Америкалық әнші-әндер авторы Лаудон Уэйнрайт III туралы

Кіріспе

Америкалық музыкант

Лаудон Сноуден Уэйнрайт III (5 қыркүйек 1946 жылы туған) – американдық әнші-әндер авторы және кейде актер. Ол жиырма алты студиялық альбом, төрт концерттік альбом және алты жинақ шығарды. Оның ең танымал әндері: "The Swimming Song", "Motel Blues", "The Man Who Couldn't Cry", "Dead Skunk" және "Lullaby". 2007 жылы ол музыкант Джо Генримен бірлесіп, Джадд Апатовтың "Knocked Up" фильміне саундтрек жасады. Музыкадан басқа, ол кем дегенде он сегіз теледидар бағдарламасы мен көркем фильмдерде, соның ішінде M*A*S*H сериалының үшінші маусымында үш эпизодта шағын рөлдерде ойнады. 1999 жылы өзінің мансабын бағалағанда ол: "Каталогты біршама алақ-жұлақ деп сипаттауға болады, бірақ мен оны көрпе деп ойлауды жөн көремін" деді. 2017 жылы Уэйнрайт өзінің автобиографиясын жариялады: "Линерлік жазбалар: Ата-аналар мен балалар, бұрынғы жандар мен шектен тыс, өлім мен шіру және менің таңдаған нәрселерім". Ол әнші Слоан Уэйнрайттың ағасы және төрт баласы бар, оның ішінде музыканттар Руфус Уэйнрайт, Марта Уэйнрайт және Люси Уэйнрайт Рош. Ол екі рет үйленді және ажырасты, соның ішінде фолк әншісі Кейт МакГарриглмен.

Ерте өмір

Уэйнрайт Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласында, йога оқытушысы Марта Тейлор мен Life журналының жазушысы және редакторы Лудон Уэйнрайт кішінің ұлы болып дүниеге келді. Оның бес атасы саясаткер және дипломат А. Луддон Сноуден болды. Оның әкесі кәсіби музыкант болмаса да, фортепианода ойнап, әндер жазды, соның арқасында балалары Том Лерер және Стэн Фреберг сияқты музыканттармен танысты, ал Уэйнрайт кейін оларды өзіне үлгі еткендерінің бірі деп айтты. Уэйнрайт Нью-Йорк штатының Вестчестер округіндегі Бедфорд қаласында өсті. Оның қарындастарының арасында Слоан Уэйнрайт та бар, ол да әнші. Әкесі сияқты, ол Делавэр штатының Миддлтаун қаласының жанындағы Сент-Эндрю мектебінде білім алды.

Мансап

Уэйнрайттың мансабы 1960 жылдардың соңында басталды. Ол мектепте гитара ойнаған, бірақ кейін оны Сан-Францискода тұрғанда йога сабақтарына ақша табу үшін сатты. Кейін Род-Айленд штатында Уэйнрайттың әжесі оған қайық жөндеу шеберханасында жұмысқа орналастырды. Эдгар есімді қарт лобстер аулаушы оған досының гитарын алып, "Эдгар" атты алғашқы әнін жазуға шабыттандырды. Уэйнрайт көп ұзамай өзінің гитарын сатып алды және шамамен бір жылдың ішінде жиырмаға жуық ән жазды. Ол Бостон мен Нью-Йорк қалаларына фольклорлық клубтарда өнер көрсетуге барды, соңынан оның менеджері болған Милтон Крамердің назарына ілікті. 1970 жылы ол Atlantic лейблімен келісімшартқа отырып, өзінің дебюттік альбомын шығарды. Уэйнрайт 1972 жылы шыққан "Dead Skunk (in the Middle of the Road)" әнімен және американдық M*A*S*H телесериалында Капитан Кальвин Спэлдинг ( "әндерші хирург") рөлін ойнағанымен ең көп танылды. Ол шоудың үшінші маусымында (1974–1975) үш эпизодқа қатысты. Ылқымды, өзін-өзі күлдіретін стильді қолдана отырып, Уэйнрайт он бір түрлі лейблде жиырмадан астам альбом жазды. Оның үш альбомы "Грэмми" сыйлығына ұсынылды: "I'm Alright" (1985), "More Love Songs" (1986) және "High Wide & Handsome: The Charlie Poole Project" (2009), соның арқасында ол 2010 жылдың қаңтарында "Жылдың үздік дәстүрлі фольклорлық альбомы" номинациясында "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. Уэйнрайт сонымен қатар бірнеше фильмдерде де түсті, оның ішінде "Авиатор" (екі баласымен бірге), "Үлкен балық", "Элизабеттаун", "40 жастағы бойжеткен", "28 күн" және "Жұмыссыз" фильмдерінде кішігірім рөлдерде ойнады, сондай-ақ "Ағыстырылмаған" және "Парктер мен ойын-сауық" телесериалдарында қатысты. Алайда, ол 1980 жылдардың соңында Ұлыбританияда одан да кең танымал болды, ол комик Джаспер Карроттың "Carrott Confidential" шоуында тұрақты әнші ретінде пайда болды. Ол 1975 жылдың 15 қарашасында Роберт Клейн жүргізген және көрсеткен "Saturday Night Live" бағдарламасында музыкалық қонақ ретінде өнер көрсетті. Ол "Bicentennial" және "Unrequited to the Nth Degree" әндерін орындады. Уэйнрайт өзінің көптеген құрбылары сияқты, 1963 жылы Ньюпорт фольклорлық фестивалінде Боб Диланды көріп музыкалық шабыт алғанын айтты. 1970 жылдардың басында ол "жаңа Дилан" деп аталған көптеген жас фольклорлық әншілердің бірі болды, бұл факті ол кейіннен "Тарих" (1992) альбомындағы "Talking New Bob Dylan" әнінде өкінішпен сатиралады. Әнші 1997 жылы анасының қазасынан кейін терең депрессияға түсіп, енді ешқашан жаза алмайтынына сенді. Ол анасының ормандағы шатырына шегініп, емделіп, бірте-бірте сауығып, 2001 жылы "Жер бетіндегі соңғы адам" альбомын жазды. Уэйнрайт пен музыкант Джо Генри 2007 жылғы Джадд Апатовтың "Knocked Up" фильміне музыка жазды. Саундтрек құрастырудан басқа, Уэйнрайт фильмде кейіпкерлердің акушері рөлінде эпизодтық түріде ойнады. Ол сондай-ақ 2008 жылы Эдинбург фестивалінде көрсетілген Карл Хиасеннің "Lucky You" пьесасының жаңа қойылымы үшін музыка жазды.

Wainwright's career began in the late 1960s. He had played the guitar while in school but subsequently sold it for yoga lessons while living in San Francisco. Later, in Rhode Island, Wainwright's grandmother got him a job working in a boatyard. An old lobsterman named Edgar inspired him to borrow a friend's guitar and write his first song, "Edgar". Wainwright soon bought his own guitar and in about a year wrote nearly twenty songs. He went to Boston and New York City to play in folk clubs and was eventually noticed by Milton Kramer, who became his manager. He signed a record deal with Atlantic, which released his self titled debut album in 1970. Wainwright is perhaps best known for the 1972 novelty song "Dead Skunk (in the Middle of the Road)" and for playing Captain Calvin Spalding (the "singing surgeon") on the American television show M*A*S*H. His appearances spanned three episodes in the show's third season (1974–1975). Using a witty, self mocking style, Wainwright has recorded over twenty albums on eleven different labels. Three of his albums have been nominated for Grammy Awards: I'm Alright (1985), More Love Songs (1986), and High Wide & Handsome: The Charlie Poole Project (2009), for which he won the Grammy for Best Traditional Folk Album in January 2010. Wainwright has also appeared in a number of films, including small parts in The Aviator (with two of his children), Big Fish, Elizabethtown, The 40 Year Old Virgin, 28 Days, and Knocked Up, and the television series Undeclared and Parks and Recreation. However, it was in the late 1980s that he gained much wider popularity in Britain, when he appeared as the resident singer with comedian Jasper Carrott in his show Carrott Confidential. He appeared as a musical guest on Saturday Night Live in the first season's fifth episode, which was hosted by Robert Klein and broadcast on November 15, 1975. He performed "Bicentennial" and "Unrequited to the Nth Degree". Wainwright has said that, like many of his contemporaries, he was inspired musically by seeing Bob Dylan at the Newport Folk Festival in 1963. He was one of many young folk singers tagged as the "new Dylan" in the early 1970s, a fact that he later ruefully satirized in his song "Talking New Bob Dylan" from the album History (1992). The singer entered a period of deep depression following the death of his mother in 1997 and believed he could never write again. Retreating to his mother's cabin in the woods, he underwent therapy and gradually recovered, eventually recording Last Man on Earth in 2001. Wainwright and musician Joe Henry composed the music for the 2007 Judd Apatow film Knocked Up. In addition to composing the soundtrack, Wainwright appeared in the film in a supporting role as the protagonists' obstetrician. He has also composed music for the new theatre production of Carl Hiaasen's Lucky You, which premiered at the 2008 Edinburgh Festival Fringe.

Қарым-қатынас және отбасы

Уэйнрайттың әнші-күйші Кейт МакГарриглмен алғашқы некесі ажырасумен аяқталды. Олардың некесінде екі бала дүниеге келді: Руфус және Марта, екеуі де музыканттар. Уэйнрайт әнші Сьюзи Рошпен қарым-қатынаста болды, нәтижесінде Люси Уэйнрайт Рош деген қызы дүниеге келді, ол да музыкант. Бұл қарым-қатынас аяқталды, бірақ Уэйнрайт пен Рош жақсы қарым-қатынаста сақтап, кейде сахнада бірге, тіпті Люсимен бірге өнер көрсетеді. Уэйнрайттың екінші некесі Ритамери Келлимен болды, және олар Лос-Анджелесте тұрды. Бұл да ажырасумен аяқталды. Олардың Александра (Лекси) Келли Уэйнрайт (1993 жылы туған) деген қызы бар. 2015 жылдан бері Уэйнрайт The New Yorker журналының редакторы Сьюзан Моррисонмен бірге өмір сүріп жатыр.

Әндерге шабыт

Уэйнрайттың ұлы Руфус – Уэйнрайттың екі әніне шабыт берген: «Руфус – Tit Man» (оның ана сүтімен тамақтануы туралы) және «Әке мен ұл» – естелік. Уэйнрайттың Мартадан шабыттанған әндері: «That Hospital» (аборт талпынысы үшін жүктілік кезінде ауруханаға бару туралы), «Pretty Little Martha» (оның нәресте кезі туралы), «Five Years Old» (бес жасқа толу мерекесін өткізбеу туралы), «Hitting You» (оған жасалған шабуыл туралы), «Father/Daughter Dialogue» дуэті және «I’d Rather Be Lonely». 2005 жылы Марта The Guardian газетіне: «Менің балалық шағымның көп бөлігінде Лудон маған ән арқылы сөйледі, бұл жаман нәрсе, әсіресе ол өзін әрқашан қызықты да тартымды етіп көрсетсе, ал біз қалғанымыз еңкейген құрбандар сияқты көрінеміз, өз жағымызды айта алмаймыз. Соның салдарынан ол темекі шегетін, көп ішетін және «Bloody Mother Fucking Asshole» сияқты тақырыптары бар әндер жазатын қызы бар» деді. «Hitting You» туралы Уэйнрайт: «Мен сол оқиғаны ешқашан ұмытпаймын, менің баламды ұрып соққыға жығу – мен ешқашан ұмытпайтын нәрсе. Онда қызықты ән бар еді» деді. Марта бастапқыда «I’d Rather Be Lonely» әні бұрынғы қарындасы туралы деп ойлаған, ал Уэйнрайт оның қызы туралы екенін тыңдаушыларға айтқанда қатты таң қалды. Ол «мен әрқашан сол кедей әйелге қатты аянып жүрдім, себебі «Every time I see you cry you’re just a clone of every woman I’ve known» деген сөздері үшін» деді. Бірде Лудонмен гастрольде болғанда ол көпшілікке: «Мен бұл әнді қызым туралы жаздым» деді. Мен білмедім. 14 жасымда Нью-Йоркте бір жыл бірге тұрдық, бұл апат болды, ал «I’d Rather Be Lonely» сол жыл туралы болды. Ол шынымен де шектен шықты». Руфус әкесімен арадағы шиеленісті жайлы «Dinner at Eight» әнін жазды. Марта мен оның әкесі «Father Daughter Dialogue» әнін дуэт ретінде орындады (Лоудонның 1995 жылғы «Grown Man» альбомында) және «You Never Phone» әнін бірлесіп жазды (Лоудонның 2003 жылғы концерттік альбомы «So Damn Happy»-де). Уэйнрайттың бірінші әйелі Кейт МакГарригл Уэйнрайт туралы «Go Leave» әнін жазды. Онда ол 1970 жылдары күйеуінің перформанс өнерімен айналысатын Пенни Аркадпен Еуропаға қашып кеткенін айтады. Ол кезде жүкті болған МакГарригл оны іздеу үшін Канададан Англияға сапар шегеді. Оны тапқаннан кейін, ол баласын жоғалтып алды, ал Уэйнрайт оны тастап кететінін айтты. Марта бұл әнді «ең ауыр, жанды тесетін ән» деп атады. Әннің соңында оның гитара ішегіне тамған жас дауысын естіп баға аласыз. Мен бала кезімде оны тыңдап, көз жасымды төгіп жылап жаттым.

Wainright's son, Rufus, was the inspiration behind two of Wainwright's songs: "Rufus Is a Tit Man" (referring to his breastfeeding) and "A Father and a Son", a retrospective. Wainwright's songs inspired by Martha are "That Hospital" (about visiting a hospital during her gestation for an attempted abortion) "Pretty Little Martha" (about her as an infant), "Five Years Old" (about missing her fifth birthday), the confessional "Hitting You" (about assaulting her), the duet "Father/Daughter Dialogue", and "I'd Rather Be Lonely". In 2005, Martha told The Guardian, "For most of my childhood Loudon talked to me in song, which is a bit of a shitty thing to do, especially as he always makes himself come across as funny and charming while the rest of us seem like whining victims, and we can't tell our side of the story. As a result he has a daughter who smokes and drinks too much and writes songs with titles like 'Bloody Mother Fucking Asshole'." Regarding "Hitting You", Wainwright has said, "I would never forget that event, that incident hauling off and whacking my kid it's not something I would ever forget. There was an interesting song there". Martha had originally presumed that "I'd Rather Be Lonely" was about an old girlfriend and was shocked when Wainwright told an audience that it was about his daughter. She revealed that she "always felt terribly sorry for the poor woman I thought it was about because of the line: 'Every time I see you cry you're just a clone of every woman I've known'. Then one time I was on tour with Loudon and he said to the crowd: 'I wrote this song about my daughter'. I had no idea. We lived together for one year in New York when I was 14 and it was a disaster, and 'I'd Rather Be Lonely' was about that year. He really crossed the line there". Rufus has written the song "Dinner at Eight" about his conflicted relationship with his father. Martha and her father sang a duet on "Father Daughter Dialogue" (on Loudon's 1995 album, Grown Man) and collaborated on the song "You Never Phone" (on Loudon's 2003 live album, So Damn Happy). Wainright's first wife, Kate McGarrigle, wrote her song "Go Leave" about Wainwright. In it, she recounts how in the 1970s, her then husband ran off to Europe with performance artist Penny Arcade. McGarrigle, who was pregnant at the time, traveled from Canada to England in search of him. After finding him, she lost the baby, and Wainwright informed her that he was leaving her. Martha has said that it is "the most gut wrenchingly painful song ever. At the end, you hear the sound of a tear falling on to a string of her guitar. I used to listen to it as a child and cry my eyes out".