Томас Стинсон: Американдық рок музыкантының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық музыкант

Томас Юджин Стинсон (туған күні: 6 қазан 1966 жыл) – американдық рок музыканты. Ол 1980 жылдары американдық альтернативті рок топтарының бірі – The Replacements тобының бас гитарисі ретінде көзге түсті. 1991 жылы топ тарағаннан кейін Стинсон Bash & Pop тобын құрып, оның жетекші вокалисі, гитарисі және фронтмені болды. 1990 жылдардың ортасында ол Perfect рок-тобының әншісі және гитарисі болды, ал 1998 жылы Guns N' Roses хард-рок тобына қосылды. Стинсон 2004 жылы Village Gorilla Head атты тұңғыш жеке альбомын шығарды, содан кейін Soul Asylum тобына The Silver Lining альбомын аяқтау үшін қосылды және 2006 жылы альбомның гастрольдік турына қатысты, ал 2011 жылға дейін топтың тұрақты мүшесі болды. 2011 жылы ол өзінің Done To Death Music лейблінде сынға ие болған екінші жеке альбомын – One Man Mutiny шығарды. Стинсон 2014 жылы гастрольден кейін Guns N' Roses тобынан кетіп, оның орнына топтың алғашқы бассисті Дафф Маккаган келді, содан кейін 2016 жылы Bash & Pop тобымен қайта бірікті және 2017 жылы Anything Could Happen атты жаңа альбом шығарды.

Ауыстырушылар (19791991, 20122015)

11 жасында бас гитараны үйренгеннен кейін Стинсон жартылай ағасы Боб Стинсонмен және барабаншы Крис Марспен бірге әншісіз "Dogbreath" деген атпен әндер орындап, кавер жасай бастады. Әнші Пол Вестербергті шақырғаннан кейін, Dogbreath атын The Impediments деп өзгертті және 1980 жылдың маусым айында шіркеу залында Стинсонсыз мас күйде өнер көрсетті. Ойын өткізетін орынға тәртіпсіздік жасағаны үшін тыйым салынғаннан кейін, олар атын The Replacements деп өзгертті. Twin/Tone Records лейблінің иесі Питер Джесперсонмен келісімшарт жасасқаннан кейін, олар 1981 жылы "Sorry Ma, Forgot to Take Out the Trash" атты тұңғыш альбомын шығарды, ал 1982 жылы "Stink" атты EP шығарды. The Replacements "Stink" альбомынан кейін хардкор панк сахнасынан алшақтап, басқа рок жанрларынан шабыт алып, 1983 жылдың сәуірінде "Hootenanny" атты екінші альбомын шығарды. "Hootenanny" бүкіл елдегі екі жүзден астам радиостанцияда ойнатылды, сыншылар альбомды жоғары бағалады; The Village Voice-тің Роберт Кристагау оны "1983 жылдың ең тәуелсіз және сынға ие альбомы" деп атады. 1983 жылдың сәуірінде топ АҚШ бойынша алғашқы гастрольдік сапарына шықты, осы уақытта Стинсон оныншы сыныптан тоқталып, гастрольге шыққан топтың қалған бөлігіне қосылды. Топ Детройт, Кливленд және Филадельфия сияқты қалаларда гастрольде болды, бірақ олардың басты мақсаты Нью-Йорк қаласы болды, онда олар Гердес Фолк Сити мен Максвеллдің үйінде ойнады. Келесі студиялық альбомын жазу үшін The Replacements 1983 жылдың соңында Blackberry Way Studios-қа қайта оралуға шешім қабылдады, нәтижесінде 1984 жылдың қазан айында шыққан "Let It Be" альбомы дүниеге келді. 1985 жылы "The Shit Hits the Fans" атты концерттік альбомы шықты. Warner Bros. Records компаниясының еншілес компаниясы Sire Records ақыры The Replacements-пен келісімшарт жасасты, олардың ірі лейблдегі алғашқы шығарылымы 1985 жылы Томми Эрделиидің продюсерлігімен шыққан "Tim" альбомы болды. "Tim" альбомынан кейін The Replacements Томмидің ағасы Боб Стинсонды, сондай-ақ Джесперсонды сол жылы жұмыстан босатты. Қалған мүшелері 1987 жылы шыққан "Pleased to Meet Me" альбомын жазу үшін Мемфисте продюсер Джим Дикинсонмен бірге трио ретінде жұмыс істеді. Гитарист Слим Данлап келесі турнеде жетекші гитараны қабылдады және көп ұзамай топтың толыққанды мүшесі болды. Олар 1989 жылы "Don't Tell a Soul" альбомын шығарды, онда "I'll Be You" әні болды, ол Billboard's Modern Rock чартында бірінші орынға шықты. Tom Petty and the Heartbreakers тобының апатты турнесінен кейін Вестерберг көбінесе сессиялық музыканттармен жаңа альбом жазды, бірақ оны The Replacements альбомы ретінде шығаруға көндірді. 1990 жылы шыққан "All Shook Down" альбомы сыншылардың мақтауына және кеңірек танылуға ие болды, бірақ көптеген қонақ музыканттар мен Марстың альбомнан кейін топтан тез кетуі көптеген адамдарды топтың болашағы туралы ойландырды. 1990 жылы Марстың орнына барабаншы Стив Фоули шақырылды, ал топ 1991 жылдың жазына дейін созылған ұзақ қоштасу гастроліне шықты. 1991 жылдың 4 шілдесінде топ Грант Парктегі Taste of Chicago қойылымынан кейін ресми түрде тарады, оны жанкүйерлер "It Ain't Over 'Til the Fat Roadie Plays" деп атады, себебі әр мүшесі сет кезінде жоғалып кетті, олардың орнын тиісінше роудилері басты. Бұл шоу Чикаго радиостанциясы WXRT арқылы тікелей эфирде таратылды. 2005 жылдың желтоқсанында ол өзінің сақталған The Replacements тобының мүшелері Пол Вестерберг және бастапқы барабаншы Крис Марспен бірге ең үлкен хиттер жинағына екі жаңа ән жазды. Стинсон Вестербергпен бірге Sony фильмінің саундтрегінде "Open Season" фильміне "Love You in the Fall" және "Right to Arm Bears" әндеріне бас гитара тректерін жазды. 2012 жылдың 20 қыркүйегінде Стинсон мен Вестерберг "Songs For Slim" винил сериясының бөлігі ретінде "Busted Up" әнін жазды. Жоба 2012 жылдың ақпан айында инсульт алған гитарист Слим Данлапқа ақша жинау мақсатымен құрылды. Олар "Songs For Slim EP" деп аталған үш қосымша ән жазды, бұл топтың "All Shook Down" альбомынан кейін жаңадан жазылған музыканың алғашқы шығарылымы болды. Кейіннен eBay аукционында EP-нің 250 данаға шектелген арнайы 10" нұсқасы Слимнің күтіміне 106 000 доллардан астам ақша жинады. 2013 жылы топ 22 жылдан кейін алғашқы тікелей концертін Торонтодағы Riot Fest фестивалінде берді. Guns N' Roses тобының бұрынғы мүшесі Джош Фриз турнеге Stinson-мен бірге The Replacements тобының мүшесі ретінде қосылды. 2015 жылға дейін созылған турнеден кейін The Replacements қайтадан тарады, Стинсон жазылған материалдың барлығы оның жеке мансабы үшін қайта өңделетінін мәлімдеді.

After beginning to learn the bass at the age of 11, Stinson began playing and covering songs with his half brother, Bob Stinson, and drummer Chris Mars under the name "Dogbreath" without a singer. After recruiting singer Paul Westerberg, Dogbreath changed their name to The Impediments and played a drunken performance, without Stinson, at a church hall gig in June 1980. After being banned from the venue for disorderly behavior, they changed their name to The Replacements. After signing to Twin/Tone Records, by label owner Peter Jesperson who also became the group's manager, they released their debut album, Sorry Ma, Forgot to Take Out the Trash, in 1981 with an EP, Stink, following in 1982. The Replacements began to distance themselves from the hardcore punk scene after the release of Stink and, inspired by other rock subgenres, released their second album, Hootenanny, in April 1983. Hootenanny was played on over two hundred radio stations across the country, with critics acclaiming the album; The Village Voice's Robert Christgau deemed it "the most critically independent album of 1983". The band embarked on their first tour of the U. S. in April 1983, during this time Stinson dropped out of tenth grade to join the rest of the band on tour. The band toured cities such as Detroit, Cleveland and Philadelphia, but their intended destination was New York City, where they played at Gerde's Folk City and Maxwell's. For the recording of their next studio album, The Replacements decided to return to Blackberry Way Studios in late 1983 with the result being Let It Be, released in October 1984. A live album, The Shit Hits the Fans, was released in 1985. Warner Bros. Records subsidiary Sire Records, eventually signed The Replacements with their first major label release being the Tim album, produced by Tommy Erdelyi, released in 1985. After the release of Tim, The Replacements fired Tommy's brother, Bob Stinson, as well as Jesperson the same year. The remaining Replacements carried on as a trio for Pleased to Meet Me, released in 1987, recorded in Memphis with producer Jim Dickinson. Guitarist Slim Dunlap took over lead guitar duties for the subsequent tour and soon became a full member of the band. They released Don't Tell a Soul, in 1989, which featured the song "I'll Be You", which topped Billboard's Modern Rock chart. Following a disastrous tour opening for Tom Petty and the Heartbreakers, Westerberg recorded a new album largely with session musicians but was persuaded to release it as a Replacements album. All Shook Down, released in 1990, won critical praise and more mainstream attention, though the many guest players and Mars's quick departure from the band following the album's release led many to wonder about the band's future. Drummer Steve Foley was recruited as Mars's replacement in 1990, and the band embarked on a long farewell tour which lasted into the summer of 1991. On July 4, 1991, the band officially broke up following a Taste of Chicago performance in Grant Park, referred to by fans as "It Ain't Over 'Til the Fat Roadie Plays" because each member disappeared during the set, their respective roadies taking their places. This show was broadcast by Chicago radio station WXRT. In December 2005, he reunited with his surviving Replacements band mates Paul Westerberg and original drummer Chris Mars to record two new songs for a greatest hits collection. Stinson further collaborated with Westerberg on the soundtrack to the Sony feature film Open Season, recording bass tracks for 'Love You in the Fall' and 'Right to Arm Bears'. On September 20, 2012, Stinson and Westerberg recorded "Busted Up" as part of the "Songs For Slim" vinyl series. The project was created to raise money for guitarist Slim Dunlap after he suffered a massive stroke in February 2012. They recorded three additional songs, released as the "Songs For Slim EP", the band's first release of all newly recorded music since "All Shook Down". A subsequent eBay auction of a special edition 10" version of the EP, limited to 250, raised over $106,000 for Slim's care. The band reunited in 2013 to play their first live show in 22 years at Riot Fest in Toronto. Former Guns N' Roses bandmate Josh Freese joined Stinson as part of The Replacements for the tour. After a tour that lasted through 2015, the Replacements broke up again, with Stinson stating that any material written would be reworked for his solo career.

Баш және Поп (1992-1994)

Нью-Йорк радиостанциясы WDRE өткізген сайыстан таңдалған атпен Стинсон 1992 жылы «Replacements» тобынан кейін алғашқы «Bash & Pop» тобын құрды. Оған бұрын «The Replacements» тобында ойнаған барабаншы Стив Фоули, сондай-ақ оның бауыры бас гитарашы Кевин және гитарист Стив Бранцег қосылды. Әңгімелерге сүйенсек, «Bash & Pop» тек атау бойынша ғана топ болған, Stinson альбомды өзі жазған. Альбом 1993 жылдың қаңтарында жарық көрді, бірақ топ 1994 жылы тарап кетті.

Керемет (1995-1998)

Бұрынғы топтың – Bash & Pop-тың тарап кеткеннен кейін, бірнеше концерт берген соң, олар тез арада лейбл директоры Питер Джесперсонмен Medium Cool Records компаниясымен келісім шарт жасасты. Питер Джесперсон бұрын The Replacements тобының менеджері болған еді. Содан кейін олар тұңғыш EP-сін жазуға кірісті. Allmusic сайтынан Грег Прато: «Жаңа тобы Perfect бұл жағынан жақсырақ, көбірек назар аударады, ол Жонни Тундерстің мас күйдегі гитаралық рок стилінен гөрі жақсырақ» деп жазды. Бірақ, «Аптасына жеті күн» атты ән ремикстеліп, қайта реттелгеннен кейін «Бір рет, екі рет, үш рет мүмкін» деп аталып, Rykodisc компаниясынан шықты.

Guns N' Roses (1998-2014)

1998 жылы Стинсон шығармашылық даулар мен отбасымен көбірек уақыт өткізу ниетімен жұмыстан кеткен Дафф Маккаганның орнына Guns N' Roses тобына қосылды. Топқа оның досы, сол кездегі барабаншы Джош Фриз оны ұсынды. Стинсон Маккаганның музыкалық шеберлігіне риза болғанын айтса да, 1990-жылдардың басындағы олардың шығырмашылық жолында "Guns N' Roses ешқашан менің қатарымда болған жоқ" деді, және ол негізінен Фризбен бірге ойнау мүмкіндігі үшін кастингке қатысты. Гитарист Ричард Фортус Стинсонның вокалист Аксель Роуз болмаған кезде репетициялар мен жазулар кезінде топ жетекшісі және "соңғы музыкалық директор" рөлін атқарғанын баяндады. Стинсон Guns N' Roses тобын тастаған жоқ, бірақ Eagles of Death Metal тобы турдан шығарылды. 2006 жылдың 2 желтоқсанында Стинсон жасаған мәлімдемеде былай делінген: "Eagles of Death Metal бұрын менің ұсынысым болған. Бірақ олар біздің көрермендерімізге сай келмейтін топ болып шықты. Оларды ұнатпады және жоспарланған уақытқа дейін ойнай алмады. Бұрын мен басымды лақтырғанмын. Бірақ ешқашан Акслға немесе топтағы басқа ешкімге лақтырмағанмын, сондай-ақ әлі ешкім маған басымды қайтарған жоқ. Аксл мен 9 жылдан бері жақын доспыз. Біздің арада түсініспеушілік жоқ, сондықтан адамдар өздері білмейтін нәрсеге араласпағанын қалаймын". Chinese Democracy World Tour кезінде Стинсон жеке өнернамасында The Dead Boys тобының "Sonic Reducer", The Who тобының "My Generation" сияқты бірнеше панк әндерін, сондай-ақ өзінің алғашқы альбомынан "Motivation" әнін орындады. Стинсонның "Motivation" әнінің орындалуы "Appetite for Democracy 3D" концерттік альбомында бар. Стинсон 2014 жылғы турдан кейін топтан кетіп, кетуі туралы былай деді: "Мен оны жақсы қалыпта қалдырдым. Шындығында мен турларды қабылдауды тоқтатуға мәжбүр болдым, себебі мен турға қатыса алмайтын жағдайға келдім. Жеке өмірім менің турға қатысуыма кедергі келтіретін жағдайға түстім, білмеймін, олар мені шамамен бес турға шақырған шығар, мен жай ғана 'мен оны істей алмаймын' дедім". Стинсонның орнына Маккаган қайта келді.

In 1998, Stinson joined Guns N' Roses to replace Duff McKagan who quit due to creative differences and a desire to spend more time with his family. Stinson was recommended to the group by his friend Josh Freese, who was the band's drummer at the time. Stinson said he came to admire McKagan's musicianship but also added "Guns N' Roses were never my thing" during their early 1990s ascendency to stardom, and he auditioned mainly to have a chance to play with Freese. Guitarist Richard Fortus described Stinson's role as the band leader and "ultimate musical director" during rehearsals and recordings when vocalist Axl Rose was away. Stinson did not leave Guns N' Roses; however, the Eagles of Death Metal were fired from the tour. On December 2, 2006, Stinson issued a statement reading, in part: "Eagles of Death Metal were a suggestion of mine a while ago. Turns out they were the wrong band for our crowd. They were booed and did not play for as long as they were scheduled to. In the past I have thrown my bass. I have never thrown it at Axl or anyone else in the band nor has anyone thrown my bass back at me yet. Axl has been a dear friend to me for nine years. We have no problem communicating and wish that people would stay the fuck out of shit they don't know anything about." During the Chinese Democracy World Tour, Stinson played several punk songs during his solo spot, such as "Sonic Reducer" by The Dead Boys, and "My Generation" by The Who, as well as "Motivation" from his first album, Village Gorilla Head. Stinson's performance of "Motivation" is featured on the live album, Appetite for Democracy 3D. Stinson left the group after 2014 tour, and commented on his departure, stating "I left it in a good way. I actually had to just start turning down tours because I was unable to tour; I got into a position, personally, where my personal life was going to prevent me from doing, I don’t know — it must have been about five tours that they called me to do, and I just said I can’t do ’em." Stinson was replaced by the returning McKagan.

Жанға арналған пана (2005-2012)

2005 жылдың соңында Стинсон Soul Asylum тобына бірнеше концертке қатысты, бұл жақында қайтыс болған бас-гитарист және негізін қалаушы мүше Карл Мюллерге арналған еді. Стинсон мен Дейв Пирнер (Soul Asylum тобының негізін қалаушы мүшесі) Миннеаполистегі орта мектепте дос болған. Ол сонымен қатар 2006 жылы жарық көрген The Silver Lining альбомының қалған бөлігін жазуды аяқтауға көмектесті. Кейбір материалдар Стинсонның ешқашан іске аспаған жаңа Replacements альбомына енгізу үшін жазған болатын. 2016 және 2017 жылдары Bash & Pop жаңа альбомын насихаттау үшін Солтүстік Америка мен Еуропа бойынша гастрольдік сапар жасады. 2021 жылы Стинсон Пенсильвания штатында тұратын гитарист Чип Робертспен бірге Cowboys in the Campfire дуэтімен шағын аулаларда концерттер беруді бастады.

Жабдықтар

Guns N' Roses тобының сахнасында Стинсон әртүрлі түстегі ESP Vintage 4 бас-гитараларын (P/J пікіп конфигурациясымен) пайдаланды, олардың барлығы EMG PJ Set пікіптерімен жабдықталған. Бұған ерекшелік ретінде "Better", "Chinese Democracy" және "Sorry" әндері болды, олар орындалғанда ол Джеймс Труссарт Steelcaster бас-гитарасын қолданды. Тікелей күшейту үшін ол сахнаның арт жағында орналасқан екі Ampeg Heritage B 15 қайта шығарылған күшейткішті пайдаланды, олардың тек біреуі микрофонмен жабдықталған. Студияда жеке тректер үшін ол қандай бас-гитараларды қолданғаны белгісіз, бірақ "Chinese Democracy" әнінің атау трегінде Gibson Thunderbird Bass қолданғанын мойындады. 2011 жылдан бастап Стинсон ESP гитара компаниясын қолдайды, әсіресе ESP Vintage 4 бас-гитарасын EMG PJ Set пікіптерімен. Стинсон барлық бас-гитараларында EMG пікіптері орнатылғанын айтып, "олар SVT преамперіне тиген кезде [оған] керемет дыбыс пен күш береді" деді. Жазу кезінде Стинсон SWR күшейткіштерін, Matchless комбосын және DI пайдаланды. Guns N' Roses тобымен жұмыс істеген кезеңдегі алғашқы концерттерде SWR күшейткіштері қолданылған, бірақ Стинсон бұл олардың жағдайына сай емес екенін білді (көрініп тұрғанындай, толық қуатпен пайдалануға тым қатты болып саналды). Содан бері ол Ampeg Heritage B 15 Reissue 1x15 комбосын және төмен жиілікті дыбыс үшін бірнеше Ampeg 8x10 шкафтарын пайдаланады. EMG өз веб-сайтында Стинсонды PJ Set пікіптерін пайдаланушы ретінде тізімдеген. 2013 жылы NAMM көрмесінде ESP жаңа Tommy Stinson Signature Series бас-гитараларын таныстырды, ал Стинсон осы шараға қатысты.