Кіріспе

Mayfair – ерлерге арналған британдық ересектер журналы. 1966 жылы құрылған, ол Playboy және Penthouse сияқты американдық журналдарға жауап ретінде жасалды, соңғысы Ұлыбританияда жақында ғана пайда болған болатын. Ұзақ жылдар бойы, бұл журнал Ұлыбританиядағы ерлер журналдарының ішінде ең көп таралғанын мәлімдеді. Бұл – жұмсақ порнографиялық мазмұнды журнал, сондықтан оны газет стендтерінен алуға болады, бірақ кейбір ірі сауда орындары мұқабасын жасыру үшін арнайы қаптама талап етеді.

Фиск баспасының дәуірі

Мейфэр 1966 жылы Fisk Publishing Ltd компаниясы тамыз айына дейін жарияланды. Компанияны Брайан Фиск басқарды. Оның алғашқы редакторы Дэвид Кэмпбелл, ал бірінші орынбасары Грэм Мастертон болды. Екінші редакторы – «Woman’s Own» журналының тәжірибелі редакторы Кеннет Баунд. Мейфэрде жалаңаш суреттермен қатар, қысқа әңгімелер мен «еркектерге арналған» қызығушылықтар туралы мақалалар жарияланды, мысалы, классикалық автомобильдер, пойыз және әскери тарих. Алғашқы жылдары көркем және ғылыми-танымдық туындылардың тұрақты авторы американдық жазушы Уильям С. Берроуз болды (ол Мастертонның серіктесі болды; кейін Мастертон Берроузға өзінің «Дуэль ережесі» романында авторлық құқық берді). Көп жылдар бойы «Адамның реакциясы зертханасы» аталған Quest тұрақты рубрикасы болды, онда әдеттегі адамдармен (әр нөмірде екі әйел және бір ер адаммен, кейде жұбайлармен жеке сұхбаттасулар) жыныстық мәселелер мен сексуалдық кездесулердің егжей-тегжейлі сипаттамалары талқыланды. Грэм Мастертон бастапқыда Quest-ті көркем шығарма ретінде жазды, бірақ кейін мақаланы толықтыру үшін нақты адамдармен сұхбаттасты. Тағы бір тұрақты рубрика – Кэрри атты сұлу блондинканың оқиғаларын баяндайтын, ұзақ жылдар бойы жарияланған комикстер. Кэрри әртүрлі ұятты жағдайларда киімсіз қалып қоятын. 1968 жылы Мейфэр 1964 жылы құрылған және бастапқыда Пол Реймондтың қолдауына ие болған бәсекелес King журналын өзіне қабылдады. Әр жылдың желтоқсан айындағы нөмір әдетте екі есе көлемді болып, алдыңғы нөмірлердегі модельдердің шолуын қамтыды. Көптеген жылдар бойы бұл шолу алдыңғы жылға қатысты болды, мысалы, 16-томның 12-нөміріндегі (1981 жылғы желтоқсан) шолу 15-томдағы (1980 жылғы қаңтар-желтоқсан) модельдерді көрсетті. 1982 жылы Мейфэр жеке және жылдық «Мейфэрдің үздіктері» қосымшасын шығарды, онда толық фотосессиялар және басқа материалдар қайта басылды. 1988 жылы осыған ұқсас «Жаздың сұлулары» қосымшасы жарық көрді. 1972 жылғы тамызда Мейфэрде Дон Лоуренстің суреттерімен және әңгімесімен «Кэрри» комиксі тұрақты түрде жарияланды. Комикс алдағы 17 жыл бойы айына екі беттен тұрақты түрде жарық көрді. Дон Лоуренс 1975 жылдың соңында кетті, ал Марио Капальди 1976 жылғы қаңтардан 1977 жылғы мамырға дейін комикстің авторы болды. 1977 жылғы маусымда Стив Кингстон осы жұмысты өз мойнына алды. Журналда суреттелген модельдердің көпшілігі «үйдің жанындағы қыз» типіндес болды, ал қоса берілген мәтінде олардың мұндай жұмысқа жаңа келгендері айтылды. Олардың суреттеріне олардың күнделікті өмірі мен жұмыстарының сипаттамалары қоса берілді, соның ішінде телефонистер, хатшылар, дүкен иелері және т.б. «Үшінші бет» қыздары да тұрақты рубрика болды. Алғашқыларының кейбіреулері толық бойынан суреттелген (The Sun сияқты таблоидтар тек жоғарғы жағын ғана көрсетті), бірақ 1980-ші жылдардың соңында Саманта Фокс және Мария Уиттакер сияқты көптеген модельдер тек жоғарғы жағынан ғана суреттелді. Кейде жұптар, ер және әйел модельдері, немесе екі немесе одан да көп қыздан тұратын топтар (бірақ лесбияндық көбінесе айқын емес, жасырын болды) суреттелді. 1982 жылғы наурызда Роберт Максвелл Мейфэрді Ивон Фисктан (құрылтайшы Брайанның жесірі) сатып алу туралы келісімге келді. Алайда, Боунд Максвеллді басқарушылық сатып алуға көндірді. Журналдың көптеген аспектілері 24 жыл редактор болғаннан кейін Кеннет Боунд журналды Пол Реймонд Публикациясына сатуға келіскенде өзгерді. Bound/Fisk басылымының соңғы саны 25-томның 1-нөмірі (1990 жылғы қаңтар) болды, ол кезде журналдың таза тиражы 295 646 дананы құрады (Ұлыбританияның Аудиторлық бюросының мәліметтері бойынша).

Пол Реймонд баспаларының дәуірі

Меншік иесінің өзгеруі және Стивен Бличтің редактор болып тағайындалуы нәтижесінде мазмұн ашықталды, қыздардың бір-бірімен араласуы туралы материал көбейді, көбінесе үлкен кеуделі модельдерге назар аударылды. Қыздардың "күнделікті өмірінің" егжей-тегжейлі сипаттамасы олардың жыныстық өмірінің ашық суреттемелеріне ұшырады. Мазмұнның маңызды бөлігі біртіндеп тоқтатылып, Loaded сияқты танымал журналдарға ұқсас стильге көшті, ал Quest журналындағы ер адамдармен сұхбаттасу тоқтатылып, оның орнына лесбияндық сияқты эксклюзивті әйелдердің материалдарына көбірек орын берілді. Бүгінде "Мэйфэр" журналы "Клуб Интернешнл", "Эскорт", "Ерлер ғана", "Ерлер әлемі" және "Раззл" сияқты Пол Реймондтың ересектерге арналған басқа журналдарымен бірге төрт апта сайын жарық көреді. Пол Чаплин, сонымен қатар Пол Баксендейл Уокер ретінде танылған, 2012 жылдың тамызында Пол Реймонд Публикацияларының меншігін сатып алды. "Мэйфэр" журналы сонымен қатар цифрлық форматта да қолжетімді. Алғашқыда 2013 жылдан бастап Пол Реймондтың цифрлық газет стенді арқылы сатылды, бірақ ол сайт жабылғаннан кейін, Paul Raymond веб-сайтынан цифрлық түрде қолжетімді болды.

Тыйым салу

Көптеген жұмсақ мазмұнды басылымдар сияқты, «Мейфэр» журналы 1968 жылы Ирландияда тыйым салынды және 2011 жылдың 21 қарашасында Пол Реймондтың тағы төрт журналымен бірге шағым арқылы тыйым алынғанша осылай болды. 1987 жылғы наурыз санында Тина Рид есімді модель суретке түскен кезде жақында ғана 17 жасқа толғанын айтқан. Оның 15 жаста екені белгілі болған соң, Ұлыбританиядағы барлық дүкендерден журналдар алынып тасталды. Бірақ, Рид кейін көптеген басқа да әдемі журналдарда пайда болды (кейде «Трикси Букингем» деген атпен), сондай-ақ Луиза Жермен есімімен, әсіресе Денис Поттердің «Жағаңдағы помада» және «Түн ортасындағы фильм» туындыларында ойнады.