Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тау жыныстары мен шөгінділердің микроқұрылысы
Rock and sediment microstructure
Наноб (наноб, наноб) – кейбір тау жыныстары мен шөгінділерде алғаш рет табылган ұсақ жіп тәрізді құрылым. Кейбір ғалымдар нанобтардың – ең кішкентай тіршілік нысаны, ең кішкентай бактерияның мөлшері екенін болжайды. Бұл құрылымдардың тірі организмдер екеніне, немесе жоқ екеніне нақты дәлелдер жоқ, сондықтан олардың жіктелуі даулы. 1996 жылы ашылған нанобтар туралы 1998 жылы Австралияның Квинсленд университетінен Уинс және авторлар тобы жариялаған. Олар Юра және Триас кезеңдеріне жататын құмтастардың тау жынысы үлгілерінен (толық диаметрлі және қабырғалық керн) өсіп жатқаны анықталды, бұл үлгілер Австралияның батыс жағалауынан алынған мұнай барлау ұңғымаларынан алынған. Үлгілерді алып шығу тереңдігі теңіз түбінен және одан да төмен болды. Uwins және авторлар тобы оларды Антарктидада табылған Марс метеориті ALH84001-дегі құрылымдармен салыстырды. 2022 жылғы зерттеу ALH84001-де марсиандық тіршілік болмағанын көрсетті; табылған органикалық молекулалар абиотикалық процестермен байланысты екені анықталды (яғни, "гидротермальдық сұйықтықтардың әсерінен базальт тау жынысының сулы өзгеруі кезінде пайда болған серпентинизация және карбонация реакциялары") және олар төрт миллиард жыл бұрынғы Марстың ерте кезеңінде пайда болған. Нанобтар мөлшері жағынан нанобактерияларға ұқсас, олар да өте кішкентай тірі организмдер деп ұсынылған құрылымдар. Дегенмен, бұл екеуін шатастыруға болмайды: Нанобактериялар жасушалық организмдер деп есептелген, ал нанобтар кейбір ғалымдардың пікірінше, бұрын белгісіз өмір түрі немесе протожасушалар болуы мүмкін.
A nanobe ('/n//æ//n//oʊ//b//, /'/n//eɪ//n//oʊ//b/) is a tiny filamental structure first found in some rocks and sediments. Some scientists hypothesize that nanobes are the smallest form of life, the size of the smallest known bacteria. No conclusive evidence exists that these structures are, or are not, living organisms, so their classification is controversial. The 1996 discovery of nanobes was published in 1998 by Uwins et al., from the University of Queensland, Australia. They were found growing from rock samples (both full diameter and sidewall cores) of Jurassic and Triassic sandstones, originally retrieved from an unspecified number of oil exploration wells off Australia's west coast. Depths of retrieval were between and below the sea bed. While Uwins et al. They are similar to the structures found in ALH84001, a Mars meteorite found in the Antarctic. A 2022 study concluded that ALH84001 did not contain Martian life; the discovered organic molecules were found to be associated with abiotic processes (ie, "serpentinization and carbonation reactions that occurred during the aqueous alteration of basalt rock by hydrothermal fluids") produced on the very early Mars four billion years ago instead. Nanobes are similar in size to nanobacteria, which are also structures that had been proposed to be extremely small living organisms. However, these two should not be confused: Nanobacteria were thought to be cellular organisms, while nanobes are hypothesized (by some) to be a previously unknown form of life or protocells.
Талаптар
Ол тірі организм (ДНҚ немесе оның аналогы бар және көбейеді). Морфологиясы актиномицеттер мен саңырауқұлақтарға ұқсас. Нанобтардың диаметрі шамамен 20 нм-ге жетеді, бұл организмнің өмір сүруі үшін қажетті негізгі элементтерді (ДНҚ, рибосомалар және т.б.) қамту үшін тым кішкентай болуы мүмкін. Сондықтан, егер олар өсіп, көбейсе, олар мұны дәстүрлі емес жолмен істеуі керек. 1984 жылы Антарктидада табылған ALH84001 марстық метеоритінде де осыған ұқсас түтікшелі құрылымдар табылды, кейбір астробиологтар бұл Марста ертерек кезде өмір болғанының дәлелі болуы мүмкін деп санайды.
It is a living organism (contains DNA or some analogue, and reproduces). Has a morphology similar to Actinomycetes and fungi. Nanobes are about 20 nm in diameter, which may be too small to contain the basic elements for an organism to exist (DNA, ribosomes, etc. ), suggesting that if they grow and reproduce they would need to do so in an unconventional way. The Martian meteorite ALH84001, discovered in 1984 in the Antarctic, contained similar tubular structures which some astrobiologists suggested could be evidence of life at an earlier time on Mars.
Жауаптар
"Микробиттер мен қоршаған орта" журналында ұсынылған әртүрлі өте кішкентай тіршілік нысандары туралы шолуда нанобиттерге қатысты негізгі сын – олар тіршілікті сақтау үшін қажетті биохимиялық құрал-жабдықты қамти алуға тым кішкентай көрінеді. Шолуда сондай-ақ нанобиттердің өздері дербес ағзалар екеніне, үлкен ағзалардың фрагменттері емес екеніне ешқандай дәлел жоқ екені де айтылған. Тони Тейлор – нанобиттер туралы алғашқы мақаланың авторларының бірі. Ол рентгендік спектроскопия деректерінде фосфордың айқын жоқтығы және түрлі ДНК күшейту техникаларын қолдану арқылы ДНК табуға келмеуі, нанобиттерде ДНК немесе РНК жоқ екенін көрсетеді деп санайды. Ол сондай-ақ олардың мұрагерлік механизмі мүлдем басқаша болуы мүмкін екенін, бұл олардың көптеген ерекше химиялық және физикалық қасиеттерін түсіндіруге болады деп мәлімдейді.
A review in Microbes and Environments of the various ultra small forms of proposed life states that the main criticism of nanobes is that they appear too small to contain the biochemical machinery needed to sustain life. The review also states that there is no evidence that nanobes are organisms in themselves and not fragments of larger organisms. Tony Taylor was one of the authors of the original nanobe paper. He argues that the conspicuous lack of phosphorus in the X ray spectroscopy data and the failure to find DNA using various DNA amplification techniques demonstrates that nanobes do not have any DNA or RNA. He also argues that they may have a completely different mechanism for heredity, which would account for many of their unusual chemical and physical properties.