Van Halen тобының тарихы

Кіріспе

Американдық рок-тобы (1973–2020)

Van Halen (/v//æ//n// /'/h//eɪ//l//ɛ//n/ ван ХЕЙлен) 1973 жылы Калифорния штатының Пасадена қаласында құрылған американдық рок-тобы. Хард-рокты музыкалық аренаның алдына қайтарумен танымал Van Halen өз энергиялық концерттерімен және гитарист Эдди Ван Халеннің шеберлігімен әйгілі болды. Топ 2007 жылы Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді. 1974 жылдан 1985 жылға дейін Van Halen құрамында Эдди Ван Хален, Эддидің інісі, барабаншы Алекс Ван Хален, вокалист Дэвид Ли Рот және бас-гитарист және вокалист Майкл Энтони болды. 1984 жылғы альбом, сол жылы шығарылған, АҚШ-та 10 миллион дана сатылып, төрт сәтті синглмен коммерциялық табысқа жетті. Оның жетекші синглы "Jump" Billboard Hot 100 хит-парадындағы топтың бірінші және жалғыз номері болды. 1985 жылы Рот жеке мансабын бастау үшін топтан кетіп, оның орнына бұрынғы Montrose вокалисі Сэмми Хагар келді. Хагармен бірге топ 11 жыл ішінде төрт АҚШ-тағы бірінші орынды иеленген, көп платиналық альбомдар шығарды: 1986 жылы 5150, 1988 жылы OU812, 1991 жылы "Заңсыз тәндік қатынас үшін" және 1995 жылы "Баланс". Хагар 1996 жылы топты тастап кетті, топтың бірінші жинақ альбомы "Best Of – Volume I" шығармас бұрын. Extreme тобының бұрынғы фронтмені Гари Шерон Хагардың орнын басып, 1998 жылы топпен коммерциялық сәттілікке жете алмаған Van Halen III альбомын жазды, содан кейін 1999 жылы жолдары айырылды. Van Halen 2003 жылы Хагармен қайта бірігіп, 2004 жылы әлемдік турнеге шықты және екі дискілі жинақ альбомын шығарды – "The Best of Both Worlds". Хагар 2005 жылы Van Halen тобын тағы да тастап кетті. Рот 2006 жылы оралды, бірақ Энтони бас-гитарада Эддидің ұлы Вольфганг Ван Халенмен ауыстырылды. 2012 жылы топ өзінің соңғы студиялық альбомын шығарды – "A Different Kind of Truth", ол коммерциялық және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Бұл Van Halen-нің 28 жылдан кейін Ротпен бірге шыққан алғашқы альбомы және Вольфгангтың қатысқан жалғыз альбомы болды. 2019 жылдың наурыз айына қарай Van Halen RIAA тізімінде АҚШ-тағы ең көп сатылатын артистердің 20-шы орнында тұрды; топ АҚШ-та 56 миллион альбом және бүкіл әлемде 80 миллионнан астам альбом сатты, осылайша барлық уақыттағы ең көп сатылатын топтардың біріне айналды. 2007 жылғы мәліметтер бойынша Van Halen – АҚШ-та 10 миллионнан астам дана сатылған екі студиялық альбомы бар бес рок-тобының бірі және американдық топтың ең көп платиналық альбомына ие болған топтардың бірі. Сонымен қатар, Van Halen Billboard Mainstream Rock чартында 13 номер бірінші хитке ие болды. VH1 тобы "100 ең ұлы хард-рок әртістерінің" тізімінде жетінші орын берді. Эдди 2001 жылы рак диагнозын алды және 2020 жылдың 6 қазанында осы аурудан қайтыс болды. Әкесінің қайтысынан бір ай өткен соң Вольфганг Van Halen тобының тарағанын растады. Голланд музыканты Ян Ван Халеннің және Индонезияда туған Эугения Ван Берстің ұлдары. Отбасы 1962 жылы Калифорния штатының Пасадена қаласына көшіп келді. Жас Эдвард классикалық фортепианоны құлақпен үйрене бастады және жыл сайынғы фортепиано сайысында 2 немесе 3 жыл қатарынан жеңіске жетті, бірақ ноталарды оқу өнерін меңгермеді. Ағалар 1960-шы жылдары бірге музыка ойнай бастады, Эдди барабанда, Алекс гитарада. Алайда, Эд барабан жиынтығын сатып алу үшін газет таратқанда, Алекс оларға құмарлық пен шеберлік дамыта бастады. Ақырында, ашуланып, бауырлас секілді бәсекелестікке ұшырап, Эд Алекске: "Жарайды, сен барабанда ойна, мен гитарада ойнайын", - деді. 1964 жылы Ван Хален ағайындылары өзінің алғашқы тобы – Broken Combs-ті құрды. Олар ауладағы кештерде және жергілікті мектептерде танымал бола бастағаннан кейін, олар өздерінің атын алдымен Trojan Rubber Co, содан кейін 1972 жылы Genesis, кейіннен Mammoth деп өзгертті. Бұл уақытта топқа Эдди вокал мен жетекші гитарада және досы Марк Стоун бас-гитарада болды. Олар үн жүйесін Индианада туған, Пасаденаға көшіп келген Дэвид Ли Роттан түнге 10 долларға жалға алды. Жергілікті офтальмологтың сөзге шешен, әлемдік көрініспен, күшті ұлы Рот жергілікті R&B әсерімен Red Ball Jets рок-тобын басқарды. Роттың ағасы Мэнни 1968 жылға дейін Нью-Йорктегі Бликер көшесіндегі кафеге ие болды. Ақшаны үнемдеу үшін олар Ротты бұрынғы сынақтарына қарамастан, вокалисі ретінде шақырды. Ақырында Роттың харизматикалық "Джим Дэнди" стилі Эддидің салмақты, гитарадағы шеберлігіне көркемдік қарсылық бола алады, сонымен қатар Эддиге ән жазуға күшін жұмсауға мүмкіндік берді. 1973 жылы Маммоттың атауы Van Halen-ге ауыстырылды. Бұл оның идеясы болды. Ол бұл есімнің Сантана сияқты ұзақ мерзімді жеке тұлғалық, көркемдік және маркетингтік артықшылықтары бар екенін сезінді. Олар Пасадена, Сан-Бернардино және Венис қалаларындағы клубтарда, фестивальдарда, аулалардағы кештерде және Гамильтон сияқты қалалық саябақтарда концерттер берді, көрермендер саны 2000-ға дейін жетті. Көлік кептелісі мен жергілікті полицияға шу шағымдары жиі түсті, тіпті Сан-Педро сияқты алыс жерлерде де. Van Halen кейіннен Лос-Анджелес және Уэст-Голливудтағы клубтарда өнер көрсетті, олардың танымалдары артып, тек жеке өнернама арқылы өсіп, жергілікті мектептерге жарнама таратып, өсіп дамыды. Осы табандылықтың арқасында олар 1970-ші жылдардың ортасында Лос-Анджелес музыкалық аренасының маңызды бөлігіне айналды, Сансет Стрипіндегі Whisky a Go Go сияқты танымал клубтарда өнер көрсетті. Барлық клубтағы табыс демо жазбасын жасауға әкелді, ол Солтүстік Ридждегі Cherokee Studios-та жазылды, онда Steely Dan жақында LP аяқтаған. 1977 жылдың 4 қаңтарындағы Robert Hilburn-нің L.A. Times газетіндегі "HOMEGROWN PUNK" мақаласына сәйкес, Rodney Bingenheimer 1976 жылдың жазында Van Halen-ді Gazzarri's-те көрді және Kiss тобының Gene Simmons-ты оларды көруге шақырды. Көріп қалғаннан кейін Simmons Лос-Анджелестегі Village Recorder студиясында "Zero" деп аталатын 29 тректен тұратын Van Halen демо жазбасын жасады және пост-продакшн дауыстау Electric Lady Studios-та Нью-Йоркте аяқталды.

Van Halen (/v//æ//n// /'/h//eɪ//l//ɛ//n/ van HAYlen) was an American rock band formed in Pasadena, California, in 1973. Credited with restoring hard rock to the forefront of the music scene, Van Halen was known for their energetic live performances and for the virtuosity of its guitarist, Eddie Van Halen. The band was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2007. From 1974 to 1985, Van Halen consisted of Eddie Van Halen, Eddie's brother, drummer Alex Van Halen, lead vocalist David Lee Roth, and bassist and vocalist Michael Anthony. The album 1984, released in the eponymous year, was a commercial success with U. S. sales of 10 million copies and four successful singles. Its lead single, "Jump", was the band's only number one single on the Billboard Hot 100. In 1985, Roth left the band to embark on a solo career and was replaced by former Montrose lead vocalist Sammy Hagar. With Hagar, the group released four U. S. number one, multi platinum albums over the course of 11 years: 5150 in 1986, OU812 in 1988, For Unlawful Carnal Knowledge in 1991, and Balance in 1995. Hagar left the band in 1996 shortly before the release of the band's first greatest hits collection, Best Of – Volume I. Former Extreme frontman Gary Cherone replaced Hagar and recorded the commercially unsuccessful album Van Halen III with the band in 1998, before parting ways in 1999. Van Halen then went on hiatus until reuniting with Hagar in 2003 for a worldwide tour in 2004 and the double disc greatest hits collection, The Best of Both Worlds. Hagar again left Van Halen in 2005. Roth returned in 2006, but Anthony was replaced on bass guitar by Eddie's son, Wolfgang Van Halen. In 2012, the band released their final studio album, A Different Kind of Truth, which was commercially and critically successful. It was also Van Halen's first album with Roth in 28 years and the only one to feature Wolfgang. as of March 2019, Van Halen is 20th on the RIAA's list of best selling artists in the United States; the band has sold 56 million albums in the U. S. and more than 80 million worldwide, making them one of the best selling groups of all time. as of 2007, Van Halen is one of only five rock bands with two studio albums to sell more than 10 million copies in the United States and is tied for the most multi platinum albums by an American band. Additionally, Van Halen has charted 13 number one hits on Billboards Mainstream Rock chart. VH1 ranked the band seventh on its list of the "100 Greatest Hard Rock Artists". Eddie was diagnosed with cancer in 2001, and died of the disease on October 6, 2020. A month after his father's death, Wolfgang confirmed that Van Halen had disbanded. sons to Dutch musician Jan Van Halen and Indonesian born Indo Eugenia Van Beers. The family moved to Pasadena, California, in 1962. Young Edward began learning classical piano by ear, and became so proficient he won an annual piano recital contest 2 or 3 years in a row, despite never mastering the art of sight reading sheet music. The brothers began playing music together in the 1960s, Eddie on drums and Alex on guitar. However, while Ed was delivering newspapers to payoff his drum set, Alex would secretly develop a passion and proficiency at them. Eventually out of frustration and brotherly competition, Ed told Alex, "OK, you play drums and I'll play your guitar." The Van Halen brothers formed their first band, the Broken Combs, in 1964. As they gained popularity playing backyard parties and local high school functions, they changed their name first to the Trojan Rubber Co, then in 1972 to Genesis, later still to Mammoth when they discovered Genesis was already in use by a major label British band. At this time the band included Eddie on both vocals and lead guitar and friend Mark Stone on bass. They rented a sound system from Indiana born, Pasadena transplant David Lee Roth for $10 per night. The loquacious, worldly, energetic son of a local ophthalmologist, Roth fronted a local R&B influenced rock band the Red Ball Jets. Roth's uncle Manny owned NYC's Bleecker street Cafe Wha? until 1968. Partly to save money, they now invited Roth to join as their lead vocalist despite previous unconvincing audition(s). Ultimately Roth's charismatic "Jim Dandy" approach would be both an artistic foil to Eddie's circumspect, guitar prodigy talents as well as allowing Eddie to focus his energies on song composition. In 1973, Mammoth officially changed its name to Van Halen. this was his brainchild. He felt it was a name that held long term identity, artistic and marketing advantages, like Santana. They continued to play Pasadena, San Bernardino, and Venice at clubs, festivals, backyard parties and city parks like Hamilton, drawing up to 2000 people. Traffic jams and noise complaints to the local police often ensued, as far away as San Pedro. Van Halen subsequently played clubs in Los Angeles and West Hollywood to growing audiences, increasing their popularity entirely through self promotion, passing out flyers at local high schools. This tenacious self promotion soon built them an auspicious, loyal, area following. They had succeeded in becoming a staple of the Los Angeles music scene during the mid 1970s, playing at well known clubs like the Whisky a Go Go on Sunset Strip. All the club gig success led naturally to the need for a demo tape, which was recorded at Cherokee Studios in Northridge where Steely Dan had recently completed an LP. According to a January 4, 1977, L. A. Times article by Robert Hilburn, entitled "HOMEGROWN PUNK", Rodney Bingenheimer saw Van Halen at Gazzarri's in the summer of 1976, and enticed Gene Simmons of Kiss to see them. Impressed to action, Simmons produced a 29 track Van Halen demo tape, entitled "Zero" at Village Recorder studios in Los Angeles and with post production overdubs completed at Electric Lady Studios in New York.

1977-1985: Дэвид Ли Ротпен алғашқы жетістік

Ван Моррисонның топ жетекшісі, гитарист Дуг Мессенджер, Тед Темплменнің «гитаралық батыр» іздеп жүргенін білгенде, Ван Халенді Голливудтағы Старвудта көріп, Тедтің оларды тексеруі үшін Warner Bros. Records-қа бірнеше қоңырау шалды. «Бұл 4 немесе 10 қоңырау екенін білмеймін, бірақ бұл Тед іздеген топ екенін білдім. 1977 жылдың ортасында, қатты жаңбыр жауған түні» Warner Bros. басшысы Мо Остин мен продюсер Тед Темплмен Ван Халеннің Голливудтағы Старвудта өнер көрсеткенін көрді. 1977 жылдың желтоқсан айында Los Angeles Times газетінде жарияланған хабарламаға сәйкес, бұл Ван Халеннің Старвудтағы алғашқы өнер көрсетуі және олардың алғаш рет өздерінің техниктерін жалдаған уақыты болды. «Біз біршама мәдениетпен шығуды қаладық, Голливудта өз жабдығымызды орнатуды көруге болмайтын еді», - деді Рот. Көрермен аз болғанымен, Мессенджер Остин мен Темплмен келгенге дейін тек бармен мен өзі ғана болғанын айтты. Warner Bros. өкілдері соншалықты әсерленді, олар салфеткаға ниет хат жазып, бір апта ішінде топпен, олардың болашақ менеджері Маршалл Берлмен (комик Милтон Берлдің інісінің ұлы) және Warner гастрольдік менеджері Ноэл Монкпен жергілікті асханада кездесті. Уорнер топқа екі альбомдық жазба шартын ұсынды, бұл Уорнерге тиімді болды, төрт жас жігітке сатылған әрбір альбом үшін тек 0,70 доллар төледі, бұл келісім топты алғашқы гастрольдік турдың соңында 1 миллион доллардан астам қарыз қалдырды, Journey және Montrose-тің алдын ала өнер көрсетуі. Топ 1977 жылдың қыркүйегінің ортасынан қазан айының басына дейін Sunset Sound Recorders студиясында дебюттік альбомын жазды, гитара бөліктерін бір апта, вокалды екі апта жазды. Барлық тректер аздап дубляж немесе көпжолмен жазылды. Жазбадағы ұсақ қателер қасақана қалдырылды және жазбаға тікелей эфирдегі сезім беру үшін өте қарапайым аспаптар жиынтығы қолданылды. Осы уақыт ішінде олар Оңтүстік Калифорниядағы әртүрлі орындарда өнер көрсетуді жалғастырды, соның ішінде олардың промоутері және импресариосы Стив Тортомаси ұйымдастырған Пасадена конгресс орталығындағы бірнеше атақты концерттер болды. Шығарылғаннан кейін Van Halen Billboard поп музыка тізімінде 19-орынды иеленді, бұл рок-музыканың ең табысты тұсаукесерлерінің бірі болды. Ол ауыр металл және хард-рок альбомы ретінде жоғары бағаланды. Альбомға қазір Van Halen классикасы ретінде танылған әндер кірді, мысалы «Runnin' with the Devil» және «Eruption» гитаралық солосы, ол Эддидің «саусақпен тарту» деп аталатын техникасын көрсетті, бұл топтың алғашқы сингліне айналды, «You Really Got Me» әнінің кавер нұсқасы. Топ тағы 9 ай гастрольде болды, Black Sabbath концерттерін ашты және өнер көрсетулерімен беделге ие болды. Топтың химиясы Эдди Ван Халеннің гитаралық техникасына және Дэвид Ли Роттың харизмасына негізделген. 1978 жылдың соңында топ 2 аптаға студияға оралды, 1979 жылы Van Halen II альбомын жазды. Бұл жазбадан топтың алғашқы хит-синглі «Dance the Night Away» шықты, ол BB Hot 100 тізімінде 15-орынды иеленді. Келесі төрт жыл ішінде топ тоқтамай гастрольде болды, альбомды жаздыруға ешқашан 2 аптадан артық уақыт жұмсады. Олардың Women and Children First альбомы 1980 жылы жарық көрді және Van Halen-нің Warner Bros. компаниясына платиналық сатылым мәртебесін нығайтты. Ол екі хит-сингл шығарды, «And the Cradle Will Rock» және «Everybody Wants Some!!». Алғаш рет Эддидің гитарын толықтырып, күшейтетін Wurlitzer электр пианиносы қолданылды. 1981 жылы Fair Warning альбомын жазған кезде Эддидің қараңғы, күрделі әндерді минорлық тондарда орындауға құштарлығы Роттың поп талғамына қайшы келді. Дегенмен, Рот және Warner Bros. компаниясының тәжірибелі рок продюсері Тед Темплмен Эддидің осы альбомдағы тілегіне келісті. Дуг Мессенджер Эд пен инженер Дон Ландидің Тед студиядан «ашуланып кеткеннен» кейін бірнеше сағаттан соң «Unchained» солосын қайта жазғанын еске алды. Бұл қараңғы альбом 250 000 долларлық төлемнен кейін ғана платиналық мәртебеге жетті. Родтың алкогольге мас болуынан әннің сөздерін ұмытып қалған шоу. Осы уақыт аралығында Эдди «Жабайы өмір» фильмінің саздық бөлігі мен аспаптық әндерін жазды. Саздық бөлік барабан машинасымен жүктелген және олардың келесі екі альбомымен, 1984 және 5150, келетін дыбыстар мен рифтерге сілтеме жасады. 1984 (1984 жылдың 9 қаңтарында жарық көрді) коммерциялық сәттілікке жетті, бір жыл ішінде бес есе платина болды. Эддидің жаңадан салынған 5150 студиясында жазылған альбомда тек бұрынғы альбомдарда сирек қолданылған клавиатуралар болды. Алғашқы сингл «Jump» синтезаторлық ілгек пен өзіне-өзі зиян келтіруші секіруші туралы жаңалықтарға сүйене отырып, әннің мәтінін енгізді. Бұл топтың Ротпен бірге алғашқы және жалғыз No. 1 поп-хиті болды, оларға Грэмми номинациясын әкелді. Басқа синглдар «Panama» (АҚШ-та 13-орын), «I'll Wait» (АҚШ-та 13-орын) және «Hot for Teacher» болды. Үш әннің де MTV-де танымал музыкалық видеолары болды. 1984 жөнінде сыншылар жағымды пікір білдірді және Billboard тізімінде Майкл Джексонның «Thriller» альбомынан кейін 2-орынды иеленді (оны Эдди «Beat It» әнінде гитарамен орындаған). 1984 жылғы турдан кейін Рот жаңа топ құру үшін кетіп қалды. Топ мүшелері бөліну себептері туралы әртүрлі пікір білдірді, бірақ барлығы топтың дыбысын, көркемдік бағытын, шығарылған синглдарды және қарқынын бақылауға байланысты болды. Рот Эддидің Van Halen-нен тыс музыка ойнауына алаңдады. Рот сонымен қатар өзінің сәтті жеке мансабын екі хит-кавер әнімен Crazy from the Heat EP альбомынан бастады, Beach Boys-дың классикалық «California Girls» әнінің жаңа нұсқасы (#3 АҚШ) және әйгілі Al Jolson стандарты «Just a Gigolo» және «I Ain't Got Nobody» (#12 АҚШ) жұптығы, бұрын Луи Примамен жұптастырылған. Ротқа «Crazy from the Heat» сценарийі үшін 20 миллион долларлық кино келісімшарты ұсынылды. Рот Van Halen-нің саундтрекке үлес қосатынын үміттенеді, бірақ 1986 жылы CBS Pictures қайта ұйымдастырылғаннан кейін кино келісімшарты күшін жойды.

Doug Messenger, Van Morrison's band leader guitarist, knowing that Ted Templeman was looking for a "guitar hero" act, had seen Van Halen at the Starwood in Hollywood and placed a number of calls to Warner Bros. Records for Ted to check them out. "I don't know if it was 4 calls or 10, but I knew this was exactly the act Ted wanted. So on a horrendously rainy night in mid 1977", Warner Bros. executive Mo Ostin and producer Ted Templeman saw Van Halen perform at the Starwood in Hollywood. According to a December 1977 story in the Los Angeles Times, it was Van Halen's first booking at the Starwood and the first time they hired their own roadies. "We wanted to come on with a little class and we couldn't be seen setting up our own stuff in Hollywood," explained Roth. Although the audience was negligible — Messenger claims only a barmaid and himself were there until Ostin and Templeman arrived — the Warner Bros. reps were so impressed that they wrote a letter of intent on a napkin, and within a week met at a local diner with the band, their future manager Marshall Berle (nephew of comedian Milton Berle) and Warner touring manager Noel Monk, who had just guided the Sex Pistols across the United States. Warner offered the band a rather basic two album recording contract, one that heavily favored Warner, paying the four young men only $0.70 per unit (album) sold, a deal that would leave the band over $1 million in debt at the conclusion of their first supporting tour as the opening act for Journey and Montrose. The group recorded their debut album at Sunset Sound Recorders studio from mid September to early October 1977, recording guitar parts for one week and then vocals for two additional. All of the tracks were laid down with little over dubbing or multi tracking. Minor mistakes were purposely left on the record and a very rudimentary instrument set up was used to give the record a live feel. During this time, they continued to play various venues in Southern California, including some notable concerts at the Pasadena Convention Center produced by their promoter and impresario, Steve Tortomasi, himself a fixture in the local rock and roll scene. Upon its release, Van Halen reached No. 19 on the Billboard pop music charts, one of rock's most commercially successful debuts. It was highly regarded as both a heavy metal and hard rock album. The album included songs now regarded as Van Halen classics, like "Runnin' with the Devil" and the guitar solo "Eruption", which showcased Eddie's use of a technique known as "finger tapping", leading into what became the band's first single, a cover of "You Really Got Me". The band toured for 9 months more, opening for Black Sabbath and establishing a reputation for their performances. The band's chemistry was based on Eddie Van Halen's guitar technique and David Lee Roth's charisma. The band returned to the studio for 2 weeks, in late 1978, to record Van Halen II, a 1979 LP similar in style to their debut. This record yielded the band's first hit single, "Dance the Night Away", which peaked at 15 on BB Hot 100. Over the next four years, the band toured non stop, never taking more than 2 weeks to record an album. Their album Women and Children First was released in 1980, and further cemented Van Halen's platinum selling status to Warner Bros. It yielded two hit singles, "And the Cradle Will Rock " and "Everybody Wants Some!!". For the first time, an amplified Wurlitzer electric piano was used to complement Ed's guitar. In 1981, during the recording of Fair Warning, Eddie's desire for darker, more complex songs in minor keys was at odds with Roth's pop tastes and style. Nonetheless, Roth and veteran Warner Bros. rock producer Ted Templeman acquiesced to Eddie's wishes on this album. Doug Messenger recalled how Ed and engineer Don Landee rerecorded the "Unchained" solo hours after Ted "stormed out of" the studio. This darker album only reached platinum status after $250,000 of payola pushed it up nationwide from 400k copies. a show that both Noel Monk and Doug Messenger considered artistically a disaster, Roth being imbibed on alcohol to the point of forgetting lyrics. During this time, Eddie contributed the score and instrumental songs to the movie The Wild Life. The score was laden with drum machine and hinted at sounds and riffs that would come with their next two albums, 1984 and 5150. 1984 (released on January 9, 1984) was a commercial success, going five times platinum after a year of release. Recorded at Eddie's newly built 5150 Studios, the album featured keyboards, which had only been used sporadically on previous albums. The lead single, "Jump", featured a synthesizer hook and anthemic lyrics inspired by news coverage of a suicidal jumper. It became the band's first and only No. 1 pop hit with Roth, garnering them a Grammy nomination. Other singles included "Panama" (No. 13 U. S.), "I'll Wait" (also No. 13 U. S.), and "Hot for Teacher". Three of the songs had popular music videos on MTV. 1984 was praised by critics and peaked at No. 2 on the Billboard charts behind Michael Jackson's Thriller (which notably had a guitar solo by Eddie on "Beat It"). Following the 1984 Tour, Roth decided to quit and form a new band. Group members have given different reasons for the split, but all were firmly rooted in control of the band's sound, artistic direction, singles released and pace. Roth was concerned about Eddie playing music outside of Van Halen. Roth was also launching a successful solo career with two hit cover songs off his Crazy from the Heat EP, a remake of the Beach Boys' classic "California Girls" (#3 U. S.) and a pairing of the classic Al Jolson standard "Just a Gigolo" and "I Ain't Got Nobody"(#12 U. S.), which had previously been paired together by Louis Prima. Roth was also offered a $20 million film deal for a script titled Crazy from the Heat. Roth hoped Van Halen would contribute the soundtrack; however, the film deal fell through when CBS Pictures was reorganized in 1986.

1985-1996: Сэмми Хагар дәуірі

Эдди Патти Смиттиді Роттың орнына «Скандалдан» шақырды, бірақ ол бас тартты. 1985 жылы Дарил Холлға жетекші вокалдық позиция ұсынылды, бірақ ол да бас тартты. Холл 2015 жылғы мамырда «Live from Daryl's House» бағдарламасының премьерасында музыкалық қонағы Хагарға, ол Hall & Oates концертінен кейін оған ұсыныс жасағанын растады. Эдди 1985 жылы Сами Хагармен ортақ Ferrari механиктері арқылы танысты. Хагар Монтроз хард-рок тобының бұрынғы солисі, ал қазір өте сәтті жылды өткізіп жатқан жеке әнші. Оның хит-синглы «I Can't Drive 55» 1984 жылы шыққан «VOA» альбомынан шықты, оны Монтроздың алғашқы альбомы «Montrose» және Ван Халеннің барлық альбомдарын продюсерлеген Тед Темплмен жасаған. Хагар ән айтумен қатар, ритм-гитарада ойнауға келісті. Warner Bros. президенті Мо Остин топтың прогресін тыңдау үшін топтың 5150 студиясына келгенде, Хагар топтың «Why Can't This Be Love» әнін Эддидің клавишада орындағанын айтты, содан кейін Остин: «Мен ақша иісін сезінемін» деді. 1986 жылы шыққан Van Halen альбомы 5150 үлкен сәттілікке ие болды, ол топтың Billboard чарттарындағы бірінші №1 альбомы болды, «Why Can't This Be Love» (#3 АҚШ), «Dreams» және «Love Walks In» (АҚШ-тың үздік 30 әні) синглдарымен жетектелді. Топтың жаңа дәуірін көрсету үшін жаңа Van Halen логотипі мұқабаға қойылды. Жаңа логотип түпнұсқа элементтерін сақтап, «VH» әріптерінің екі жағынан созылған сызықтар айналып, сақина құрады. 5150 альбомының жарық көргенінен кейін Солтүстік Америкада оны қолдау үшін «5150 Tour» гастролі басталды. Видео VHS және лазерлік дискілерде Live Without a Net ретінде шығарылды. Топ Хагардан бұрынғы Van Halen әндерін жиынтықта барынша азайтты. Осы кезеңде шыққан төрт студиялық альбомның барлығы Billboard поп-музыка чарттарында №1 орынға ие болды және 17 сингл негізгі рок-тректер тізіміндегі алғашқы 12 орынға енді. Сол кезеңде 1988 жылғы OU812 альбомынан алынған «When It's Love» синглы Топ Беске жетіп, №5 орынға ие болды. Сонымен қатар, Van Halen екі рет Grammy сыйлығына ұсынылды. Топ 1992 жылы «For Unlawful Carnal Knowledge» альбомы үшін «Ең жақсы хард-рок орындаушысы» номинациясында Grammy сыйлығын жеңіп алды. Van Halen 1990-шы жылдардың ортасында да сәттілікке қол жеткізді. Олар 1992 жылы Фреснода (Калифорния) өткен F.U.C.K. турнесінің екі концертінде «Live: Right Here, Right Now» концерттік альбомын және фильмін жазды. F.U.C.K. және Live: Right Here Right Now турнесіне арналған концерттік альбом кезінде Night Ranger тобының Алан Фицджеральд әр түн сайын сахнадан тыс жерде клавишада ойнады, бұл Эддиге гитараға назар аударуға мүмкіндік берді. Фицджеральд 2004, 2007 және 2012 жылдардағы гастрольдерде сахна сыртындағы клавишада ойнауға оралды. 1995 жылы Van Halen «Balance» альбомын шығарды және Bon Jovi-ді еуропалық жазғы стадиондық турнесінде қолдады. Баланс турін топ «Амбулаторлық тур» деп атады, себебі алғашқы концерттерде Хагардың тамағы ауырып, Эдди аваскулярлық некроздан жамбас жарақатын алды, ал Алекс омыртқасының жарылуынан мойын тірегін киді. «Твистер» фильмі үшін әндер жазған кезде Хагар мен Ван Хален ағайындары арасындағы шиеленіс күшейіп, 1996 жылы Әкелер күніне дейін жалғасты. Хагар өзін жұмыстан босатқанын, ал Эдди Хагар жұмыстан кеткенін айтты. Топ «Humans Being» әнін жазды, онда Эдди Хагардың сөздеріне риза болмады, әннің атын өзгертті және әуенін жазды. Бұл Хагарды ренжітті, ол Гавайиге оралғаннан кейін және жобаны жасау идеясына қарсы болғандықтан, топ жинақтау альбомымен де жұмыс істеп жатты. Бұл Хагармен және топтың жаңа менеджері Рей Дэниелспен (Эд Леффлердің орнындағы және Алекс Ван Халеннің бұрынғы күйеу інісі) келіспеушіліктерге әкелді, тіпті Леффлер Warner Bros. Records-пен келісімшартын жаңартқан және бірнеше жыл бұрын «Best Of» альбомы опциясын қосыпты. Хагар жаңа альбом шыққанға дейін жинақтау альбомымен жұмыс істеуге асықпады, бірақ егер топтың қалған бөлігі және Дэниелс сол кезде оны іске қосуды талап етсе, оның басымдығы тек Рот дәуіріндегі әндерді қамтуы керек еді немесе үшінші таңдау ретінде екі том шығарылуы керек, бірі Рот дәуіріндегі әндер және бірі Хагар дәуіріндегі әндер. Осы кезеңде жеке басымдықтар мен шығармашылық айырмашылықтар топтағы, әсіресе Эдди мен Хагар арасындағы қарым-қатынас аралық шиеленісті арттыруға ықпал етті. Хагар мен Ван Халеннің қарым-қатынасы бұзылды. Топтың 1996 жылғы MTV Video Music Awards-та қатысуы қайта қосылу туралы болжамдарды оятты. Бірақ марапаттаудан бірнеше апта өткен соң, Роттың Van Halenнен қайтадан шығып кеткені белгілі болды. Рот Van Halen оны топқа қайтаруды ойлап жүргенін және ол оларды алдын ала қайтадан біріктірмесе, сыйлық беру шоуында қатыспайтынын айтқанда оларды адасқандыққа ұшыратқанын мәлімдеді. Келесі күні Ван Хален ағайындары мен Энтони олардың Ротты топқа қайтаруды жоспарлап отырғанына оны сендірмегенін жоққа шығарды. Эдди кейін MTV Video Music Awards-тағы оның өнеркөрсетуінен ұялғанын және Бекке сыйлық табыс еткен кезде оның қимылдарынан ашуланғанын айтты. Баспасөз конференциясында жаңадан құрылған турне туралы сұрақтарға Эдди жамбасын ауыстыру қажеттігін және жаңа студиялық альбомды жазу қажеттігін айтты. Рот Эддиге денсаулығы туралы жағымсыз әңгімелерді тоқтатуға айтты, және екеуі төбелес тудыруға жақын болды.

Eddie invited Patty Smyth of Scandal to replace Roth, but she declined. Daryl Hall was also offered the lead vocal position in 1985, but also declined. Hall verified to Hagar, his musical guest in the May 2015 season premiere of Live from Daryl's House, that he was approached after a Hall & Oates concert. Eddie was introduced to Sammy Hagar in 1985, via their mutual Ferrari mechanic. Hagar was the former frontman for the hard rock group Montrose, and now a solo artist coming off a very successful year. His hit single "I Can't Drive 55" came from his 1984 album VOA, produced by Ted Templeman, who had also produced Montrose's first album Montrose, as well as all of Van Halen's albums up to that point. Hagar agreed to sing as well as play rhythm guitar. When Warner Bros. president Mo Ostin came to the band's 5150 Studios to hear the band's progress, Hagar said the band played "Why Can't This Be Love" live with Eddie on keyboards, after which Ostin proclaimed: "I smell money." The 1986 Van Halen album 5150 was a huge hit, becoming the band's first No. 1 album on the Billboard charts, driven by the keyboard dominated singles "Why Can't This Be Love" (#3 U. S.), "Dreams", and "Love Walks In" (Top 30 U. S.). To further introduce the new era for the band, a new Van Halen logo was put on the cover. The new logo retained elements of the original, but now the lines extending from either side of 'VH' wrapped around and formed a ring. Following the release of the 5150 album, the "5150 Tour" was launched to support it across North America. Footage was released on VHS and Laserdisc as Live Without a Net. The band minimized the use of pre Hagar Van Halen songs in the set. All four studio albums produced during this period reached No. 1 on the Billboard pop music charts and 17 singles breached the top 12 of the mainstream rock tracks chart. During that era, a single taken from 1988's OU812, "When It's Love", reached the Top Five, peaking at No. 5. In addition, Van Halen was nominated for two Grammy awards. The band won the 1992 Grammy Award for Best Hard Rock Performance with Vocal for the album For Unlawful Carnal Knowledge. Van Halen continued to enjoy success throughout the mid 1990s. They recorded a live album and concert film at two 1992 F. U. C. K. tour shows in Fresno, California called Live: Right Here, Right Now. During the F. U. C. K. and the live album supporting Live: Right Here Right Now tour, Night Ranger's Alan Fitzgerald played keyboards offstage every night allowing Eddie to concentrate on guitar. Fitzgerald would return to play offstage keyboards on the 2004, 2007, and 2012 tours. In 1995, Van Halen released the album Balance and supported Bon Jovi on their European Summer stadium tour. The Balance Tour was nicknamed "Ambulance Tour" by the band due to an amount of physical ailments, as Hagar had throat problems during the first concerts, Eddie suffered a hip injury caused by avascular necrosis, and Alex wore a neck brace due to ruptured vertebrae. During the recording of songs for the film Twister, escalating tension between Hagar and the Van Halen brothers boiled over and Hagar departed on Father's Day, 1996. Hagar would claim he was fired, and Eddie would claim Hagar quit. The band had recorded "Humans Being", a song for which Eddie, unhappy with Hagar's lyrics, retitled the song and wrote the melody. This upset Hagar, With Hagar back in Hawaii and against the idea of doing the project,

The band was also working on a compilation album. This led to conflicts with Hagar and the group's new manager, Ray Danniels (Ed Leffler's replacement and Alex Van Halen's former brother in law), even though it was Leffler who had renewed their contract with Warner Bros. Records and had added in the Best Of album option years before. Hagar was reluctant to work on a compilation album before a new album came out, but if the rest of the band and Danniels insisted on going forward with one at that time, his preference was that it should include only Roth era songs, or as a third choice, that two volumes should be released, one of Roth era songs and one of Hagar era songs. During this same period, competing personal priorities and creative differences contributed to increasing interpersonal tensions within the band, particularly between Eddie and Hagar. The relationship between Hagar and Van Halen broke down. The band's appearance on the 1996 MTV Video Music Awards fueled reunion speculation. But several weeks after the awards show, it was discovered that Roth was out of Van Halen again. Roth released a statement that Van Halen mislead him into thinking they were seriously considering bringing him back into the band and that he had made clear to them beforehand that he did not want to do the Awards show unless they were actually reuniting. The next day, the Van Halen brothers and Anthony released their own statement, denying they had in any way led Roth to believe they were planning to bring him back into the band. Eddie later recounted that at the MTV Video Music Awards appearance, he was embarrassed and outraged by Roth's antics while on camera behind Beck, who was giving an acceptance speech for the award that Van Halen had presented to him. At a backstage press conference, press queries about a reunion tour were met with Eddie saying that he needed a hip replacement and would have to record an entire new studio album before any tour. Roth told Eddie to avoid talking about negative things like his hip and the two almost came to blows.

1996-2000: Гэри Шерон дәуірі

Ван Халеннің келесі әншісі Гари Шерон болды, ол Бостон қаласындағы Extreme тобының бұрынғы солисі, бұл топ 1990 жылдардың басында белгілі бір сәттілікке қол жеткізген. Нәтижесінде Van Halen III альбомы жарық көрді. Көптеген әндері Ван Халеннің алдыңғы жұмыстарына қарағанда ұзақ және тәжірибелік болды. Бұл олардың бұрынғы материалдарынан ерекшеленді, дәстүрлі рок-әндеріне қарағанда балладаларға көбірек назар аударылды ("How Many Say I", Эдди вокалда). Альбом сатылымы топтың деңгейіне жетпеді, тек алтын сертификатқа ие болды, АҚШ чарттарында 4-орынға жеткеніне қарамастан. Дегенмен, Van Halen III альбомы "Without You" хитін сыйлады, ал тағы бір ән, "Fire in the Hole", "Lethal Weapon 4" саундтрегінде пайда болды. Альбомнан кейін тур өтті. III тур аясында Ван Хален жаңа елдерде өнер көрсетті, соның ішінде Австралия мен Жаңа Зеландияға алғаш рет сапар шекті. "Without You" әні 1998 жылы Billboard Mainstream Rock Charts тізімінде 1-орынды иеленді, бұл олардың осы көрсеткіш бойынша 13-ші хиті болды. Бұл оларды Mainstream Rock чарттарында ең көп 1-орын алған топ етіп белгіледі. Ван Хален студияға оралып, 1999 жылдың басында жаңа альбом үстінде жұмыс бастады. Жазбалар үшін олар Дэнни Корчмарды продюсер ретінде шақырып алды. Әндердің жұмыс атаулары: "Left for Dead", "River Wide", "Say Uncle", "You Wear it Well", "More Than Yesterday", "I Don't Miss You Much", "Love Divine" және "From Here, Where Do We Go?". 20-дан астам ән жазылған деген қауесет тарады. Жоба жарық көрмеді, Шерон 1999 жылдың қарашасында музыкалық айырмашылықтар мен жеке мәселелерге сілтеме жасап, достық қарым-қатынаста топты тастап кетті. Бұл жазбалардан алынған материалдардың ешқайсысы шығарылмады, тіпті 2004 жылы "Best of Both Worlds" жинағына Хагармен бірге жазылған үш жаңа ән енгізілгенге дейін топ жаңа материал шығармады. Кейінірек Шерон, егер ол және топ алдымен тур жасап, содан кейін альбом жазса, шығармашылық тұрғыдан жақсы үйлесетін еді және альбом жақсырақ болар еді деп мәлімдеді. Шеронмен тур жасау келушілер саны бойынша көңіл көншітпеді. Эдди кейінірек Warner Bros. оны Шероннан айырылуға мәжбүрлегенін мойындады. Алдыңғы екі әншімен болған жағдайдан айырмашылығы, бұл ажырасудың артында жаман ниет болған жоқ, Шерон Ван Халенмен байланыста және жақсы қарым-қатынаста болды. Хагар кеткен кездегідей, Роттың қайта қосылуы туралы болжамдар қайтадан қозғалды.

Van Halen's next lead singer was Gary Cherone, former frontman of the Boston based band Extreme, a group which had enjoyed some popular success in the early 1990s. The result was the album Van Halen III. Many songs were longer and more experimental than Van Halen's earlier work. It was a notable contrast from their previous material, with more focus on ballads than traditional rock songs ("How Many Say I", with Eddie on vocals). Sales were poor by the band's standards, only reaching a Gold certification, despite the album peaking at No. 4 on the U. S. charts. However, Van Halen III did produce the hit "Without You", and another album track, "Fire in the Hole", appeared on the Lethal Weapon 4 soundtrack. The album was followed by a tour. The III Tour saw Van Halen playing in new countries, including first ever visits to Australia and New Zealand. "Without You" acquired No. 1 place on the Billboard Mainstream Rock Charts in 1998, the 13th song of theirs to do so. This made them the band with the most Mainstream Rock No. 1s. Van Halen returned to the studio and in early 1999 started work on a new album. For the sessions, they brought on Danny Kortchmar to produce. Working titles of songs included "Left for Dead", "River Wide", "Say Uncle", "You Wear it Well", "More Than Yesterday", "I Don't Miss You Much", "Love Divine", and "From Here, Where Do We Go? "; more than 20 songs were rumored to have been written. The project was never released, with Cherone leaving the band amicably in November 1999, citing musical differences and personal issues that he was going through. None of the material from these sessions has been released, and in fact the band released no new material until three new songs written and recorded with Hagar were included on the 2004 Best of Both Worlds compilation. Cherone later stated that he believed if he and the band had toured first and then recorded an album they might have creatively gelled more and the album would have turned out better. Touring with Cherone had proven disappointing in terms of attendance. Eddie later admitted that Warner Bros. had forced his hand in parting with Cherone. Unlike with the previous two singers, there was reportedly no bad blood behind the breakup, and Cherone remained in contact and on good terms with Van Halen. As when Hagar left, speculation resumed on a Roth reunion.

1999-2003: Қоғамдық қызметтен үзіліс

Эдди 1999 жылдың қарашасында жамбас сүйегіне жасалған операциядан кейін қалпына келді, бірақ 2000 жылдан бастап 2004 жылдың басына дейін Van Halen тобынан ресми мәлімдемелер жарияланбады және жаңа музыка шығарылмады. Дегенмен, бұрынғы және қазіргі мүшелері туралы ақпарат аз-аздан келіп түсті. Van Halen ағайындылары 5150 студиясында әндер жазуды жалғастырды, ал Шерон жаңа альбомын жазып, Tribe of Judah тобымен гастрольдік сапарға шықты. Шеронның Van Halen тобымен бірге екінші альбомы үшін жазған "Left For Dead" атты әнінің мәтіні Tribe of Judah тобымен жаңа музыкалық үлгіде орындалды. Шеронның орнын басатыны туралы болжамдарға жауап ретінде Дэвид Ковердейл: "Мен ортақ досыма қоңырау шалып, 'Эддиге менің бұған қатысым жоқ екенін айтшы' дедім. Бұл жағдай абсурдқа айналды. Олар маған ұсыныс жасауға тырысқанын естідім, бірақ Purple тобынан кеткеннен бері өзімнің ісіммен айналысып келемін. Неге мен басқа біреуге қосыламын?" деді. 2000 жылы топ Дэвид Ли Ротпен жаңа альбом жасау үшін қысқа мерзімге қайта бірікті, бірақ Ротпен болған даулар осы жоспарларды тоқтатты. Жазылған демо-нұсқалар 2012 жылы шыққан "A Different Kind of Truth" альбомындағы жаңа әндердің негізі болды. Сонымен қатар, топ Ротпен бірнеше концерт өткізуді кейінге қалдырды. 2002 жылдың жазында Рот пен Хагар "Song for Song" атты "Rock and Roll" турнесінде "Шампиондар" атымен сахнаға шықты. Екі әншінің де жетекші орындарында болған бұл турне бұқаралық ақпарат құралдары мен көрермендердің қызығушылығын тудырды, себебі ол тіпті Рот немесе Хагармен Van Halen тобының турнесінен де көбірек күмәндік тудырды. Турнеге көп көрермен жиналды және ашылу акттары болмады, Рот пен Хагар бірінші болып сахнаға шықты. Рот өзінің мінезін Хагардың мінезімен салыстырып: "Ол - досыңмен бір бөтелке ішіп, бірге уақыт өткізетін адам. Ал мен - достарыңды бір бөтелкемен бөліп, бірге уақыт өткізгің келсе, бірге шығатын жігітпін" деді. Энтони Хагардың Waboritas тобымен бірнеше рет қонаққа шақырылды және кейде тіпті жетекші вокалды орындады. Концерттер кезінде Хагар Энтониге: "Бауырлар сенің мұнда екеніңді біледі ме?" деп сұрақ қойды. Энтони Ротпен ешқашан бірге ойнаған емес. Шерон кейде пайда болды. Хагар Энтони мен Шеронның әндерін қамтитын концерттік альбомын ("Hallelujah") және Ротпен гастрольдік сапарлары туралы "Long Road to Cabo" атты деректі фильмін шығарды. Екі әнші де турнені жарнамалап, бір-біріне деген құрметтерін ашық білдіргенімен, ашу-ыза мен жек көру туралы қауесеттер тарады. Бұл айыптаулар кейін сахна артындағы видеоарқаулармен расталды, онда Рот пен Хагар лагерлері қатаң түрде бөлініп отырғаны көрінді. Содан кейін Хагар Джо Сатриани мен Journey тобының гитарисі Нил Шонмен бірге Planet Us атты қосымша жоба құрды, барабанда Майкл Энтони мен Дин Кастроново (Journey тобының мүшесі) болды. Топ екі ән жазып, бірнеше рет концерт берді, бірақ Хагар мен Энтони Van Halen тобына қайта қосылғаннан кейін тарады. 2004 жылдың 4 шілдесінде Рот әлемдегі ең танымал оркестрлердің бірі - Бостон Попсымен бірге Бостондағы Pops Goes the Fourth мерекелік шарасында өнер көрсетті. Хагар белсенді болып қалып, бес альбом шығарды және өзінің жеке бренді Кабо Уэбоны құрды, ол бұрын иеленген текила желісіне, сондай-ақ континалар франшизасына өз атын берді. Ол 2003 және 2005 жылдары Монтрозбен бірнеше рет кездесіп, Энтонимен байланыста болды, көбінесе онымен бірге ойнады. Van Halen тобының әрекеті тоқтаған кезде Энтони веб-сайт құрып, өзінің қолтаңбасы Yamaha басы және ыстық соустар сериясы сияқты тауарлармен айналысты. Ол жыл сайынғы музыкалық индустрияның NAMM көрмесіне қатысты.

Eddie recovered from his hip surgery in November 1999, but from 2000 to early 2004 no official statements were made by Van Halen and no music was released. However, information about members past and present trickled in. The Van Halen brothers continued writing at 5150 Studios, Cherone recorded an album and toured with new band Tribe of Judah. One of the songs that Cherone had written for the scrapped second album with Van Halen, titled "Left For Dead", would see its lyrics set to a new musical arrangement with Tribe of Judah. Responding to speculation that he had been approached to replace Cherone, David Coverdale said, "I called a mutual friend and said, 'Tell Eddie I had nothing to do with this.' It just got ridiculous. I've heard that they were going to approach me, but since I left Purple I've always done my own thing. Why would I join anybody else?" In 2000, the band reunited briefly with David Lee Roth attempting to do a new album, only for disputes with Roth to abort these plans. The recorded demos would be among the ones reworked into new songs on 2012's A Different Kind of Truth. The band also tried to just schedule some concerts with Roth at a later date. In the summer of 2002, Roth and Hagar teamed up in the Song for Song, the Heavyweight Champs of Rock and Roll tour (also known as the 'Sans Halen' or 'Sam & Dave' Tour). The tour, with both singers headlining, attracted media and audience fascination because it seemed more improbable than even a Van Halen tour with Roth or Hagar. It drew large crowds and featured no opening acts, Roth and Hagar alternating as the first act. Roth contrasted his personality with Hagar's: "He's the kind of guy you go out with to split a bottle with a friend. I'm the kind of guy you go out with if you want to split your friend with a bottle." Anthony guested with Hagar's band, the Waboritas, numerous times and sometimes even sang lead vocals. During performances, Hagar would tease Anthony by asking, "Do the brothers know you're here?" Anthony never played with Roth. Cherone appeared on occasion. Hagar released a live album (Hallelujah), featuring vocals by Anthony and Cherone, and a documentary DVD, Long Road to Cabo, about touring with Roth. While the two singers promoted the tour and publicly claimed mutual respect, rumors of bitter acrimony and mutual loathing swirled. The allegations were later supported by backstage video, which showed the Roth and Hagar camps maintaining strict separation. Next, Hagar joined with Joe Satriani and Journey guitarist Neal Schon to form a side project, Planet Us, with Michael Anthony and Deen Castronovo (also of Journey) on drums. The band recorded just two songs and played live a few times before dissolving when Hagar and Anthony rejoined Van Halen. On July 4, 2004, Roth performed with one of the world's most popular orchestras, the Boston Pops, at United States' annual Pops Goes the Fourth celebration in Boston. Hagar remained active, releasing five albums and creating his own merchandising brand Cabo Wabo, which lends its name to the line of tequila he formerly owned, as well as his franchise of cantinas. He reunited with Montrose in 2003 and 2005 for a few performances and maintained contact with Anthony, often playing with him. With Van Halen inactive, Anthony set up a website and worked on merchandising projects such as his signature Yamaha bass and range of hot sauces. He became involved with the annual music industry NAMM Show.

2003-2005: Ажармен қайта кездесу

Энтони Хагарға қайта-қайта қайта қосылу туралы хабарласып, Ротпен бірге қайта қосылуға жасаған әрекеттерінің сәтсіз аяқталғанын айтты. Соңында Хагар Алексті шақырып, онымен бір күн өткізуге шешім қабылдады. Екеуі тіл табысып, сахнада қайта қосылуға қызығушылық танытты. Van Halen III тобынан Шеронмен бірге жазылған әндер енгізілмеді. 2004 жылдың тамызында ол АҚШ-та платиналық сертификат алды. 2004 жылғы жазғы турдан шамамен 55 миллион АҚШ доллары табыс түсті, ал Pollstar Van Halen-ді 2004 жылғы ең табысты турлардың топ-10-ына енгізді. Дегенмен, тур туралы кәсіби сын-пікірлер әртүрлі болды. Кейбір концерттерде Эддидің ұлы Вольфганг сахнаға шығып, әкесімен бірге оның туған күніне арналған "316" әнін орындады, ол 16 наурызда дүниеге келгендігінен аталды. Турдың соңғы кезеңдерінде Эддинің мас күйде болғаны туралы әңгімелер тарады, сондай-ақ нашар ойнаған видеожазбалар да пайда болды. Топтың Тусон қаласындағы соңғы концертінде Эдди концерттің соңында гитарасын қиратты. Турдан кейін жағдай нашарлады. Бастапқыда Хагар Ван Халенмен не істейтінін әлі шешпегенін мәлімдеді, бірақ ол әлі де топтың ресми мүшесі болды. Бірақ көп ұзамай Хагар мен Энтони Эддидің тур кезінде алкогольге тәуелді болғанын, бұл барлық қатысушыларға әсер еткенін мойындады. Хагар "Ван Халенмен мен үшін бәрі аяқталды" деді және барлығының "мұны жеңіл қабылдамағанын" тіледі. Осыған қарамастан, Эдди кейіннен турдан "қанағаттанғанын" айтты. Тур аяқталғаннан кейін Хагар өзінің жеке тобы "Waboritas"-қа оралды, ал Энтони кейде онымен бірге гастрольдік сапарларға қатысты. Хагар қайтадан топтан кеткеннен кейін бұл әуен тез арада естен шықты.

2006-2008: Рот пен Вольфганг Ван Халеннің екінші кездесуі

Роттың қайта қосылуы туралы әңгімелер қайта жанданды, және 2006 жылдың 3 қаңтарында Рот сұхбатта өткен аптада Алекс Ван Халенмен сөйлескенін, ал қайта қосылудың «сөзсіз» болатынын айтты. Дегенмен, ол Эдди Ван Халеннің соңғы кезде «өзінің жеке әлемінде» екенін де жеткізді. 2004 жылғы тур кезінде Хагармен қандай дауыстар болды ма деген сұраққа Эдди: «Сэмми – Сэмми, және көбінесе жақсы» деп жауап берді. Рот қайта қосылу туралы ұсыныстармен жалғастырып, «Адамдар қайта қосылуды қалайды» және «Біз қайта қосылу мәселесін шешпейінше, ешкім біздің музыкалық еңбектерімізге құрмет көрсетпейді» деді. 2006 жылдың мамырында ол Billboard-қа «Екі лагерь арасында байланыс бар» екенін айтты. 3 маусымда Энтони Хагармен бірге сәтті тур бастады, ол «Екінші жартысы» деп аталды (олар Ван Халеннің жартысы, ал қалған жартысы Эдди/Алекс), онда Энтони кейде жетекші вокал орындады. Осыдан кейін, 19 маусымда Ван Хален ағайындары Кенни Чеснимен бірге сахнаға шығып, «Jump» және «You Really Got Me» әндерін орындады. Бұл олардың 2004 жылғы турдан бергі алғашқы сахналық қойылымы болды. Содан кейін 2006 жылдың 19 шілдесінде Лос-Анджелестегі House of Petals клубында жаңа материал орындаған Эдди тағы бір рет өнер көрсетті. Ол 2006 жылдың 27 шілдесінде өзінің жаңа музыкасының бір бөлігі порнофильмнің саундтрегінде жарық көретінін хабарлады. 2006 жылдың наурызында Энтони жапондық Burrn! рок журналымен сұхбатта, ағайындардың 2004 жылғы қайта қосылу турына оны қабылдағысы келмегенін, бірақ Хагар (Энтонисіз ойнамайтын) оған келісуге және турдан кейін топпен байланысын тоқтатуға мәжбүр болғанын айтты. Ол сондай-ақ Best of Both Worlds-тің жаңа әндеріне қатыспағанын және Van Halen III үшін үш трек жазғанын мойындады. 2006 жылы Энтони бас гитарашы ретінде Эддидің ұлы Вольфганг Ван Халенмен ауыстырылды. 2006 жылдың 8 қыркүйегінде Говард Стерннің Эддимен тікелей эфирдегі сұхбаты топтың ұзақ үнсіздігін бұзды. Эдди Ротпен қайта қосылуға дайын екенін айтты және жаңа сололық альбом дайындалып жатқанын мәлімдеді. Эдди Вольфгангтың Энтониді бас гитарашы ретінде ауыстырғанын растады; Вольфганг 2004 жылғы концерттердің кейбіреулерінде әкесімен бірге гитарада ойнаған. «Екінші жартысы» туры туралы сұраққа Эдди Энтони енді «қалағанындай» істей алатынын айтты. Бұл көптеген жанкүйерлерді таң қалдырып, ренжітті. Қараша айында Эддидің өкілі Джени Лизевски Ван Хален отбасы 2007 жылдың жазында тур үшін жазу және репетиция жасап жатқанын мәлімдеді, бұл туралы Billboard журналының сайты растады. Алайда, Van Halen сайты Хагармен қайта қосылғаннан бергі күйінде қалды. 2006 жылдың 11 желтоқсанында Эдди Guitar World журналына Ротты топқа қайта қосылуға тікелей шақырғанын айтты. Бірақ 28 желтоқсанда Рот екі жылдан бері Эддимен сөйлеспегенін және Ван Халенмен қайта қосылу «Джерри Спрингер стиліндегі төбелес» болуы мүмкін екенін мәлімдеді. 2007 жылдың қаңтарында Ван Хален Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Ван Хален ағайындары, Энтони, Хагар және Рот енгізілді, бірақ топ атынан шақыру рәсіміне тек Хагар мен Энтони ғана қатысты. Эдди Ван Хален сол кезде реабилитациядан өтіп жатқандықтан, ол да, Алекс та рәсімге қатыспады. Velvet Revolver Ротпен бірге «You Really Got Me» әнін орындауға жоспарланған. Алайда, Рот «Jump» әнін орындағысы келді және топ бұл әнді репетицияламағандықтан, Рот рәсімге қатыспауды шешті, ал Velvet Revolver «Ain't Talkin' 'Bout Love» әнін орындады. Энтони мен Хагар Пол Шаффермен бірге «Why Can't This Be Love» әнін орындады. Billboard 2007 жылдың 24 қаңтарында Ван Халеннің АҚШ бойынша тур үшін Ротпен қайта қосылатынын жариялады. Бұл туралы Van Halen-нің ресми сайты растады. Van Halen News Desk 2007 жылдың 15 ақпанында Van Halen Best Of (1978–1984), Рот дәуірінің бір дискілік жинағы, 3 сәуірге дейін шығарылатынын хабарлады. Бірақ көп ұзамай түрлі көздер тур және жаңа Best Of CD тоқтатылды деп мәлімдеді. 2007 жылдың 8 наурызында Эдди Ван Халеннің сайтында ол реабилитациядан өтіп жатқаны туралы хабарланды. Хабарламамен бірге сайтта да өзгерістер енгізілді. Беттің жоғарғы жағындағы логотип 1978 жылғы дебюттік альбомнан алынған Van Halen логотипіне ауыстырылды. 2007 жылдың 21 сәуірінде Эдди Феникс халықаралық жарыс жолында NASCAR жарысының құрметті ресми тұлғасы болды. 24 мамырда ол Ван Халеннің сайтына реабилитациядан сәтті өтіп шыққанын растады. Шамамен 10 айлық болжамдар мен әңгімелерден кейін Ван Хален (және Рот өз сайты арқылы жеке) топтың Солтүстік Америкада тур өткізетінін мәлімдеді. Рот баспасөз релизінде «Бұл идея мәңгілікке жалғасады» және жаңа әлемдік тур және жаңа альбом дайындалып жатқанын айтты. Қайта қосылуға реакция көбінесе жылы болды, бірақ сайттың жаңа дизайны Энтонидің ескі альбомдардың суреттерінен алынып тасталғанына байланысты дау тудырды. Альбомдардың мұқабалары бір күннен кейін түпнұсқалық күйіне қайта келді. Вольфганг 2020 жылы Энтонидің сайттан алынып тасталуы топтың маркетингтік командасының шешімі болғанын және топтың келісімінсіз жасалғанын мәлімдеді. Топ бұл жағдайды білгеннен кейін сайтты түпнұсқалық күйіне қайтаруға бұйрық берді. 2007 жылдың күзіндегі тур бастапқыда 25 концерттен тұрды, бірақ 2008 жылы екінші кезеңмен ұзартылды. Ван Хален 2007 жылдың 27 қыркүйегінде Солтүстік Каролина штатының Шарлотт қаласында жаңа турын бастады. Толық салынған залдарда өнер көрсеткен тур оң пікірлерге ие болды. Эддидің қайтадан реабилитацияға түскені туралы әңгімелер тараған кезде турдың бірнеше күні кейінге қалдырылды. Ресми себеп Эддиге медициналық процедуралар қажеттігі болды. 2008 жылдың 5 наурызында World Entertainment Weekly CBS News-қа Эддидің қайтадан реабилитацияға түсуіне себеп Флоридада 17 жастағы ұлы және әріптесі Вольфгангпен болған «ашулы төбелес» болғанын хабарлады. Эддидің қайтадан реабилитацияға түскені туралы әңгімелерге жауап ретінде Валери Бертинелли «Ол реабилитацияда емес» деді. Ол оның жақында реабилитациядан өткеніне қатысты ештеңе айтпады, тек қазіргі уақытта онда емес екенін мәлімдеді, бұл 2008 жылғы Kids Choice Awards кезінде Вольфганг та айтқан сөздерімен келісім тапты. Тур 2008 жылдың 17 сәуірінде Невада штатының Рено қаласындағы Reno Events Center-де қайта басталды. Тур 2008 жылдың 2 маусымында Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы Van Andel Arena-да аяқталды. Шоуда Рот бұл олардың соңғы қойылымы емес екенін және «келесі жолы кездесеміз» деді. Шоу кезінде аренаның тақтасы «VAN HALEN ARENA» деп өзгертілді. Van Halen News Desk мәліметінше, Ротпен болған қайта қосылу туры топ тарихындағы ең табысты тур болды, шамамен 93 миллион доллар табыс әкелді. 2008 жылдың 3 шілдесінде Ван Хален Квебек қаласының жазғы фестивалінде 85 000 көрерменнің алдында бас рольде ойнады.

Rumors of a Roth reunion re emerged and on January 3, 2006, Roth explained during an interview that he had spoken to Alex Van Halen the previous week and a reunion was "inevitable." However, he also said that Eddie Van Halen was "off in his own little world" recently. When asked if any problems occurred with Hagar during the 2004 tour Eddie answered, "Sammy is Sammy, and for the most part that's just fine." Roth persisted with suggestions of a reunion, saying, "People want the reunion," and "No one will pay respect to what any of us do [musically] until we get the reunion out of the way." In May 2006, he told Billboard. com, "There's contact between the two camps." On June 3, Anthony began a successful tour with Hagar billed as the Other Half (a reference to them being half of Van Halen with the other half being Eddie/Alex), with Anthony singing lead vocals sometimes. Meanwhile, on June 19 the Van Halen brothers jumped onstage with Kenny Chesney at The Home Depot Center performing "Jump" and "You Really Got Me". This unusual performance was their first onstage since the 2004 tour. This was followed by another Eddie performance on July 19, 2006, at the House of Petals in Los Angeles, playing new material. He followed this with an announcement on July 27, 2006, that some of his new music would be released on the soundtrack for the pornographic film Sacred Sin. In March 2006, Anthony spoke to Japanese rock magazine Burrn!, claiming the brothers did not want him on the 2004 reunion tour, although Hagar did (and would not play without Anthony), but he had to agree to reduced royalties and end absolutely all association with the band after the tour in terms of rights to using the name to promote himself. In this same interview he admitted he was not involved in the new songs on Best of Both Worlds and only recorded three tracks for Van Halen III. Anthony was replaced as bass player by Eddie's son, Wolfgang Van Halen, in 2006. On September 8, 2006, Howard Stern's live interview with Eddie broke the band's long silence. Eddie said he was willing to reunite with Roth and revealed a solo album in the works. Eddie confirmed that Wolfgang had replaced Anthony on bass; Wolfgang had played guitar alongside his father during Eddie's guitar solo on some 2004 concert dates. When queried about the Other Half tour, Eddie said Anthony could "do what he wants" now. This shocked and offended many fans. In November, Eddie's spokesperson, Janie Liszewski, claimed the Van Halen family was writing/rehearsing for a summer 2007 tour, which Billboard magazine's website shortly confirmed. However, the Van Halen website remained in the state it had been in since the Hagar reunion. On December 11, 2006, Eddie stated to Guitar World magazine that Roth had been directly invited to rejoin the band. However, on December 28, Roth announced that he had not talked to Eddie in two years, and a reunion with Van Halen could result in a "Jerry Springer style fight." In January 2007, Van Halen was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame. The Van Halen brothers, Anthony, Hagar, and Roth were inducted, though only Hagar and Anthony appeared at the induction ceremony on behalf of the group. Eddie Van Halen was in rehab at the time, so neither he nor Alex attended the ceremony. Velvet Revolver had been slated to perform "You Really Got Me" with Roth on lead vocals. However, Roth wanted to perform "Jump" and the band hadn't rehearsed that song, so Roth elected to not attend the ceremony at all, and Velvet Revolver performed "Ain't Talkin' 'Bout Love". Anthony and Hagar performed "Why Can't This Be Love" with Paul Shaffer. Billboard announced on January 24, 2007, that Van Halen would reunite with Roth for a U. S. tour. This was confirmed shortly after on the official Van Halen website. The Van Halen News Desk announced on February 15, 2007, that a Van Halen Best Of (1978–1984), a single disc compilation of the Roth era, would be released by April 3. Shortly after, information arrived in a flood. Various sources claimed the tour was shut down as was the new Best Of CD. On March 8, 2007, Eddie announced on Van Halen's website that he was in rehab. Along with the announcement, a change was made to the website. The logo at the top of the page changed to the original Van Halen logo from their 1978 debut album. On April 21, 2007, Eddie served as an Honorary Race Official for the NASCAR race at Phoenix International Raceway. On May 24, he posted a note to the Van Halen website confirming that he had completed rehab successfully. After nearly 10 months of speculation and rumors, Van Halen (and Roth separately via his own website) said that the band would be going on a tour of North America. Roth claimed in the press release that, "the idea is that this will continue on and on and on" and also that a world tour and a new album were both in the works. Press reaction to the reunion was largely warm, but the re designed website sparked controversy when Anthony was removed from images of old album artwork. The album covers were restored to their original condition a day later without a word. Wolfgang claimed in 2020 that the omission of Anthony on the website was a choice made by the band's marketing team and was done without consent of the band. Once the band discovered the condition of the website, they ordered it be reverted to its original state. The Fall 2007 tour was originally 25 dates, but was extended into 2008 with a second leg. Van Halen started their new tour on September 27, 2007, in Charlotte, North Carolina. Playing to sellout crowds, the tour generated positive reviews. Amid rumors of Eddie being back in rehab, multiple dates of the tour were postponed. The official reason was the need for medical procedures to be run on Eddie. On March 5, 2008, World Entertainment Weekly to CBS News reported that the reason the tour had been interrupted was Eddie's needing to reenter rehab. The report also indicated that it had been a "furious backstage bust up in Florida with his 17 year old son and bandmate Wolfgang" which had motivated Eddie to seek help once again. In response to rumors about Eddie being back in rehab Valerie Bertinelli said that "he is not in rehab." She did not, however, say if he had recently been in rehab, stating only that he was not currently, a statement echoed by Wolfgang during the 2008 Kids Choice Awards. The tour started back up on April 17 at the Reno Events Center in Nevada. The tour ended on June 2, 2008, at the Van Andel Arena in Grand Rapids, Michigan. During the show Roth stated multiple times that this would not be their final show and that they would "see everyone next time." At this show the arena sign was altered to read "VAN HALEN ARENA". According to the Van Halen News Desk, the reunion tour with Roth was the highest grossing in the band's history, raking in almost $93 million. On July 3, 2008, Van Halen headlined the Quebec City Summer Festival in front of a crowd of 85,000.

2008-2015 жылдар: Ақиқаттың басқа түрі

2008 жылғы 12 қарашада Guitar World журналына берген сұхбатында, Fender компаниясынан жаңа EVH Wolfgang гитарын жасау туралы сөз қозғалғанда, Эдди былай деді: "Мен өлгенше музыка жасай беремін. Мен көптеген нәрселер жасадым, алдағыда да жасайтын шығармын. Қазір нақты уақытын айта алмаймын. Вольфганг 12-сыныпта оқиды, алдымен бітіруі керек. Содан кейін маусымда үйленемін. Одан кейін жаңадан бастаймыз". Эдди 2009 жылы сол қолына операция жасатты, себебі 2007 жылғы тур кезінде саусақтарында артриттен ауырсыну сезінген. 2010 жылғы мамыр айындағы Glide Magazine журналында Двизиль Заппа Эддидің өзіне "жаңа материалдарды" ойнағанын айтты. Алайда, бұл музыка Van Halen-нің жаңа альбомына арналған ба екені белгісіз болды. 2010 жылғы тамызда Warner/Chappell Music Van Halen (әсіресе Эдди және Алекс Ван Хален) компаниясымен келісім шарт жасады. Келісімге сәйкес, Warner/Chappell олардың туындылар каталогын басқаруды жалғастырады. Бұл баспасөз хабарламасында топтың 2011 жылы Ротпен бірге студияда альбом жазғаны айтылды. Ван Хален 2011 жылғы 17 қаңтарда продюсер Джон Шенкспен бірге Хенсон C студиясына кірді. Шенкс өзінің Twitter аккаунтында ол топпен бірге студияда екенін және Эддидің қолтаңбалық күшейткіштерінің суретін жариялады. 2011 жылғы 16 маусымда Creed, Alter Bridge және Tremonti гитарисі Марк Тремонти 5150 студиясына шақырылғанын және Эдди, Алекс және Вольфганг Ван Халеннің Tremonti және Creed гастрольдік гитарисі Эрик Фридман үшін альбомды тірі орындағанын мәлімдеді. Продюсер/инженер Росс Хогарт 2011 жылғы 31 шілдеде "Ван Халеннің бүкіл альбомы жазылды" деді. 2011 жылғы 5 қыркүйекте жаңа альбомның микстеу жұмысы тамыздың ортасында аяқталғаны және өндіріс мастерингке жеткені хабарланды. Олардың ресми веб-сайты 2011 жылғы 26 желтоқсанда жаңартылды, онда 2012 жылғы турне билеттері 2012 жылғы 10 қаңтардан бастап қолжетімді болатыны жазылған. 2012 жылғы 5 қаңтарда Ван Хален Нью-Йорк қаласындағы Кафе Вхада жеке клубтық концерт өткізді, ол БАҚ және жанкүйерлер тарапынан жоғары бағаланды. 10 қаңтарда алғашқы сингл "Tattoo" радиостанцияларда эфирге шықты. Келесі аптада сингл Billboard Hot 100 чартында 67-орынды иеленді. Interscope Records компаниясының "A Different Kind of Truth" атты жаңа студиялық альбомы 2012 жылғы 7 ақпанда жарық көрді. Бұл 1998 жылғы Van Halen III-ден кейін Van Halen-нің алғашқы студиялық альбомы және 2004 жылғы Best of Both Worlds жинағынан бері топтың алғашқы жаңа музыкасы болды. Бұл сондай-ақ Энтонидің орнына бас гитарада Эддидің ұлы Вольфгангтың қатысқан алғашқы Van Halen альбомы болды. Бұл сонымен қатар Роттың вокалы бар 27 жылдан бері алғашқы толыққанды альбом және Best Of – Volume I жинағындағы екі жаңа әннен кейін 15 жылдан бері оның қатысқан алғашқы жаңа материал. 2012 жылғы 8 ақпанда Ван Хален Калифорния штатының Инглвуд қаласындағы Форумда "достар мен отбасы" үшін репетиция жасады. Концертте көптеген классикалық әндер мен "A Different Kind of Truth" альбомынан жаңа әндер орындалды. Ван Халеннің студиялық альбомдар арасындағы ұзақ үзілісіне қарамастан, "A Different Kind of Truth" алғашқы алты күн ішінде 188 000 дана сатылып, Billboard 200 альбомдар чартында 2-орынды иеленді. "A Different Kind of Truth" альбомына сыншылар мен жанкүйерлер өте оң жауап берді, бұл альбомның АҚШ Billboard 200 альбом чартының жоғарғы сатысында ұзақ уақытқа созылуына көмектесті. Сонымен қатар, ол топқа Ұлыбританияда ең жоғары рейтингті альбомды (6-орын) сыйлады. Билет бағасы шамамен 150 доллар болғанына қарамастан, Ван Халеннің "A Different Kind of Truth Tour" турнесі коммерциялық сәттілікке ие болды, АҚШ-тың барлық ареналық концерттері "сатып алынған немесе оған жақын" болды. Тәндік тұрғыдан алғанда, топ негізінен оң пікірлер алды, әсіресе АҚШ-тың солтүстік-шығысы мен батыс жағалауында өнер көрсеткенде. R&B легендалары Kool and the Gang тобының бас орындаушысы Рот Ван Халеннің турнесінің алғашқы екі кезеңін ашуға шақырылды. 2012 жылғы 17 мамырда Rolling Stone журналы Ван Халеннің 26 маусымда Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы концертінен кейін барлық турне күндерін кейінге қалдырғанын хабарлады. Біраз уақыттан кейін Van Halen News Desk тобының мүшелерінің денсаулығы жақсы екенін, бір-бірімен дауласпағанын және турне күндерін кейінге қалдыру себебінің 18 ай бойы тоқтамай жазғаннан кейін демалысқа шығу және турды жалғастыруға мүмкіндік беру үшін концерттік өндірісін жақсарту екенін хабарлады. Алайда, кейінге қалдырылған күндер жақын арада ресми түрде жойылды. 2012 жылғы 30 тамызда Эддиге дивертикулит диагнозы қойылды және ол операция жасады, нәтижесінде қараша айында жоспарланған Жапониядағы концерттер кейінге қалдырылды. 2013 жылғы 20 сәуірде Ротпен бірге Van Halen тобы 1984 жылдан бері Солтүстік Америкадан тыс жерде алғашқы концертін және 1998 жылдан бері Австралиядағы алғашқы концертін Сиднейдегі Stone Festival аясында өткізді. Бұдан кейін маусымның 18-ден 26-сына дейін Токиода және Нагояда бір концерттен, ал Осакада екі концерттен өтті. 2015 жылғы ақпанда Van Halen жанкүйерлер сайты VHND.com Van Halen-нің Ротпен бірге алғашқы тікелей альбомын, Tokyo Dome Live in Concert-ті 2015 жылғы 31 наурызда шығаратынын хабарлады. Альбомда 2013 жылғы 23 маусымдағы Токио Домындағы өнер көрсетулерінен алынған материалдар болды. Сондай-ақ, топ 1978 жылғы дебюттік альбомы мен 1984 жылғы альбомының жаңадан қайта жазылған нұсқаларын CD, цифрлық және винил форматтарында шығаратыны хабарланды. Сол айда өткен сұхбатта Эдди Van Halen-нің жағдайы туралы сұраққа жауап беріп: "Мен студиялық альбом жасағым келеді. Бәрінің уақытына байланысты. Дэйв Ли Рот қазір не істеп жүргенін білмеймін. Ол Нью-Йоркте ме, әлде Жапонияда ма, қайда екенін білмеймін" деді.

In an interview with Guitar World, posted on November 12, 2008, about the making of his upcoming new EVH Wolfgang guitar from Fender, Eddie said, in regard to new Van Halen music, "I'll be making music 'til the day I die. I've done all kinds of stuff, and more is coming. I can't tell you exactly when right now. Wolfgang is in the 12th grade and he needs to graduate first. Then I'm getting married in June. We'll pick it up after that." Eddie underwent surgery on his left hand in 2009, following some treatment for arthritis as he felt pain in his fingers during the 2007 tour. In an interview with Glide Magazine appearing in the May 2010 issue, Dweezil Zappa commented that Eddie had played him "new stuff from his record." It was not clear from the interview if the music was intended for a new Van Halen record. In August 2010, Warner/Chappell Music extended its administration agreements with Van Halen (specifically Eddie and Alex Van Halen). Under the agreement, Warner/Chappell will continue to administer their catalog of works. This press release also stated that the group was in the studio recording an album with Roth, that was due for release in 2011. Van Halen entered the Henson Studio C with producer John Shanks on January 17, 2011. Shanks posted on his Twitter account that he was in the studio with the band and posted a picture of one of Eddie's signature amps. On June 16, 2011, Creed, Alter Bridge and Tremonti guitarist Mark Tremonti claimed that he had been invited to 5150 studios and that Eddie, Alex and Wolfgang Van Halen performed the album live, in its entirety, for Tremonti and Creed touring guitarist, Eric Friedman. Producer/engineer Ross Hogarth claimed on July 31, 2011, that "[t]he whole Van Halen record has been recorded." On September 5, 2011, it was reported that the mixing on the new album had been completed in mid August, and production had progressed to the mastering stage. Their official website was updated on December 26, 2011, announcing that tickets for their 2012 tour would be available starting January 10, 2012. On January 5, 2012, Van Halen played an intimate club gig at New York City's Cafe Wha? which received widespread praise from media and fans. On January 10, the upcoming album's first single, titled "Tattoo", made its premiere on radio stations. The following week, the single debuted at No. 67 on the Billboard Hot 100 Chart. The band's new studio album from Interscope Records, titled A Different Kind of Truth, was released on February 7, 2012. It was Van Halen's first studio release since 1998's Van Halen III and the first new music from the band since the three new songs from the 2004's Best of Both Worlds compilation. It would also be the first Van Halen album to feature Eddie's son, Wolfgang, on the bass in place of Anthony. This would also be the first full length album to feature Roth on vocals in over 27 years, and the first new material with him in 15 years, since the two new songs with him on the Best Of – Volume I. On February 8, 2012, Van Halen performed a "friends and family" dress rehearsal at the Forum in Inglewood, California. The show featured many classics as well as several new songs from A Different Kind of Truth. Despite Van Halen's long lay off between studio albums, A Different Kind of Truth sold 188,000 copies during its first six days of release, debuting at No. 2 on the Billboard 200 Albums Chart. There was an overwhelmingly positive critical and fan response to A Different Kind of Truth, which helped to fuel the album's long run in the upper reaches of the U. S. Billboard 200 Album Chart; additionally, it earned the band its highest ever charting album in the United Kingdom (debuting at No. 6). Despite an average ticket price of approximately $150, Van Halen's "A Different Kind of Truth Tour" proved to be a commercial success as well, with nearly all U. S. arena shows "either sold out, or close to it." Critically, the band received mostly positive reviews, particularly when performing throughout the U. S. Northeast and West Coast. R&B legends Kool and the Gang were hand picked by frontman Roth to open the first two legs of Van Halen's tour. On May 17, 2012, Rolling Stone reported that Van Halen was postponing all tour dates after their show of June 26 in New Orleans, Louisiana. Shortly thereafter, the Van Halen News Desk revealed that the band's members were in good health, had not been arguing with each other, and that the reason for the postponed tour dates was to take a break after 18 months of non stop recording and touring as well as to allow the group the opportunity to enhance its concert presentation before resuming the tour in the late summer of 2012. However, the postponed dates were officially listed as cancelled shortly thereafter. On August 30, 2012, Eddie was diagnosed with diverticulitis and underwent surgery postponing the shows in Japan initially scheduled for November 2012. On April 20, 2013, the Roth fronted Van Halen played its first show outside North America since 1984, and their first in Australia since 1998, at the Stone Festival in Sydney. This was followed by one show each in Tokyo and Nagoya, and two in Osaka, from June 18 to 26. In February 2015, Van Halen fansite VHND. com announced that Van Halen would be releasing their first live album with Roth, Tokyo Dome Live in Concert, on March 31, 2015. The album featured performances from their June 23, 2013 performance at the Tokyo Dome. It was also reported that the band would be releasing newly remastered versions of their 1978 debut and 1984 on CD, digital, and vinyl. In an interview the same month, when asked about the status of Van Halen, Eddie responded by saying "I'd love to make a studio record. Depends on everybody's timing. I don't know what Dave Lee Roth is up to now. I don't know if he's living in New York or Japan or wherever he is."

2015-2020: Солтүстік Америка турнесі, Эддидің өлімі және таралуы

2015 жылдың 24 наурызында Van Halen Ротпен бірге 2015 жылдың шілдесінен қазан айына дейін Солтүстік Америка бойынша 39 күндік тур өткізетінін жариялады. 2015 жылдың сәуірінде Эдди Rolling Stone журналына тур аяқталған соң студиялық альбом жазатындарын айтты. 2019 жылдың 12 қыркүйегінде Van Halen жапондық синглдердің жинағын шығаратынын хабарлады, ол 2019 жылдың 1 қарашасында жарық көрді. 2019 жылдың 30 қыркүйегінде 2020 жылғы жеке концертін жарнамалаған кезде Рот топтың болашағына қатысты күмәнділігін білдірді, "Менің ойымша, Van Halen аяқталды" деді. Дегенмен, Хагар 2020 жылдың мамырындағы сұхбатында басқаша пікір білдірді: "Эд немесе Алекс Ван Хален қайтыс болғанша, олар тоқтамайды". 2020 жылдың 6 қазанында Вольфганг өзінің Twitter аккаунтында Эддидің қатерлі ісіктен көз жұмғанын хабарлады. 2020 жылдың қарашасында Говард Стернмен сұхбатта Вольфганг Ван Хален "Эдди Ван Халенсіз Van Halen болуы мүмкін емес" деп, топтың аяқталғанын растады.

Келісімшарт бойынша жүретіндер

Ван Халеннің турнесіне қойылған күрделі техникалық талаптар, әсіресе концерттің техникалық келісімшарт талаптары арқылы, қазіргі заманғы поп-музыка турнелеріне елеулі әсер етті. Топ келісімшарттарды аренаның электр қуатымен қамтамасыз етілуін, қауіпсіздігін, құрылымдық ерекшеліктерін және салмақ таралуын тексеру үшін пайдаланды. Олардың қазір танымал келісімшарттарында киім бөлмесіне M&M's салынған ыдыс қойылуы керек екені, ал келісімшарттың тағы бір бөлігінде барлық қоңыр M&M's алынып тасталуы керек екені нақты көрсетілген. Менеджер Ноэль Монк пен Роттың сөзіне сәйкес, бұл талап келісімшарттың техникалық бөлігіне қойылған, себебі топ аренаға қатысты қисынсыз талаптар қоюды қаламаған, егер аренаның электрлік, құрылымдық, қауіпсіздік және қауіпсіздік талаптары мұқият орындалғандығын тексеру үшін. Егер қоңыр M&M's жоқ ыдыс болса, топ, менеджмент және команда техникалық келісімшарттағы басқа, маңыздырақ мәселелер орындалғанына сенімді болатын; керісінше, егер ыдыс болмаса немесе қоңыр M&M's болса, Van Halen менеджменті өз командасына немесе аренаға жұмысты тексеруге, оны қайта жасауға немесе тіпті сол түндік өндірісті арена есебінен тоқтатуға құқылы болар еді.

Музыкалық стиль

Ван Халеннің музыкалық стилі хард-рок, хэви-метал, AOR, поп-рок және глэм-метал ретінде сипатталған.

Марапаттар мен ұсыныстар

Ван Халеннің "For Unlawful Carnal Knowledge" альбомы 1992 жылы екі марапатты жеңіп алды: 34-ші жылдық Грэмми сыйлығындағы ең үздік хард-рок орындауы және Американдық музыка сыйлығындағы сүйікті хеви-метал/хард-рок альбомы. Топ тағы екі Грэмми номинациясын және тағы сегіз AMA номинациясын алды. 1992 жылы жарық көрген "Right Now" әнінің бейнеклипі 1992 жылғы MTV Video Music Awards-та жеті номинациядан үш марапатты жеңіп алды, оның ішінде жыл бейнеклипі деген престижді атақ та бар. Топтың бейнеклиптері бұрын төрт рет VMA номинациясына ие болған, ал "Jump" 1984 жылғы MTV Video Music Awards-та ең үздік сахналық қойылымы үшін марапатталды.