Кіріспе

Математикалық логикада, құрылымдық дәлелдеу теориясы – дәлелдеу теориясының тармағы, ол аналитикалық дәлелдеу ұғымын қолдайтын дәлелдеу есептеулерін зерттейді. Аналитикалық дәлелдеу – семантикалық қасиеттері ашыққа шығарылған дәлелдеу түрі. Егер құрылымдық дәлелдеу теориясында формалданып жазылған логиканың барлық теоремалары аналитикалық дәлелдемелерге ие болса, онда дәлелдеу теориясы тұрақтылықты көрсету, шешім қабылдау процедураларын ұсыну және теоремаларға сәйкес математикалық немесе есептеу куәліктерін алу үшін қолданылуы мүмкін, бұл көбінесе модельдеу теориясымен байланысты тапсырма.

Талдаулық дәлелдеу

Аналитикалық дәлелдеу түсінігін дәлелдеу теориясына Герхард Гентцен кезекті есептеу үшін енгізді; аналитикалық дәлелдеулер кесімнен бос дәлелдеулер болып табылады. Даг Правиц көрсеткендей, оның табиғи дедукциялық есептеуі де аналитикалық дәлелдеу түсінігін қолдайды; анықтамасы сәл күрделірек – аналитикалық дәлелдеулер нормалды түрі болып табылады, ол терминді қайта жазудағы нормалды түр түсінігімен байланысты.

Құрылымдар мен жалғаулар

Құрылымдық дәлелдеу теориясындағы құрылым термині кезекті есептеуде енгізілген техникалық ұғымнан туындайды: кезекті есептеу, тұжырымның кез келген сатысында жасалған шешімді білдіру үшін құрылымдық операторлар деп аталатын арнайы, қосымша логикалық операторларды пайдаланады: , турникеттің сол жағындағы үтірлер әдетте конъюнкция ретінде, оң жағындағылар дизъюнкция ретінде түсіндіріледі, ал турникеттің өзі импликация ретінде қарастырылады. Бірақ, осы операторлар мен олардың түсіндірілетін логикалық байланыстырушылары арасындағы мінез-құлықтың маңызды айырмашылығын атап өту керек: құрылымдық операторлар есептеудің барлық ережелерінде қолданылады және субформула қасиетіне қатысты қарастырылмайды. Сонымен қатар, логикалық ережелер бір бағытта ғана жұмыс істейді: логикалық құрылым логикалық ережелер арқылы енгізіледі және бір рет құрылғаннан кейін жойылмайды, ал құрылымдық операторлар дәлелдеу процесінде енгізіліп, жойылуы мүмкін. Тізбелердің синтаксистік ерекшеліктерін арнайы, логикалық емес операторлар ретінде қарау идеясы жаңа және дәлелдеу теориясындағы жаңалықтармен шақырылды: құрылымдық операторлар Гетценнің бастапқы кезекті есептеуіндегідей қарапайым болғанда, оларды талдаудың қажеті болмады, бірақ терең қорытынды шығару калькулдары, мысалы, дисплей логикасы (Нуэль Бельнап 1982 жылы енгізген) логикалық байланыстар сияқты күрделі құрылымдық операторларды қолдайды және күрделі өңдеуді қажет етеді.

Ұялы тізбекті есептеу

Ұялы ретті есептеу – құрылымдардың екі жақты есептеуіне ұқсас формалды жүйе.