Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз геологы (1792–1857) Пьер Арман Петит Дюфреной (5 қыркүйек 1792 – 20 наурыз 1857) – француз геологы және минералог.
French geologist (1792–1857)
Ours Pierre Armand Petit Dufrénoy (5 September 1792 – 20 March 1857) was a French geologist and mineralogist.
Білім және мансап
Ол Севан қаласында, Сена және Уаз департаментінде дүниеге келген. 1811 жылы Императорлық лицейді бітіргеннен кейін, 1813 жылға дейін École Polytechnique-де оқыды, сосын Шахталар корпусына қабылданды. Кейін École des Mines басқаруына көмектесті, онда минералогия профессоры, кейін директоры болды. Сонымен қатар, École des Ponts et Chaussées-де геология профессоры қызметін атқарды. 1841 жылы Эли де Бомонтпен бірлесіп Францияның толық геологиялық картасын жариялады, ол он үш жыл (1823-1836) бойы жүргізілген зерттеулердің нәтижесі болды. Картаға қоса мәтінді жазуға бес жыл (1836-1841) жұмсалды, ал екі томдық мәтін 1841-1848 жылдары жарық көрді, үшінші том 1873 жылы шықты. Бұл екі автор бұрын бірлесіп «Voyage Métallurgique en Angleterre» (1827, 2-ші басылымы 1837-1839), «Mémoires pour servir à une description géologique de la France» (төрт томдық, 1830-1838) және Кантал мен Мон-Дор таулары туралы мемуарды (1833) жариялаған. Дюфренойдің басқа әдеби еңбектерінің ішінде шығыс Пиреней тауларындағы темір кен орындары туралы есеп (1834) және минералогия бойынша трактат (3 томдық және атлас, 1844-1845; 2-ші басылымы, 4 томдық және атлас, 1856-1859) бар, онда минералдардың геологиялық байланыстарымен қатар физикалық және химиялық қасиеттері де қарастырылған; ол сондай-ақ «Annales des mines» және басқа ғылыми басылымдарға көптеген мақалалар жариялаған, олардың ең қызықтысы «Des terrains volcaniques des environs de Naples» деп аталады. 1847 жылдан 1857 жылға дейін Ұлттық табиғи тарих мұражайының (Muséum national d'histoire naturelle) минералогия кафедрасын басқарды. Андре Брошан де Вильер және Эли де Бомонтпен бірге Англияға барып, кен өндіру және металлургиялық өндіріс процестерін зерттеді. Олардың байқаулары «Les Annales des Mines» журналында жарияланды. Минералогияның көрнекті профессоры ретінде Дюфреной кристаллографияның негізін қалаушылардың бірі Аббе Хауи жасаған минералдық коллекцияны сатып алу үшін Лондонға қайта оралды, бұл сатып алу Ұлттық табиғи тарих мұражайының минералогиялық коллекциясын әлемдегі ең үздік коллекциялардың біріне айналдырды.
He was born at Sevran, in the département of Seine et Oise. After leaving the Imperial Lyceum in 1811, he studied until 1813 at the École Polytechnique, and then entered the Corps des mines. He subsequently assisted in the management of the École des Mines, of which he was professor of mineralogy and afterwards director. He was also professor of geology at the École des Ponts et Chaussées. In conjunction with Élie de Beaumont in 1841 he published a great geological map of France, the result of investigations carried on during thirteen years (1823 1836). Five years (1836 1841) were spent in writing the text to accompany the map, the publication of the work with two quarto volumes of text extending from 1841 1848; a third volume was issued in 1873. The two authors had already together published Voyage Métallurgique en Angleterre (1827, 2nd ed. 1837 1839), Mémoires pour servir a une description géologique de la France, in four vols. (1830 1838), and a Mémoire on Cantal and Mont Dore (1833). Other literary productions of Dufrénoy are an account of the iron mines of the eastern Pyrenees (1834), and a treatise on mineralogy (3 vols. and atlas, 1844 1845; 2nd ed., 4 vols. and atlas, 1856 1859), in which the geological relations as well as the physical and chemical properties of minerals were dealt with; he likewise contributed numerous papers to the Annales des mines and other scientific publications, one of the most interesting of which is entitled Des terrains volcaniques des environs de Naples. He occupied the chair of mineralogy of the Muséum national d'histoire naturelle from 1847 to 1857. With André Brochant de Villiers and Elie de Beaumont, he visited England to study processes for mining and metallurgical production. Their observations were published in Les Annales des Mines. As an eminent professor of mineralogy, Dufrénoy returned to London to acquire the mineral collection created by Abbé Haüy, one of the founders of crystallography, and this acquisition lead to the mineralogical collection of the Muséum national d'histoire naturelle becoming one of the world's best.
Құрмет пен марапаттар
Дюфреной Ғылым академиясының мүшесі, Легион-д'онёр орденінің командирі және кендерді тексерудің бас инспекторы болды. 1843 жылы ол Эли де Бомонтпен бірге Лондон геологиялық қоғамының Волластон медалін алды. 1845 жылы жаңадан ашылған дуфренозит минералы оның құрметіне аталды. Парижде оның есімімен аталатын көше бар.
Dufrénoy was a member of the Academy of Sciences, a commander of the Légion d'honneur, and an inspector general of mines. In 1843 he received, along with Élie de Beaumont, the Wollaston medal from the Geological Society of London. In 1845 the newly discovered mineral dufrenoysite was named after him. There is a street in Paris named in his honor.