Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баркервилл Британдық Колумбиядағы Карибу алтын асыру кезеңінің басты қаласы болды және тарихи қала ретінде сақталған. Ол Карибу жазығының солтүстік беткейінде, Кеснел қаласының шығысында, Карибу тауларының жанында орналасқан. Баркервиллге бастапқыда қол жеткізу жолы болған Карибу вагон жолының бағытымен жүретін BC Highway 26 осы қаладан өтеді.
Barkerville was the main town of the Cariboo Gold Rush in British Columbia, Canada, and is preserved as a historic town. It is located on the north slope of the Cariboo Plateau near the Cariboo Mountains east of Quesnel. BC Highway 26, which follows the route of the Cariboo Wagon Road, the original access to Barkerville, goes through it.
Негізін қалау
Баркервилл Британдық Колумбиядағы Карибу тауларының батыс шетінде орналасқан. 1862 жылы алтынды бірінші болып тапқандардың бірі, Англияның Кембриджшир аймағынан келген Билли Баркердің құрметіне осылай аталған. Оның кеніші ең бай және ең танымал болды. Баркервилл дерлік бір түндік ішінде бой көтерді, және бұл "ауыз сөзбен тарау арқылы өсудің" мысалы еді. Баркердің алтын тапқандығы туралы хабар қаншалықты жылдам тараса, қала да соншалықты тез өсті. Оның кенішінен барлығы 37 500 унция (1065 кг/2350 фунт) алтын шықты. Карибу вагондар жолы салынар алдында, адамдар өздерінің жабдықтарын Баркервиллге арқаларында немесе керуендермен тасыды. Тауар жетіспеушілігіне байланысты, тіпті ең қарапайым заттардың да бағасы тым жоғары болды. Баркервиллдегі тауарлардың қымбаттығы Карибу жолы бітіргенге дейін төмендемеді, сонда тауарларды үлкен жүк вагондарымен тасымалдауға мүмкіндік болды. Біраз уақыттан соң, жүк тасымалдаушылар шампан шәйнектерін сындырмай, белгілі бір ақыға жеткізе алатындарын мақтан тұтты. Карибу жолы салынғаннан кейін Баркервиллге көбірек әйелдер келді. Баркервилл кеншілері мен тұрғындарына ет жеткізу үшін малдар солтүстікке қарай Оканаган аңғары арқылы, қазіргі 97-ші тас жолмен Канадаға айдалып әкелінді.
Barkerville is located on the western edge of the Cariboo Mountains in British Columbia. It was named after Billy Barker from Cambridgeshire, England, who was among those who first struck gold at the location in 1862. His claim was the richest and the most famous. Barkerville was built up almost overnight, and was a case of "growth via word of mouth". It grew as fast as the word of Barker's strike spread. His claim would eventually yield 37,500 ounces (1,065 kg/2,350 lb) of gold. Before the construction of the Cariboo Wagon Road, people hauled their own supplies to Barkerville, either on their backs or in a pack train. Because supplies were scarce, the prices of even the most everyday items were extremely high. High prices for goods in Barkerville did not ease up until the Cariboo Road had been finished, when goods could be transported by huge freight wagons. Soon, movers of freight boasted that they could pack and carry a set of champagne glasses without any breakage—for a price, of course. More women came to Barkerville after the construction of the Cariboo Road. Cattle were driven north up the Okanagan valley via what is now Highway 97 into Canada to provide meat for the miners and residents of Barkerville.
Өсу
Алғашында қалада тек шатырлар мен уақытша жайлар болды. Бірақ 1860 жылдардың ортасына қарай Баркервилл мен айналасындағы аймақта 3000 мен 5000 адамға жуық тұрды. Баркервиллдің халқы көшпенді және көбінесе кен өндірісіне тәуелді болғанымен, ол шынайы қауымдастыққа айнала бастады. Қалада бірнеше жалпы дүкендер мен пансионаттар, газеттер мен темекі сататын дәріхана, әйелдер мен ерлердің шашын қиятын шаштараз, "Wake Up Jake Restaurant and Coffee Salon", театр (Корольдік Театр) және әдеби қоғам (Карибу әдеби қоғамы) болды. Ат жарысы мен күрес жиі ұйымдастырылды. Өзіне сыйлы кісілердің арасында шіркеу қызметтеріне қатысушылар көп болды. Жалпы дүкендер саудагерлердің ең табыстысы еді. Олар азық-түлікпен қамтамасыз етудің жалғыз көзі болғандықтан, дүкен иелері азық-түлік пен қажетті заттардың бағасын көтере алды. Алтын асығысының шарықталу кезеңінде ұнның бір фунты 1,25 долларға дейін сатылды. Бұршақ, ет және кептірілген жеміс-жидектер де бір фунтынан бір долларға сатылды. Бірақ алтын асығысы аяқталған соң, дүкендер банкротқа ұшырап, жұмысын тоқтатты. Қытай тегіндес адамдар Баркервилл өмірінде шамамен жүз жыл бойы маңызды рөл атқарды. Олар бірнеше кәсіпорын құрды, соның ішінде Виктория қаласындағы Квонг Ли компаниясы. Бұл компания азық-түлік, киім, аппараттық бұйымдар мен кен өндіру құралдарын сататын жалпы дүкен болды. Компанияның Британдық Колумбияның басқа да аймақтарында дүкендері болды, бірақ Баркервиллдегі дүкені қаладағы ең танымал дүкендердің бірі еді. Қытай қауымдастығы шахтерлер үшін арзан бағада тұруға мүмкіндік беретін жатақтар (бір жатаққа төрт-бес адамнан) және Тай Пинг ("Бейбітшілік бөлмесі") – қазіргі қарттар үйіне ұқсас орын салды. Қытайлық қайырымдылық қоғамдары қытай қауымдастығына әлеуметтік қызметтер көрсетті және Британдық Колумбия соттарына жүгінбей, қауым ішіндегі дауларды шешті.
At first, the town consisted only of makeshift cabins and tents. By the mid 1860s, however, Barkerville and the surrounding area had a population estimated between 3000 and 5000 people. Even though its population was transient and largely dependent on mining, Barkerville was becoming more of a real community. It had several general stores and boarding houses, a drugstore that also sold newspapers and cigars, a barbershop that cut women's as well as men's hair, the "Wake Up Jake Restaurant and Coffee Salon", a theatre (the Theatre Royal), and a literary society (the Cariboo Literary Society). Horse racing and prize fighting were common entertainments. Among the so called "sober set," church services were extremely well attended. The general stores were the most profitable of the merchants. As they had the only source of food, the store owners could increase the price of foods and supplies. In the height of the gold rush, the stores sold flour for as high as $1.25 per pound. Beans, meat, and dried fruit were sold for a dollar a pound. But as the gold rush ended, the stores went bankrupt and finally out of business. People of Chinese descent were an important part of Barkerville life for almost a hundred years. They established a number of businesses, including the Kwong Lee Company of Victoria., a general store that sold groceries, clothing, hardware, and mining tools. The company had stores in other parts of British Columbia, but the Barkerville store was one of the most impressive in town. The Chinese community also built cabins (for Chinese miners, who saved money by sharing four or five to a cabin) and Tai Ping (the "Peace Room"), the equivalent of a modern nursing home. Chinese benevolent associations provided social services to the Chinese community, and also resolved disputes within the Chinese community without the use of BC courts.
Құлдырау
1868 жылдың 16 қыркүйегінде Баркервилл ағаш үйлердің арасымен жылдам тараған өрт салдарынан қирады. Жаңадан құрылыс жұмыстары дереу басталды және үлкен қарқынмен жүрді. Алты апта ішінде тоқсан үй қайта салынды. Жаяу жолдар жақсартылып, тар және ирек басты көше кеңейтіліп, түзуленді. 1880 жылға қарай, аймақта Баркервилл мектебін салуға жеткілікті балалар болды. Онда он үш оқушы және бір мектеп құралы – қара тақта болды. Соған қарамастан, Баркервиллдің халқы 19 ғасырдың соңына қарай азайып, аздаған тұрғындары ғана қалды. 1930 жылдары, Ұлы депрессияның салдарынан жұмыссыздық кеңінен таралып, алтын бағасы күрт өскен кезде, Баркервилл қайта жанданды. Бірақ депрессия жағдайы жақсарған соң, Баркервилл кішкентай ауылға дейін азайды.
On September 16, 1868, Barkerville was destroyed by a fire that spread quickly through the wooden buildings. Rebuilding began immediately, and at an impressive pace. Within six weeks, ninety buildings had been rebuilt. Boardwalks were improved, and the narrow and winding main street was widened and straightened. By 1880, there were enough children in the area to build the Barkerville School. It had thirteen pupils and one piece of school equipment—a chalkboard. Even so, Barkerville's population was declining by the end of the 19th century and it eventually had only a few residents. It had a revival in the 1930s, when the Great Depression caused widespread unemployment, and the price of gold skyrocketed. But as the depression turned for the better, Barkerville declined to a very small village.
Баркервилл тарихи қаласы мен саябағы
Баркервилл тарихи қаласы мен паркінің кемпинг алаптары үш орыннан тұрады: Үкімет төбесі (7,4 акр), Лоухи (49,4 акр) және Орман Роза (79 акр) – олардың барлығы Баркервилл тарихи қаласы мен паркі басқаруында. 1950 жылдары толыққанды қайта жаңартылған Баркервилл өзінің шарықталу кезеңіндегідей көрінеді. Әр ғимараттың тарихы зерттелген және құжатталған. Тұрғындар жоқ, олардың барлығы сатып алынған немесе алаңды қалпына келтіру кезінде Жаңа Баркервиллге көшірілген. 1980 жылы «Гарри Трейси, Десперадо» батыс фильмінің бір бөлігі осы жерде түсірілді. Сондай-ақ, 2022 жылы Амриндер Гилл режиссерлік еткен «Чхалла муд ке нәхи аяа» пәнджаб фильмі де осы жерде түсірілді.
Barkerville Historic Town and Park Camping Sites consists of three sites: Government Hill Site (7.4 acres), Lowhee Site (49.4 acres), and Forest Rose Site (79 acres), all of which are operated by Barkerville Historic Town and Park. Having been fully restored in the 1950s, Barkerville appears as it did in its heyday. The history of each building has been researched and documented. No residents remain; they were either bought out or moved to New Barkerville during the restoration of the site. In 1980 part of the western movie Harry Tracy, Desperado was made here. The 2022 Punjabi film, Chhalla Mud Ke Nahi Aaya, directed by Amrinder Gill, was also shot here.
Климат
Баркервиллдің субарктикалық климаты бар (Кёппен климаттық жіктелуі Dfc), оның жоғары биіктігі мен ендігіне байланысты ұзақ, суық және қарлы қыстарын, ал қысқа және салқын жаздарын анықтайды. Өсу маусымы орташа есеппен 66 күнге созылады.
Barkerville has a subarctic climate (Köppen climate classification Dfc), which makes it have long, cold and snowy winter and short and cool summers due to its high altitude and latitude. Its growing season averages only 66 days.