Сисси Спейсек: Американдық актриса және әншінің өмірбаяны

Кіріспе

Американдық актриса және әнші (1949 жылы туған) Мэри Элизабет "Сисси" Спасек (ағылш. Mary Elizabeth "Sissy" Spacek; 25 желтоқсан 1949 жылы туған) – американдық актриса. Ол көптеген марапаттарға ие болды, соның ішінде «Оскар» сыйлығы, үш «Алтын глобус» сыйлығы, «Экрандағы актерлер гильдиясы» сыйлығы, сондай-ақ төрт BAFTA сыйлығына, үш «Эмми» сыйлығына және «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. 2011 жылы Голливудтың Даңқ аллеясында оның жұлдызы орнатылды. Ли Страсбергтің театр және кино институтын бітіргеннен кейін ол Терренс Маликтың «Шалдықтар» (Badlands, 1973) қылмыстық фильміндегі рөлімен танылды, бұл рөлі үшін ол BAFTA сыйлығының «Ең үміткер жаңа келген» номинациясына ие болды. 1980 жылы Спасек «Көмір шахтердің қызы» (Coal Miner's Daughter) мюзикліндегі әнші Лоретта Линннің рөлін сомдағаны үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Оның «Оскарға» ұсынылған басқа рөлдері: «Кэрри» (1976), «Жоғалған» (1982), «Өзен» (1984), «Жүрек қылмыстары» (1986) және «Жатын бөлмеде» (2001). Оның басқа да танымал фильмдері: «3 әйел» (1977), «Жыртық адам» (Raggedy Man, 1981), «'Түн, ана» ('night, Mother, 1986), «ДЖФК» (1991), «Азап» (Affliction, 1997), «Түзу жол» (The Straight Story, 1999), «Тюк Мәңгілік» (Tuck Everlasting, 2002), «Тоғыз өмір» (Nine Lives, 2005), «Солтүстік ел» (North Country, 2005), «Төрт Рождество» (Four Christmases, 2008), «Төменге түсу» (Get Low, 2010), «Көмек» (The Help, 2011) және «Қарт адам мен мылтық» (The Old Man & the Gun, 2018). Спасек телевизиядағы рөлдерімен де танымал, ол «Жақсы ескі жігіттер» (The Good Old Boys, 1995), «Соңғы қоңырау» (Last Call, 2002) және «Үлкен махаббат» (Big Love, 2011) фильмдері үшін «Эмми» сыйлығына ұсынылды. Ол Netflix драмалық триллері «Канлиния» (Bloodline, 2015–2017) сериалында Салли Рейберн анасын, Hulu сериалы «Касл-Рок» (Castle Rock, 2018) сериалында Рут Диверді және Amazon Prime Video сериалы «Қайта оралу» (Homecoming, 2018) сериалында Эллен Бергманды сомдады. Спасек музыка саласына да қадам басып, «Көмір шахтердің қызы» саундтрек альбомына вокал жазды, ол Billboard Top Country Albums чартында екінші орынға ие болды және оған «Ең жақсы әйел әншісі» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығы табысталды. Ол сонымен қатар «Hangin' Up My Heart» (1983) студиялық альбомын шығарды, ол Billboard Top Country Albums чартында 17-орынды иеленді.

American actress and singer (born 1949)
the band

Mary Elizabeth "Sissy" Spacek ('/s//p//eɪ//s//ɛ//k/; born December 25, 1949) is an American actress. She is the recipient of numerous accolades, including an Academy Award, three Golden Globe Awards, a Screen Actors Guild Award, and nominations for four BAFTA Awards, three Primetime Emmy Awards, and a Grammy Award. Spacek was honored with a star on the Hollywood Walk of Fame in 2011. After attending Lee Strasberg Theatre and Film Institute she had her breakout role in Terrence Malick's crime film Badlands (1973), which earned her a nomination for the BAFTA Award for Most Promising Newcomer. Spacek went on to earn the Academy Award for Best Actress for her portrayal of country singer Loretta Lynn in the biographical musical Coal Miner's Daughter (1980). Her other Oscar nominated roles were in Carrie (1976), Missing (1982), The River (1984), Crimes of the Heart (1986), and In the Bedroom (2001). Her other prominent films include 3 Women (1977), Raggedy Man (1981), 'night, Mother (1986), JFK (1991), Affliction (1997), The Straight Story (1999), Tuck Everlasting (2002), Nine Lives (2005), North Country (2005), Four Christmases (2008), Get Low (2010), The Help (2011), and The Old Man & the Gun (2018). Spacek is also known for her television roles, receiving Primetime Emmy Award nominations for The Good Old Boys (1995), Last Call (2002), and Big Love (2011). She portrayed matriarch Sally Rayburn on the Netflix drama thriller series Bloodline (2015–2017), Ruth Deaver on the Hulu series Castle Rock (2018), and Ellen Bergman on the Amazon Prime Video series Homecoming (2018). Spacek has also ventured into music, and recorded vocals for the soundtrack album of Coal Miner's Daughter, which peaked at number two on the Billboard Top Country Albums Chart and garnered her a nomination for the Grammy Award for Best Female Country Vocal Performance. She also released a studio album, Hangin' Up My Heart (1983), which peaked at number 17 on Billboard Top Country Albums chart.

Ерте өмір және білім

Мэри Элизабет Спасек 1949 жылы Рождество күні Техас штатының Квитман қаласында Вирджиния Фрэнсис (құрметті аты Спилман, 1917–1981) және Эдвин Арнольд Спасек ағаның қызы болып дүниеге келді. Оның әкесі үштен төрт бөлігі чех (моравиялық) және бір бөлігі судет немісінің ұрпағы; оның әкесінің ата-анасы Мэри (туған Cervenka) және Арнольд А. Спачек (Уильямсон округіне қарасты Техас штатының Грайнджер қаласының мэрі қызметін атқарған). Актер Рип Торн оның бірінші туысы болды; оның анасы Тельма Торн (туған есімі Спасек) Сиссидің әкесі Эдвиннің үлкен әпкесі болды. Спейскең ағылшын және ирланд тегінен шыққан анасы Техастың Рио-Гранде аңғарынан келген. Алты жасында Спейсек алғаш рет жергілікті таланттар көрсетілісінде сахнада өнер танытты. Ол осы қайғылы оқиғаның актерлік мансабында оны батыл еткенін айтты: «Менің ойымша, бұл мені қаһарландырды. Мұндай жағдайды бастан өткерген адам ең үлкен трагедияны көреді. Егер одан кейін де жалғаса алсаңыз, сізді ештеңе қорқытпайды. Міне, мен «ракеталық отын» деп осыны айттым – мен қорқынышсыз болдым. Бәлкім, бұл менің жұмысымды тереңдетті, себебі мен өмірді өзгертетін терең сезімді бастан өткердім». (Сейсі Спейске, 2015)

Спейсек бастапқыда әнші болуға ниеттенді. Rainbo есімімен ол 1968 жылы «John You Went Too Far This Time» атты сингл жазды, ондағы мәтін Джон Леннон мен Йоко Ононың «Екі періште» альбомының жалаңаш мұқабасы үшін оларды сынға алды. Оның музыкасының сатылымы нашарлаған соң, ол жазба компаниясымен келісімді бұзды. Спейсек актерлік өнерге көшті және Ли Страсберг театр және кино институтына оқуға түсті.

1970-1975: Алғашқы рөлдері мен жетістігі

Ол фотомодель (Ford Models компаниясы) және Энди Уорхолдың фабрикасында эпизодтық рөлдерде жұмыс істеді. Ол оның "Қорлық" (1970) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген рөлде ойнады. Әпкесі, актер Рип Торнның көмегімен, ол Ли Страсбергтің актерлер студиясына, кейін Нью-Йорктегі Ли Страсберг институтына оқуға түсті. Спейскедің алғашқы ресми рөлі Prime Cut (1972) фильмінде болды, онда ол жыныстық құлдыққа сатылған Поппи рөлін сомдады. The New York Times газетінің Винсент Канби оны "салқын, кейде керемет, әрқашан қатыгез американдық фильм" деп сипаттады және "Шин мен Мисс Спейсек біздің заманымыздың өзімшіл, қатыгез, мүмкін психоздық балалары ретінде керемет" деп жазды. Badlands түсірілім алаңында Спейсек 1974 жылы үйленген суретші Джек Фискпен танысты. Ол Брайан Де Палманың "Жәннаттың көлеңкесі" (1974) фильмінде декоратор болып жұмыс істеді.

1976-1980: Кэрри және кино жұлдызы

Спейсектің ең танымал ертегі рөлі Де Палманың «Карри» (1976) фильмінде Кэрри Уайт рөлі болды – телекинетикалық қабілеттері бар, ұялшақ, қиын жағдайдағы жоғары сынып оқушысы. Спейсектің ойыны жоғары бағаланып, «Үздік әйел актер» номинациясына ие болды. The New Yorker журналының Паулин Каэл былай деп жазды: «Готикалық рөлдерде көптеген актрисалар көзге түспесе де, экранда дерлік үнемі көрінетін Сисси Спейсек классикалық хамелеондық өнер көрсетеді. Ол алға-артқа және бүйірге қарай ауысады: мұрындық, жылап тілейтін бала; промодағы таза жас сұлулық; содан кейін оның құрылысқа қарсы күштері жарылып, оны қартайтатын екінші трансформация. Сисси Спейсек өзінің шоқшалы, ақшыл кірпігімен кез келген бағытта жүре алатын, басы ауырған, шаршаған қыз ретінде бейнелейді; кейде ол туылмағандай – ұрық сияқты көрінеді. Бұл рөлді одан жақсы ойнау мүмкін емес деп ойлаймын; ол Елизавета Хартман сияқты құрбандық рөлінде әсерлі, бірақ сонымен қатар керемет – өзгергіш». «Карриден» кейін Спейсек Алан Рудольфтың «Welcome to LA» (1976) ансамблінде үй шаруасы Линда Мюррейдің шағын рөлін ойнады және Роберт Альтманның «3 әйел» (1977) классикасындағы Пинки Роуз рөлімен тәуелсіз кинодағы беделін нығайтты. The New York Times газетінің шолуында: «Бұл фильмде Мисс Спейсек Кэрриде ойнаған әлсіз қызға жаңа бір қызықтылық қосты». Альтман оның өнеріне қатты таң қалды: «Ол керемет, мен жұмыс істеген ең жақсы актрисалардың бірі. Оның мүмкіндіктері терең құдықтай». Де Палма былай деді: «[Спейсек] – көлеңке. Оның кейіпке еніп, оны өзіне билеп алудың ерекше қабілеті бар. Оның өнерінің диапазоны мен танысқан жас актрисалардың бәрінен кең». Спейсек Дэвид Линчтің режиссерлік дебюті «Eraserhead» (1977) фильмін қаржыландыруға көмектесті және фильмнің титрлерінде алғыс айтылды. 1980 жылдарды Спейсек «Көмір шақтаушының қызы» (1980) фильміндегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығымен бастады, онда ол кантри музыкасының жұлдызы Лоретта Линн рөлін ойнады, ол оны осы рөлге таңдады. The Village Voice газетінің Эндрю Саррис былай деп жазды: «Сисси Спейсек – иә, мен таң қалдым – Линн сияқты қарапайым және адал. Спейсектің беті бұрынғыдан да көп актерлік құрал емес, бірақ ойнауға адам берілгенде, актерлік өнерге қызығушылық танытатын режиссер берілгенде, ол сол әйелді жасайды. Ол әндерді өзі жақсы орындайды, сонымен қатар Аппалач акцентін меңгерген». Спейсек сондай-ақ фильмнің саундтрек альбомында ән салғаны үшін «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. Ол өзінің жеке альбомын шығарды, «Hangin' Up My Heart» (1983); альбомда К. Т. Ослиннің жазған «Lonely But Only For You» әні Billboard Country чартында 15-ші орынға ие болды. «Heart Beat» (1980) фильмінде Спейсек Кэролин Кассади рөлін ойнады, ол Джон Хардтың Джек Керуакы мен Ник Нолттың Нил Кассадиінің ықпалымен шаршау мен тәлкекке ұшырады. Спейсек рөлге ие болу үшін 4000-нан астам беттік зерттеулер жүргізіп, кейіпкерін дайындауға бел буды. Продюсер Эд Прессман мен режиссер Джон Байрум оны кешкі асқа шақырып, оған рөлдің жоқ екенін айтты. Спейсек бұл жаңалыққа қатты ренжіп, қолындағы шарап тостағанын сындырып жіберді. Содан кейін Прессман оның қасына сынған әйнектің бөлігін алып келіп, оған рөлді бергенін айтты. Ол Спейсектің әйнекті сындыруы келісімді бекітті, және олар оның осы рөлге ең жақсы сай келетініне сенді. Фильм 1980 жылдың 25 сәуірінде шықты, сын-пикирлер әртүрлі болды. Эберт оның ойынын «тамаша ойналған» деп атады, ал Хёрд пен Нолтпен бірге түскен сахналарын «өте поэтикалық» деп сипаттады.

Spacek's most prominent early role came in De Palma's film Carrie (1976) playing Carrie White, a shy, troubled high school senior with telekinetic powers. Spacek's performance was widely praised and led to a nomination for Academy Award for Best Actress. Pauline Kael of The New Yorker wrote: "Though few actresses have distinguished themselves in gothics, Sissy Spacek, who is onscreen almost continuously, gives a classic chameleon performance. She shifts back and forth and sideways: a nasal, whining child; a chaste young beauty at the prom; and then a second transformation when her destructive impulses burst out and age her. Sissy Spacek uses her freckled pallor and whitish eyelashes to suggest a squashed, groggy girl who could go in any direction; at times, she seems unborn–a fetus. I don't see how this performance could be any better; she's touching, like Elizabeth Hartman in one of her victim roles, but she's also unearthly—a changeling." After Carrie, Spacek played the small role of housekeeper Linda Murray in Alan Rudolph's ensemble piece Welcome to LA (1976) and cemented her reputation in independent cinema with her performance as Pinky Rose in Robert Altman's classic 3 Women (1977). A review in The New York Times said, "In this film Miss Spacek adds a new dimension of eeriness to the waif she played so effectively in Carrie." Altman was deeply impressed by her performance: "She's remarkable, one of the top actresses I've ever worked with. Her resources are like a deep well." De Palma said: "[Spacek is] a phantom. She has this mysterious way of slipping into a part, letting it take over her. She's got a wider range than any young actress I know." Spacek helped finance Eraserhead (1977), David Lynch's directorial debut, and is thanked in the film's credits. Spacek began the 1980s with an Academy Award for Best Actress for her performance in Coal Miner's Daughter (1980), in which she played country music star Loretta Lynn, who selected her for the role. Andrew Sarris of The Village Voice wrote: "Sissy Spacek—yes, I'm flabbergasted—is simple and faithful as Lynn. Spacek's face is no more of an actor's instrument than it ever was, but given a human being to play, given a director concerned with acting, she makes that woman exist. She sings the songs herself, nicely, and she has mastered the Appalachian accent." Spacek also was nominated for a Grammy Award for singing on the film's soundtrack album. She followed the recording with her own country album, Hangin' Up My Heart (1983); the album spawned one hit single, "Lonely But Only For You," a song written by K. T. Oslin, which reached No. 15 on the Billboard Country chart. In the film Heart Beat (1980), Spacek played Carolyn Cassady, who—under the influence of John Heard's Jack Kerouac and Nick Nolte's Neal Cassady—slips into a combination of drudgery and debauchery. Spacek was so adamant about getting the role that she pored through over 4,000 pages of research to prepare for her character. Producer Ed Pressman and director John Byrum took her to dinner to advise her that she did not have the role. Spacek was so distraught at the news that she shattered a glass of wine in her hand. After that, Pressman walked up to her with a piece of shattered glass and told her she had the role. He said that Spacek breaking the glass clinched the deal, and they believed she ultimately would best suit the part. The film was released on April 25, 1980, to mixed reviews. Ebert called her performance "wonderfully played" and her scenes with Heard and Nolte "almost poetic."

1981-2001: Белгілі актриса

Spacek Джек Леммонмен бірге Коста Гаврастың 1982 жылғы саяси триллері «Missing» (Чарльз Хорманның өлімі туралы кітап негізінде) фильмінде ойнады. Ол Мел Гибсонмен бірге «The River» (1984) ауылдық драмасында және Диана Китон мен Джессика Лэнджбен бірге «Crimes Of The Heart» (1986) комедиялық фильмінде түсті. Спейске Оливер Стоунның «JFK» (1991) фильмінде Джим Гаррисонның әйелі (Кевин Костнер ойнады) рөлінде ойнады, сондай-ақ көптеген комедиялар, телефильмдер және кейбір фильмдерде түсті. Ол «The Grass Harp» (1995) ансамбльдік туындысында Верэна Талбо рөлін ойнады, бұл оны Леммон мен Пайпер Лоримен қайта қауыштырды. Пол Шредердің «Affliction» (1997) психодрамасында ол официантка Марджи Фогг рөлін қосалқы актер ретінде сомдады. Ол Дэвид Линчтің «The Straight Story» (1999) фильмінде Роза Стрейтті және «Blast from the Past» фильміндегі Брендан Фрейзер кейіпкерінің анасын ойнады. Спейске 2000 жылдарды 2001 жылы шыққан Тодд Филдтің «In the Bedroom» фильміндегі қайғыға толы, кек алуға итермелі ана Рут Фаулер рөлін ойнап, сыншылардың жоғары бағасын алды. Ол «Үздік әйел рөлі» номинациясында алтыншы рет «Оскар» сыйлығына ие болды, бұл оны кем дегенде алты басты рөлге номинацияланған сегізінші және ең соңғы актриса етіп белгіледі. Ол сонымен қатар «Нью-Йорк киносыншылары шеңбері» сыйлығын, «Лос-Анджелес киносыншылары қауымдастығы» сыйлығын, «Тандау сыйлығын», «Алтын глобус» сыйлығын және «Тәуелсіз рух» сыйлығын жеңіп алды.

2002 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Кәсіби кеңею

2002 жылы ол Уолт Диснейдің «Tuck Everlasting» фильмінде ойнады. Ол Джереми Айронс пен Нев Кэмпбеллмен бірге түсті. Спейсек Родриго Гарсияның «Тоғыз өмір» (2005) фильмінде адал емес әйел Рут рөлін, ал «Холлис Вудс суреттері» (2007) телефильмінде Альцгеймер ауруынан зардап шегетін әйел рөлін ойнады. 2008 жылы ол «Four Christmases» рождестволық комедиясында эпизодтық рөлде ойнады және «Lake City» тәуелсіз драмасында басты рөлді сомдады. Спейсек HBO телесериалында «Big Love» бірнеше эпизодқа қатысып, Вашингтондағы ықпалды лоббист рөлін ойнады және «Драмалық сериалдағы үздік қонақ актриса» номинациясына Primetime Emmy Award жүлдесіне ие болды. Спейсек 2005 жылы Стивен Кингтің «Carrie» аудиокітабын оқыды. 2006 жылы ол Харпер Лидің «To Kill a Mockingbird» (1960) романын оқыды, оның 30 миллионнан астам данасы сатылды. 2011 жылы ол Голливудтың Даңқ аллеясында өз жұлдызын алды. Спейсек Тейт Тейлордың «The Help» (2011) фильмінде ойнады, оның актерлік құрамы «Кинофильмдегі үздік актерлік құрам» үшін Screen Actors Guild Award сыйлығын жеңіп алды. Спейсек 2012 жылы Мэриан Вольерспен бірлесіп «My Extraordinary Ordinary Life» атты мемуарын жариялады. The Washington Post газетінен Джен Чейни оны «керемет қарапайым» және «әдемі жазылған» деп сипаттады, сондай-ақ Спейсектің балалық шағы туралы сипаттамасы «өте әсерлі, тіпті ыстық жазғы түстен кейін жеген ешкішөптердің қышқыл дәмін сезінуге болады» деді. Ричмонд Таймс Диспетч газетінен Джей Стаффорд басқа актерлердің өмірбаяндарынан айырмашылығы, Спейсектің өмірбаяны «жақсы жазылғандықтан және ерекше ашықтығынан» пайда тапқанын жазды. «Austin Chronicle» журналынан Маргарет Мозер Спейсектің мемуарын «оқығаннан ләззат алу оңай» деп бағалады. Kirkus Reviews бағалауынша, ол «орташа мемуар» және «тымырлы егжей-тегжейлі», сонымен қатар «сюжеттік желінің» болмауына сын көтерді, бірақ Спейсектің «нағыз қарапайым» екенін мойындады. Kirkus сондай-ақ «кітап «әдеттегідей» және Спейсек пен оның жұмысына тікелей қызығушылық танытпаған оқырмандарды қызықтыруға жеткілікті драмалық емес, ол тек кино әуесқойлары мен Спейсектің жанкүйерлері үшін» деп қосты. Сол жылы ол Amazon Prime Video-ның «Night Sky» ғылыми-фантастикалық сериалында J. K. Simmons-пен бірге ойнады. Сериал бірінші маусымнан кейін жабылды.

In 2002 she acted the live action Walt Disney film Tuck Everlasting. That same year she was nominated for the Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actress in a Limited or Anthology Series or Movie for her role as Zelda Fitzgerald in the Showtime television film Last Call (2002). She acted alongside Jeremy Irons and Neve Campbell. Spacek played unfaithful wife Ruth in Rodrigo García's Nine Lives (2005) and a woman suffering from Alzheimer's in the television movie Pictures of Hollis Woods (2007). She had a supporting part in the 2008 Christmas comedy Four Christmases and a lead role in the independent drama Lake City. Spacek appeared in the HBO drama series Big Love for a multi episode arc as a powerful Washington, D. C., lobbyist and earned a nomination for the Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actress in a Drama Series. Spacek narrated the 2005 audiobook of Stephen King's Carrie. In 2006, she narrated Harper Lee's novel To Kill a Mockingbird (1960), which sold over 30 million copies. She received a star on the Hollywood Walk of Fame in 2011. Spacek acted in Tate Taylor's The Help (2011), whose cast received the Screen Actors Guild Award for Outstanding Cast in a Motion Picture. Spacek published a memoir, My Extraordinary Ordinary Life, with co author Maryanne Vollers, in 2012. The Washington Post Jen Chaney called it "refreshingly down to earth" and "beautifully written," adding that Spacek's description of her childhood is so "evocative that one can almost taste the sour stalks of goatweed she chewed on steamy summer afternoons." Jay Stafford of Richmond Times Dispatch wrote that, unlike other actors' autobiographies, Spacek's "benefits from good writing and remarkable frankness." The Austin Chronicle Margaret Moser wrote that Spacek's memoir is "as easy to read as it is a pleasure to digest." Biographile Kirkus Reviews was less appreciative, calling it "an average memoir" and "overly detailed" while criticizing its lack of "narrative arc," but complimented Spacek for being "truly down to earth." Kirkus added that "the book is 'ordinary' and does not have enough drama to engage readers not directly interested in Spacek and her work" and is "for diehard movie buffs and Spacek fans only." That same year she acted in the Amazon Prime Video science fiction series Night Sky acting opposite J. K. Simmons. The series was cancelled after its first season.

Жеке өмір

Spacek 1974 жылы «Badlands» фильмінің түсірілім алаңында танысқан Джек Фиске, продюсер және суретші-қоюшыға үйленді. Скайлер анасының қадамын басып, актриса және әнші болып өнер көрсетіп келеді. 1982 жылы Спейсек отбасымен Вирджиния штатындағы Шарлотсвилл қаласының жанындағы фермаға көшті.

Фильм

Жыл Атауы Рөл Ескертулер1972Prime CutPoppy1973BadlandsХолли Саргис1974Таңертеңгісін жеңілжасылЖеңілжасыл1974Paradise PhantomДекоратор1976КарриКарри Уайт1976Л.А. Линда Мюррейге қош келдіңіз19773 ӘйелдерПинки Роза1980Көмір шахташының қызыЛоретта Линн1980Жүрек соққысыКэролин Кассади1981Агрессивті адамНита Лонгли1982Жоқтырған Бет Хорман1983Екі милы адамЭнн Уумэллмай (дауыс)АталмағанNarrator (дауыс)Деректі фильм2018Қарт пен қаруЖүгершек2022 Сэм мен КейтТина