Құдайдың үйі: Медициналық интернатураның сатиралық романы
The House of God
«Құдай үйі» – Сэмюэл Шемнің 1978 жылғы романы, медицина студенттерінің қиындықтары, этикалық мәселелер мен денсаулық сақтау жүйесін сатиралық тұрғыдан көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Шемнің 1978 жылғы романы – «Құдай үйі»
1978 novel by Samuel Shem
the novel The House of God
«Құдай үйі» – психиатр Стивен Бергман қолданған псевдониммен жазылған Сэмюэл Шемнің 1978 жылғы сатирикалық романы. Роман 1970 жылдардың басында Бет Израиль ауруханасының ойдан шығарылған нұсқасындағы медициналық интерндер тобының бір жылдық тәжірибесін баяндайды. Онда интернатура кезеңіндегі психологиялық зиян мен адамгершіліктен геткен жағдайларға назар аударылады. «Нью-Йорк Таймс» газетінде «шаршататын, алаңдататын және күлкілі» деп сипатталған бұл кітап жарық көрген кезде скандалды болып саналды, бірақ содан бері культті мәртебеге ие болып, гуманизм, этика және медицинадағы білім беру тақырыптарын талқылауға жиі тартылуда. Кітапқа қоса берілген онлайн деректі фильм оның пайда болу тарихын және кейіпкерлер прототипін көрсетеді. Оқиға автобиографиялық сипатта, себебі BMS – Гарвард медицина мектебінің (әдетте HMS деп аталады) жасырын бейнесі, ал «Құдай үйі» – қазір Бет Израиль Диаконна медициналық орталығының бөлігі болып табылатын Бет Израиль ауруханасын көрсетеді. Бұл Бостон қаласындағы HMS-ке қарасты ауруханалардың бірі. «Адамның ең жақсы ауруханасы» (MBH) Массачусетс бас ауруханасын (MGH) білдіреді. Автордың сөзіне сүйенсек, көптеген тәжірибелі дәрігерлер бұл туындыға наразылық білдірген. Кітапта берілген терминдердің көптегені (гллоссарийді қараңыз) медициналық ортада кеңінен танылып, қолданысқа енген. «Academic Medicine» журналы «Құдай үйі» заманауи медицинадағы күрделі мәселелерді жарыққа шығарғаны үшін революциялық екенін айтқан. Кітаптағы Путцель есімді пациенттердің мысалында, ауыр халде емес науқастар да ауруханаға түсіп, көптеген инвазивті процедуралардан өтуі мүмкін еді. Бұл ауруханаға кіріс әкелгенмен, пациентті қауіпке және ыңғайсыздыққа ұшыратып, интерндердің рухын түсірген. Қазіргі кезде қайта төлеу жүйесінде бұл практикаға тыйым салынған (құнға негізделген сатып алу және денсаулық сақтаудағы нәтижеге байланысты төлеу туралы қараңыз). «JAMA» (Америкалық медицина қауымдастығының журналы) «Азайту – көбірек» деген тақырыпта жүздеген мақаладан тұратын жекелеген жинаққа ие, онда стандартты емдеу әдістері кейде пациенттерге зиян келтіруі мүмкін екені талқыланады. Сонымен қатар, 2011 жылғы мақалада бұл кітап медициналық интерндердің жұмыс уақытын шектеуге серпін бергендігі айтылады.
The House of God is a 1978 satirical novel by Samuel Shem (a pseudonym used by psychiatrist Stephen Bergman). The novel follows a group of medical interns at a fictionalized version of Beth Israel Hospital over the course of a year in the early 1970s, focusing on the psychological harm and dehumanization caused by their residency training. The book, described by the New York Times as "raunchy, troubling and hilarious", was viewed as scandalous at the time of its publication, but has since acquired a cult following and is frequently included in the discussion of humanism, ethics, and training in medicine. and an accompanying online documentary document the origins of the book and the characters upon which it is based. The story is autobiographical, as the BMS is a thinly veiled Harvard Medical School (commonly called HMS), and The House of God represents the Beth Israel Hospital, now a part of Beth Israel Deaconess Medical Center, one of the HMS affiliated hospitals in Boston, Massachusetts; "Man's Best Hospital" (MBH) represents Massachusetts General Hospital (MGH). According to the author, many older physicians were offended by the work. Many of the terms defined in the book (see glossary) have since become widely known and used in medical culture. The journal Academic Medicine argued The House of God was revolutionary in that it brought to light paradoxical issues of care in modern medicine. Patients (in the book under Putzel) who were not acutely ill could nevertheless be admitted to the hospital and undergo multiple invasive procedures, creating a revenue stream for the hospital but exposing the patient to risk and discomfort, and demoralizing the residents. Reimbursement rules have been changed to prohibit this practice under value based purchasing (see Pay for performance (healthcare)). JAMA (the Journal of the American Medical Association) has a distinct collection of hundreds of articles titled "Less Is More" that discuss multiple areas of medicine where standard interventions seem to hurt patients. Furthermore, a 2011 essay proposes that the book was an impetus for limiting medical resident work hours.
Есімдіктер
Гомер: «Менің жедел жәрдем бөлімнен шығыңыз» дегенді білдіретін аббревиатура. Бұл аббревиатура ауруханаға жиі түсіп, күрделі, бірақ жазылмайтын жағдайлары бар науқасқа қатысты қолданылады. NAD-дегі LOL: «Ешқандай белгілі қиындықсыз шағын қарт әйел». Асқынған жағдай немесе ұсақ жарақаттан кейін ауруханаға жатқызудың орнына, жақсы әлеуметтік қолдаумен үйде қалуы тиімдірек ескі әйел. («NAD» = «аномалия анықталмады» немесе «көрінетін қиындық жоқ» дегенмен салыстырыңыз (тексеру кезінде аномалия белгілерінің жоқтығын тіркеу үшін қолданылады)). Зебра: Пациенттің симптомдарының себебі көбірек таралған ауру болуы мүмкін, өте сирек кездесетін диагноз. Бұл термин «егер қадам дыбысын естісеңіз, зебра емес, жылқы туралы ойлаңыз» деген кең таралған кеңестен туындаған.
Gomer: An acronym meaning "get out of my emergency room". The acronym is used to refer to a patient who is frequently admitted to the hospital with complicated but uninspiring and incurable conditions. LOL in NAD: "Little old lady in no apparent distress". An elderly patient who following a minor fall or illness, would be better served by staying at home with good social support rather than being admitted into a hospital. (Compare "NAD" = "no abnormality detected" or "no apparent distress" (used to record the absence of abnormal signs on examination.) Zebra: A very unlikely diagnosis in which a more common disease is a more likely cause of a patient's symptoms. The term is derived from the common admonition that "if you hear hoof beats, think horses, not zebras".
Іс-әрекеттер
Карталарды әдемілеу: Науқасқа ешқандай ем жасамай, медициналық жазбаларда немесе диаграммаларда жақсы емделгендей көріну үшін жағдай жасау. Жіберу: Науқасты басқа бөлімге немесе командаға жіберу үшін кез келген сылтау табу. Қайта жіберу: "Жіберілген" науқасты оны жіберген бөлімге қайтару.
Buff the charts: To make a patient look well treated in the charts or medical records without actually providing any treatment. Turf: To find any excuse to refer a patient to a different department or team. Bounce: To return a "turfed" patient to the department that referred him or her.
Өмірге сілтеме
Жұмыста әзіл-қалжыңға толы. Басты кейіпкерлердің бірі – "Шаңын Жұт" Эдди, оның күртесіне тігілген сөзден аталған дәрігер. Оның есімі көбінесе EMD деп қысқартылады, бұл қауіпті, көбінесе өлімге алып келетін, жүрек тоқтауының "электромеханикалық диссоциациясы" (EMD) деген мағынаны білдіреді, әйтпесе "импульссіз электрлік активтілік" (PEA) деп те аталады.
In jokes abound in the work. One of the principal characters is "Eat My Dust" Eddie, a doctor so called because of the saying embroidered on his jacket. His name often is abbreviated as EMD, which is also the acronym of the feared, often terminal, cardiac event "electromechanical dissociation" (EMD), otherwise known as pulseless electrical activity (PEA).
Басқа еңбектердегі сілтемелер
1984 жылы "Құдай үйі" фильмі түсірілді. Фильм ешқашан кинотеатрларда немесе VHS/DVD-де жарық көрмеген, бірақ HBO арнасында бірнеше рет көрсетілді. Чарльз Хайд – Семіз Адам рөлінде, Тим Мэтисон – Рой рөлінде ойнады, сондай-ақ Бесс Армстронг, Осси Дэвис, Сандра Бернхард және Майкл Ричардс қосалқы рөлдерде ойнады. "Скрабс" телемедициналық комедиялық драмасында "Құдай үйі" кітабына көптеген сілтемелер бар, бұл кітап сериалдың кейбір сценаристтері үшін оқу материалы болған. "Тёрфинг", "Баунсинг" және "Гомерлер" кейде сериалдың диалогында кездеседі. "Менің тепе-тәуелім" атты эпизодта доктор Кокс "зебра" терминін қолданады. "Менің студентім" эпизодында Дж.Д. медицина студенттерінің қағидасын келтіреді: "Бір атақты дәрігер: «Маған жұмысымды үш есе арттыратын студентті көрсетіңдер, мен оның аяғына сүйкімдеймін» деген еді". Бір эпизодта доктор Дориан "ешнәрсе жасамастан" науқасты құтқарады, бұл романның маңызды тақырыбының бірі.
In 1984, The House of God was made into a film. The film was never released in theaters or on VHS/DVD, but was shown on HBO multiple times. It starred Charles Haid as The Fat Man, Tim Matheson as Roy, and featured Bess Armstrong, Ossie Davis, Sandra Bernhard, and Michael Richards in supporting roles. The TV medical sitcom drama Scrubs features numerous references to The House of God, which was reading material for some of the show's writers. "Turfing", "Bouncing" and "Gomers" occasionally feature in the show's dialogue. In the episode "My Balancing Act", Dr. Cox uses the term "zebra". In the episode "My Student", J. D. quotes the medical student rule: "A famous doctor once said, 'Show me a med student that only triples my work, and I'll kiss his feet.'" One episode focuses on Dr. Dorian saving a patient by "doing nothing," which is a major theme of the novel.
Жалғасы
Шем "Құдай үйі" кітабына үш жалғас жариялады: "Қайғылы тау", "Адамның ең жақсы төртінші ауруханасы" және "Біздің аурухана".
Shem has published three sequels to The House of God: Mount Misery, Man's 4th Best Hospital, and Our Hospital.