Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
СД-ның . КФЗ. 251 (Sonderkraftfahrzeug 251) – Екінші дүниежүзілік соғыста Hanomag компаниясы жасаған, оның бұрынғы, броньсыз Sd. КФЗ. 11 көлігінің негізінде құрылған жартылай тізбекті бронетранспортты тасымалдау машинасы. СД-ның . КФЗ. 251 Panzergrenadier (неміс механикаландырылған жаяу әскері) шайқасқа жеткізу үшін арналған. СД-ның . КФЗ. 251 – соғыс жылдарындағы ең көп өндірілген неміс жартылай тізбекті машинасы, кем дегенде 15 252 данасы және жеті өндірушімен жасалған түрлері салынды. Бұл көліктің тиімділігі неміс әскерін оған ұқсас, бірақ қысқарақ және жеңілірек Sd. КФЗ. 250 жасауға итермеледі. Кейбір дереккөздерде неміс және одақтас әскерлері оны көлік құралын жасаған компанияның атымен "Ханамог" деп атағандығы айтылады, бірақ бұл мәлімет күмәнді және соғыстан кейін пайда болған атау болуы мүмкін. Неміс офицерлері күнделікті бұйрықтарында және естеліктерінде оларды SPW (Schützenpanzerwagen, яғни бронетранспортты жаяу әскері тасымалдау машинасы) деп атаған.
The Sd. Kfz. 251 (Sonderkraftfahrzeug 251) half track was a World War II German armored personnel carrier designed by the Hanomag company, based on its earlier, unarmored Sd. Kfz. 11 vehicle. The Sd. Kfz. 251 was designed to transport the Panzergrenadier (German mechanized infantry) into battle. Sd. Kfz. 251s were the most widely produced German half tracks of the war, with at least 15,252 vehicles and variants produced by seven manufacturers. The utility of this vehicle led the German Army to develop the similar looking but shorter and lighter Sd. Kfz. 250 as a supplement. Some sources state that the Sd. Kfz. 251 was commonly referred to simply as "Hanomags" by both German and Allied soldiers after the manufacturer of the vehicle; this has been questioned, and may have been only a postwar label. German officers referred to them as SPW (Schützenpanzerwagen, or armored infantry vehicle) in their daily orders and memoirs.
Дизайн
Төрт негізгі модельдік өзгертулер болды (Ausführung A-дан D-ға дейін), олар кем дегенде 22 түрдің негізін құрады. Бұл көліктер Panzergrenadiere-ге танктермен бірге жүруге және қажет болған жағдайда жаяу әскерге қолдау көрсетуге арналған еді. Бірақ іс жүзінде олардың жеткілікті саны болған жоқ, сондықтан көптеген Panzergrenadier бөлімшелері көлік үшін жүк көліктерін пайдалануға мәжбүр болды. 1943 жылдың тамызында Румыния 251 және 250 типтерінен барлығы 27 бронетранспортер сатып алды, ал 1944 жылы 251 типті және басқа бронеавтомобильдер түрлерін сатып алып, екі кавалерия дивизиясын бронеленген немесе механикаландырылған дивизияларға айналдырды. Румыния әскерінде Sd. Kfz. 251 «SPW mijlociu» («орта SPW») деп, ал Sd. Kfz. 250 «SPW ușor» («жеңіл SPW») деп аталды. Тәуелсіз Хорватия мемлекетінің армиясы 1944 жылдың көктемінде 15 Sd. Kfz. 251 алды, ал 1944 жылдың күзінде Усташе жасағы 12 дана алды.
There were four main model modifications (Ausführung A through D), which formed the basis for at least 22 variants. These vehicles were meant to enable Panzergrenadiere to accompany panzers and provide infantry support as required. In practice, there were never enough of them to go around, and most Panzergrenadier units had to make do with trucks for transport. In August 1943, Romania acquired a total of 27 armored half tracks, of both the 251 and 250 types followed in 1944 by 251 type and other types of armored cars to convert two cavalry divisions into armored or mechanized divisions. Sd. Kfz. 251s were known as SPW mijlociu ("medium SPW") in Romanian service, while Sd. Kfz. 250s were referred to as SPW ușor ("light SPW"). The Army of the Independent State of Croatia received 15 Sd. Kfz. 251 in spring 1944 and the Ustashe Militia received 12 in autumn 1944.