Кіріспе
1969 жылы құрылған Lighthouse – 1969 жылы Торонто қаласында, Онтарио провинциясында құрылған канадалық рок-тобы. Топтың репертуарында рок, джаз, классикалық музыка және свинг элементтері бар, сонымен қатар мүйізді аспаптар, скрипка және вибрафон қолданылған. Олар 1972, 1973 және 1974 жылдары «Жылдың үздік канадалық тобы» номинациясы бойынша Juno Awards сыйлығын жеңіп алды.
Lighthouse is a Canadian rock band formed in 1969 in Toronto, Ontario, whose repertoire included elements of rock music, jazz, classical music, and swing and featured horns, string instruments, and vibraphone. They won Juno Awards for Best Canadian Group of the Year in 1972, 1973, and 1974.
Алғашқы альбомдары
Олардың алғашқы альбомы Lighthouse 1969 жылғы маусымда RCA компаниясымен шығарылды, жазу RCA-ның Торонтодағы Eastern Sound студиясында жүргізілді. Онда "Егер бір кездері уақыт болса" әні бар, ол CHUM 1050 радиосында шағын хит болды. Олардың келесі альбомы Suite Feeling 1969 жылғы қарашада Торонто Eastern Sound студиясында жазылды. Онда The Band тобының "Chest Fever" және The Beatles тобының "A Day In The Life" әндерінің кавер-нұсқалары бар. "Feel So Good" синглы хитке айналып, Канадалық контент тізімінде #5, ал Канадалық Top 100 тізімінде #55 орынға ие болды. Lighthouse сол жылы Вудсток фестивалінде өнер көрсетуге шақырылды, бірақ бас тартты. RCA үшін олардың үшінші және соңғы альбомы, сонымен қатар бастапқы вокалист Пинки Довин үшін де соңғы альбом болды. Peacing It All Together альбомы RCA-ның Music Centre of the World Hollywood студиясында жазылды. Онда Top 40 хитке кіретін "The Chant" әні бар. 1970 жылдың жазында Lighthouse Жапониядағы Expo '70 көрмесінде Канада мен Онтарио атынан өнер көрсетті. Топ 1970 жылдың тамызында Strawberry Fields фестивалінде, содан кейін Isle of Wight фестивалінде The Doors, Joni Mitchell, Chicago, Miles Davis және The Who тобымен бірге екі түндік концерт берді.
Жаңа лейбл
1970 жылдың соңында, күтілгеннен кем сатылғандықтан, Lighthouse RCA компаниясынан шығарылып, АҚШ-та Evolution, ал Канадада GRT компанияларына өтті, жазу студиясы Торонтодағы Thunder Sound Studios болды. Топ құрамында өзгерістер болды; музыканттардың саны он үштен он бірге дейін азайды, оның ішінде бес негізгі мүше (Прокоп, Хофферт, Коул, Диново және Шор) енді, ал Боб Макбрайд топтың жаңа жетекші әншісі болды. Ән халықаралық және американдық хитке айналып, Billboard Hot 100 тізімінде #24 орынға жетті, алтын статусын алды, сондай-ақ Нидерландыдағы «көтеріліп келе жатқандар» тізіміне енді. Оған дейін Канада тізімінде «Hats Off to the Stranger» (#9) тағы бір алтын сингл болған еді. Сол жылы топ Гамильтон қаласындағы мерейтойлық концертте өнер көрсетті. Альбомдарды жазумен және жылына 300 күн гастрольдеумен қатар, топ симфониялық оркестрлермен бірге рок-топтың алғашқы қойылымдарында, Royal Winnipeg Ballet компаниясымен бірлесіп Ballet High атты қойылымды Канада бойынша гастрольдеді, сондай-ақ актриса Ирен Уорт қатысқан CBC өндірісіндегі Prometheus Bound спектакліне қатысты.
Көшу туралы ойлар
"Thoughts of Movin' On" альбомы 1971 жылдың 8 желтоқсанында жарық көрді. Басты сингл "Take It Slow (Out In The Country)" Канадалық Top 100 тізімінде 12-орынға ие болып, алтын статусын алды. Альбомда сондай-ақ "I Just Wanna Be Your Friend" (#54) және "I'd Be So Happy" (#32) хиттері де бар, соңғысы 1974 жылы "Three Dog Night" тобының "Hard Labor" альбомында қайта орындалды. "Thoughts of Movin' On" және "One Fine Morning" екеуі де Канадада платиналық статусқа ие болды.
"Маяк Live!" және "Солнекті күндер"
"Маяк" тікелей эфирде! 1972 жылдың ақпанында Карнеги залында тікелей жазылған және Evolution/GRT лейблында шығарылған. Бұл – канадалық альбомның алғаш рет платиналық мәртебеге ие болуы. Топ сол жылы студияға оралып, тағы бір алтын альбом – Sunny Days-ді Evolution/GRT арқылы шығарды. Альбомның атау трегі топтың екінші Top 5 канадалық хит-сингліне айналып, платиналық мәртебеге ие болды. Ол сонымен қатар Billboard Hot 100 тізімінде Top 40 хитке кірді, 1972 жылдың 9 желтоқсанында #34 позициясына жетті. Жолдағы өмірден шаршаған Хофферт көп ұзамай топтан кетіп, бірақ топтың атқарушы продюсері қызметін жалғастырды. 1970-1972 жылдар аралығында Evolution/GRT лейблымен жаздырылған кезеңде RCA Records 1972 жылы RCA-мен жазылған алғашқы үш альбомнан құралған екі дискіден тұратын әзіл-қалжыңдар жинағын – One Fine Light-ты шығарды.
Сен де сезінесің бе ?
Боб Макбрайд Нью-Йорктегі Record Plant студиясына келесі альбомын, "Can You Feel It" жазу үшін келмеді және жұмыстан босатылды. Прокоп пен Коул жазу сессияларын тоқтатуды қалады, бірақ продюсер Джимми Иеннер олардың жалғастыруын талап етті. Ол әнді жазған адамның оны орындайтынына шешім берді. Evolution тобының жазу шарты АҚШ-тағы Polydor компаниясына сатылды, бұл лейбл үшін "алты таңбалы" сомаға түсті деген хабар бар. Жаңа саксофонист Дейл Хиллари жазған және орындаған "No More Searching" әнінен басқа, Прокоп пен Коул альбомдағы барлық вокалдар мен үйлесімдерді орындады. Соның нәтижесінде топтың ең танымал синглдарының бірі – "Pretty Lady" шықты, ол Канададағы Top 10 хитке айналды және АҚШ-тағы Hot 100 тізіміндегі соңғы хиті болды, ол #53 орынға жетті. Бірақ Гавайиде бұл ән жақсырақ қабылданды, онда ол алты апта бойы бірінші орында тұрды. Альбом мен синглдің екеуі де Канадада алтын статусқа ие болды.
Жақсы күн және таратылу
Good Day, сонымен қатар Polydor лейбелінде 1974 жылдың қыркүйек айының ортасында шықты. Алдыңғы альбом сияқты, негізгі вокал Скип Прокоп пен Ральф Коул арасында бөлісті, бірақ Прокоп толық уақытқа гитараға көшті, ал барабаншы Билли Кинг болды. Альбом алтын статусқа ие болды және атау трегімен шағын хит тудырды. Сондай-ақ, Боб МакБрайд бірлесіп жазған "Wide Eyed Lady" әні де кірді. Thunder Sounds Recording Studios-та топ келесі альбомның жұмысын бастады және Прокоп одан бас тартып, топты тастағанға дейін бірнеше трек жазды. Альбом аяқталған жоқ. 1975 жылдың қаңтарында Janus/GRT бұрынғы табыстарын пайдаланып, "Best of Lighthouse" альбомын шығарды. Альбом Канадада алтын статусқа ие болды. Пол Хофферт жаңа мүшелерді шақырды, ал Ральф Коул топты Дуг Биллардты (бұрын Pepper Tree, Central Nervous System және Five Sounds тобының мүшесі) жетекші вокал ретінде алып, тағы бірнеше турға шықты, бірақ 1976 жылы Lighthouse тобы тарады. Коул 1978 жылдан 1980 жылға дейін Lighthouse атынан тағы бір рет гастрольдік сапарға шықты, құрамында Lighthouse-тың бұрынғы мүшесі Дейл Хиллари ғана болды.
Реюнион
1982 жылдың қыркүйек айында Прокоп, Хофферт, Коул және Макбрайд, сондай-ақ Lighthouse тобының көптеген түлектері Ontario Place-те төрт ірі концерттен тұратын демалыс күндерін өткізді. Топтың ең соңғы жинақ альбомы «Icon» 2018 жылдың 10 тамызында шықты. Олар Канада бойынша концерттік өнер көрсетулерін және гастрольдерін үздіксіз жалғастыруда.