Кіріспе
Hayes Microcomputer Products – АҚШ-та модемдерді өндіретін компания. Компания модем функцияларын серийлік интерфейс арқылы басқаруға арналған басқару тілін енгізген Smartmodem модемімен танымал. Бұл «ақылды» модем тәсілі жұмысты едәуір жеңілдетіп, автоматтандырды. Бүгінде дерлік барлық модемдер Hayes командалар жиынтығының бір түрін пайдаланады. Hayes компаниясы 1981 жылы түпкілікті 300 бит/с жылдамдықтағы Smartmodem модемін ұсынғаннан бастап модем нарығындағы маңызды бренд болды. Олар 1980 жылдар бойында ірі сатушы болып қала берді, уақыт-уақытпен жоғары өнімділікке ие модельдерді ұсынатын болды. Осы кезеңдегі олардың басты бәсекелестері – USRobotics және Telebit компаниялары болды, ал басқа компаниялар көбінесе нарықтың тар салаларында сату жасады немесе төмен деңгейлі өнімдерді ұсынды. 1990 жылдардың басында бәсекелестер, әсіресе 1992 жылы шыққан SupraFAXModem 14400 модемі, нарықтағы бағаларды төмендетіп, өнімділігі жоғары модельдерді көптеп ұсынды. Hayes компаниясы тиімді жауап бере алмады. 1990 жылдардың ортасында ADSL және кабельдік модемдердің кеңінен таралуы компанияны 1999 жылы таратылмас бұрын 11-тарау бойынша қорғауға бірнеше рет түсірді.
Hayes Microcomputer Products was a U. S. based manufacturer of modems. The company is known for the Smartmodem, which introduced a control language for operating the functions of the modem via the serial interface, in contrast to manual operation with front panel switches. This smart modem approach dramatically simplified and automated operation. Today almost all modems use a variant of the Hayes command set. Hayes was a major brand in the modem market from the introduction of the original 300 bit/s Smartmodem in 1981. They remained a major vendor throughout the 1980s, periodically introducing models with higher throughput. Their competition through this period was primarily from two other high end vendors, USRobotics and Telebit, while other companies mostly sold into niches or were strictly low end offerings. In the early 1990s a number of greatly cost reduced high performance modems were released by competitors, notably the SupraFAXModem 14400 in 1992, which eroded price points in the market. Hayes was never able to respond effectively. The widespread introduction of ADSL and cable modems in the mid 1990s repeatedly drove the company in Chapter 11 protection before being liquidated in 1999.
Хейзге дейін
Деннис С. Хейс 1970 жылдардың ортасында Джорджия технология институтын тастап, National Data Corporation компаниясында жұмыс істеді. Бұл компания көптеген бизнес-жобалардың ішінде электрондық ақша аударымдарын және несие карталарын бекітумен айналысты. Хейздің жұмысы NDC клиенттері үшін модем қосылыстарын орнату болды. Сонымен қатар, Хейз Financial Data Sciences компаниясында да жұмыс істеді, ол автоматтандырылған банкоматтарды жинақтап, оларды жинақ-несие (S&L) нарығына сатты. Ірі компаниялар ірі банктерге сататын машиналарды кіші S&L брендімен өзгертіп, сататын. Осы компаниядан ол үлкен компаниялар назар аудармайтын нарықтарға сатудың маңыздылығын түсінді. Хейс компьютерге құмар хоббист болды және жақын арада үй компьютерлері ретінде танылатын жаңа 8 биттік компьютерлердің пайдаланушылары үшін модемдердің өте тартымды болатынын сезінді. Бірақ, қолданыстағы модемдер тым қымбат және қолдануға қиын немесе көптеген пайдаланушылар үшін ыңғайлы емес еді. Ол осы нарықты IBM сияқты ірі модем өндірушілерінің елемейтініне сенді.
Hayes-тің алғашқы өнімдері
Ол кезде модемдер екі нұсқада шығатын: сыртқы модемдер, қосылу үшін акустикалық қосқышпен, және миникомпьютерлер немесе мейнфреймдермен қолданылатын тікелей қосылу модемдері. Акустикалық қосқыштар толығымен қолмен басқарылатын: пайдаланушы телефон тіркемесін көтеріп, қолмен нөмір теріп, содан кейін тасымалдаушы жиілік естілсе, тіркемені қосқышқа басатын. Сессия аяқталғанда да байланысты қолмен үзу қажет еді – пайдаланушы тіркемені қосқыштан алып, телефон корпусына іліп, ілгектерді түсіріп, телефонды қосылмаған күйге келтіріп, қоңырауды аяқтау керек еді. Бұл қарапайым, демек, танымал шешім болды; Novation CAT осы типтегі танымал модемдердің бірі еді. Ішкі модемдердің артықшылығы – компьютерлік шинаны компьютер мен модем арасында дерек алмасу үшін ғана емес, сонымен қатар командалар мен мәртебе туралы ақпаратты жіберу үшін де пайдалануға болатындығы. Бұл оларға қосылу циклінің барлық кезеңін басқаруға мүмкіндік берді: телефонды қоңырау шалып қосылуды бастап, соңында телефонды түсіру. Мұндай жүйелер үлкен машиналар үшін қолжетімді болды, әсіресе банктердегі мейнфреймдер үшін, олар күн соңында филиалдарына жаңарту жіберу үшін автоматты түрде қоңырау шалуы керек еді. Бұл жүйелер микрокомпьютерлер үшін қолжетімді болған жоқ, ал Хейстің бастапқы идеясы осы нарыққа ұқсас өнімдерді ұсыну болды. 1977 жылдың сәуір айында Хейс өзінің досы және әріптесі Дейл Хитеррингтонмен бірге ас үйінде мұндай жүйе жасауды бастады. Олардың алғашқы өнімі – 80 103A, S 100 шиналы машиналар үшін Bell 103 стандартымен үйлесімді, 300 бит/с жылдамдықтың модемі. Сол кезде Bell фирмасынан басқа аппаратты телефон желісіне қосу заңсыз болды, сондықтан 80 103A, Bell фирмасы ұсынған деректерге қол жеткізу құрылғысына (DAA) қосылу үшін жасалды, оны пайдаланушы ай сайынғы ақы төлеп жалға алуға тиіс еді. Модемдерді сатудағы бос уақытты толтыру үшін олар басқа компаниялар үшін электрондық құрастыру жұмыстарын да орындады. Бизнес тез дамыды, және 1978 жылдың қаңтарында олар National Data компаниясындағы жұмысынан кетіп, өздерінің D. C. Hayes Associates компаниясын құрды. Жаңа компания алғашқы жылы 125 000 долларлық өнім сатты (1978 жылғы 125 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> тең). 1979 жылдың басында S 100 шиналы компьютерлер үшін 300 бит/с жылдамдықты Micromodem 100 және Apple II үшін Micromodem II модемдері енгізілгеннен кейін сату одан әрі жақсарды. Bell фирмасы телефон желісіне лицензиясы жоқ жабдықтарды қосуға қатысты бірнеше маңызды сот ісін жоғалтқандықтан, 1978 жылы FCC мақұлдаған кез келген жүйені Bell желісіне қосу заңды болды. Сәйкестік үшін Micromodem модемдері FCC мақұлдаған "микроэлемент" түріндегі DAA сияқты жеке қосылыспен жабдылды: ішкі модем картасына ленталық кабель арқылы қосылатын кішкентай сыртқы қорап. 1980 жылы компания өзінің атын Hayes Microcomputer Products деп өзгертті.
Ақылды модем
Қуатты болғанымен, ішкі модем коммерциялық тұрғыдан тиімді емес еді. Ол арнайы драйверлік бағдарламалық қамтамасыз етуді қажет етті, бұл оны тек бір терминал эмуляторымен ғана пайдалануға мүмкіндік берді, сонымен қатар Apple II, S 100, TRS 80 және басқалары сияқты әрбір компьютерлік шина үшін әртүрлі аппараттық дизайн қажет болды. Модемдер танымал болған сайын, осы платформалардағы пайдаланушылар да осындай дизайнды сұрап бастады. Платформалар аралық байланысқа шешім ретінде ішкі деректер шинасының орнына RS 232 тізбекті портын пайдалану қажет болды; модемдер тізбекті құрылғылар еді және көптеген компьютерлер RS 232 портын немесе оның бірнеше нұсқаларын қамтыды. Мәселе – деректермен бірге командаларды қалай жіберу еді. Кейбір сыртқы модемдер модемді алғаш іске қосқанда телефон нөмірін енгізу арқылы қоңырау шалу мүмкіндігін ұсынды, себебі оны алғаш қосылғанда қашықтан жүйеге қосу мүмкін емес еді, сондықтан компьютерден жіберілген кез келген нәрсе (қажет болған жағдайда) команда ретінде түсіндірілуі мүмкін еді. Проблема – модем қосылған кезде, қоңырауды аяқтау командасын жіберу еді. Компьютерден модемге келіп жатқан символдар, алысқа жіберілетін қосымша деректер ғана емес, сонымен қатар орындалатын командалар екенін көрсетудің бір жолы болуы керек еді. Хейс және компанияның маркетинг директоры Гленн Сиркис, Хизеррингтонға жаңа командалық басқаруға арналған сыртқы модемнің жобасын ұсынды. Команда мәселесінің бірнеше шешімі зерттелді, соңында Хизеррингтон модемді екі режимде жұмыс істеуге болатынына келісті. Бір режимінде, деректер режимінде, компьютерден жіберілген барлық деректер модуляцияланып, басқа модемдердегідей, қосылған телефон желісі арқылы жіберіледі. Екінші режимінде, команда режимінде, компьютерден жіберілген деректер командалар ретінде түсіндіріледі. Осылайша, компьютер модемге телефонды аяқтау немесе нөмірді теру сияқты әртүрлі операцияларды орындауды бұйыра алады. Модем әдетте команда режимінде іске қосылады. Мәселе – режимдер арасында қалай ауысу еді. Бір мүмкіндік – RS 232 кабеліндегі көптеген контактілердің бірін пайдаланып сигнал беру. Бірақ, модем жағындағы 25 контактілі коннекторда осы мақсатқа жеткілікті контактілер болғанымен (кейбіреулері осы мақсатқа арналған), компьютер жағында көбінесе азырақ контактілер қосылып, басқарылатын болды, тіпті егер толық 25 контактілі коннектор қолданылмаса да. Шындығында, барлық компьютерлерде жұмыс істеуіне кепілдік берілген өте аз контактілер болды, көбінесе деректерді жіберу және алу, модем немесе компьютер жұмыс істеп тұр ма, жоқ па, екенін көрсететін "дайын" көрсеткіштері және кейде ағынды басқару контактілері. Бұл контактілердің кейбіреулерін қажетті команданы ауыстыру үшін пайдалануға болар болса да, бұл барлық машиналарда қолдауға ие болмауы мүмкін еді. Оның орнына Хизеррингтон осы міндет үшін сирек кездесетін символдар тізбегін пайдалану идеясын келтірді. Осы символдарды портқа қажет болатын екі дерек тірегі арқылы модемге жіберуге болатындықтан, олар мұндай жүйенің әр компьютерде жұмыс істейтініне сенімді бола алады. Ол таңдаған тізбек – (үш плюс белгісі) еді. Бұл тізбек компьютерден алынғанда, модем деректер режимінен команда режиміне ауысады. Әрине, компьютер бұл тізбекті басқа себептермен де жіберуі мүмкін еді, мысалы, бұл тізбек осы беттегі мәтінде бар және модемдер туралы кез келген құжатта болуы мүмкін. Мұндай "кездейсоқ" тізбектерді сүзу үшін, Хизеррингтонның дизайны тізбек бір секундтық үзіліспен, күзет уақытымен басталған және аяқталған жағдайда ғана команда режиміне ауысады, осы уақытта басқа деректер жіберілмейді. Бұл жағдайда, тізбектің пайдаланушы тарапынан әдейі жіберілгенін сенімді түрде болжауға болады, деректер ағынының ортасында көмілгенін емес. Негізгі идеяны атап көрсеткеннен кейін, Хейс пен Сиркис Хизеррингтонға микроконтроллерді қолданыстағы 300 бит/с аппараттық құралының жеңіл өзгертілген нұсқасына қосып, прототип жасауға рұқсат берді. Сиркис әсіресе 1 МГц PIC микроконтроллерлерін пайдалануға қызығушылық танытты, олардың бағасы бір данасы 1 АҚШ доллары болатын. Модемді PIC-пен жұмыс істеуге тырысқаннан кейін алты ай өткен соң, Хизеррингтон бас тартып, оның орнына 8 МГц Zilog Z8 пайдалануды талап етті, оның бағасы 10 АҚШ доллары болатын. Сиркис келісіп, көп ұзамай жұмыс істейтін прототипті жасады. Хейс өзінің жеке талабын қосты, ол модемнің компьютердің тізбекті портының жылдамдығын алғаш қосылғанда автоматты түрде анықтауға қабілетті болуы керек еді. Бұл оңай емес, егер модем бастапқыда қандай деректер жіберіліп жатқанын "білмесе", биттерді уақытты анықтауға және осылайша жылдамдықты болжауға мүмкіндік беруі керек еді. Хизеррингтон ақырында осы мақсатта белгілі бір символдар тізбегін пайдалануды ұсынды, барлық командаларға префикс қойылған "көңіл аударуды" ұсынды. Жаңа дизайн, стандартты үстел телефонының үстіне қоюға мүмкіндік беретін, сығымдалған алюминий корпусына орналастырылды және 1981 жылдың сәуір айында жарияланды. Ол жай ғана Smartmodem деп аталды. Smartmodem телефон желісін толық бақылауды біріктірген алғашқы модем болды, бұл оны кез келген компьютермен дәл сол сияқты пайдалануға мүмкіндік берді. Хейс бастапқыда форма факторларына үлкен үміт артатын, оны "Hayes Stack" деп атап, компьютердің жанына қойылатын өнімдердің бірнеше түрлерін шығаруды жоспарлаған. Ақырында, модем емес, тек екі құрылғы ғана қосылды. Hayes Stack Chronograph, сыртқы нақты уақыт сағаты және Transet 1000, принтер буфері және қарапайым электрондық пошта жәшігі. Екеуінің де сатылымы нашар болды. Алғашқы жарнама Smartmodem-ді "Hayes Stack Smartmodem" деп атады, бірақ бұл атау біршама уақыттан кейін қолданыстан шығарылды. Оның таныстырылған уақытында модем нарығы салыстырмалы түрде кішкентай болды және бәсекелестер әдетте Smartmodem-ді елемеді. Бірақ, көп ұзамай хоббишілер Smartmodem-ді жаңа бағдарламалық қамтамасыз етумен біріктіріп, алғашқы нағыз электрондық бюллетеньдер жүйесін (BBS) құрастыра алды, бұл нарықта сұраныстың өсуіне әкелді. 1980-ші жылдардың ортасында нарық тез өсті және Smartmodem нарықтағы жалғыз "әмбебап" модем болғандықтан, Хейс нарықтың үлкен бөлігін иеленді. 1982 жылға қарай компания жылына 140 000 модем сатты, жылдық сату көлемі 12 миллион долларды құрады (1982 жылғы 12 000 000 доллар шамамен соңғы жылдардағы <есептелген сомаға> тең). Хизеррингтон 1984 жылы сол кездегі үлкен компаниядан зейнетке шықты.
Жарыс
1970 жылдары модем нарығы өте қарапайым және тоқыраған еді. Модемдер бір бодты 1 АҚШ долларына сатылатын. Хейз ешқандай айырмашылық жасаудың қажеті жоқ деп ойлады – бастапқы Hayes 300 бодты модем 299 АҚШ долларына сатылды. Осы бағамен Хейз жоғары сапалы компоненттер, экструзияланған алюминий корпусы және көптеген LED индикаторлары бар акрилдік алдыңғы панелі бар «модемдердің Кадиллагын» құрастыра алды. Модем нарығы кеңейген сайын, бәсекелестер Хейзтің командалар жиынтығын және көбінесе Хейздің өнеркәсіптік дизайнын жылдам көшірді. Баға бойынша Хейзбен бәсекелесу үшін алғашқы бәсекелестер көбінесе сенімсіз болатын арзан компоненттерді пайдаланып модемдер жасады. Хейз жоғары сапасы үшін тез жұмыс істеді және бір кезде нарықтың 50% үлесіне ие болды. 1982 жылы Атлантик-Ситидегі көктемгі Comdex көрмесінде Хейз Bell 212 стандартымен үйлесімді Smartmodem 1200 модемін 699 долларға ұсынды, бұл бірінші практикалық, толыққанды 1200 бит/с Bell 212 стандартымен үйлесімді модем болды. Алдыңғы модель Smartmodem 300 деп қайта аталды. Ол кезде Хейз – жаңа модем архитектураларын әзірлеуге қажетті капитал мен инженерлік мүмкіндіктерге ие болған сирек компаниялардың бірі еді. Дегенмен, бұл тек шектеулі бәсекелестік артықшылығы болды, өйткені көп ұзамай Хейзтің «клондарын» ұсынатын компаниялар өздерінің 1200 бит/с модельдерін енгізді. 1200 бит/с нарығы салыстырмалы түрде қысқа ғана уақытқа созылды; 1984 жылы CCITT 2400 бит/с жұмыс істеу үшін V.22bis стандартын енгізді. Бұл CCITT стандартының Bell енгізілімдерінен бұрын пайда болуының алғашқы жағдайы болды, бұл бұрынғы стандарттарды мазалаған үйлесімділік мәселелерін болдырмады. Модем компаниялары V.22bis стандартын өнімдеріне жылдам енгізді. Хейз де ерекшелік жасамады; компания 1985 жылы V.22bis Smartmodem 2400 модемін 549 АҚШ долларына ұсынды (1200 бит/с Smartmodem де төмен бағамен қол жетімді болды). Бәсекелестік бағаны жылдам төмендетті, ал 1987 жылға қарай 2400 бит/с модемнің клоны шамамен 250 АҚШ долларына сатылды. 1987 жылдан кейін модемдер көбінесе тауар болып саналды.
"Хейз" 302-ші
1983 жылдың маусым айында Хейз бен басқа да бірқатар өндірушілерге 1980 жылы патент тіркеген, бірақ 1983 жылы ғана алған кішірек модем өндірушісі BizComp лицензиялық талаптар жіберді. Патент командалық және деректер режимдері арасында ауысу үшін құтылу тізбегін пайдалануды қамтыды, дәл Smartmodem сияқты. BizComp бұл жүйені 1980 жылы, Smartmodem нарыққа шығар алдында бір жыл бұрын өз модемдерінде қолданған болатын. Олар төлем шарттарын ұсынды: толық лицензия 2 миллион доллар тұрады, бірақ бірлік бағасына қосымша төлеммен 500 000 долларға да келісуге дайын еді. Хейз патентті тікелей 2 миллион долларға (1983 жылғы 2 000 000.0 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) лицензиялады. Хейздің өзі 1981 жылдан бері патент алу процесінде болды, бірақ ол құтылу тізбесі мен режимдерін тек қысқаша ғана атады. Лицензия алғаннан кейін, олар патентті қайта жазып, бастапқы BizComp патентінде болмаған күзет уақыты туралы кең бөлім қосты. 1985 жылдың қазан айында олар "Құқық сақтау уақыты механизмімен жақсартылған құтылу тізбегі бар 4,549,302 модем" патентін алды. Хейз басқа өндірушілерге модемнің әр сатылған бірлігі үшін бөлшек бағасының 2% төлеуін талап ете бастады. Біраз уақыттан кейін Хейз федералды сотта патентін бұзғандарға қарсы сот процесін бастауға рұқсат алды және Everex, Ven Tel, Omnitel және Prometheus Products сияқты бірнеше ірі өндірушілерге қарсы алғашқы сот арызын берді. Бәсекелестер бұған қынжырлы түрде "модем салығы" деп атады, ал бірқатар өндірушілер бірігіп, Time Independent Escape Sequence (TIES) немесе уақыттан тәуелсіз құтылу тізбегін енгізді, бірақ ол Хитеррингтонның жүйесінен кем берік болды және аса сәттілікке жете алмады.
Жоғары жылдамдықтар мен бәсекелестіктің күшеюі
Хейз 2400 бит/с жылдамдығымен жұмыс істейтін модемдерді басқа өндірушілердей жылдам шығармады, бұл USRobotics (USR) және Telebit компанияларына нарық сұранысын одан жылдам өнімдермен қанағаттандыруға мүмкіндік берді. Telebit ең жылдам болды, шамамен 18 500 бит/с жылдамдықпен жұмыс істеді және басқа модельдер жылдамдығын төмендеткенде, шулы желілерде жоғары жылдамдықты сақтап тұрды. Олар сонымен қатар қымбатқа түсті және көбінесе кәсіби ортада, әсіресе Unix жүйелерінде UUCP қолданысы үшін шағын компьютерлерде қолданылды, онда олардың протоколын имитациялау жылдамдықты одан да арттырды. USR дизайны Telebit-ке қарағанда қарапайым болды және «тек» 9600 бит/с жылдамдықпен жұмыс істеді, бірақ жүйе операторларына (sysops) үлкен жеңілдіктер ұсынып, нарықта берік орын тапты. 1987 жылы Hayes 9600 бит/с протоколымен жауап берді. Оны кейде «Пинг-Понг» протоколы деп атады, себебі модемдер екі жақтан талап бойынша бір жоғары жылдамдықты байланысты «пинг-понг» тәрізді алмастыра алатын, бұл USR және Telebit протоколдарына ұқсас болды. Басты артықшылығы – арнаны келісімдерді қайта жасамай-ақ өте жылдам ауыстыру мүмкіндігі. Алайда, Express 96 нарыққа кешікті және қателерді түзету мүмкіндігі болмады, сондықтан ол бәсекелестерінен кем тартымды болды. Дизайн жалпы сәтті болмады және Хейз алғаш рет модемдік дизайн мен өндіріс саласындағы көшбасшы ретіндегі беделін жоғалтты. Hayes-тің жоғары жылдамдықты нарыққа кеш кіруі командалар жинағының фрагментациясына әкелді. Модемді белгілі бір қосылыс түрлерін қабылдауға немесе қабылдамауға орнату үшін Hayes Smartmodem 2400 модеміне (&) префиксімен бірнеше жаңа командалар қосты. 2400 бит/с жылдамдықты ұсынатын басқа компаниялар көбінесе осы синтаксисті ұстанды. Hayes Smartmodem 9600 компьютеріне ауысқанда, олар осы синтаксисті қолдана отырып, жинақты одан әрі кеңейтті. Алайда, сол кезде басқа компаниялар өздерінің синтаксисін енгізді: USR үйлесімсіз командалар жиынтығын, Microcom – , ал Telebit – тізілімдер сериясын орнатуға негізделді. Олардың барлығы 1990 жылдардың басына дейін сақталды. 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында CCITT жаңа стандартты жоғары жылдамдықты режимдерді енгізді. Олардың біріншісі, V.32, екі бағытта да бір уақытта 9600 бит/с жылдамдықты ұсынды, ал бұрынғы жоғары жылдамдықты протоколдар тек бір бағытта ғана жоғары жылдамдықты ұсынды. 1988 жылы Hayes Express 96 протоколынан бас тартып, V.32 протоколына көшті, ол MNP қолдауымен бірге 1199 АҚШ доллары тұратын Hayes V сериялы Smartmodem 9600 модеміне енгізілді. 1990 жылы компания V.32 және Express 96 қолдауын ұсынатын Smartmodem Ultra 96 моделін ұсынды және жаңа V.42bis қателерді түзету және деректерді сығу жүйесін (MNP-ге қосымша) қосты. V.32 модемдері салыстырмалы түрде сирек және қымбат болды, бірақ 1990 жылға қарай үшінші тараптың V.32 модемдерін шамамен 600 АҚШ долларына алуға болады.
V.32bis
V.32 енгізілгеннен кейін CCITT біршама жылдам нұсқаны, 14,400 бит/с V.32bis стандарттау процесін бастады. Алдыңғы жылдамдықтарды арттыру кезінде Hayes және USR сияқты ірі компаниялар жаңа үлгілермен жауап берушілердің біріншілері болды. Бірақ бұл жағдайда олай болмады; 1991 жылы V.32bis бекітілгеннен кейін көп ұзамай Rockwell жаңа стандартты қолдайтын төмен құнға ие чипсетті ұсынды, сондай-ақ ұқсас V.32 және V.22bis (2400 бит/с) нұсқаларын да ұсынды, олардың барлығы MNP, V.42bis және, мүмкіндігі болса, 9600 бит/с V.29 факс-модем мүмкіндіктерін қолдады. Олардың жүйесі SupraFAXModem 14400 моделі арқылы коммерциялық түрде таныстырылды, ол көп сатылатын модельге айналды. Көп ұзамай нарықта осыған ұқсас жүздеген үлгілер пайда болды, ал Rockwell-дің бәсекелестері де өздерінің ұқсас чипсеттерін ұсынысқа қосты. Осы кезеңде Hayes өзін нарық көшбасшысы ретінде қайта орната алмады. 1991 жылдың күзінде олар 799 АҚШ доллары тұратын Smartmodem Ultra 144 ұсынды, ол Express 96-ны да қолдады, бірақ сол кезде Express 96-ның құндылығы төмендеді және нарық төмен құнға ие модемдермен толып кетті. Содан кейін олар өнімдерін Accura және Optima брендтеріне бөлді, Accura-ны төмен құнға ие модель ретінде ұсынды, бірақ екі желі арасында айырмашылықтар көп емес еді. Кейін Hayes өзінің екі бәсекелесін – Practical Peripherals және Cardinal Technologies компанияларын сатып алды, оларды төмен құнға ие брендтерге айналдырып, Supra Corporation және Zoom Telephonics сияқты компаниялармен бәсекелесе алуға мүмкіндік берді. V.34 және V.90 енгізілгеннен кейін жылдамдықтар артқан сайын Hayes көшбасшы емес, ізбасарға айналды. 1990 жылдардың ортасына қарай олардың модемдері де Rockwell чипсетіне негізделген және басқа сатушылардан ерекшеленуге көп мүмкіндіктері болмады. Қызығы, Rockwell чипсеті Hayes ұсынған бастапқы жоғары жылдамдықты командалық жиынтықтарды қайта стандарттады. Rockwell негізіндегі жүйелер кеңінен таралған сайын, AT&T сияқты басқа компаниялар да бірдей командаларды қолдайтын модемдік чип жиынтықтарының жаңа нұсқаларын ұсынды. Rockwell командаларын V сериялы Smartmodem-дерден алғандықтан, 1990 жылдардың ортасына қарай нарық қайтадан «нағыз» Hayes командалар жиынтығына негізделді.
Төмендеу және құлдырау
Хэйз телефон желілеріндегі өзгерістердің нәтижесінде модемнің қазіргі түрінде ескіретінін түсінді. 1985 жылы ол тұтынушыларға дайын ISDN "модемдерін" өндіруге кірісті, компания ISDN-нің кең таралған стандартқа айналатынына сенім білдірді, бұл сол кезде көпшілік тарапынан қабылдаған еді. 1990 жылдардың басында бұл компанияның басты назарына айналды. Алайда, Еуропаның кейбір бөліктерінен (әсіресе Германиядан) немесе Жапониядан өзгеше, ISDN АҚШ тұтынушы нарығында ешқашан дамыған жоқ. Бұл модельдің негізі – бастапқыдан ақырғы нүктеге дейінгі цифрлық байланыс болды, сондықтан жылдамдығы 56 немесе 64 кбит/с болатын алыс қашықтыққа тасымалдаушы желілердің жылдамдығымен шектелді. Bell компаниялары ISDN-ді енгізуге қызығушылық танытты, бірақ бұл үшін клиенттерге олардың дәстүрлі телефондарының жұмыс істеуі үшін қосымша жабдықтар орнату қажет болды, бұл жүйені кең ауқымды қолдану үшін тиімсіз етті. Сонымен қатар, 1990 жылдардың ортасында Интернеттің пайда болуы байланыс саласындағы бұрынғысынша маңызды емес болды. Пайдаланушы жергілікті интернет-провайдерге қоңырау шалып, әлемнің кез келген жеріне жоғары жылдамдықпен "қосыла" алатын болды, сондықтан алыс қашықтыққа деректерді жіберудің қажеттілігі азайды. Осы өзгерістің нәтижесінде пайдаланушыны алыс қашықтыққа тасымалдаушы желілердің жылдамдығымен шектеудің қажеті болмады, бұл Bell компанияларына клиенттердің орналасқан жеріне қандай жабдық орнату керектігіне қатысты икемділік берді. Олардың назары ассиметриялық цифрлық абоненттік желіге (ADSL) ауысты, ол қолданыстағы сымдар арқылы жұмыс істеді және телефон байланысын бұзбады. Соңғы пайдаланушыға бұрынғы телефонды пайдалану мүмкіндігімен бірге, әлдеқайда жоғары жылдамдықтар ұсынылды, сонымен қатар пайдаланушыны телефон компаниясының интернет-провайдерімен байланыстыруға көмектесетін қосымша "артықшылық" та болды. Компанияны ешқашан іске аспаған жүйеге тікелей байланысты салған Хейздің жаңа өнімдері болған жоқ. 1991 жылдың қаңтарында әртараптандыруға тырысып, ол жергілікті желілерге арналған бағдарламалық жасақтаманы әзірлейтін Waterloo Microsystems Inc. компаниясының көп бөлігін сатып алды, ал 1991 жылдың маусым айында LANstep желілік операциялық жүйесімен (OS) операциялық жүйелер нарығына кірді, бірақ бұл 1994 жылы, әсіресе Novell NetWare компаниясынан болған күшті бәсекеге байланысты тоқтатылды. ADSL және кабельдік модемдер нарығына кіруге күш-жігер жұмсалды, бірақ бұл USR компаниясы жоғары деңгейдегі модемдер нарығының қалған бөлігін басып алған кезеңде бірнеше жылға созылды. Олар 1994 жылдың қарашасында 11-тарау бойынша қорғанысқа өтіп, 1995 жылдың қазан айында компанияның 49% акциясын Nortel және Сингапурдағы тәуекелдік капитал фирмасына сатқаннан кейін Hayes Corp. ретінде қайтадан пайда болды. 1997 жылы олар ISP-ге арналған модемдер мен терминал серверлерін құраушы Access Beyond компаниясымен бірікті және компанияның атын Hayes Communications деп өзгертті. Бірлесудің мақсаты – компанияны акциялық нарыққа шығару болды. Акциялар келесі жылы құлдырады, 1998 жылдың басында шамамен 12 АҚШ долларынан қазан айында 11-тарау бойынша қорғанысқа қайтадан өтініш берген кезде центтерге дейін төмендеді. Жаңа қаржы табу мүмкін болмады, ал 1999 жылы компанияның активтері сатылды. Брендтің атын 1999 жылдың шілдесінде бұрынғы бәсекелесі Zoom Telephonics сатып алып, қайта жаңғыртты. Zoom кейбір өнімдерінде Hayes атауын пайдалануды жалғастыруда.