"Симпсонтар" сериалының "Әкесі сияқты клоун" бөлімінде Красти клоун еврей екенін және әкесімен араздасқанын айтады. Барт пен Лиза оларды қайта қосуға тырысады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Атасындай, клоундай" – американдық "Симпсондар" анимациялық телесериалының үшінші маусымының алтыншы бөлімі. Ол алғаш рет АҚШ-тағы Fox арнасында 1991 жылғы 24 қазанда көрсетілді. Эпизодта Клоун Крусти Симпсондарға өзінің еврей екенін және әкесі, раввин Хайман Крустофский, оны комедиялық мансапты қуып барғаны үшін үйден қуғандағын айтады. Барт пен Лиза жүрегі ауырған Крустиді әкесімен қайта қосуға тырысады. Эпизодты Джей Коген мен Уоллес Володарски жазды, режиссерлік жұмысын Джеффри Линч пен Брэд Бёрд жасады; Линчтің режиссер ретінде алғашқы жұмысы болғандықтан, Бёрд оған көмектесуге шақырылды. Крустидің діні кейіпкердің бастапқы идеясына кірмегендіктен, Коген мен Володарски 1927 жылғы "Джаз әншісі" фильмін пародиалауға және Крустидің еврей екенін көрсетуге шешім қабылдады. Эпизод мұқият зерттелді, екі раввин – Лави Мейер мен Гарольд М. Шульвейс "арнайы техникалық кеңесшілер" ретінде көрсетілді. Бұрын раввин болған комедияшы Джеки Мейсон Хайман Крустофскийге дауыс берді. Кейін Хайман Дэн Кастелланетаның дауысымен сирек кездесетін кейіпкерге айналды. Мейсон кейінірек бірнеше эпизодта бұл кейіпкердің дауысын қайтадан сомдады. Алғашқы көрсетілімінде "Атасындай, клоундай" Нильсен рейтингісінде 12,7 көрсеткішпен 34-орынды иеленді. Джеки Мейсон 1992 жылы Хайман Крустофский рөлі үшін "Праймтайм Эмми" сыйлығын "Ең үздік дауыстық өнер" номинациясында жеңіп алды.
"Like Father, Like Clown" is the sixth episode of the third season of the American animated television series The Simpsons. It originally aired on the Fox network in the United States on October 24, 1991. In the episode, Krusty the Clown reveals to the Simpsons that he is Jewish and that his father, Rabbi Hyman Krustofsky, kicked him out for pursuing a career in comedy. Bart and Lisa try to reunite a heartbroken Krusty with his estranged father. The episode was written by the duo of Jay Kogen and Wallace Wolodarsky, and directed by Jeffrey Lynch and Brad Bird; as it was Lynch's first credit as a director, Bird was assigned to help him. Krusty's religion had not been part of the original concept of the character, so Kogen and Wolodarsky decided to parody the 1927 film The Jazz Singer and establish that Krusty is Jewish. The episode was carefully researched and two rabbis, Lavi Meier and Harold M. Schulweis, were credited as "special technical consultants". Comedian Jackie Mason, who had once been an ordained rabbi, provided the voice of Hyman Krustofsky. Hyman later became an infrequently recurring character voiced by Dan Castellaneta. Mason returned to voice the character in several later episodes. In its original broadcast, "Like Father, Like Clown" finished 34th in ratings with a Nielsen rating of 12.7. Jackie Mason won a Primetime Emmy Award in 1992 for Outstanding Voice Over Performance for his performance as Hyman Krustofsky.
Сюжет
Крусти Симпсон отбасымен кешкі асқа отыруға Бартқа қарулы тонаудан айып тағылғандарды ақтауға көмектескені үшін өтеу ретінде келісті. Бірақ ол үнемі кешіктіре бергенде, ашуланған Барт оған хат жазып, Крустиге деген сенімін жоғалтқанын білдіреді. Крустидің хатшысы Лоис Пенникенди хаттан қатты әсер алып, егер Крусти Бартқа берген уәдесін орындамаса, жұмыстан кететінін айтады. Сондықтан Крусти мәжбүр болып келеді. Одан рақым сұрағанда, Крусти еврейше дұға оқиды. Крустидің еврей екенін түсінген Лиза оның тегі туралы айтады, ол көздерінен жас шығарып жылай бастайды. Ол отбасына дұға оқу оның ауыр өткен шағын еске түсіретінін айтады. Крусти өзінің нағыз аты Хершел Крустофский екенін және Спрингфилдтің Төменгі Шығыс жағында өскенін айтады. Оның әкесі Хайман Крустофский – раввин, ол ұлының комедиямен айналысуын жек көріп, оның ізбасары болуын қалаған. Мектепте Крусти басқа оқушыларды күлдіріп, әкесінен жасырып, клоун болып өнер көрсететін. Бір күні кешке Крусти раввиндердің съезінде өнер көрсетіп, Хайманның да сол жерде екенін білмейді. Раввин оған селтерт су шашып, клоундық макияжын жуып тастайды. Крустиді таныған Хайман ашуланып, бірден ұлын өкілден бас тартады. Олар 25 жылдан бері бір-бірін көрген де, сөйлескен де жоқ. "Itchy & Scratchy Show" телешоуының әке мен бала туралы эпизодын көру Крустиді қайтадан жылатады. Лиза: «Біздің отбасымызды қызғанатын адам – көмекке мұқтаж адам», – дейді. Олар Бартпен бірге әке мен ұлды қайта қосылуға бел буады. Хайман оларға: «Менің ұлым жоқ!» – дейді. Барт: «Жарайды, сонша алыс келдік, ал ол басқа адам екен!» – дейді. Сосын: «Мен мұны рас айтқан жоқпын!» – деп қосады. Ол Крустимен татуласудан бас тартады, өйткені ұлы дінінен және отбасынан бас тартқанына сенген. Хайманды көндіру үшін Лиза еврейлік үйретімдерден кешірім туралы аяттарды табады, бірақ Хайман оның дәлелдерін қабылдамайды. Соңғы тырыстықта Барт Хайманды өзінің қаталдығынан бас тартуға көндіру үшін Сэмми Дэвистің сөздерін келтіреді. Сэмми Дэвис – Крусти сияқты еврей артисі. Барттың сөзі Хайманды ойын-сауықшылардың еврей мәдениетінде де орны бар екеніне көндіреді. Крусти өзінің шоуын тікелей эфирде бастағанда көңілі құлазып, Itchy & Scratchy-ді шақырады. Барт пен Лиза Хайманмен бірге сахна артына келеді, ол Крустимен көрермендердің алдында қуанышпен татуласады. Хайман Барттан кремді пирогты алып, оны ұлының бетіне лақтырады.
Krusty had agreed to have dinner with the Simpsons to repay Bart for helping exonerate him for charges of armed robbery. When he keeps canceling, an upset Bart writes him a letter saying he has lost faith in Krusty. Krusty's secretary, Lois Pennycandy, is so moved by the letter that she threatens to quit if Krusty does not keep his promise to Bart, so Krusty reluctantly attends. When asked to say grace, Krusty recites a Hebrew blessing. Realizing that Krusty is Jewish, Lisa speaks of his heritage, making him break down in tears. He tells the family that saying the blessing reminds him of his troubled past. Krusty reveals his real name is Herschel Krustofsky and describes his upbringing on the Lower East Side of Springfield. His father, Hyman Krustofsky, is a rabbi who hated his son's wish to become a comedian and wanted him to follow in his footsteps. At school, Krusty made the other students laugh and became a slapstick comedian behind his father's back. One night, Krusty performed at a rabbis' convention unknowingly attended by Hyman. A rabbi squirted seltzer on him, washing off his clown makeup. Recognizing Krusty, an outraged Hyman immediately disowned his son. They have not seen or spoken to each other in 25 years. Showing a father and son themed episode of The Itchy & Scratchy Show reduces Krusty to tears. Lisa says “A man who envies our family is a man who needs help” and she and Bart decide to reunite father and son. Hyman tells them: "I have no son!" and Bart says "Great, we came all this way and it's the wrong guy." He adds: "I didn't mean that literally!" He refuses to reconcile with Krusty because he believes that his son had abandoned his faith and family. To outsmart Hyman, Lisa finds Judaic teachings that urge forgiveness, but he refutes her arguments. In a last ditch effort, Bart convinces Hyman to abandon his stubborn ways by quoting Sammy Davis Jr. — a Jewish entertainer like Krusty — and making a passionate plea about the struggles that the Jewish people have overcome. Bart's speech finally convinces Hyman that entertainers have a place in Jewish culture. Krusty is feeling glum when he starts the live of his show, and then calls for Itchy & Scratchy to roll. Bart and Lisa arrive backstage with Hyman, and he and Krusty joyously reconcile before the audience. Hyman accepts a cream pie from Bart and throws it in his son's face.
Өндіріс
"Атасындай, клоундай" эпизодын Джей Коген мен Уоллес Володарски жазды. Олар идеяны бас продюсер Сэм Саймонға ұсынды, ол оны қабылдамады, бірақ Джеймс Л. Брукс мақұлдады. Крустидің тегі, Крустофский, осы эпизодта Аль Джин ұсынғандай бекітілді. Талмудтан алынған цитаталар да зерттелді, Шульвейске сценарийдің жобасын қарап шығуды сұрады. Ол шоудың жанкүйері болмаса да, "оның терең мағынасы бар" деп ойлады және бірнеше түзетулер енгізді. Кейін ол: "Мен мұнда еврейлік мәдениетке тән ерекшелік бар деп ойладым. Олардың моральдық жауапкершілікке берілгендігі мені әсерге түсірді" деді. Крусти – Бёрдтің сүйікті кейіпкерлерінің бірі, ол әр Крусти эпизодындағы бір көріністі жандандыруға тырысады. Мейсон өзінің репликаларын Нью-Йорк қаласында жазды, ал Крустидің дауысы – Дан Кастелланета онымен бірге жазу үшін сол жерге барды. Сценарийде Барт пен Лиза раввин Крустофскийді Крустимен кездесуге көндіру үшін оған "Нобель сыйлығын жеңіп алған еврей жазушысы" Саул Беллоумен түскі ас ұйымдастыруға тырысады. Бастапқыда бұл рөлге Айзек Башевис Сингер қарастырылған, бірақ Сингер қайтыс болғаннан кейін жазушылар оны өзгертті. Мейсонның репликаларын қайта жазу қажет болды. Кейін Мейсон он бесінші маусымдағы "Бүгін мен клоунмын", жиырма бірінші маусымдағы "Спрингфилдте бір кездері" және жиырма алтыншы маусымдағы "Клоун қираған жерде" эпизодтарында раввиннің дауысын қайта берді, соңғы эпизодта оның кейіпкері қайтыс болады.
"Like Father, Like Clown" was written by the duo of Jay Kogen and Wallace Wolodarsky. They pitched the idea to co executive producer Sam Simon, who rejected it, but it was approved by James L. Brooks. Krusty's last name, Krustofsky, was established in this episode as pitched by Al Jean. The quotations from the Talmud were also researched, Schulweis was asked to take a look at a draft of the script. While not a fan of the show, he felt "it was profound" and added some corrections. He later commented, "I thought it had a Jewish resonance to it. I was impressed by the underlying moral seriousness." Krusty is one of Bird's favorite characters, and he always tries to animate a scene in every Krusty episode. Mason recorded his lines in New York City, and Dan Castellaneta, the voice of Krusty, went there to record with him. In the script, Bart and Lisa try to trick Rabbi Krustofsky into meeting with Krusty by arranging a lunch date between him and Saul Bellow, the "Nobel Prize winning Jewish novelist". Originally, this was intended to be Isaac Bashevis Singer, but the writers changed it when Singer died. Mason's lines had to be re recorded in order to complete the change. Mason later returned to voice the rabbi in "Today I Am a Clown" in the fifteenth season, "Once Upon a Time in Springfield" in the twenty first season, and "Clown in the Dumps" in the twenty sixth season, in which the character dies.
Мәдени сілтемелер
Эпизод – 1927 жылғы «Джаз әншісі» фильміне жасалған құрмет, онда қатаң діни тәрбиеде өскен ұлы әкесіне қарамастан, әртіс болуға тырысады. 1959 жылғы фильмнің нұсқасында да ойнаған. «Джаз әншісіне» сілтеме жасағанда, раввин Крустофский: «Егер сен музыкант немесе джаз әншісі болсаң, мен мұны кешірер едім!» дейді. Симпсон отбасының үйінде Крусти «Бангладеш үшін концерт» орындайды. Крустидің студиясында Альфред Хичкок пен The Beatles тобымен түсірілген суреттері бар. Лиза Гомерге көптеген еврей әртістері бар екенін айтады, олардың ішінде Лорен Бэколл, Дина Шор, Уильям Шатнер және Мел Брукс. Крустидің естеліктерінде ол әкесімен бірге «Крестный отец» фильмінің екінші бөлімінен алынған көріністі пародиалай отырып, көшемен келеді. Жас Крустидің ваннада комедиялық өнерді тәжірибелеуі Филипп Роттың «Портнойдың шағымдары» романына сілтеме. Мейсон 1992 жылы Хайман Крустофский рөлін сомдағаны үшін «Праймтайм Эмми» сыйлығын «Ең үздік дауыстық өнерлеу» номинациясында жеңіп алды. Ол «Симпсон» сериалының тарихындағы алғашқы жылы марапат алған алты дауыстық актердің бірі болды. Сыйлықты жеңіп алған үш «Симпсон» қонақ жұлдызының бірі – ол; Марсия Уоллес 1992 жылы Эдна Крабаппелге дауыс бергені үшін жеңді, ал Келси Граммер 2006 жылы Сайдшоу Бобқа дауыс бергені үшін жеңді. 1998 жылы TV Guide журналы осы эпизодты «Симпсон» сериалының ең үздік он екі эпизодының тізіміне енгізді. «Мен бұған сенбеймін, бұл үлкен және жақсы жаңартылған ресми емес Симпсон туралы нұсқау» кітабының авторлары Уоррен Мартин мен Адриан Вуд осы эпизодты «тамаша шоу, Джеки Мейсон Крустидің ұзақ уақыттан бері жоғалған әкесі рөлінде керемет, ал Лоис Пенниканди Крустиге Барт туралы дұрыс кеңес берді» деп атады. DVD Movie Guide журналының жазушысы Колин Джейкобсон бұл эпизодтың «күлкілі сәттері жеткіліксіз, бірақ ол әуесқойлыққа бой алдырмай, жылы және әдемі болады. Бұл күлкіге толы емес, көңілді шоу, бірақ өз жұмысын жасайды» деп жазды. The A.V. Club журналындағы ретроспективті шолуда Нейтан Рабин: «Боршт белдеуінің көптеген әртістері сияқты, Крусти сыртынан тікенді және қатал, бірақ ішкі жағынан жұмсақ, мейірімді және тәтті. Сезімталдықсыз әртістік өнер – дәмсіз лосось сияқты, ал «Әкесіне ұқсаған ұлы» Крустидің біз сирек көретін жағын ашады: әкесінің наразылығын ешқашан жеңе алмаған және Симпсон отбасының үй ішіндегі бақытқа ұмтылған жоғалған бала. Лиза айтқандай, «Біздің отбасымызға қызғанышпен қарайтын адам – көмекке мұқтаж адам».
The episode is a homage to the film The Jazz Singer (1927), about a son with a strict religious upbringing who defies his father to become an entertainer. who starred in the 1959 version of the film. The Jazz Singer is referenced when Rabbi Krustofsky says, "Oh, if you were a musician or a jazz singer, this I could forgive!" In the Simpsons house, Krusty plays The Concert for Bangladesh. In Krusty's studio, there are pictures of him with Alfred Hitchcock and The Beatles. Lisa tells Homer there are many Jewish entertainers, including Lauren Bacall, Dinah Shore, William Shatner and Mel Brooks. In Krusty's flashback, he and his father walk down the street in a parody of a scene from The Godfather Part II. The scene of a young Krusty practicing comedy in the bathroom is a reference to Philip Roth's Portnoy's Complaint. Mason won a Primetime Emmy Award in 1992 for Outstanding Voice Over Performance for his performance as Hyman Krustofsky. He was one of six voice actors from The Simpsons to win the award in its inaugural year. He is one of three The Simpsons guest stars to win the award; Marcia Wallace won in 1992 for voicing Edna Krabappel, and Kelsey Grammer won for voicing Sideshow Bob in 2006. In 1998, TV Guide listed it in its list of top twelve Simpsons episodes. The authors of the book I Can't Believe It's a Bigger and Better Updated Unofficial Simpsons Guide, Warren Martyn and Adrian Wood, called the episode, "a magnificent show, with Jackie Mason wonderfully over the top as Krusty's long lost pa, and Lois Pennycandy giving Krusty a good talking to about Bart." DVD Movie Guide's Colin Jacobson wrote that the episode "lacks a surfeit of guffaws, but it manages to be sweet and heartfelt without becoming sappy. It's more of a charming show than a laughfest, but it does the job." In a retrospective review in The A. V. Club, Nathan Rabin writes "Like most Borsht Belt shtick slingers, Krusty is prickly and hard on the outside but soft, tender and sweet on the inside. Shtick without sentimentality is like lox without bagels and 'Like Father, Like Son' taps into a side of Krusty we seldom see: a lost little boy who never got over his father’s rejection and pines for what he sees as the domestic bliss of the Simpsons. As Lisa says with just the right note of sad, weary understanding, 'A man who envies our family is a man who needs help. '”
2018 жылы Майк Рейс өзінің «Спрингфилд Конфиденциал» атты естеліктерінде осы эпизодты «Моанинг Лиза», «Гомер Батта» және «Трихаус оф Хоррор» эпизодтарымен қатар жаңа белестерге жеткен төрт эпизодтың бірі деп атады. Рейс эпизодтың шоу үшін бірнеше жаңа үрдіс белгілегенін атап өтті: ол екінші дәрежелі кейіпкерге бағытталған, христиан емес дінге назар аударған және раввин мен Барт арасындағы діни пікірталас сценарийін жазуға сарапшылар тартылған.
In his 2018 memoir Springfield Confidential, Simpsons season 3 showrunner Mike Reiss named the episode as one of four that broke new ground, alongside "Moaning Lisa", "Homer at the Bat" and the original "Treehouse of Horror". Reiss noted how the episode established several new precedents for the show: it centered on a secondary character, it focused on a non Christian religion and expert consultants were involved in the writing of the religious debate between the Rabbi and Bart.