Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық телесериал, 1961–1962 жылдар.
British television series, 1961–1962
Сериалда Супермариондық қуыршақтар мен масштабты модельдер арқылы арнайы эффектілер қолданылды. Андерсон кейіннен көлік құралына негізделген сериалдың басты мақсаты – қуыршақтардың жүріп бара жатқандағы көрінісін азайту екенін айтты, себебі ол мұндай көріністің шынайы болмайтынын сезінетін. Сериалдың жасалуы Джерри Андерсон мен Рег Хиллдің есімдерімен байланыстырылса да, ол сценарийші Хью Вудхаус Бі-Би-Си-ге ұсынған, бірақ іске аспаған «Beaker’s Bureau» сериалының да элементтерін қамтиды. Музыкасын Барри Грей жазды және дирижерлік етті. Бірінші сериалда ашылу және жабылу тақырыбын Майк Сэммс орындады, ал екінші сериалда Сэммстің вокалдық тобы «The Mike Sammes Singers» тақырыпты жаңадан жазды. Ұлыбританияда сериал 1961 жылдың 28 қаңтарында Лондон аймағында тұңғыш рет көрсетілді, содан кейін ITV желісінің басқа аймақтық филиалдарында да көрсетілді. Ол 1968 жылға дейін түрлі аймақтарда қайта көрсетілді, ал 1971 және 1973 жылдар аралығында «Granada Television» арнасы қайтадан көрсетті. Канадада ол CBC арнасында, ал АҚШ-та синдикация арқылы (шетелде көрсетілген Андерсонның алғашқы сериалы) 1962 жылы эфирге шықты. Соңында бұл сериал 40-тан астам елде көрсетілді.
The series uses Supermarionation puppetry and scale model special effects. Anderson would later claim that the whole point of having a series based on a vehicle was to minimise having to show the marionettes walking, an action which he felt never looked convincing. Though the series' creation was credited to Gerry Anderson and Reg Hill, it also incorporates elements of Beaker's Bureau, an unmade series that scriptwriter Hugh Woodhouse had pitched to the BBC. The music was composed and conducted by Barry Gray. For the first series, the opening and closing theme song vocalist was Mike Sammes; for the second series, Sammes' vocal group The Mike Sammes Singers re recorded the theme. In the UK, the series premiered on 28 January 1961 in the London area and was later shown on other regional franchises of the ITV network. It was repeated in various regions until 1968, and again by Granada Television between 1971 and 1973. In Canada, it aired on CBC, and in the U. S. in syndication (the first Anderson series to be shown overseas), debuting in 1962. It eventually aired in over 40 countries.
Негізгі идея
Сериалдың басты кейіпкері - профессор Рудольф Попкисс пен доктор Хорацио Бикер ойлап тапқан және Майк Меркьюри басқарған Суперкар болды. Ауамен жұмыс істейтін реактивті қозғалтқыштар мен артқы жағындағы қысқарып-созылатын қанаттар оған тік көтеріліп-қонуға және ұшақ сияқты ұшуға мүмкіндік берді; бүйірдегі ретро-ракеталар оны баяулатты. Құрлықта ол дөңгелектердің орнына ауа төсенішімен қозғалды. Ауа қолданбайтын ракеталық қозғалтқыштар оған су астындағы қайық сияқты жүзуге және ғарышта ұшуға мүмкіндік берді. Оның навигациялық жүйесінде "Clear Vu" болды, ол ұшқышқа тұман мен түтін арқылы көруге мүмкіндік берді. Ол Невада штатындағы Блэк-Рок зертханасында орналасқан және сол жерден қолдау алды. Бірінші бөлімде, "Құтқару" атты эпизодта, Суперкардың миссиясы - құлаған жеке ұшақтың жолаушыларын құтқару. Құтқарылғандардың екеуі, жас Джимми Гибсон және оның үй жануары Митч маймылы, осы орында тұруға және келесі оқиғаларға қатысуға шақырылды. Серия Андерсонның танылған белгісіне айналған іске қосу тізбегін бастады. "Құпия қызметтен" басқа, "Террахоксқа" дейінгі оның барлық сериалдарында – "Суперкар" сияқты, сол және оң жақ қозғалтқыштардың зарядталуы мен оқ атуы, құлыптаудың іске қосылуы, (жоғарғы) ангар есіктерінің ашылуы және соңында тік көтерілу болды.
The star of the series was Supercar, a multi environment craft invented by Professor Rudolph Popkiss and Doctor Horatio Beaker, and piloted by Mike Mercury. Airbreathing jet engines and retractable wings in the rear allowed it to fly like a vertical takeoff and landing aeroplane; retrorockets on the side slowed it. On land it rode on a cushion of air rather than wheels. Non airbreathing rocket engines allowed it to travel underwater like a submarine and fly in outer space. Its navigation system contained "Clear Vu" to allow the pilot to see through fog and smoke. It was housed in and supported from a laboratory at Black Rock, Nevada. In the first episode, "Rescue", the Supercar's mission is to save passengers of a downed private plane. Two of the rescued, young Jimmy Gibson and his pet monkey Mitch, are invited to live at the facility and share in subsequent adventures. The series inaugurated what became an Anderson trademark: the launch sequence. With the exception of The Secret Service, all of his series until Terrahawks included these – in Supercars case, the charging and firing of port and starboard engines, the activation of an interlock, the opening of (overhead) hangar doors, and finally the vertical take off.
Қайталанатын зұлымдар
Masterspy және Zarin: шетелдік тыңшы және оның жақтасы, олар Supercar ұрлауға құмар. Masterspy-ді 1-ші маусымда Джордж Мёрселл, 2-ші маусымда Сирил Шепс, ал Zarin-ді екі маусымда да Дэвид Грэм дауыстаған. Джон Пилдің сөзінше, бұл екеуі "Мальтийлік соқұмдағы" Гутман мен Каирді сомдаған Сидней Гринстрит пен Питер Лоррды еске түсіреді. Харпер мырза: жоғары топтағы ағылшын қылмыскері; дауыстаған – Джордж Мёрселл. Бен Джадд: қара жұмысшы топқа жататын Кокни қылмыскері; дауыстаған – Дэвид Грэм.
Masterspy and Zarin: a foreign spy and his henchman, who are obsessed with stealing Supercar. Masterspy was voiced by George Murcell in series 1 and Cyril Shaps in series 2; Zarin was voiced by David Graham in both series. According to John Peel, the duo are "very reminiscent" of Sydney Greenstreet and Peter Lorre as Gutman and Cairo in The Maltese Falcon. Mr Harper: a posh English criminal; voiced by George Murcell. Ben Judd: a lower class Cockney criminal; voiced by David Graham.
Өндіріс
Granada Television телеканалы Four Feather Falls-тың екінші маусымын тапсырыстан бас тартқаннан кейін, оның авторы Джерри Андерсон ATV-дің Лью Грейдіне Supercar идеясымен жүгінді. Андерсон бір бөлімге 3000 фунт стерлинг бюджет ұсынды, бірақ Грейд оны жартысына дейін төмендетуді талап етті. Түн бойы жұмыс істеген Андерсон ертесіне бюджетті үштен бір бөлігін ғана қысқартып қайтты. Дегенмен, Грейд осы жобаны іске қосуға келісім берді. Андерсон әрқашан болашақтағы көлікті қуыршақтардың көп жүруін азайту үшін ойлап тапқанын айтатын, себебі оларды шынайы көрінетіндей жасау мүмкін емес еді. Бұл идея Captain Scarlet and the Mysterons сериалында толыққанды жүзеге асты, онда қуыршақтардың жаяу жүргенін көру өте сирек. Жазушылар Андерсонның (және Грейдтің) шығындары мен өндіріс кестесіне сәйкес келу үшін аптасына бір толық "суретке түсіруге (камераға дайын) сценарий" жазатын. Supercar-дың бірнеше жұмыс үлгілері болды, оларды суретші-қоюшы Рег Хилл жобалаған. Ірі "басты" үлгісінің ұзындығы шамамен алты метр болатын және оны жасауға 1000 фунт стерлинг жұмсалды. Жеңіл ағаш пен плексигластан жасалған бұл үлгіні Aeronautical and General Modelmakers (қазір Mastermodels) компаниясының Лори Барр құрастырған. Слауг шебері Билл Джеймс жасаған орташа өлшемді модель, сондай-ақ тайтлдар үшін қолданылған кіші модель де болды. Алыстан түсірілген кадрларда қолданылған кіші модельдің ұзындығы шамамен бір метрге жуық болды және оны да Билл Джеймс мүсіндеп жасаған. Джон Пил Supercar-дың сыртқы түрін 1959 жылғы Cadillac Fleetwood Sixty көлігімен салыстырады. Диалогтар Rushes театрында жазылды, ол жазба студиясына айналдырылды. Жазбалар жексенбі күндері (айына бір рет) жасалатын, себебі студия сауда орталығында орналасқан еді, сондықтан жексенбі күндері аптаның ең тыныш күндері болатын. Жазба сеанстары әдетте таңғы сағат 9:30-дан 17:30-ға дейін өтетін, осы уақыт ішінде актерлер мен дыбыс инженерлері кем дегенде үш сценарийді оқып шығуға тырысатын. Канадалық актер Грейдон Гулд (The Forest Rangers) Майк Меркьюриге дауыс берген, бірақ ол рөлге сынақтан өткен емес, ол теледидарда көрсетілген сахналық қойылымда осы рөлді ойнауға шақырылды. Сұхбаттарының бірінде Гулд машинасы болмағандықтан Слаугқа бару қиын болғанын еске алады, себебі "жексенбі күні көлік қызметі әдеттегіден екі есе аз", бірақ оның әйелі, екі жасар баласы және үш бөлмелі пәтері болғандықтан ол ақшаға риза болды. Дауыс режиссері Сильвия Андерсон (сериалдың 1-ші маусымында Сильвия Тэмм ретінде танымал) Гулдқа акцентімен көмектесті; ол "Менің канадалық акцентім естіліп қалғанда, ол соны байқайтын" деп еске алады. Дэвид Грэм серияда үш кейіпкерге дауыс берді: Доктор Бикер, Зарин және Митч маймылы. Ол сондай-ақ Билл Гибсонның қайта-қайта пайда болатын кейіпкеріне дауыс берді. Ол бұрын Four Feather Falls сериалында жұмыс істеген, онда әртүрлі дауыстарды беру қабілетін көрсеткен. Грэм Доктор Бикерге ардагер актер Феликс Эйлмердің даусын негіз етіп алды, сондай-ақ ол Лондон зообағындағы Маймыл үйінде маймылдарды бақылап, Митчтің қалай естілу керектігін анықтауға тырысты. Джордж Мёрселл бірінші маусымда профессор Попкис пен Мастерспийге дауыс берді. Ол бұрын AP Films үшін жұмыс істеген, ол Дэвид Грэммен бірге төмен бюджетті B фильміндегі Даймонд кейіпкерін ойнаған. Сильвия Андерсон Джимми Гибсон мен барлық әйел кейіпкерлердің дауысын берді. Алайда ол алғашқы маусымда актерлік құрамға енгізілмеген. Бастапқыда Сильвия Джиммиге дауыс беруі керек емес еді, бірақ Джерри бұрын жазылған Джиммидің даусына риза болмаған кезде оған мүмкіндік берілді. Желтоқсанның соңында 13 бөлім аяқталды; 26-шы бөлім 1961 жылдың сәуірінде аяқталды. Өндіріс барысында Джерри Андерсон мен Сильвия Тэмм үйленді. Ықшам орталықтағы тойдан кейін жұбайлар студияға оралып, ашылу тізбегін аяқтауға көмектесті. Серияның масштабты модельдік әуе суретін түсіру үшін миниатюралар бұлтты аспанның артқы проекциясының алдында түсірілді, ол Airspeed Oxford ұшағынан түсірілген. Бұл APF-тың артқы проекция эффекттерін алғаш рет пайдалануы болды. Жүргізуші сахналарының фондық кадрлары M1 автожолында түсірілді. Supercar теңізге кірген және одан шыққан кадрлар ашық ауадағы, тереңдігі аз бассейнде түсірілді. Суға секірген кадрды модельдің суретімен және жартастан түскен су шашырауымен біріктіру арқылы жасады. Шығу кадрын түсіру үшін экипаж су астындағы модельді балық аулау желісімен судан шығарды. Басқа эффектілі көріністер шағын модельдер немесе боялған фондарды пайдалану арқылы түсірілді. Су астындағы сахналарды жасау үшін камера мен түсірілім ортасына кішкентай балықтарды қамтитын жұқа аквариум орналастырылды; Supercar моделі сымдармен түсірілім ортасында ұшып өткенде, аквариумға ауа құбырын қосып, көпіршіктер жасап, суды шашыратып студия жарығын таратып, күн сәулесінің шағылысуын имитациялады. Өсімдіктермен безендірілген модельдік жиынтықтарда шынайылықты арттыру үшін нақты ағаштардан кесілген бұтақтар қолданылды.
After Granada Television declined to order a second series of Four Feather Falls, its creator Gerry Anderson approached Lew Grade of ATV with the idea for Supercar. Anderson proposed a budget of £3,000 per episode, which Grade demanded be cut in half. After working through the night, Anderson returned the next morning with the budget reduced by only a third. However, Grade still commissioned the series. Anderson always claimed that he invented a futuristic vehicle as an excuse to reduce the amount of walking the marionettes had to do, which could never be made to look realistic. This was taken to its conclusion in Captain Scarlet and the Mysterons, in which the marionette puppets are almost never seen walking. The brothers wrote one complete "shooting (camera ready) script" per week to accommodate Anderson's (and Grade's) cost and production schedule. There were several working models of Supercar, which was designed by art director Reg Hill. The larger "hero" model was about long and cost £1,000 to build. Made of lightweight wood and Perspex, it was constructed by Laurie Barr of Aeronautical and General Modelmakers (now Mastermodels). A mid sized model, around long and sculpted by Slough craftsman Bill James, as well as a smaller model, about , were used for the titles. One of the smaller models, used in distance shots, was about in length and was also sculpted by Bill James. John Peel likens Supercar's appearance to that of the 1959 Cadillac Fleetwood Sixty. The lines were recorded in the rushes theatre, which was transformed into a recording studio. Lines were recorded on a Sunday (once every month), because the studio was on a trading estate, meaning Sundays were the quietest days of the week. The recording sessions typically took place between 9:30 a. m. and 5:30 p. m., during which time the cast, along with the sound engineers, would try to get through at least three scripts. Canadian actor Graydon Gould (The Forest Rangers), who voiced Mike Mercury despite never auditioning for the part, was offered it whilst doing a stage production that was shown on television. In an interview Gould recalls that, without owning a car, getting to Slough was difficult because "Sunday transport is about half of what it normally is" but because he had a wife, a two year old child and a three bedroom apartment, he was grateful for the money. Voice director Sylvia Anderson (credited as Sylvia Thamm on series 1) helped Gould with his accent; he recalls, "she would point out when my Canadian accent was slipping through". David Graham voiced three characters for the series: Doctor Beaker, Zarin, and Mitch the Monkey. He also voiced the recurring character of Bill Gibson. He had previously worked on the series Four Feather Falls where he had shown his ability to provide a variety of different voices. Graham had based his voice for Dr Beaker on veteran actor Felix Aylmer, while he also spent a day at London Zoo watching monkeys at the Monkey House, trying get a good interpretation as to how Mitch should sound. George Murcell voiced Professor Popkiss and Masterspy for the first series. He had previously worked for AP Films when playing the character Diamond in the low budget B Movie Crossroads to Crime alongside David Graham. Sylvia Anderson voiced Jimmy Gibson and all the female characters. However she did not receive a cast credit for the first series. Originally Sylvia was not to voice Jimmy, but she was given the opportunity when Gerry was not happy with the original voice of Jimmy that had already been recorded. By the end of December, 13 episodes had been completed; the 26th was finished in April 1961. During production, Gerry Anderson and Sylvia Thamm married. After a brief midday wedding, the couple returned to the studio to help complete the opening title sequence. The series' scale model aerial photography effects were created by filming the miniatures in front of rear projected footage of a cloud filled sky, shot from an Airspeed Oxford flying at This marked APF's first use of rear projection effects. Background footage for driving scenes was filmed on the M1 motorway. The shots of Supercar entering and exiting the sea were filmed on a shallow outdoor pool. The dive shot was achieved by splicing the footage of the model with a splash from a rock. To film the exit, the crew yanked the submerged model out of the water on a fishing line. Other effects scenes were filmed using miniature models or painted backdrops. To create underwater sequences, a thin aquarium containing tiny fish was placed between the camera and the set; as the Supercar model was flown across the set on wires, the underwater effect was completed by connecting an air line to the aquarium to produce bubble jets, and splashing the water to scatter the studio lighting and simulate refracted sunlight. Model sets featuring vegetation used cuttings from real trees for greater realism.
2-серия
Грейд тағы 13 эпизод тапсырыс бергеннен кейін, екінші өндіріс блогында түсіру 1961 жылдың қазан айында басталды. Бұл екінші блок үшін өндіріс уақыты экипажды екі топқа бөлу және эпизодтарды үлестірілген кестеге сәйкес жұптастырып түсіру арқылы қысқартылды, бұл екі эпизодты осы уақыт ішінде аяқтауға мүмкіндік берді. Мёрселл кеткеннен кейін Сирил Шэпс профессор Попкис пен Мастерспийге дауыс беру үшін шақырылды. "Суперкардың 2-сериясы" деп есептелетін соңғы 13 эпизод, "Супермарионацияда түсірілген" деп көрсетілген алғашқы APF өндірісі болды. Өндіріс 1961 жылдың желтоқсан айында аяқталды. Сегіз аптадан кейін сатудан түскен табыс 750 000 доллар құрады. 1962 жылдың күзіне қарай, 100-ден астам американдық телеарнасы осы сериалды көрсетіп жатты. Келесі қаңтарда Supercar 140 АҚШ және 49 шетелдік нарыққа 1,9 миллион долларға сатылды, бұл шоудың екінші сериясын өндіруге кепілдік берді.
After Grade ordered a further 13 episodes, filming on a second production block began in October 1961. For this second block, production time was shortened by splitting the crew into two units and filming episodes in pairs based on overlapping schedules, allowing two episodes to be completed in as many weeks. With the departure of Murcell, Cyril Shaps was brought in to voice Professor Popkiss and Masterspy. Regarded as "Series 2" of Supercar, the final 13 episodes were the first APF productions to be credited as "Filmed in Supermarionation". Production ended in December 1961. Sales revenue after eight weeks was $750,000. By autumn 1962, more than 100 American stations were airing the series. By the following January, Supercar had been sold into 140 U. S. and 49 foreign markets for $1.9 million in total sales, guaranteeing production of a second series of shows.
Қабылдау
Роберт Селлерстің айтуынша, 21-ғасыр көрермендері сериалды APF-тің кейінгі жұмыстарымен салыстырғанда "әлсіз және сәл балағатты" деп тапса да, "Суперкар" жақсы жазылуымен, кейіпкерлердің бейнесімен және өндіріс дизайнымен көзге түседі. Пол Корнелл, Мартин Дей және Кит Топпинг Майк Меркьюриді кейінгі басты кейіпкерлердің прототипі деп санайды, оның "тік жақты, Атлант мұхитының ортасындағы" сыңарлығы оны "үлгілік" Джерри Андерсон батыры еткенін жазады. Сериалды 10 балдық шкала бойынша 8 балға бағалаған IGN-нің Рик Санчес сценарий мен кейіпкерлерді жоғары бағалайды. Дегенмен, ол сюжетті қазіргі заманғы көзқарас бойынша "бірқалыпты" деп санайды және Masterspy сияқты қайта-қайта пайда болатын жамандықтың рөлі артық екенін айтады. DVD Talk сайтындағы шолуында Гленн Эриксон сериалды "Тамаша" деп бағалап, қуыршақтардың декорацияларын, масштабты модельдерді, арнайы эффектілерді және "өткір" операторлық жұмысты мақтайды. Ол өндіріс деңгейінің "1960 жылғы балалар бағдарламаларында кездеспейтін" деңгейде болғанын, бұл жарты сағаттық бағдарламаны синдикацияға беруге сенімділік тудырғанын жазды. Ол сондай-ақ Митч маймылының антропоморфты кейіпкер ретінде қосылуының басқа балалар шоуларынан жағымды ерекшелік болғанын, себебі олар әдетте "Ласси сияқты зиялы жануарларға" назар аударатын еді. Ал DVD Talk-тың Мэтт Хинрикс сериалды бес балдық шкала бойынша екі балға бағалап, оны "Стингрей, Тандербирдс және Капитан Скарлетке дейінгі алғашқы қадам" деп сипаттады. Ол өндіріс стандартын "сәл төмен" деп атап, оның көп бөлігі "қайталанатын, баяу және қиялсыз" екенін, сондай-ақ "қанағаттандырарлық бірлікке біріктіру үшін тым көп қиындықтарға толы" екенін айтты. Ол өндіріс кезеңдері арасындағы өзгерістердің екінші серияны біріншісінен жақсырақ еткенін, бірақ олар "жаман, уақытты бекер өткізуді жай ғана қабылдауға болатын нәрсеге айналдырды" деп сенді. Маркус Хирн "Суперкарды" "Меккано дәуіріндегі кішкентай ұлдарға арналған" деп сипаттайды. Хирн сондай-ақ сериалдың "құтқару тақырыбы" мен технологияға "құмарлық" көрсетуі оны APF-тің кейінгі ғылыми-фантастикалық туындыларымен салыстыруға мүмкіндік беретінін жазды. Джонатан Бигнелл жазғандай, "Тандербирдс" сериалындағыдай, жамандықтар "геосаяси қақтығыстан тыс" әрекет етеді, бірақ "Мастерспий мен Зарин" және "Арал оқиғасы" эпизодының сюжеті Суық соғыстың эхосын қамтиды. Бигнелл сондай-ақ батырлардың көпұлтты команда екенін – "британдық, еуропалық және американдық" екенін атап өтеді. "TV Century 21" журналында 1965 жылдың 23 қаңтарынан 1966 жылдың 8 қаңтарына дейін Бруно Мараффа салған "Суперкар" комикстері жарияланды. "Суперкар" Джерри Андерсонның Америкада комикс ретінде бейімделген алғашқы сериалы болды, Gold Key компаниясы 1962 жылдың қарашасы мен 1963 жылдың тамызы аралығында төрт нөмір шығарды.
According to Robert Sellers, while 21st century audiences may find the series "tame and a little infantile" compared to APF's later work, Supercar is sustained by good writing, characterisation and production design. Paul Cornell, Martin Day and Keith Topping regard Mike Mercury as the template for later protagonists, writing that his "square jawed, mid Atlantic" bearing made him the "prototypical" Gerry Anderson hero. Rating the series 8 out of 10, Rick Sanchez of IGN praises the writing and characters. However, he considers the plots "a bit formulaic" from a modern perspective, and suggests that recurring villain Masterspy is overused. In a review for DVD Talk, Glenn Erickson gave the series the highest rating of "Excellent", praising its puppet sets, scale model work, special effects and "razor sharp" cinematography. He wrote that the production values were of a kind which "simply weren't seen in 1960 children's programming, which made this peppy half hour programme a sure bet for syndication." He also commented that the inclusion of Mitch the Monkey as an anthropomorphic character was a welcome departure from other children's shows, which typically focused on "Lassie like genius animals". By contrast, Matt Hinrichs of DVD Talk rated the series two out of five, describing it as a "primitive precursor to Stingray, Thunderbirds and Captain Scarlet", and best skipped. Calling the production standards "modest", he wrote that much of the series was "repetitive, snail paced and unimaginative", also arguing that it had "too many awkward components [ ] to meld into a satisfying whole". He believed that although the changes between production blocks made the second series superior to the first, ultimately they only turned "a crude, boring time waster into something that was merely passable". Noting aspects such as the lack of female regular characters, Marcus Hearn describes Supercar as being "squarely aimed at little boys of the Meccano era". Hearn also writes that the series' over arching "rescue theme", as well as its "fetishisation" of technology, make it comparable to APF's later science fiction productions. Jonathan Bignell writes that as in Thunderbirds, the villains appear to operate "outside geopolitical conflict", although Masterspy and Zarin and the plot of the episode "Island Incident" carry echoes of the Cold War. Bignell also notes that the heroes are a multinational "British, European and American team". Further Supercar comics were published in TV Century 21, from 23 January 1965 to 8 January 1966, drawn by Bruno Marraffa. Supercar was the first Gerry Anderson series to be adapted as a comic book in America, with the Gold Key company releasing four issues between November 1962 and August 1963.
Саундтрек
1998 жылы Фандерсон Барри Грейдің сериядағы музыкасынан және Fireball XL5 бағдарламасындағы жұмысынан тұратын шектеулі таралымды альбом шығарды. Бұл қоғамның шығарған алғашқы саундтрек альбомы болды. 2013 жылы қоғам тағы бір шектеулі диск шығарды, ол толығымен осы серияға арналған.
In 1998, Fanderson issued a limited edition album of Barry Gray's music from the series, paired with his work on Fireball XL5. It was the first soundtrack album produced by the society. In 2013, the society released a second limited edition disc, this one completely devoted to the series.