Кіріспе
Американдық актриса Мишель Ингрид Уильямс (9 қыркүйек 1980 жылы туған) – американдық актриса. Көбінесе қараңғы немесе трагикалық тақырыптағы шағын бюджетті тәуелсіз фильмдердегі рөлдерімен танымал, ол екі «Алтын глобус» және бір «Эмми» сыйлығының иегері, сонымен қатар бес «Оскар» және «Тони» сыйлығына үміткер болған. Саясаткер және кәсіпкер Ларри Р. Уильямстың қызы Уильямс мансабын телеарналарда эпизодтық рөлдермен бастады және 1994 жылы «Ласси» отбасылық фильмінде киноға дебют жасады. Он бес жасында ата-анасынан тәуелсіздік алып, жақын арада «Доусонның шығанағы» (1998–2003) жасөсперімдер драмасында Джен Линдли рөлімен танылды. Одан кейін көп назар алмаған фильмдерде ойнады, содан кейін «Брокбек Маунтин» (2005) драмасындағы рөлімен шықты, ол Уильямсқа алғашқы «Оскар» номинациясын әкелді. Уильямс «Венди мен Люси» (2008), «Көк валентин» (2010) және «Теңіз маңындағы Манчестер» (2016) тәуелсіз драмаларындағы қапалылыққа ұшыраған, жоғалту мен жалғыздықпен күрескен әйелдердің рөлін сомдағаны үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. «Мэрилинмен бір апта» (2011) драмасындағы Мэрилин Монро және «Фосcе/Вердон» (2019) мини-сериалындағы Гвен Вердон рөлдерін сомдағаны үшін екі «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды, соңғысы үшін «Эмми» сыйлығына да ие болды. Оның ең табысты фильмдері «Аралдағы дүрбі» (2010) триллері, «Ұлы және қуатты Оз» (2013) қияли фильмі, «Ең ұлы шоумен» (2017) мюзиклі, сондай-ақ «Веном» (2018) және «Веном: Қанға толы қырғын» (2021) супергеройлік фильмдері болды. Уильямс Ридли Скотттың «Дүниедегі барлық ақша» (2017) және Стивен Спилбергтің жартылай автобиографиялық «Фабельмандар» (2022) фильмдері сияқты ірі студиялық фильмдерде де бас рөлдерде ойнады. Бродвейде Уильямс 2014 жылы «Кабаре» мюзиклінің жаңа қойылымында және 2016 жылы «Қарақұс» драмасында ойнады, соңғысы үшін «Ойындағы ең үздік әйел актрисасы» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ұсынылды. Ол жұмыс орнында тең еңбекақыны қолдайды. Жеке өмірі туралы ақпаратты жасыратын Уильямстың актер Хит Леджермен болған қарым-қатынасынан бір қызы бар, ал музыкант Фил Элверумға қысқа уақытқа үйленген. Екінші күйеуі, театр режиссері Томас Кейлден екі баласы бар.
Michelle Ingrid Williams (born September 9, 1980) is an American actress. Known primarily for starring in small scale independent films with dark or tragic themes, she has received various accolades, including two Golden Globe Awards and a Primetime Emmy Award, in addition to nominations for five Academy Awards and a Tony Award. Williams, daughter of politician and trader Larry R. Williams, began her career with television guest appearances and made her film debut in the family film Lassie in 1994. She gained emancipation from her parents at age fifteen, and soon achieved recognition for her leading role as Jen Lindley in the teen drama television series Dawson's Creek (1998–2003). This was followed by low profile films, before having her breakthrough with the drama film Brokeback Mountain (2005), which earned Williams her first Academy Award nomination. Williams received critical acclaim for playing emotionally troubled women coping with loss or loneliness in the independent dramas Wendy and Lucy (2008), Blue Valentine (2010), and Manchester by the Sea (2016). She won two Golden Globes for portraying Marilyn Monroe in the drama My Week with Marilyn (2011) and Gwen Verdon in the miniseries Fosse/Verdon (2019), in addition to a Primetime Emmy Award for the latter. Her highest grossing releases came with the thriller Shutter Island (2010), the fantasy film Oz the Great and Powerful (2013), the musical The Greatest Showman (2017), and the superhero films Venom (2018) and Venom: Let There Be Carnage (2021). Williams has also led major studio films, such as Ridley Scott's crime thriller All the Money in the World (2017) and Steven Spielberg's semi autobiographical drama The Fabelmans (2022). On Broadway, Williams starred in revivals of the musical Cabaret in 2014 and the drama Blackbird in 2016, for which she received a nomination for the Tony Award for Best Actress in a Play. She is an advocate for equal pay in the workplace. Consistently private about her personal life, Williams has a daughter from her relationship with actor Heath Ledger and was briefly married to musician Phil Elverum. She has two children with her second husband, theater director Thomas Kail.
2011-2016: Мэрилин мен Бродвеймен бірге өткен апта
Уильямс Мэрилин Монроның рөлін «My Week with Marilyn» (2011) фильмінде түсірді. 2011 жылы Уильямс «My Week with Marilyn» фильмінде Мэрилин Монро кейіпкерін сомдады. Бұл фильм 1957 жылы түсірілген «Принц және шоу-қыз» комедиясының қиын өндірісі туралы драма. Бастапқыда Монро рөліне күмәмен қараған Уильямс, оның сыртқы келбеті мен мінезінде көп ортақ нәрсе болмағандықтан, алты ай бойы оның өмірбаяндарын, күнделіктерін және жазбаларын оқып, дене бітімін, жүріс-тұрысын және мінез-құлқын зерттеді. Рөлге дайындалу үшін салмақ қосып, шашын сары түспен бояды және түсірілім күндері үш сағаттан астам макияж жасады. Ол фильмнің саундтрегі үшін үш ән орындап, Монроның «Heat Wave» әнін орындағандағы биін қайта жасай білді. Роджер Эберт Уильямстың ойынын фильмнің ең бағалы жағы деп санап, Монроның тұлғасының көптеген қырларын ашып көрсеткені үшін оған жоғары баға берді. Питер Траверс Монроға физикалық ұқсамайтындықтан қарамай, ол «Монроның танымалдылығының шарықталу кезіндегі ой-пікірлерін және өзіне деген күмәнін шеберлікпен және сезімталдықпен көрсетті» деді. Ол рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды және екінші рет «Оскар» сыйлығына ие болды. Сара Поллінің «Take This Waltz» (2011) фильмінде Сет Роген мен Люк Кирбимен бірге ойнаған Уильямс үйленген жазушының рөлін сомдады, ол көршісіне ғашық болады. Актер бұл фильмді жеңіл-жақсы фильм деп есептесе де, «The Daily Telegraph» басылымының Джени Маккартни оның астында жатқан қараңғы мәнді байқап, оның тақырыбын «Blue Valentine» фильмімен салыстырды. Ұлына ұнайтын рөлді ойнау үшін Уильямс Сэм Раймидің «Ұлы және қуатты Оз» (2013) фильмінде Глинда рөлінде ойнады. Бұл фильм Оз балалар кітаптарына негізделген және 1939 жылғы «Оз сиқыршысы» классикалық фильмінің алғашағы болды. Фильм бүкіл әлем бойынша 490 миллион доллардан астам табыс әкеліп, оның ең табысты фильмдерінің біріне айналды. Уильямс 2013 жылы түсірген «Suite Française» драмасы 2015 жылы бірнеше елде көрсетілді, бірақ Америкада кинотеатрларда көрсетілмеді. Кейін ол фильмнің нәтижесіне көңілі толмағанын мойындады, сонымен қатар өндіріс кезінде жобаның сапасын болжау қиын екенін айтты. Басқа ортада жұмыс істеуге құштар және ата-аналық міндеттемелерін сақтай отырып, кинодағы рөлдерді алу қиын болғандықтан, Уильямс келесі бірнеше жыл сахнада жұмыс істеді. Мюзиклде ойнауға деген ниеті Уильямсты 2014 жылы «Кабарет» мюзиклінің қайта қойылымында Салли Боулз рөліне итерді, ол Studio 54 сахнасында қойылды және оның Бродвейдегі дебюті болды. Сэм Мендес пен Роб Маршалл бірлесіп режиссерлік еткен бұл қойылым 1930 жылдардағы Берлинде нацистік партияның өркендеу кезіндегі еркін рухтағы кабаре әртісінің (Уильямс) тарихын баяндайды. Қойылым басталмас бұрын, ол төрт ай бойы жеке репетиция жасап, музыка және би жаттықтырушыларымен жұмыс істеді. Ол Кристофер Ишервудтың «Берлинге қош сау» романынан шабыттанған мюзиклге әсер еткен шығармаларын оқыды және Ишервудтың өмірі мен шабыттарын зерттеу үшін Берлинге барды. Оның ойыны әртүрлі пікірлерге ие болды: Джесси Грин Vulture басылымында оның әншілік дағдысын және рөлге берілгенін мақтады, бірақ Newsday басылымының Линда Виннер оның бейнесінің тереңдігі жетіспейді деп ойлады. Қойылымның қиындығы Уильямсты «Кабарет» өзінің ең қиын жобасы деп санауға мәжбүр етті. Уильямс 2016 жылы «Manchester by the Sea» премьерасында. «Кабаретте» жұмыс істегеннен кейін Уильямс сахнада жұмыс істеуді жалғастыруға құштар болды. 2016 жылы Дэвид Харроуэрдің «Blackbird» пьесасының қайта қойылымында рөл тапты. Бұл пьесада жас әйел (Уильямс) он екі жасында онымен жыныстық қатынаста болған (Джефф Дэниелс ойнады) ересек ер адаммен бетпе-бет келеді. Уильямс бұл пьесаның бұрынғы қойылымдарын көрмеген, рөлінің екіұштылығына тартылып, әр қойылымнан кейін одан ажыраса алмады. «The New Yorker» басылымының Хилтон Алс оның «оңай қабылданатын емес кейіпкерінің батыл және үкімсіз бейнесін» қойылымның ең жарқын тұсы деп санады. Ол «Blackbird» үшін «Тони» сыйлығына ең үздік әйел актер номинациясын алды. Уильямс 2016 жылы «Certain Women» және «Manchester by the Sea» атты екі шағын драмадағы қосалқы рөлдермен киноға оралды. Көптеген сыншылар Уильямстың Рэнди Лиге қарсы шыққан монологын фильмнің ең жарқын тұсы деп бағалады; Джастин Чанг оны «көркем фильмнен жүректің кішкентай ариясы сияқты көтерілетін таңғажайып көрініс» деп атады. Ол төртінші «Оскар» номинациясын алды, екіншісі – үздік екінші пландағы әйел рөлі номинациясы.
In 2011, Williams portrayed Marilyn Monroe in My Week with Marilyn, a drama depicting the troubled production of the 1957 comedy The Prince and the Showgirl, based on accounts by Colin Clark, who worked on the latter film. Initially skeptical about playing Monroe, as she had little in common with her looks or personality, Williams spent six months researching her by reading biographies, diaries and notes, and studying her posture, gait, and mannerisms. She also gained weight for the part, bleached her hair blonde, and on days of filming, underwent over three hours of makeup. She sang three songs for the film's soundtrack and recreated a performance of Monroe singing and dancing to "Heat Wave". Roger Ebert considered Williams's performance to be the film's prime asset and credited her for successfully evoking multiple aspects of Monroe's personality. Peter Travers opined that despite not physically resembling Monroe, she had "with fierce artistry and feeling [illuminated] Monroe's insights and insecurities about herself at the height of her fame". For her portrayal, she won the Golden Globe Award for Best Actress and received a second consecutive Oscar nomination. In Sarah Polley's romance Take This Waltz (2011), co starring Seth Rogen and Luke Kirby, Williams played a married writer attracted to her neighbor. Though the actor considered it to be a light hearted film, Jenny McCartney of The Daily Telegraph found a darker undertone to it and favorably compared its theme to that of Blue Valentine. To play a part that would appeal to her daughter, Williams starred as Glinda in Sam Raimi's fantasy picture Oz the Great and Powerful (2013). Based on the Oz children's books, it served as a prequel to the 1939 classic film The Wizard of Oz. The film earned over $490 million worldwide to rank as one of her highest grossing releases. Suite Française, a period drama that Williams filmed in 2013, was released in a few territories in 2015 but was not theatrically distributed in America. She later admitted to being displeased with how the film turned out, adding that she found it hard to predict the quality of a project during production. Eager to work in a different medium and finding it tough to obtain film roles that enabled her to maintain her parental commitments, Williams spent the next few years working on the stage. Her desire to star in a musical led Williams to the role of Sally Bowles in a 2014 revival of Cabaret, which was staged at Studio 54 and marked her Broadway debut. Jointly directed by Sam Mendes and Rob Marshall, it tells the story of a free spirited cabaret performer (Williams) in 1930s Berlin during the rise of the Nazi Party. Before production began, she spent four months privately rehearsing with music and dance coaches. She read the works of Christopher Isherwood, whose novel Goodbye to Berlin inspired the musical, and visited Berlin to research Isherwood's life and inspirations. Her performance received mixed reviews; Jesse Green of Vulture praised her singing and commitment to the role, but Newsdays Linda Winer thought her portrayal lacked depth. The rigorousness of the assignment led Williams to consider Cabaret her toughest project. thumb|left|upright|alt=Face shot of Michelle Williams as she looks away from the camera|Williams at the premiere of Manchester by the Sea in 2016. Challenged by her work on Cabaret, Williams was eager to continue working on the stage. She found a part in a 2016 revival of the David Harrower play Blackbird. Set entirely in the lunchroom of an office, it focuses on a young woman (Williams), who confronts a much older man (played by Jeff Daniels) for having sexual relations with her when she was twelve years old. Williams, who had not seen previous stagings of the play, was drawn to the ambiguity of her role and found herself unable to detach from it after each performance. Hilton Als of The New Yorker considered her "daring and nonjudgmental embodiment of her not easily assimilable character" to be the production's highlight. She received a Tony Award for Best Actress in a Play nomination for Blackbird. Williams returned to film in 2016 with supporting roles in two small scale dramas, Certain Women and Manchester by the Sea. Several critics hailed Williams's climactic monologue, in which Randi confronts Lee, as the film's highlight; Justin Chang termed it an "astonishing scene that rises from the movie like a small aria of heartbreak." She received her fourth Oscar nomination, her second in the Best Supporting Actress category.
Актерлік еңбегі мен сыйлықтары
Роттен Томат және Box Office Mojo сайттарының мәліметтері бойынша, Уильямстың ең жоғары бағаланған және коммерциялық тұрғыдан сәтті фильмдері: The Station Agent (2003), Brokeback Mountain (2005), Wendy and Lucy (2008), Blue Valentine (2010), Shutter Island (2010), Meek's Cutoff (2010), My Week with Marilyn (2011), Oz the Great and Powerful (2013), Manchester by the Sea (2016), Certain Women (2016), The Greatest Showman (2017), Venom (2018), Venom: Let There Be Carnage (2021) және The Fabelmans (2022). Ол сахнада 2014 жылы Бродвейде "Кабаре" және 2016 жылы "Блэкбэрд" қойылымдарында ойнады. Ол "Мирилинмен бір апта" (2011) фильмі үшін "Комедия немесе мюзикл жанрындағы ең үздік әйел рөлі" және "Фоссе/Вердон" (2019) телесериалы үшін "Минисериал немесе телефильмдегі ең үздік әйел рөлі" номинацияларында "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. Ол тағы бес рет номинацияланды: "Көк Валентин" (2010), "Әлемдегі барлық ақша" (2017) және "Фабелмендер" (2022) фильмдеріндегі драмалық рөлдегі ең үздік әйел рөлі үшін; сондай-ақ "Броукбек Маунтин" (2005) және "Манчестер теңіз жағасында" (2016) фильмдеріндегі екінші пландағы ең үздік әйел рөлі үшін. Уильямс "Фоссе/Вердон" (2019) телесериалы үшін "Шектеулі сериядағы немесе фильмдегі ең үздік әйел рөлі" номинациясында Primetime Emmy сыйлығын жеңіп алды және "Блэкбэрд" пьесасындағы ең үздік әйел рөлі үшін Тони сыйлығына ұсынылды.