Кіріспе

Mortification – 1987 жылы бас гитарамен және вокалмен Стив Роудың қатысуымен құрылған австралиялық христиан металл тобы. Алғашқыда Lightforce деп аталған бұл топ, 1990 жылы Мельбурн қаласының Мурабин ауданында Mortification болып қайта аталды, құрамында Роу, гитарада Майкл Карлайл және барабанда Джейсон Шерлок болды. Mortification он төрт студиялық альбом, үш жинақ альбом, үш кеңейтілген ойнату тізімі, алты концерттік дискі, бір демо-альбом, бір жинақ және Nuclear Blast сияқты ірі жазба компанияларында бірнеше бейнеролик шығарды. Австралиядан шыққан ең алғашқы, халықаралық деңгейде танымал христиан дед-металл тобы ретінде танылып, «дед-металл сахнасының аңызы» деп сипатталды. «On the Road» материалдары арқылы Mortification-ның әзілге құмар жағын көрсетті, бұл олардың рухани соғыс туралы маңызды хабарламасына қарама-қарсы келеді – 1990 жылдардың басында христиандық экстремалды металл топтары арасында кең таралған тақырып, сол кезде Deicide және Morbid Angel сияқты христиандыққа қарсы топтар танымал болды. 1993 жылы шыққан «Post Momentary Affliction» альбомымен топ жаңа биіктерге көтерілді. Ерекше айта келерлік жайт, вокал стилі өзгеріп, бұрыннан таныс металл өңірлеріне трэш сияқты айқайлар қосылды. Топ индустриалды стильмен де тәжірибе жасады. Альбомда Mortification-ның ең танымал әндерінің бірі – «Grind Planetarium» да бар. Джейсон Шерлок 1993 жылғы Black Stump Festival-дегі концертінде топтан соңғы рет өнер көрсетті, ал концерт «Live Planetarium» деген атпен CD және VHS форматында шығарылды. АҚШ-тың ірі музыкалық журналының бірі «Live Planetarium» бейнеальбомын естіген және көрген ең жақсы концерттік альбом деп атады. 2008 жылдың шілдесінде Стив Роу өзінің веб-сайтында үш жылдан бері топта ойнап келе жатқан барабаншы Дэмиен Перси кеткенін, оның орнына австралиялық христиан металл топтары Grave Forsaken және Scourged Flesh-тің барабаншысы Дейв Килгаллон келгенін хабарлады. 6 маусымда Mortification 2009 жылы жаңа альбом жазбасын бастайтыны жарияланды. 5 тамызда топ жаңа альбомға арналған демо жазба жасайтынын мәлімдеді. 4 ақпанда Роу «The Evil Addiction Destroying Machine» атты альбомның жартылай дайын болғанын және жақын арада шығарылатынын хабарлады. Көптеген жанкүйерлерді қызықтырған Стив Роу жаңа музыкалық бағытты «жеңіл тыңдалатын трэш» деп сипаттады. Роу The Metal Resource сайтына берген сұхбатында «The Evil Addiction Destroying Machine» альбомына жауаптар туралы былай деді: «Жаңа Mort шығарылымдарына әрқашан ара-тұра жауаптар келеді; өте қара және ақ. Біреулерге қатты ұнайды, ал енді біреулерге ұнамайды. Бірақ топты жаңаша ұсынудың өте қауіпті екенін білдім!» 2016 жылы Роу сұхбатында «Post Momentary Affliction» альбомын винилге қайта басу туралы айтты. Ол бұрынғы барабаншы Джейсон Шерлок мұқаба суретін қайта жасағанын мәлімдеді. 2018 жылдың 1 қаңтарында Роу Мик Джелиничпен қайта қосылғанын және олардың ескі материалдарын ойнап, жаңа материал жазуды жоспарлап отырғанын хабарлады. 2020 жылы Soundmass Records лейблы арқылы «The Intense Years: 30th Anniversary Box Set» жинағы шығарылды, оған Mortification-ның алғашқы бес студиялық альбомы мен «Live Planetarium» қайта басылған нұсқалары, сонымен қатар қосымша материалдар кірді. Жинаққа «Live 1996» эксклюзивті дискісі де қосылды.

Қабылдау және мұра

Mortification австралиялық рок музыкасының тарихшысы Ян МакФарлейн 1999 жылы шығарған «Австралиялық рок және поп энциклопедиясында» былай деп сипаттады: «1990 жылдардың басында Mortification Австралияның ең танымал христиандық дэт-метал тобы ретінде халықаралық деңгейде белгілі болды. Христиандық дэт-металл: сөзсіз, өзіне қайшы нәрсе сияқты; бірақ бұл тек жаңа бастағандар үшін ғана. Mortification death/thrash metal жанрымен байланысты төмендетілген, күшті рифтер мен қатал вокал стилін оң және рухани көтеріңкі лирикалық тақырыптармен табысты үйлестірді». Роудың «Post Momentary Affliction» альбомынан кейін көп жылдар бойы қолданған ән айту стилі де сынға ұшырады, оны «нағыз айқай емес» деп бағалады. Экстремалды метал сахнасының әлеуметтік жақтарын талқылаған автор Кит Кан Харрис Mortification сияқты ашық христиандық топтардың «музыкаға деген адалдығы саяси көзқарастарына бағынышты деп есептелсе, қатаң сынға ұшырайтынын» жазды. Кан Харрис «бірнеше ерекше жағдайларды қоспағанда, ашық христиандық топтар көбінесе өздерінің дербес, автономды сахналарымен шектеледі» деп атап өтті. Бірақ ол «музыка мен сахнаны билік пен капитал ағынынан бөліп қарау мүмкін емес, сондықтан саяси бейтарап сахна болуы да мүмкін емес. [ ] Сахна, өзінің салыстырмалы дербестігіне қарамастан, билік пен капитал қарым-қатынастарына толы».