Кіріспе
Американдық гитарист және композитор, канадалық мұз хоккейі ойыншысы Джейсон Эли Беккер (22 шілде 1969 жылы туған) – американдық композитор және гитарист. 16 жасында ол өзінің досы Марти Фридманмен бірге Shrapnel Records лейблымен шығарылған Cacophony дуэтіне қосылды және олар «Speed Metal Symphony» (1987) және «Go Off!» (1988) атты екі альбом шығарды. 1989 жылы Cacophony тарағаннан кейін Беккер жеке мансабын бастады және 1988 жылы шыққан «Perpetual Burn» альбомынан бастап жеті альбом жариялады. Кейін ол Дэвид Ли Роттың жеке тобына қосылып, онымен «A Little Ain't Enough» атты бір альбомды жазды. Беккердің өнер жолы 1989 жылы қойылған амиотрофиялық бүйірлік склероз (АБС) ауруына байланысты тоқтатылды. 1996 жылға қарай Беккер сөйлеу қабілетін жоғалтты және қазір әкесі әзірлеген жүйе арқылы көзімен қарым-қатынас жасайды. Ол компьютердің көмегімен шығармашылықпен айналысуын жалғастырып, 2008 жылы «Collection» және 2018 жылы «Triumphant Hearts» альбомдарын, сондай-ақ түрлі жинақтарды шығарды.
the Canadian ice hockey player
Jason Eli Becker (born July 22, 1969) is an American composer and guitarist. At the age of 16, he became part of the Shrapnel Records produced duo Cacophony with his friend Marty Friedman, and they released two albums, Speed Metal Symphony (1987) and Go Off! (1988). Since the dissolution of Cacophony in 1989, Becker has undertaken a solo career, releasing seven albums since his 1988 debut Perpetual Burn. He later joined David Lee Roth's solo band and recorded one album with him, A Little Ain't Enough. Becker's performing career was cut short by amyotrophic lateral sclerosis (ALS), which he was diagnosed with in 1989. By 1996, Becker had lost the ability to speak, and he now communicates with his eyes via a system developed by his father. He continues to compose with the aid of a computer and has since released Collection in 2008 and Triumphant Hearts in 2018, as well as various compilations.
Алғашқы жылдар
Бекер 1969 жылғы 22 шілдеде 23-ші көшедегі Ричмонд ауруханасында дүниеге келді және Калифорния штатының Ричмонд қаласында Гари мен Патрисия (Хеффли) Бекер ата-анасы тәрбиеледі. Оның шешесінің әкесі – актер Уэйн Хеффли. Ол кішкентай шағында әкесі мен ағасы гитарада ойнағандықтан, гитарамен танысты. Ол әлемнің түкпір-түкпірінен келген түрлі музыканы сіңіріп алып, әр стильдің ерекшеліктерін өзінің ойнау өнеріне үйлестірді. Боб Дилан, Эрик Клэптон, Джими Хендрикс және Эдди Ван Халенді өзіне әсер еткен алғашқы музыканттар ретінде атады.
Какофония және жеке әнші
Бекер Майк Варни өндірген Cacophony дуэтінде Марти Фридманмен бірге ойнай бастады. Олар бірге Speed Metal Symphony және Go Off! атты екі альбом шығарды, сондай-ақ Жапония мен АҚШ-та гастрольдік сапармен болды. АҚШ-та кең танылмаса да, Еуропада олар өте танымал болды және дерлік барлық қойылымдары сатылып түгелді. 1989 жылы Бекер 1988 жылы Perpetual Burn атты алғашқы жеке альбомын шығарған Дэвид Ли Роттың тобына қосылды, ал Фридман 1990 жылы Megadeth тобына қосылды. Оған бас пен көздің қозғалысын оқитын музыкалық композиция құрастыруға арналған компьютерлік бағдарлама жасауға көмектесті, бұл Бекерге денесінің қалған бөлігін бақылау мүмкіндігінен айырылғаннан кейін де шығармашылықпен айналысуға мүмкіндік берді. Бірнеше жыл өткен соң, Бекер Raspberry Jams (1999) және Blackberry Jams (2003) альбомдарын шығарды; біріншісінде жарияланбаған түрлі демо-тректер, ал екіншісінде демо-тректер мен әндердің басқаша нұсқалары болды, олар кейіннен өңделіп, басқа альбомдарға енгізілді. Джейсон Бекерге арналған екі құрмет альбомы жарық көрді. Warmth in the Wilderness I және Warmth in the Wilderness II деп аталатын оларда Стив Вай, Пол Гилберт, Марти Фридман, Джо Беккер, Расти Кули және Маттиас Эклунд сияқты гитаристердің өнерлері жинақталған. Альбомнан түскен табыс Бекердің медициналық шығындарын жабуға жұмсалды.
Жинақ
2008 жылдың 4 қарашасында Shrapnel Records Джейсон Беккердің "Collection" атты жаңа альбомын жариялады. Альбомға үш жаңа әнмен қатар, бұрын жарияланбаған ескі жазбалар да кірді, және онда Марти Фридман, Грег Хоу, Джо Сатриани, Майкл Ли Фиркинс, Стив Вай және Стив Хантердің орындауы бар.
Баланың гитарамен танысуы
2010 жылдың 20 тамызында Беккер өмір бойында, жасөспірім шағында жазған музыкасынан альбом шығаруды қарастырып отырғанын мәлімдеді. Кейіннен ол 2012 жылы «Boy Meets Guitar» атты осы альбомын жарыққа шығарды.
Жеңімпаз жүректер
2016 жылдың қазан айында Беккер альбомды қаржыландыру мақсатында науқан ұйымдастырды, ол бастапқыда 2017 жылдың шілдесінде жарыққа шығады деп күтілген. Науқан 100 000 доллардан астам ақша жинады. «Triumphant Hearts» альбомы 2018 жылдың 7 желтоқсанында шықты.
Музыкалық стиль
Виртуоз гитарист және өз заманының ең шебер ойнаушыларының бірі саналатын ол, Атланта музыка институтында өткен шеберлік сабағында арпеджио тізбегін көрсетті. Осы орындаудың видеосы алғаш рет оның Hot Licks гитара оқыту видеосында жарияланды.
Басқа гитаристерге әсері
Көптеген гитаристер Беккердің ойнау өнерінен шабыттанғанын айтады, олардың ішінде Нита Штраус, Гатри Гован, Герман Ли, Крис Бродерик және Дэниел Монгрейн сияқтылар бар.
Медиа
Бекер мансабында көптеген журналдардың мұқабасында пайда болды, оның ішінде 1991 жылғы ақпан айындағы "Guitar for the Practicing Musician" журналында Faith No More тобының Джим Мартинмен бірге, 1991 жылғы маусым айындағы "Young Guitar" журналы және 2012 жылғы шілде айындағы "Guitar Player" журналдары бар. Ол сонымен қатар 2017 жылы жарық көрген Грег Пратоның "Шреддерлер! : Жылдам гитараның ауызша тарихы (және басқалары)" кітабында кеңінен сұхбаттастырылды.
Жабдық
Беккердің алғашқы гитарасы Францискандық акустикалық гитара болды. 1987 жылы Cacophony тобына қосылғанға дейін Беккер Францискандық, Takamine акустикалық, Fender Musicmaster және, ақырында, DiMarzio Steve Morse хамбакері орнатылған қара түсті "Dan Smith" дәуіріндегі Fender Stratocaster (1982 немесе 1983 жылғы модель болуы мүмкін) гитараларын пайдаланды ("Black Star" бейнесінде көрінеді, 1986 жыл). Бекер өзінің хабарлама тақтасында: "Мен SMS [Speed Metal Symphony] альбомын Strat гитарамда жаздым" деп жазды. Келесі гитарасы туралы ол хабарлама тақтасында: "Майк Варни біз Speed Metal Symphony жазғаннан кейін Hurricane компаниясын бізді қолдауға көндірді. Маған олардың Strats сияқты болғаны, бірақ одан да күштірек болғаны ұнады" деді. Perpetual Burn альбомында Беккер хабарлама тақтасында: "Мен барлық жазбаларға ақ және қара Hurricane гитарасын қолдандым. Таза дыбыс үшін тікелей қосылдым. Дисторшн үшін 100 Ваттты Marshall күшейткішін және Boss Super Overdrive педалын пайдаландым" деді. Ол қолданған Moridira Hurricane гитарасы Limited Edition LTD.2 моделі деп аталады, ол Жапонияда жасалған деп саналады. (Бұл Hurricane EX сериясы емес, оның сапасы төмен.) Оның LTD.2 гитарасы "strat copy" болды, бірақ HSS пикап конфигурациясымен, 24 лады бар палисандр грифімен және ерекше Floyd Rose тремоло жүйесімен жабдықталған, ол үшін жіптерді кесудің қажеті жоқ. Бекер хабарлама тақтасында: "Мен тек оның қолында болған пикаптарды ғана пайдаландым" деді. Пикаптар жапондық пикаптар болды. Бекер Perpetual Burn альбомының мұқабасында көк Hurricane гитарасымен суреттелгенімен, ол бұл көк гитараны альбомда қолданбады. Бұл гитараның алғашқы Hurricane гитарасынан айырмашылығы DiMarzio пикаптары, клен грифі және 24 лад болды. (Марти Фридман өзінің "Dragon Mistress" әнінің whammy бөлігін Беккердің көк Hurricane гитарасын пайдаланып жазды, бұл Мартидің whammy жұмысын жазған сирек жағдайлардың бірі.) Cacophony тобының екінші альбомы үшін Беккер Carvin аспаптарына көшті, DC сериясының 2 моделін пайдаланды, біреуі көк түсті, жалынды клен үстіңгі тақтасымен, ал екіншісі қатты бордо түсте (Бұл 1989 жылы Cacophony тобымен Жапонияда өткен турнедегі әйгілі "Yo Yo" бейнесінде көрінеді). Екеуінің де екі қанатты корпусы, Kahler тремоло жүйесі, алты қатарлы құралдық бастары және екі Carvin хамбакер пикапы бар. Ол 1989 жылы АЛС диагнозы қойылғанға дейін оларды пайдаланды. A Little Ain't Enough сессияларында Беккер әртүрлі Carvin, Ibanez, ESP және Valley Arts гитараларын, сондай-ақ кейбір тректерде Les Paul және таңдалған тректерде Gibson акустикалық гитараларын қолданды. Бекер бірнеше Hamer суперстраттарымен суреттелген. 1989 жылдан 1991 жылға дейін Беккер әртүрлі гитараларды пайдаланды, ең бастысы Peavey компаниясының нөмірленген лад маркерлері бар жеке модельдес гитарасы. Сондай-ақ Ibanez Custom Shop гитарасы (вероятно RG моделіне негізделген), Performance Guitars компаниясынан жасалған гитара, бірнеше түрлі белгісіз Strat стиліндегі гитаралар және үш сингл пикаптары бар қара Hurricane гитарасы қолданылды. Бекер Paradise Guitars USA компаниясына Джейсон Бекердің жеке гитарасын шығаруға рұқсат берді. Ол нөмірленген Peavey гитарасына ұқсас, бірақ басқаша пішіндегі басы бар. Бекер өз музыкасында әртүрлі күшейткіштерді пайдаланды. Cacophony тобына қосылғанға дейін ол кішкентай Peavey Studio Pro 40 күшейткішін пайдаланды. Алғашқы жылдары Бекер қызыл Marshall JCM800 бас бөлігімен және 4x12 шкафпен көрінді. Cacophony тобының алғашқы альбомы үшін Бекер ADAMP1 преамперін пайдаланды. Perpetual Burn альбомын 1970 жылдардағы Marshall жартылай стегімен және BOSS Super Overdrive педалымен жазды, ал Cacophony тобының екінші альбомы Carvin X100B стегімен жазылды. Дэвид Ли Роттың A Little Ain't Enough альбомы үшін Бекер "сегіз түрлі Marshall күшейткішін" пайдаланды. Ол сондай-ақ сол дәуірде SX300H бас күшейткішін де пайдаланды. Cacophony тобынан кейін Бекер әртүрлі күшейткіштерді пайдаланды, соның ішінде "Fender M80", белгісіз Marshall күшейткіші, ADA Preamp және, мүмкін, жоғарыда аталған Peavey комбосын. Бекер әдетте Dean Markley және SIT жіптерін пайдаланды.
Бейбітшілік гитарасы
2008 жылы Paradise Guitars компаниясы Беккермен бірге Джейсон Беккердің авторлық гитарасын жасады. Дизайн Peavey гитарасына негізделген, түсті сандық инкрустациясы бар. Гитараның құрамына алдер ағашынан жасалған корпус, стальдан жасалған екі бағытты торлы шыбықпен кеспейіл мойын, 16 дюймдік радиусы бар кеспейіл саусақ тақтасы, түсті нөмірлік маркерлермен 24 үлкен, жұқа лады, Floyd Rose Pro Style жүзу тремолосы, Floyd Rose Tremolo тоқтағышы, Sperzel қызыл сатин тюнерлері, қара Paradise логотипі бар 14 градусқа бұрылған бас жағы және тремоло мен электроникаға сәйкес келетін пластиналар кіреді. Гитарада DiMarzio пикаптары орнатылған: мойында сары және қызыл түсті PAF Pro Custom, ортада жасыл түсті DP116 HS 2, ал көпірде қызғылт және көк түсті Tone Zone Custom. Бұл түсті пикаптар түсті инкрустацияларды толықтырып, гитараға радуга тәрізді әсер береді. Сондай-ақ, қызыл бес позициялық селектор және қызғылт түсті 1–11 дыбыс деңгейін реттегіш ручкасы бар.
Kiesel/Carvin құрмет гитаралары
2012 жылы Карвин Беккермен бірге JB200C Jason Becker Tribute гитарын жасады, бұл гитара оның мансабының соңғы кезеңінде қолданған DC200 гитарының үлгісіне сәйкес келеді. 2015 жылы Карвиннің гитара өндірісін қабылдаған Kiesel Guitars компаниясы Беккермен бірлесіп JB24 "Numbers" гитарасы деп аталған екінші құрметті модельді шығарды. Бұл оның "Numbers" гитарының үшінші нұсқасы, бұрын Peavey және Paradise гитараларымен шығарылған. Бекердің Seymour Duncan Perpetual Burn Humbucker және Carvin JB24 "Numbers" гитарасының ресми таныстырылысы үшін Дэнни Янг оның стилінің Беккер мен Паганиниге ұқсас болуына байланысты екі орындауға да гитарашы ретінде таңдалды. Perpetual Burn орындалысы Carvin JB200C гитарасында тартылды.
Құжаттық фильм
2012 жылы Бейкер туралы "Джейсон Бейкер: Not Dead Yet" атты толық метражды деректі фильм жарық көрді. Фильмде Беккердің өзімен, оның отбасы және достарымен, сондай-ақ олмен бірге жұмыс істеген музыканттармен, оның ішінде Марти Фридман, Стив Вай, Джо Сатриани, Ричи Котцен және Стив Хантермен жасалған сұхбаттар бар.