horizon line. Audiences wanted to see actors in locations which were both exotic and authentic, not cheap Hollywood facsimiles. The mediocre box office performance of the 1967 film Camelot was blamed in part on this issue, which in turn marked the end of large scale backlot production in Southern California. By the early 1970s, the industry had transitioned to location shooting for the majority of outdoor scenes, and backlots were widely viewed as an obsolete, unwanted capital expenditure and a tax burden on studios. Many were razed and the land was either sold to developers or repurposed for theme parks (e. g., Universal Studios Hollywood) or office buildings (e. g., Century City). Since the late 1990s, the increased use of CGI and blue/green screen effects in big budget movies has accelerated the decline in the use of studio backlots, as more films are shot completely indoors.