Кіріспе
Канада мен АҚШ-тағы ұзақ қашықтықтағы жаяу жүру жолы
Чилкут жолы – АҚШ-тағы Аляска штатындағы Дайадан Канададағы Британдық Колумбия штатындағы Беннетке дейін созылатын, Желтоқсан таулары арқылы өтетін 53 шақырымдық жол. 1890 жылдардың соңында бұл жол жағалаудан Юкон алтын кендеріне барудың маңызды бағыты болған. 1899 жылы Дайаның жанындағы Скагвей портынан Уайт Пасс жолымен қатар теміржол салынғаннан кейін жол қолданыстан шықты. 1976 жылы Клондайк алтын асыруы ұлттық тарихи паркі құрылғаннан кейін, 1978 жылы Чилкут жолының және Дайа аумағының АҚШ бөлігі Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 1987 жылы жолдың Британдық Колумбия бөлігі Чилкут жолы ұлттық тарихи орны деп тағайындалды. 1998 жылы, алтын асырудың 100 жылдығында, Британдық Колумбиядағы Ұлттық тарихи орын АҚШ Ұлттық тарихи паркімен бірігіп, Клондайк алтын асыруы халықаралық тарихи паркін құрды. 2022 жылы Аляскадағы жолдың бөлігі Ұлттық жолдар жүйесінің бір бөлігі болып табылатын Чилкут ұлттық тарихи жолы деп жарияланды.
Жергілікті қолдану
Тлингит халқы бұл жолды ішкі аймақтағы ресурстармен сауда жасау үшін өте маңызды сауда жолы ретінде пайдаланды. Америкалық қоныс аударушылар мен Гудзон шығанағы компаниясының күшін басып, Тлингиттердің дәстүрлі сауда жүйесін әлсіреткеннен кейін, Чилкут жолы зерттеушілер мен кеншілер тарапынан бірте-бірте қолданыла бастады. Чилкут жолы деген атау – жолдың Тлингит тіліндегі атының, атап айтқанда Чилкут Деи•и, яғни «Чилкутқа тиесілі жол» деген мағынасын шала аудармасы болып табылады. Жолдың ағылшын тіліндегі атауында иелік туралы мәлімет жоқ. Сонымен қатар, Чилкут Деи•и сөзінің екінші бөлігі Дия ауылының атына ұқсайды. Алдыңғы жарияланымдарда Дия сөзі «орау» [yaa] немесе «тасымалдау орыны» [yaa yé] сөздерінен туындағандығы айтылған. Дегенмен, Дия сөзіндегі бастапқы \d\ дыбысы осы соңғы болжамдарға күмән келтіреді және бірінші буынның dei (dei yi) болғандығын ұсынады.
Клондайк дәуірі
Клондайк алтын асығы (1896–1899) Чилкут жолын Канаданың ішкі аймақтарына бағытталған негізгі көлікке айналдырды. Алтын асығы негізінен Юкон аймағындағы Доусон қаласының маңында және Юкон өзенінде шоғырланды. Құрлықтағы бірнеше бағыттардың ішінде Чилкут жолы ең тікелей, арзан және көп ұзамай ең танымал болды. Дегенмен, Юкон өзенінің бастауына саяхаттың тағы бір маңызды бағыты да Скагвейден бастау алды: бәсекелес Уайт-Пасс жолы. Уайт-Пасс жолы сәл ұзағырақ болғанмен, кем қиын және тік еді, ал Чилкут жолы қысқарақ, бірақ қиын болды. Скагвей терең сулы порты болғандықтан, екі бағыттың да маңызды порты болды (Чилкут жолының бастамасы – жақын орналасқан Дия, Тайя өзенінің кең, көлденең дельтасында салынған). Чилкут жолын таңдаған кен іздеушілер Дияға шағын қайықтармен немесе пароммен жеткізілді. Көп ұзамай Скагвей мен Дия шатыр қалаларына айналды, ал алтын асығы туралы сенсациялық жаңалықтар АҚШ-тың әр тарапынан ер адамдарды жұмыстарын және отбасыларын тастап, Ішкі жол арқылы Скагвейге аттануға жетеледі. Чилкут жолын таңдаған көптеген кен іздеушілердің қатал жерлер мен ауа райынан аман қалмайтыны анық болғандықтан, Канаданың Солтүстік-Батыс Монтты Полициясы (қазіргі Канада Корольдік Монтты Полициясы) кен іздеушілерге Канадаға кіру үшін кем дегенде бір тонна жабдық болуы керектігін жариялады (Клондайк жабдық тізімі), бұл бір жылға кен іздеушіні қамтамасыз етуге жеткілікті болатын. Кен іздеушілер жабдықтарын жол бойындағы лагерьлерден тасып, Юконның бастауына жақындады. Барлық жабдықтар мен жарақтар тасымалданатын болғандықтан, балама әдістер, әсіресе қосымша табыс табуға мүмкіндік беретін әдістер пайда болды. Көптеген кен іздеушілер жүк көтеруге арналған жануарлар сатып алды (бірақ бұл әдіс бәсекелес Уайт-Пасс жолында көбірек қолданылды), ал басқалары Тлингит үндістеріне лагерьден лагерьге бір фунттан құрал-жабдық тасу үшін ақы төледі.
Трамвай жолдары
Көп ұзамай әуе трамвай компаниялары күн сайын алтын іздеушілердің үстінен тонналап жабдық тасып жүретін болды. Чилкут жолының ең жарқын кезеңінің соңына қарай, жолдың әртүрлі бөліктерінде аймаққа жабдық пен ақша ағыны үшін бәсекелес бес жеке трамвай жүйесі жұмыс істеді. Көптеген трамвайлар сол заманғы әлемдік деңгейдегі инженерлік шешімдердің үлгісі болды.
Клондайктан кейінгі кезең
Клондайк алтын асығынан кейін, жол көбінесе қараусыз қалды. Алтын асығына кешігіп келген кеншілер енді жаңа White Pass және Yukon Route тар темір жолы арқылы Юконға аттанды, ол оларды Юкон территориясындағы Уайтхорс қаласына дейін жеткізді. 1969 жылы АҚШ және Канада үкіметтері Чилкут жолын Клондайк алтын асығының халықаралық тарихи паркінің бір бөлігі ету ниеттерін бірлесіп жариялады. АҚШ бөлігі 1976 жылы Клондайк алтын асығы ұлттық тарихи паркі ретінде құрылды, ол Вашингтон штатының Сиэтл қаласының орталық бөлігіндегі Пионер алаңының бір бөлігін, Аляска штатындағы Скегуэй қаласының әртүрлі нысандарын, Аляскадағы тасталған Дайя қаласының орнын және Чилкут жолының АҚШ бөлігін қамтиды. Жолдың Канада бөлігі Клондайкпен байланысты Канада ұлттық паркінің бір бөлігі болған Чилкут жолы ұлттық тарихи ескерткіші деп аталды. Бірақ алтын асығының жүз жылдығына орай, 1998 жылы халықаралық парк құру арманы іске асты, Клондайк алтын асығы ұлттық тарихи паркі мен Чилкут жолы ұлттық тарихи ескерткіші бірігіп, Клондайк алтын асығы халықаралық тарихи паркін құрды.
Ағымдағы жағдай
Чилкут жолы – Алясканың оңтүстік-шығысы және Юкон аймағының тұрғындары арасында танымал демалыс маршруты. Бұл жолға сонымен қатар шетелден көптеген туристер келеді. Сұранысты басқару, жолдың тым көп пайдаланылуын болдырмау және оның шалқар сипатын сақтау мақсатында Ұлттық саябақтар қызметі мен Канаданың саябақтары рұқсат жүйесі арқылы күніне 50-ден аспайтын саяхатшыға жолға шығуға рұқсат береді. Осы төлемдердің орнына екі елде де толық уақытты жол күтімімен айналысатын қызметкерлер, рейнджерлер/күзетшілер бекеттері, жақсы жоспарланған кемпингтер бар, сондай-ақ маңызды тарихи орындар мен нысандардың жанына көптеген ақпараттық тақталар орнатылған. Саяхаттау маусымы (рейнджерлер кезекте болғанда және жол құрылысшылары болғанда) әртүрлі болуы мүмкін, бірақ әдетте мамырдың соңында басталып, қыркүйектің басында аяқталады. Сұраныс маусым мен тамыз айларында ең жоғары деңгейге жетеді. Мамырдың соңына дейін қар көшкінінің қаупі сақталады, сонымен қатар қарлы кең далалар жылдамдыққа кедеріл келтіреді, ал қыркүйек айында жаңбыр және суық ауа-райы байқалады. Чилкут – бұл сонымен қатар қиын ультрамарафондық жарыс. 5 сағат 27 минуттық ең жылдам уақыт ультрамарафоншы Джефф Роуске тиесілі.
Маршрут және көрікті жерлер
Чилкут жолы картада көрсетілгендей, бірнеше табиғи және тарихи орындарға ие. Картадағы нөмірлерді оңтүстіктен солтүстікке қарай бағытталған түрде іздесеңіз, сіз бұрынғы алтын іздеушілердің тағдырымен бірге жүресіз. Саяхат әдетте үш-бес күнге созылады, ал түндеу үшін бірнеше белгіленген кемпингтер қарастырылған. Жол шамамен үш климаттық аймаққа бөлінеді: жаңбырлы жағажай орман, биік таулы (ағаш шегінен жоғары) және бореалдық орман. Соңында ол Скагвейге, жолдың қазіргі заманғы портына апаратын Белі өтегінің тарихи темір жолымен жалғасады. Төменде картадағы нүктелер қалың әріптермен көрсетілген.
Бояу
Дия – Аляска штатының Скагвей ауданы муниципалитеті шегінде, Чилкут асуының оңтүстік жағында Тайя өзені мен Тайя шығанағының қосылған жерінде орналасқан құрдым қала. 1897-98 жылдары көршілес Скагвей қаласындағы астыртын әлемді бақылауымен танымал болған, алаяқ және қылмыстык басшы Соупи Смит, Дияны да басқарған деп саналады. Дия портының суы шалқып жатқан, ал көршілес Скагвей портының суы терең болған. 1897 мен 1899 жылдар аралығында осы жол мен қала кеншілерге толы болды. White Pass және Yukon Route темір жолы Чилкут жолының орнына Скагвейден басталатын White Pass жолын таңдағаннан кейін Дия тасталып қалды. 1905 жылға қарай ғимараттардың көп бөлігі бұзылып немесе алынып тасталды.
Жағалау жаңбырлы ормандар аймағы
Жол Скайуэйден 15 минуттық қашықтықтағы, қираған қала және кемпинг болып табылатын "Дия" жерінен басталады. Жолдың басынан бастап, жағажайлық орман арқылы Тайя өзеніне дейін созылады. Алғашқы кемпинг – Финнеганс Пойнт. Жолдың осы бөлігінде ешқандай кедергі жоқ, тегіс жер. Финнеганс Пойнттен кейін, қоршаған таулардағы қар мен мұздықтардан салқын ауа төмен түсетіндіктен, жол айқын түрде салқындап бастайды. Тау беткейлерінен көптеген шағын өзендер құйылады. Жолдың бұл бөлігінде көрінетін артефакттардың саны ең аз. Келесі кемпинг – Каньон-Сити. Көптеген саяхатшылар, әсіресе, тыныш қарқынмен жүруді қалайтындар немесе кеш бастағандар, алғашқы түні Каньон-Ситиде тоқтайды. Каньон-Ситидегі паналауда алтын іздеу дәуірінен қалған көптеген жәдігерлер сақталған. Каньон-Сити кемпингіне жақын жерде Каньон-Сити қираған жерлері орналасқан. Каньон-Сити алтын іздеу кезінде шатыр қала болып құрылған, оның қираған қалдықтары – үйлердің негіздері, үлкен мейрамхана пеші және үлкен қазандық – әлі де көрінеді. Қираған жерлерге Тайя өзені арқылы ілмек көпірмен өтуге болады. Каньон-Сити қираған жерлерінен кейін, жол алғаш рет өзеннен алыстайды, өйткені өзен кішкентай каньонға (Каньон-Ситидің атауы осыдан шыққан) еніп, аңғардың қабырғасына көтеріледі, суб-альпілік орманды кесіп өтеді. Жолдың көп бөлігінде ескі телеграф және трамвай сымдары жолдың жанында көрінеді. Алтын іздеушілер үшін жолдың бұл бөлігі ең қиын болған. Қыста, Тайя өзені қатып қалғанда, алтын іздеушілер мұзды жолмен оңай саяхаттай алатын; алайда, жазда бұл бөлік "жолдағы ең нашар жер, көптеген тастармен, қысқа, тік көтерілістер мен кішкентай шатқалдарға түсулермен толы" деп сипатталған. Келесі маңызды нүкте – Плезант Кэмп. Плезант Кэмптің бастапқы орнында, қазіргі Плезант Кэмп кемпингінен шамамен 400 метрдей қашықтықта ақпараттық тақта орнатылған. Плезант Кэмп жолдың Тайя өзенімен қайта қосылған жерін көрсетеді және аз қолданылатын, шағын кемпинг ретінде қызмет етеді. Плезант Кэмптен бастап жол көбінесе тегіс, орман мен шағын өзендер арқылы өтеді. Содан кейін жол Қойлар кемпингіне жетеді, ол американдық жағындағы соңғы кемпинг және Чилкут жотасына көтерілуге дейінгі соңғы тоқтау орны. Бұл американдық жағындағы кемпингтердің ең үлкені. Қойлар кемпингін қысып, АҚШ рейнджерлік стансасының алдынан өткенде, жол үлкен қар көшкіні арқылы өтеді. Көшкін бұрынғы орманның барлығын жойып, жас, бұталы және шыршалы ландшафтты қалдырған. Рейнджерлік стансадан кейін аз қашықтықта ескі қабылдақта алтын іздеу дәуірінен қалған жәдігерлерді сақтайтын шағын мұражай орналасқан. Қабылдақтан шыққаннан кейін, суб-альпілік орман ағашсыз альпілік ландшафтқа айналады, бұл Тайя өзенінің тарлап бара жатқан аңғарының әдемі көрінісін ашады. Жолдың биіктігі көтерілген сайын, оның жолы жақсарады, көбінесе қарлы далаларға орнатылған сары белгілермен көрсетіледі.
Биік альпілік аймақ
Асуға көрінетін жерде, және "Алтын баспалдақтың" (асуға апаратын ұзақ, қиын еңіс) түбінде Таразы орналасқан. Таразы – жүк тасымалдау стансасы, онда жүкті соңғы сапарға дейін қайта өлшеу үшін салмақтаған. Көбінесе, жергілікті баулаушылар жоғары баға талап ететін. Таразыда сонымен қатар шағын шатырлы қалашық та орналасқан, онда алты мейрамхана, екі қонақ үй, салон, көптеген жүк тасымалдау кеңселері мен қоймалары бар. Көрнекті Алтын баспалдақ та көптеген кен іздеушілерді кері қайтаруға мәжбүр еткен, олар көбінесе қажетті тонна жабдықтарын қалдырып кеткен. Осының салдарынан, және қардың сақтау қасиеттерінің арқасында, осы биіктікте көптеген артефакттар кездеседі, оның ішінде ағаш құрылымдардың көптеген қалдықтары бар. Таразыдан кейін Чилкут асуына соңғы серпіліс: аңызға айналған Алтын баспалдақ. Алтын баспалдақ атауын асудың қар мен мұзына кеншілер мұқият қазып салған баспалдақтардан алған және осы атауды қазірге дейін сақтап келеді. Асудың өзінде, Канада-АҚШ шекарасында, жылыту кабинасы және Канада парктерінің штаттан тыс күзетшісінің бекеті орналасқан. Кейде, егер топ уақытты тиімді пайдаланбаса, күзетші немесе АҚШ рейнджері топты асу мен Бақытты лагерь арасындағы құрғақ және ашық альпілік ландшафтта қалып қоймау үшін жылыту кабинасын түнгі пана ретінде ұсынады. Алтын баспалдақ пен асуды қоршаған жоталарда да көптеген артефакттар шашырап жатыр, оның ішінде оңтүстік-шығыс жағында сақталған (кенеп, ағаш және т.б.) жиналмаған қайықтар бар. Stone Crib асудан кейін жарты миль жерде орналасқан. Stone Crib Chilkoot темір жолы және тасымалдау компаниясының әуе трамвайының соңғы станциясы болды, трамвай үшін үлкен тасты тепе-теңдік. Бұл функция әлі күнге дейін сақталған, аңғардың батыс жағында құлаған ағаш құрылымын көруге болады. Жол бірнеше альпілік көлдердің жанынан өтеді: Бірінші Кратер көлі, Морроу көлі және соңында Бақытты лагерь.
Бореалды орман аймағы
Жол ағаштар сызығынан өтпес бұрын тағы екі көлден – Ұзын көл және Терең көлден өтеді. Терең көлге жақын, ал ағаштардың арасында тағы бір кемпинг орналасқан. Чилкут жолының канадалық жартысы, Жағалау тауларының жаңбырдан қорғалған бөлігінде, құрғақтап, алғаш рет Терең көлде пайда болатын қарағайлы орман, Чилкут асуына дейін АҚШ жартысындағы ылғалды жаңбырлы орманнан өзгеше болады. Жол Терең көлден өткеннен кейін, кішкентай шатқалға кірер алдында, шығару өзені қысқа қашықтыққа жолмен қатар ағып өтеді. Осы аймақта көптеген қайықтар мен қайыққа қатысты заттарды көруге болады. Жол бірте-бірте төмендейді, осыдан кейін түркіз түсті Линдеман көлі көз алдыңызға келіп, жол Линдеман көлінің кемпингіне, канадалық жол операцияларының бас штабына дейін түседі. Линдеманнан кейін жол тік жардан өрлеп, көл мен айналасындағы орманның кең көрінісін ұсынады. Линдеман көлінен кейін жол Жалаңаяқ Лун көлінен және Жалаңаяқ Лун көлінің кемпингінен өтеді. Жалаңаяқ Лун көлінен кейін жол екіге бөлінеді. Бір тармақ Беннетт көліне және Уайт-Пасс және Юкон теміржолының жолына жалғасады. Екінші тармақ, Log Cabin cut off, Клондайк тас жолымен байланысады, бірақ 2010 жылы Parks Canada тарапынан жабылды. Беннетт кемпингтен, Уайт-Пасс және Юкон теміржолының қоймасынан, Уайт-Пасс қызметкерлеріне немесе алғашқы ұлттардың азаматтарына тиесілі бірнеше үйлерден (барлығы жеке меншік) және алтын асыру дәуіріндегі жалғыз сақталған ғимараттан – қайта жаңартылған Сент-Эндрюс Пресвитериан шіркеуінен тұрады. Көл жағалауында бұрынғы кеме тіректерінің қалдықтарын көруге болады, ал орманның әр жерінде әртүрлі банкалар мен басқа да металл заттар шашырап жатыр.
Кемпингтер
Жол картасында көрсетілгендей, Чилкут жолында 9 белгіленген, күтілген кемпинг орналасқан. Тек осы орындарда ғана тіккенге рұқсат етіледі. Жаяу жүргіншілер өздерінің шатырларын немесе уақытша баспаналарын пайдалануы керек, себебі кемпингтердегі кабиналар тек қысқа уақытқа жылыну және тамақ дайындау үшін арналған. Тамақ пісіру үшін арнайы кепшік пешіңізді әкелу қажет, тіпті кейбір жерлерде ағаш пештер болғанымен. Ашық от жағуға тыйым салынады. Кемпингтерді пайдалануды алдын ала жоспарлау қажет. Кемпингтерден басқа, Sheep Camp-тен солтүстікке қарай АҚШ рейнджерлік станциясы орналасқан, ол жотаның тарихын баяндайды және саммиттен өту алдында ауа райы мен жол жағдайы туралы ақпарат береді.
Финнеган нүктесі
Бұл лагерь Тайя өзенінің жанында, ал аңғар әлі де салыстырмалы түрде тегіс. Финнеганс-Пойнт маңында масалар өте көп, бұл оның орналасқан жеріне және тұрған судың көп болуына байланысты. Лагерьге кішкентай жылыту және тамақ дайындауға арналған шатыр, аюлардан қорғалған азық-түлік сақтау шкафы, әжетхана және шатыр құруға жеткілікті орын кіреді. Финнеганс-Пойнт жол басына жақын болғандықтан көбінесе азаматтарды аз қабылдайды, көптеген топтар бірнеше сағат ішінде осы жерден өтіп кетеді. Дегенмен, баяу жылдамдықпен қозғалатын және жолға кеш кіріскендер үшін Финнеганс-Пойнт көбінесе таңдаулы лагерь болып табылады. Лагерь өз атын Пат Финнеганнан алған, ол көпірден өту үшін төлем жинаумен айналысқан. Финнеганс-Пойнт бұрын "қалпақхана, салон және мейрамхана төңірегіне орналасқан шатырлар тобынан" тұрған.
Каньон қаласы
Жолдың американдық жағындағы екінші үлкен кемпинг. Ол Тайя өзенінің шағын саласының жанында орналасқан. Canyon City-де ағаш пеші және бірнеше төсек орындары бар бұркемелі үй (бірақ парктегі баспаналарда ұйықтауға рұқсат жоқ), тамақ дайындауға арналған бірнеше сөрелер және жабдықты кептіруге арналған кішкентай терраса бар. Бұл үйді 60-шы жылдары АҚШ Орман шаруашылығы корпусы (CCC) мен жасөспірім қылмыскерлер салған. Canyon City-де 16 кемпинг орны, екі дәретхана, сондай-ақ азық-түлік сақтау шкафтары мен аюлардан қорғау бағаналары бар.
Жақсы лагерь
Бұл жолдың американдық жағындағы ең кішкентай лагерь. Ол Тайя өзеніндегі құмды тілдің жанында орналасқан және қанауаттан жасалған жылыту және тамақ дайындау орталығынан, бірнеше кемпинг орындарынан, аюға арналған тіреуден және азық-түлік сақтау шкафтарынан тұрады. Pleasant Camp әдетте Шееп лагері толып кеткен жағдайда, қосымша лагерь ретінде пайдаланылады. Тамақ дайындау орталығының жанында Шееп лагері толып-толмағаны және серуендеушілерді қабылдай алатыны туралы хабарлайтын тақта орнатылған.
Қойлар қонысы
Бұл – американдық кемпингтердің ең үлкені. Ол Тайя өзенінің салалы торабының жанында орналасқан. Кейде қар көшкіні, тас құлауы немесе тым ауыр жаңбырлар Сарык лагерін су басады. Сарык лагері екі шатырдан, 3 дәретханадан және 20-дан астам кемпинг орындарынан тұрады. Жол құрылысшылары 2017 жылы үлкен тіреулі және қабырғалы пикник павильонын аяқтады. 2018 жылы жол құрылысшылары құлаған CCC кабинасын қайта жаңартты. Жол бойындағы жалғыз АҚШ рейнджер станциясы Сарык лагерінен оңтүстікке қарай бірнеше жүз метр жерде орналасқан, ал рейнджер ресми маусымда әр түн сайын өткелдің тарихы, сондай-ақ қазіргі ауа райы мен жол жағдайы туралы баяндама жасайды. Көптеген саяхатшылар Сарык лагерінен таңертең ерте – тіпті таңғы 4-те – Канадаға қарай шабуылдайды. Ресми саяхат маусымында Сарык лагерінің оңтүстігінде орналасқан саябақ күзетшісі әр кеш сайын павильонда өткел арқылы өту жолы, ауа райы болжамы және қар жағдайы туралы қысқаша баяндама жасайды. Рейнджерлер Сарык лагерінен Бақытты лагерге дейін топтың 7,5-10 сағатта жететінін ұсынады.
Бақытты лагерь
Бақытты лагерь – Альпі аймағындағы Чилкут жолындағы жалғыз кемпинг. Бұл кемпингте өте кішкентай ағаштан жасалған жылыту кабинасы, дәретхана және аз ғана кемпинг орындары бар. Бақытты лагерь атын жолдан өтетін алғашқы бекетке жеткен кездегі алтын іздеушілердің (және саяхатшылардың) сезімдерінен алған. Лагерь нағыз альпілік экожүйеде орналасқан және географиялық орнына байланысты көп қолданылады.
Терең көл
Деп-Лейк – жолдағы тұрақты немесе жартылай тұрақты жайлары жоқ сирек кездесетін екі кемпингтің бірі. Деп-Лейкте ашық ауданда тамақ дайындауға арналған орын, азық-түлік сақтауға арналған аюлардан қорғалған шкафтар және шағын саныда кемпинг орындары бар. Бірақ, бұл кемпинг Лонг және Деп-Лейк көлдерінің ашық көк түсінің арасындағы көркем орналасқан жерімен ерекше көзге түседі.
Линдеман көлі
Канада тарапындағы ең үлкен кемпинг. Оған жеке солтүстік және оңтүстік кемпингтер, жол күзетшісі мен жол бригадасы үшін шағын ғимараттар, док, Parks Canada моторлы қайығы, фотосуреттер мұражайы мен сыртқы орта және Клондайк тарихы туралы кішкентай кітапханасы бар кенептен жасалған шатыр, сондай-ақ ескі қаланың қираған жерлеріне жететін жолдар торы кіреді. Солтүстік және оңтүстік кемпингтердің әрқайсысында тамақ дайындау және жылынуға арналған үлкен ағаш үйлер, көптеген аю тіректері және бірнеше пикник үстелдері бар. Кемпинг алтын іздеу кезінде Линдеман қаласы болған жерде орналасқан: алтын іздеу дәуірінде қайтыс болған іздеушілердің зираты, көптеген негіздер, бұрынғы от орындары, ескі әжетханалар, Линдеман қаласының басты көшесінің іздері және сынған шарап және сыра бөтелкелерінен қалайы банкаларға дейін әртүрлі артефакттар сақталған. Линдеман көлінде Чилкут, сыртқы орта және басқа да Канада ұлттық парктері туралы фотосуреттер мен кішкентай кітапханасы бар шағын шатыр мұражайы орналасқан.
Баре-Лун көлі
Баре Луон көлі – жартылай тұрақты жайлары жоқ екінші кемпинг, алайда қазір оған павильон түріндегі ас дайындау орыны салынған. Линдеман көлінің үстіндегі қарағайлы орманның шағын төбесінде, Баре Луон көліне қарап орналасқан бұл кемпинг трассадағы ең көркей жерлердің бірі саналады. Онда екі дәретхана, тікұшақ алаңы және азық сақтау шкафтары бар.
Беннет
Бұл лагерь жолдың соңы. Ақ өткел және Юкон жолының бірнеше құрылыстары рельстердің маңында орналасқан, сондай-ақ жеке алғашқы халықтардың тұрғын үйі де бар. Лагерь салыстырмалы түрде кішкентай, онда аюдан қорғануға арналған тіреулер, пикникке арналған үстелдер және дәретхана бар.
Қауіпсіздік
Парктегі басты қауіпсіздік мәселесі – аюлар. Саяхатшылардың оларды кездестіруі өте жиі кездеседі. Клондайк алтын асыру халықаралық тарихи саябағының Канада жағында оттық қаруға рұқсат етілмейді. Көптеген топтар аюдан қорғану үшін аюға арналған спрей және/немесе дабыл шашу құралдарын алып жүреді, бірақ ең бастысы – парктің екі жағы да аюлармен қарым-қатынас жасауда сақтық шараларын сақтауды міндеттейді. Тамақты аюлардан қорғалған жерлерге қою қажет. Ауа райы мен жер бедері де саяхатшылар үшін қиындық туғызады. Жолдың орманды бөліктерінде қауіп аз, бірақ жол альпілік аймаққа көтерілген кезде ауа райы мен табиғаттың ықпалы күшейеді, сондай-ақ биіктіктен бас айналу да қауіпті. Көбінесе АҚШ рейнджерлері кешкі уақытта Шейп-Кэмптен Чилкут асуына дейін келіп, Бақытты лагерьге жетпеген және шұғыл түрде баспанаға мұқтаж топтарды бақылайды.