HP 9000 жұмыс станциялары мен серверлік жүйелер туралы

Кіріспе

Жұмыс станциясы және серверлік компьютер жүйелерінің қатары HP 9000 – Hewlett Packard (HP) компаниясы шығарған жұмыс станциясы және серверлік компьютер жүйелерінің қатары. HP 9000 жүйелерінің көп бөлігі үшін негізгі операциялық жүйе – HP UX, ол UNIX System V негізінде құрылған.

HP 9000 бренді 1984 жылы таныстырылды, ол 1980 жылдардың басында шығарылған бірнеше техникалық жұмыс станциялары модельдерін қамтыды. Олардың көпшілігі Motorola 68000 сериясына негізделген, бірақ HP-нің өзіндік FOCUS дизайнындағы жүйелер де болды. 1980 жылдардың ортасынан бастап қатар HP-нің жаңа PA RISC архитектурасына көшті. Соңында, 2000 жылдары IA 64 процессорларын қолданатын жүйелер қосылды. HP 9000 серверлік қатары 2003 жылы тоқтатылып, HP UX операциялық жүйесінде жұмыс істейтін Itanium негізіндегі Integrity серверлерімен алмастырылды. HP 9000 жұмыс станцияларының қатары 2009 жылы тоқтатылып, оның орнына HP Z жүйелері келді.

Тарих

HP 9000 сериясының алғашқы үлгілері HP 9000 сериясының 200 және 500 серияларын құрады. Бұлар бұрынғы модельдердің жаңадан ат қойылған түрлері болды, 200 сериясы HP 9826 және HP 9836 сияқты әртүрлі Motorola 68000 (68k) негізіндегі жұмыс станцияларын, ал 500 сериясы HP 9020 жұмыс стансасында ұсынылған HP FOCUS микропроцессор архитектурасын қолданды. Олардан кейін HP 9000 300 және 400 сериялы жұмыс станциялары келді, олар да 68k сериялы микропроцессорларды пайдаланды. 1980 жылдардың ортасынан бастап HP өзінің меншікті PA RISC нұсқаулар жиынтығы архитектурасына (ISA) негізделген өз микропроцессорларына көшуді бастады, 600, 700, 800 сериялары және кейінгі модельдер үшін. Жақындағы үлгілерде PA RISC немесе оның ізбасары, HP–Intel IA 64 ISA қолданылады. HP 9000 сериясының барлық үлгілері HP-UX операциялық жүйесінің әртүрлі нұсқаларын іске қосады, ескі 200 сериялы үлгілерден басқа, олар жеке қолданбаларды немесе Basic Workstation / Pascal 3.1 Workstation операциялық жүйелерін іске қосты. HP 1989 жылы Apollo Computer компаниясын сатып алғаннан кейін Series 400-ді, сондай-ақ Apollo 400-ді шығарды. Бұл үлгілерде HP-UX немесе Apollo Domain/OS іске қосылу мүмкіндігі болды. 1990 жылдардың басында HP, HP 9000 сериялық нөмірлерін әліпбилік класс номенклатурасымен алмастырды. 2001 жылы HP өзінің HP 9000 серверлері үшін атау схемасын қайтадан өзгертті. A класты жүйелер rp2400s, L класы rp5400s, ал N класы rp7400s деп аталды. rp префиксі PA RISC архитектурасын білдірді, ал rx IA 64 негізіндегі жүйелер үшін қолданылды, кейіннен HPE Integrity Server деп қайта аталды. 2003 жылы HP x86 процессорларын қолданатын және Windows іске қосатын xw сериясын ұсынды. xw сериясы 2009 жылға дейін, HP Z сериясымен алмастырылғанға дейін қолданыста болды. 2008 жылдың 30 сәуірінде HP PA RISC негізіндегі HP 9000 сатуын тоқтату туралы хабарлады. PA RISC негізіндегі HP 9000 жүйелеріне соңғы тапсырыс 2008 жылдың 31 желтоқсанында қабылданды, ал соңғы жеткізілім 2009 жылдың 1 сәуірінде жасалды. HP 9000 PA RISC опцияларына соңғы тапсырыс 2009 жылдың 31 желтоқсанында қабылданды, соңғы жеткізілім 2010 жылдың 1 сәуірінде жасалды. HP осы жүйелерді 2013 жылға дейін қолдауға ниетті, мүмкін ұзартулармен. HP 9000 өнімдерінің өмірлік циклінің аяқталуы – бұл дәуірдің аяқталуы, өйткені ол HP-нің Unix жұмыс станциялары нарығынан шығуына әкеледі (HP 9000 жұмыс станцияларының өмірлік циклі аяқталды және HP Integrity жұмыс станциялары жоқ, сондықтан HP/UX-тің жұмыс үстеліне бағытталған шешімі жоқ). PA RISC (9000) архитектурасынан Itanium (Integrity) архитектурасына көшу туралы хабарланғанда, бастапқыда HP/UX немесе Windows іске қосатын Integrity жұмыс станциялары ұсынылды, бірақ олар өте жақын арада сатылымнан алынды, ауыстырылмады (мүмкін, x86 64 IA 64-ті жұмыс үстелінде бәсекеге қабілетсіз еткендіктен, ал HP/UX x86 64-ті қолдамайды, HP жұмыс үстелі үшін Linux-ты толық үйлесімді емес балама ретінде ұсынады).

The first HP 9000 models comprised the HP 9000 Series 200 and Series 500 ranges. These were rebadged existing models, the Series 200 including various Motorola 68000 (68k) based workstations such as the HP 9826 and HP 9836, and the Series 500 using HP's FOCUS microprocessor architecture introduced in the HP 9020 workstation. These were followed by the HP 9000 Series 300 and Series 400 workstations which also used 68k series microprocessors. From the mid 1980s onward, HP began changing to its own microprocessors based on its proprietary PA RISC instruction set architecture (ISA), for the Series 600, 700, 800, and later lines. More recent models use either the PA RISC or its successor, the HP–Intel IA 64 ISA. All of the HP 9000 line run various versions of the HP UX operating system, except earlier Series 200 models, which ran standalone applications or the Basic Workstation / Pascal 3.1 Workstation operating systems. HP released the Series 400, also known as the Apollo 400, after acquiring Apollo Computer in 1989. These models had the ability to run either HP UX or Apollo's Domain/OS. From the early 1990s onward, HP replaced the HP 9000 Series numbers with an alphabetical Class nomenclature. In 2001, HP again changed the naming scheme for their HP 9000 servers. The A class systems were renamed as the rp2400s, the L class became the rp5400s, and the N class the rp7400s. The rp prefix signified a PA RISC architecture, while rx was used for IA 64 based systems, later rebranded HPE Integrity Servers. In 2003, HP launched the xw series, which uses x86 processors and runs Windows. The xw series remained until 2009 when it was replaced by HP Z. On 30 April 2008, HP announced end of sales for the PA RISC based HP 9000. The last order date for PA RISC based HP 9000 systems was 31 December 2008 and the last ship date was 1 April 2009. The last order date for new HP 9000 PA RISC options was December 31, 2009, with a last ship date of 1 April 2010. HP intends to support these systems through to 2013, with possible extensions. The end of life for HP 9000 also marks the end of an era, as it essentially marks HP's withdrawal from the Unix workstation market (the HP 9000 workstations are end of life, and there are no HP Integrity workstations, so there is no longer a solution which targets HP/UX at the desktop). When the move from PA RISC (9000) to Itanium (Integrity) was announced, Integrity workstations running either HP/UX or Windows were initially announced and offered, but were moved to end of sales life relatively quickly, with no replacement (arguably because x86 64 made IA 64 uncompetitive on the desktop, and HP/UX does not support x86 64, with HP offering desktop Linux as an alternative, not fully compatible, solution).

200-серия

200 сериялы жұмыс станциялары HP компаниясында "сериялы" жұмыс станциялары пайда болғанға дейін құрылды. Бірінші модель HP 9826A болды, одан кейін HP 9836A шықты. Кейіннен 9836 (9836C) түсті нұсқасы ұсынылды. Сонымен қатар, HP 9920A рамаға орнатылатын нұсқасы да болды. Бұлардың барлығы Motorola 68000 чипіне негізделген. Модельдердің "S" нұсқаларында жад жиынтығымен бірге келді. HP UX операциялық жүйе ретінде енгізілген кезде, 9836 және 9920 модельдерінің 68012 процессорын қолданатын "U" нұсқасы пайда болды. Модельдердің нөмірлерінде "U" әрпі болды (9836U, 9836CU және 9920U). 200 сериясының кейінгі нұсқаларына 9816, 9817 және 9837 кірді. Бұл жүйелер HP 9000 отбасының, HP 9000 Series 200 сериясының бөлігі ретінде қайта аталмас бұрын, HP 200 сериясы ретінде қайта аталды. Сондай-ақ, 200 сериясының "Integral" деп аталатын "тасымалдамалы" нұсқасы болды. Ресми модель HP9807 болды. Бұл машина шамамен портативті тігін машинасының мөлшерінде болды, MC68000 процессоры, ROM негізіндегі HP UX, 3½ дюймдік дискета, сиялы принтер, пернетақта, тышқан және ертедегі GRiD Compass компьютерлеріне ұқсас электролюминесценттік дисплейі бар еді. Ол батареямен жұмыс істемеді және Колорадо штатының Форт-Коллинс қаласында өндірілген басқа 200 сериялы машиналардан айырмашылығы, Орегон штатының Корваллис қаласында жасалды.

300/400 сериясы

300-сериялы жұмыс станциялары Motorola 68000 сериялы процессорларға негізделген, 68010-нан (310 модельі, 1985 жылы ұсынылды) Motorola 68040-қа дейін (38x модельі, 1991 жылы ұсынылды). 400 сериясы (1990 жылы енгізілді) Apollo/Domain жұмыс станцияларын алмастыру мақсатында жасалған және 68030/040 процессорларына негізделген. Олар "HP Apollo" таңбасымен сатылды және Apollo Domain/OS үйлесімділігін қамтамасыз етті. 400 сериясындағы 's' және 't' әріптері "Side" (үстелдің қабырғасында) және "Top" (үстелдің үстінде) модельдерін көрсетеді. 400 сериясының соңғы екі цифры бастапқыда процессордың сағаттық жиілігін МГц-бен білдірген (мысалы, 433 – 33 МГц). 400 сериясы шыққан кезде MC68040 процессорға арналған ұяшық болған, бірақ ол уақытта қолжетімді болмағандықтан, MC68030 процессорлы және қосымша схемалары бар эмуляторлық карта орнатылды. Жүйе сатып алған клиенттерге MC68040 процессорға 5000 АҚШ долларына жаңартуға кепілдік берілді, ол қолжетімді болған кезде. 300 және 400 сериялары 200 сериясымен бірдей I/O интерфейсін пайдаланды. 32 биттік DIO II шинасының жылдамдығы 6 МБ/с құрайды.

500 сериясы

500 сериясы HP FOCUS микропроцессоры негізінде құрылған. Олар HP 9020, HP 9030 және HP 9040 моделі ретінде басталып, енгізілгеннен кейін көп ұзамай HP 500 сериясының 20, 30 және 40 модельдері деп аталды, ал кейін HP 9000 сериясының 520, 530 және 540 модельдері деп қайта аталды. 520 – кіріктірілген пернетақтасы, дисплейі, 5,25 дюймдік дискетасы, сондай-ақ опциялық термиялық принтері және 5 МБ қатты дискісі бар толыққанды жұмыс станциясы. 520 BASIC немесе HP UX жүйесін іске қоса алатын, ал дисплейлерге байланысты үш түрлі модель болды (екі түсті және бір монохромды). 530 – 500 сериясының тіреулі нұсқасы, тек HP UX жүйесін іске қоса алатын және сериялық интерфейсті консольді қолданды. 540 – 530 моделінің шкафқа орнатылған нұсқасы, сол кездегі дискілік жектерге ұқсас және сериялық мультиплексорды (MUX) қамтиды. 500 сериясының кейінгі модельдері 550 және 560 болды, олар мүлдем басқа шассиге ие және графикалық процессорларға қосылуы мүмкін еді. 500 сериясының процессорлары 20 МГц жиілікте жұмыс істеді және секундына 1 миллион нұсқау орындау жылдамдығына (MIPS) жете алатын, бұл сол кездегі стандартты өлшемшарт – VAX 11/780-ге тең болатын. Оларды ортақ ресурстарды басқарушы (SRM) арқылы 200 және 300 серияларымен желіге қосуға болады. Олардың жоғары өнімділігіне байланысты АҚШ үкіметі 500 сериясын экспорттық шектеулер тізіміне енгізді. Компьютерлерді тек Батыс Еуропа, Канада, Австралия және Жаңа Зеландияда сатуға рұқсат берілді, ал басқа елдерге жазбаша рұқсат алу қажет болды.

700-серия

Сериядағы алғашқы жұмыс станциялары, Модель 720, Модель 730 және Модель 750 жүйелері 1991 жылдың 26 наурызында ұсынылды және «Жылан» деген кодтық атаумен белгіленді. Модельдер PA 7000 микропроцессорын пайдаланды, 720 модельінде 50 МГц нұсқасы, ал 730 және 750 модельдерінде 66 МГц нұсқасы қолданылды. PA 7000, 720 және 730 модельдерінде 128 КБ нұсқаулар кэшін, ал 750 модельінде 256 КБ кэшін ұсынады. Барлық модельдер 256 КБ деректер кэшімен жабдықталған. 720 және 730 модельдері 16-дан 64 МБ-қа дейін жадты қолдады, ал 750 моделі 192 МБ-қа дейін қолдады. Борттағы SCSI контроллері NCR 53C700 SCSI контроллерімен қамтамасыз етілді. Бұл жүйелер 2D және 3D графикалық опцияларды қолдады, 2D опциялары – сұр түсті GRX және түсті CRX. 3D опциялары – Personal VRX және Turbo GRX. 1992 жылдың қаңтар айының басында HP компаниясы «Bushmaster Snake» кодтық атауымен Model 705 және «Bushmaster Junior» кодтық атауымен Model 710 модельдерін ұсынды. Екі жүйе де төменгі деңгейдегі дискісіз жұмыс станциялары болып табылады, 705 моделі 32 МГц PA 7000, ал 710 моделі 50 МГц нұсқасын пайдаланды. 705 моделінің бағасы 5000 АҚШ долларынан кем, ал 710 моделінің бағасы 10000 АҚШ долларынан кем болды. Бірінші 700 сериялы жұмыс станциялары 1992 жылдың 10 қарашасында 715/33, 715/50, 725/50 төменгі деңгейдегі жұмыс станцияларымен және 735/99, 735/125, 755/99 және 755/125 жоғары деңгейдегі жұмыс станцияларымен ауыстырылды. Қазіргі 715 және 725 модельдері кейіннен 1993 жылдың қыркүйегінде 715/75 және 725/75 модельдерін ұсыну арқылы жаңартылды. Жаңа модельдерде 75 МГц PA 7100 қолданылды. Интеграцияның артуы 1994 жылдың 18 қаңтарында 712/60 және 712/80i модельдерін ұсынуға әкелді. «Gecko» кодтық атауымен белгіленген бұл модельдер Sun Microsystems компаниясының кіріспе деңгейлі жұмыс станцияларымен және жоғары деңгейдегі жеке компьютерлермен бәсекелесуге арналған. Олар 60 және 80 МГц жиілікте жұмыс істейтін PA 7100LC микропроцессорларын пайдаланды. 712/80i моделі тек бүтін сандық модель болды, оның қозғалатын нүктелік блогы өшірілген. Екеуі де 16-дан 128 МБ-қа дейін жадты қолдады. 1994 жылдың мамырында 715/64, 715/80, 715/100 және 725/100 модельдері 2D және 3D графикалық нарыққа бағытталған болып ұсынылды. Бұл жұмыс станциялары PA 7100LC микропроцессорын пайдаланды және 32-дан 128 МБ-қа дейін жадты қолдады, 725/100 моделінен басқа, ол 512 МБ-қа дейін қолдады. 1995 жылдың маусым айында кіріспе деңгейлі жұмыс станциясы 712/100 («King Gecko») және орта деңгейлі жұмыс станциясы 715/100 XC модельдері ұсынылды. 712/100 моделі – 100 МГц PA 7100LC және 256 КБ кэш жады бар 712 моделі, ал 715/100 XC моделі – 1 МБ кэш жады бар 715/100 моделі. 712 және 715 модельдерінде Lasi ASIC орналасқан, олар GSC шинасымен байланысқан. Lasi ASIC интеграцияланған NCR 53C710 SCSI контроллерін, Intel Apricot 10 Мбит Ethernet интерфейсін, CD сапалы дыбысты, PS/2 пернетақтасын және тышқанды, сериялық және параллель порттарды ұсынды. 712 сериялы машиналарынан басқа барлық модельдерде EISA адаптерін, екінші сериялық портты және HIL шинасын қолдау үшін Wax ASIC пайдаланылды. Бұрынғы 700 сериялы жұмыс станцияларында қолданылған SGC (System Graphics Connect) шинасының сипаттамалары 32 бит/33 МГц және шамамен 100 МБ/с жолақтығы бар PCI шинасына ұқсас.

The first workstations in the series, the Model 720, Model 730 and Model 750 systems were introduced on 26 March 1991 and were code named "Snakes". The models used the PA 7000 microprocessor, with the Model 720 using a 50 MHz version and the Model 730 and Model 750 using a 66 MHz version. The PA 7000 is provided with 128 KB of instruction cache on the Model 720 and 730 and 256 KB on the Model 750. All models are provided with 256 KB of data cache. The Model 720 and Model 730 supported 16 to 64 MB of memory, while the Model 750 supported up to 192 MB. Onboard SCSI was provided by an NCR 53C700 SCSI controller. These systems could use both 2D and 3D graphics options, with 2D options being the greyscale GRX and the color CRX. 3D options were the Personal VRX and the Turbo GRX. In early January 1992, HP introduced the Model 705, code named "Bushmaster Snake", and the Model 710, code named "Bushmaster Junior". Both systems are low end diskless workstations, with the Model 705 using a 32 MHz PA 7000 and the Model 710 using a 50 MHz version. At introduction, the Model 705 was priced at under US$5,000, and the Model 710 under US$10,000. The first Series 700 workstations were superseded by the Model 715/33, 715/50, 725/50 low end workstations and the Model 735/99, 735/125, 755/99 and 755/125 high end workstations on 10 November 1992. The existing Model 715 and Model 725 were later updated with the introduction of the Model 715/75 and 725/75 in September 1993. The new models used a 75 MHz PA 7100. Increasing integration led to the introduction of the Model 712/60 and Model 712/80i workstations on 18 January 1994. Code named "Gecko", these models were intended to compete with entry level workstations from Sun Microsystems and high end personal computers. They used the PA 7100LC microprocessor operating at 60 and 80 MHz, respectively. The Model 712/80i was an integer only model, with the floating point unit disabled. Both supported 16 to 128 MB of memory. The Model 715/64, 715/80, 715/100 and 725/100 were introduced in May 1994, targeted at the 2D and 3D graphics market. These workstations use the PA 7100LC microprocessor and supported 32 to 128 MB of memory, except for the Model 725/100, which supported up to 512 MB. The Model 712/100 (King Gecko), an entry level workstation, and Model 715/100 XC, a mid range workstation, were introduced in June 1995. The Model 712/100 is a Model 712 with a 100 MHz PA 7100LC and 256 KB of cache while the Model 715/100 XC is a Model 715/100 with 1 MB of cache. The Model 712 and 715 workstations feature the Lasi ASIC, connected by the GSC bus. The Lasi ASIC provided an integrated NCR 53C710 SCSI controller, an Intel Apricot 10 Mbit Ethernet interface, CD quality sound, PS/2 keyboard and mouse, a serial and a parallel port. All models, except for the 712 series machines also use the Wax ASIC to provide an EISA adapter, a second serial port and support for the HIL bus. The SGC bus (System Graphics Connect), which is used in the earlier series 700 workstations, has similar specifications as PCI with 32 bit/33 MHz and a typical bandwidth of about 100 MB/s .

VME өндірістік жұмыс станциялары

742i, 743i, 744, 745/745i, 747i, 748i үлгілері.

B, C, J класы

C100, C110, J200, J210 және J210XC PA 7200 процессорын пайдаланады, ол Runway шинасы арқылы UTurn IOMMU-ға қосылады. C100 және C110 – бір процессорлы жүйелер, ал J200 және J210 – екі процессорлы жүйелер. UTurn IOMMU-да екі GSC шинасы бар. Бұл машиналар Lasi және Wax ASIC-терін пайдалануды жалғастырады. B132L (1996 жылы енгізілген), B160L, B132L+, B180L, C132L, C160L және C180L жұмыс станциялары PA 7300LC процессорына негізделген, ол PA 7100LC-нің жаңартылған нұсқасы болып табылады және интеграцияланған кэш пен GSC шина контроллерімен жабдықталған. Стандартты графикалық бейне – Visualize EG. Бұл машиналар Dino GSC-PCI адаптерін қолданады, ол Wax орнына екінші тізбекті портты да қамтамасыз етеді; оларға қосымша Wax EISA адаптерін орнатуға болады. C160, C180, C180 XP, J280 және J282 PA 8000 процессорын пайдаланады және HP-нің алғашқы 64 биттік жұмыс станциялары болып табылады. Олар C және J класындағы бұрынғы жұмыс станцияларымен салыстырылатын Runway/GSC архитектурасын қолданады. C200, C240 және J2240 PA 8200 процессорымен өнімділікті арттырады, ал C360 PA 8500 процессорын пайдаланады. B1000, B2000, C3000, J5000 және J7000 процессорлары да PA 8500 процессорына негізделген, бірақ мүлдем басқа архитектураға ие. U2/Uturn IOMMU және GSC шинасы алынып тасталды, олардың орнына Astro IOMMU орнатылды, ол бірнеше Elroy PCI хост адаптерлеріне Ropes арқылы қосылды. B2600, C3600 және J5600 осы машиналарды PA 8600 процессорымен жаңартады. J6000 – тіреуге арналған жұмыс станциясы, оны мұнара конфигурациясында да орнатуға болады. C3650, C3700, C3750, J6700 және J6750 PA 8700 процессорына негізделген. C8000 екі ядролы PA 8800 немесе PA 8900 процессорларын пайдаланады, ол McKinley және Madison Itanium процессорларымен бірдей шинаны қолданады және zx1 чипсетін бөліседі. Elroy PCI адаптерлері Mercury PCI X адаптерлерімен және бір Quicksilver AGP 8x адаптерімен ауыстырылды.

D-сынып (кодтық атауы: Ultralight)

D класы – кіріс деңгейі және орта деңгейлі серверлер, бұрынғы кіріс деңгейі E класы серверлері мен орта деңгейлі G, H, I класы серверлерін алмастырды. Алғашқы модельдер 1996 жылдың қаңтар айының соңында ұсынылды, олар D200, D210, D250, D310 және D350 модельдерінен тұрады. D200 моделі – 75 МГц PA 7100LC микропроцессоры бар унипроцессор, 512 МБ дейін жадыны және бес EISA/HP HSC слотын қолдайды. D210 моделі ұқсас, бірақ ол 100 МГц PA 7100LC микропроцессорын қолданды. D250 моделі екі процессорлы және 100 МГц PA 7100LC микропроцессорын қолданды. Ол 768 МБ дейін жадыны қолдайды және бес EISA/HP HSC слоты бар. D310 моделі – 100 МГц PA 7100LC микропроцессоры, 512 МБ дейін жады және сегіз EISA/HP HSC слоты бар унипроцессор. D350 моделі – D класының жоғары деңгейдегі жүйесі, екі процессорлы, екі 100 МГц PA 7100LC микропроцессоры, 768 МБ дейін жады және сегіз EISA/HP HSC слоты бар. 1996 жылдың қыркүйек айының ортасында жаңа 64 биттік PA 8000 микропроцессорын пайдалану үшін екі жаңа D класты сервер ұсынылды: D270 моделі (унипроцессор) және D370 моделі (екі процессорлы). Екеуі де кіріс деңгейі серверлері ретінде позицияланды. Олар 160 МГц PA 8000 микропроцессорын қолданды және 128 МБ-тан 1,5 ГБ дейін жадыны қолдады. 1997 жылдың қаңтар айында PA 7300LC микропроцессордың 132 және 160 МГц нұсқаларын пайдалана отырып, D220, D230, D320 және D330 модельдері ұсынылды. D класы – екі микропроцессорға дейін мұнаралы серверлер және архитектуралық тұрғыдан K класына ұқсас. Кейде HP оларды үлкен шкафтың ішінде тік орнатылған, қуат көзі мен ауа айналымына жеткілікті орын бар бірнеше дискілермен жабдықтап, үлкен машиналар ретінде көрсетті.

R класы

R класы – бұл тікшелік шассиге орнатылған D класындағы машинаның өзі. D класындағы жүйелерден өзгеше, ол қызып тұрып қосылатын дискілерді қолдамайды.

N-сынып

N класы – сегізге дейін CPU және 12 PCI слоты бар 10U тіреуге орнатылатын сервер. Ол екі Мерсед шинасын қолданады, әрқайсысы төрт процессорлық ұяшыққа арналған. Бұл барлық жад ұяшықтарына тең қолжетімділікпен NUMA машинасы емес. Бірақ I/O тең емес; әр шинаға бір Ike IOMMU болғандықтан, процессорлардың бір тобы I/O ұяшықтарының бір тобына екіншісіне қарағанда жақын болады. N класы серверлері «Itanium-ға дайын» деп сатылды, бірақ Itanium жеткізілген кезде N класы үшін Itanium жаңартуы қолжетімді болған жоқ. N класы Мерсед шинасын пайдаланудан үлкен пайда көрді, PA 8x00 микропроцессорларын DEW деп аталатын арнайы адаптер арқылы оған қосты. N4000 өзінің қызмет ету мерзімі ішінде жаңа процессорлармен жаңартылды, N4000 36, N4000 44 және N4000 55 деп аталатын модельдер тиісінше 360, 440 және 550 МГц микропроцессор сағаттық жиілігін көрсетеді. 2001 жылы ол rp7400 сериясы деп қайта аталды.

L-сынып

L класындағы серверлер 7U жақтаулы машиналар болып табылады, оларға дейін 4 процессор орнатылуы мүмкін (модельге қарай). Оларда 12 PCI ұясы бар, бірақ бастапқы деңгейдегі L1000 жүйесінде тек 7 ұясы қолданылады. PCI ұяларының екеуі зауыттан орнатылған карталармен толықтырылған және соңғы пайдаланушы оларды I/O кеңейту үшін пайдалана алмайды. L1000 және L2000 A400 және A500 сияқты, Astro/Elroy комбинациясына негізделген. Олар бастапқыда 360 МГц және 440 МГц PA 8500 процессорларымен жіберілді және кейін 540 МГц PA 8600 процессорларымен жаңартылды. L3000 N4000 сияқты, DEW/Ike/Elroy комбинациясына негізделген. Ол тек 550 МГц PA 8600 процессорларымен жіберілді. L класының отбасы 2001 жылы rp5400 сериясына өзгертілді.

А класы

A180 және A180C – PA 7300LC процессоры негізіндегі, Lasi және Dino ASIC-терімен жабдықталған 32 биттік, бір процессорлы 2U серверлер болды. A400 және A500 серверлері – PA 8500 және одан кейінгі процессорларға негізделген, Astro IOMMU және Elroy PCI адаптерлерін қолданған 64 биттік, бір және екі процессорлы 2U серверлер еді. A400 36 және A500 36 машиналары 360 МГц жиілікте жұмыс істейтін PA 8500 процессорын пайдаланды; A400 44 және A500 44 – 440 МГц жиілікте жұмыс істейді. A500 55 550 МГц жиілікте жұмыс істейтін PA 8600 процессорын, ал A500 75 – 750 МГц жиілікте жұмыс істейтін PA 8700 процессорын қолданады. A класы 2001 жылы rp2400 сериясына өзгертілді.

S/X класы

S және X кластары Convex Exemplar SPP2000 суперкомпьютерлері, HP компаниясы 1995 жылы Convex Computer компаниясын сатып алғаннан кейін жаңаша таңбаланды. S класы – 16 процессорға дейін бар SPP2000 жүйесінің бір түйіні, ал X класы атауы – 512 процессорға дейін бар көп түйіндік конфигурациялар үшін қолданылды. Бұл машиналар Convex SPP UX операциялық жүйесінде жұмыс істеді.

V-сынып

V класты серверлер S және X кластарындағы көппроцессорлық технология негізінде құрылған. V2200 және V2250 модельдері ең көп дегенде 16 процессорды, ал V2500 және V2600 модельдері ең көп дегенде 32 процессорды қолдайды. V класты жүйелер – жұмыс істеу үшін күшті салқындату және үш фазалы электр қуатын қажет ететін, физикалық өлшемдері үлкен жүйелер. Олар T класы мен Superdome арасындағы көпірлік платформа болды.

Операциялық жүйелер

HP UX және Domain/OS-тан (400 моделінде) басқа, көптеген HP 9000 компьютерлері Linux операциялық жүйесін де іске қоса алады. Кейбір PA RISC негізіндегі модельдер NeXTSTEP-ті іске қосуға қабілетті. Беркли бағдарламалық қамтамасының таратылымы (BSD) Unix, HP 9000-ге HPBSD ретінде көшірілді; нәтижесіндегі қолдау кодын кейін 4.4BSD-ге қосты. Оның қазіргі нұсқалары NetBSD және OpenBSD түрлі HP 9000 модельдерін қолдайды, олар Motorola 68k және PA RISC негізіндегі болып табылады. 1990 жылдардың басында бірнеше Unix зерттеу және әзірлеме жүйелері PA RISC платформасына көшірілді, оның ішінде OSF/1, әртүрлі Mach порттары және Mach-ты басқа жүйелермен біріктіретін жүйелер (MkLinux, Mach 4/Lites) бар. Бұл көшірулердің көпшілігі HP Labs-тің ішкі жобалары, HP өнімдері немесе академиялық зерттеулер, көбінесе Юта университетінде жүргізілді. HP зертханасында жүргізілген бір жобада негізгі HP UX функционалдығы, атап айтқанда виртуалды жад және процестерді басқару ішкі жүйелері Mach 2.0 және 2.5 функционалдығымен алмастырылды. Бұл Mach-ты PA RISC архитектурасына көшіруге мүмкіндік берді, Mach ядролық инфрақұрылымын пайдаланып BSD-ні көшіруден гөрі. Осылайша Mach негізіндегі HP UX 2.0 нұсқасы құрылды, бірақ Mach және HP UX-те болмаған кейбір мүмкіндіктерге ие болды. Жобаның мақсаты PA RISC кэш архитектурасымен байланысты Mach-тың жұмысындағы мәселелерді және осы мәселелерді шешудің мүмкін жолдарын зерттеу болды.