Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Дэниел Хантер Макмиллан (14 қаңтар 1846 – 14 сәуір 1933) – Манитоба саясаткері. Ол 1889 жылдан 1900 жылға дейін Томас Гринвей үкіметінде министр қызметін атқарды және 1900 жылдан 1911 жылға дейін Манитобаның жетінші вице-губернаторы болды.
Sir Daniel Hunter McMillan, (January 14, 1846 – April 14, 1933) was a Manitoba politician. He was a cabinet minister in Thomas Greenway's government from 1889 to 1900, and served as the seventh Lieutenant Governor of Manitoba from 1900 to 1911.
Өмірбаян
Макмиллан Канаданың Батысы (қазіргі Онтарио) Уитби қаласында дүниеге келді және сол жерде, сондай-ақ Коллингвудта білім алды. Оның бастапқы мақсаты кәсіби әскери болу еді. 1864 жылы Ниагара шебінде қатысты, ал 1866 жылғы фениан шабуылдарын тойтаруға қатысқан 19-шы Линкольн жаяу әскер батальонының офицері болды. 1870 жылы полковник Вулсли экспедициясында Қызыл өзен көтерілісін басуға қатысты. Манитобада қалған Макмиллан 1883 жылы 90-шы Виннипег атқыштар батальонының негізін қалаушылардың бірі болды. 1885 жылы Солтүстік-Батыс көтерілісі басталғанда, Макмиллан жаңадан құрылған 95-ші жаяу әскер батальонының (Манитоба гренадерлері) майоры болды, кейіннен 1887 жылдың 17 маусымында подполковник атағын алды. 1904 жылы Макмиллан 12-ші Манитоба драгун полкінің полковнигі болып тағайындалды. Макмиллан Вулсли экспедициясынан кейін Виннипегке көшіп келді және қалада табысты кәсіпкер атанды. 1874 жылы Виннипегте ұн тарту және астық саудасымен айналысатын кәсіпорын құрды, көп ұзамай Батыс Канададан Миннеаполиске алғашқы астық партиясын жіберді. Сонымен қатар, ол бір жыл (1887–1888) Виннипег астық биржасының алғашқы президенті болды, сондай-ақ Ұлы Батыс өмірді сақтандыру компаниясының директоры және кейін вице-президенті қызметін атқарды. Осы кезеңде Макмиллан саяси аренаға белсенді қатысты. 1879 жылы ол Уинипег сайлау округінде Манитоба заң шығару жиналысына Джон Норквей үкіметінің оппозициясының жетекшісі Томас Скоттқа қарсы кандидат болды. Норквей сол кезде либералдар мен консерваторлардың қолдауын алды, ал Макмиллан Виннипег либералдық қауымдастығының белгілі мүшесі еді. Дегенмен, Манитоба еркін баспасөздің күшті қолдауына қарамастан, ол Скотттан 387 дауысқа қарсы 321 дауыспен жеңілді. 1879 жылғы сайлау Манитоба саясатының ерте кезеңінің тіпті стандарттары бойынша да ерекше болды, себебі Норквей мен Скотт екеуі де дауыс беру нәтижелері жарияланғаннан кейін сайланған депутаттардың көпшілігінің қолдауын алғанын мәлімдеді. Ақырында Норквей үкіметті нығайтып, Скотт федералды саясатқа өтті. 1880 жылдың 4 желтоқсанында Макмиллан Уинипегтен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, Александр Логанды жеңді. Норквей келесі екі жылда Виннипег либералдарымен байланысын біртіндеп үзіп, 1882 жылы провинцияның консервативтік элитасымен одақ құрды. Осы кезде Макмиллан оппозицияға өткен болуы мүмкін. Ол Норквей үкіметінде министр болған емес және 1883 жылы қайта сайлануға түспеді. 1888 жылдың қаңтарында Томас Гринвейдің либералдары үкімет құруға шақырылды және сол жылдың соңында өткен жалпы сайлауда үлкен көпшілік дауысқа ие болды. Макмиллан бұл сайлауда консерватор Томас Гилройды 972 дауысқа қарсы 470 дауыспен жеңіп, Виннипег орталық округінен парламентке оралды. Ол Гринвей кабинетіне бірден шақырылмады, бірақ 1889 жылдың 7 мамырында провинциялық қазынашы болып тағайындалды. Ол Гринвейдің премьерлік қызметінің соңына дейін осы лауазымды сақтап, 1896 жылдың 7 қазанында қосымша провинциялық жер комиссары портфелін алды. 1892 жылы қайта сайлану оңай болды, ал 1896 жылы қарсы кандидат болған жоқ. Гринвей либералдары 1899 жылы Хью Джон Макдональд басқаратын консерваторларға жеңілді, бірақ Макмиллан консерватор А. Дж. Эндрюске қарсы 1364 дауысқа қарсы 1249 дауыспен өзінің мандатын сақтап қалды. 1900 жылдың 9 қазанында Канада премьер-министрі Уилфрид Лориер оны Манитобаның лейтенант-губернаторы етіп тағайындады. Бұл лауазым сол кезде көбінесе рәсімдік сипатта болды, ал Макмилланның Макдональд пен Родмонд Роблин үкіметтеріне тікелей ықпалы шамалы болды. 1902 жылы ол рыцарь атағын алды және 1911 жылы лейтенант-губернатор лауазымынан қанағаттанды.
McMillan was born in Whitby, Canada West (now Ontario), and was educated there and at Collingwood. His initial career goal was to be a professional soldier. He saw active service on the Niagara frontier in 1864, and was an officer with the 19th Lincoln Battalion of Infantry involved in repelling the Fenian raids of 1866. In 1870, he served in the expedition of Col. Wolseley which ended the Red River Rebellion. Staying in Manitoba, McMillan would be one of the founding officers of the 90th Winnipeg Battalion of Rifles in 1883. When the North West Rebellion broke out in 1885, McMillan became a Major with the newly formed 95th Battalion of Infantry (Manitoba Grenadiers) and later was promoted to Lieutenant Colonel on June 17, 1887. In 1904, McMillan would be appointed Colonel of the 12th Manitoba Dragoons. McMillan settled in Winnipeg following the Wolseley expedition, and became a successful businessman within the city. He established a milling and grain business in Winnipeg in 1874, and oversaw the first shipment of western Canadian wheat to Minneapolis shortly thereafter. He also served as the first president of the Winnipeg Grain Exchange for one year (1887–1888), served too as a Director and later Vice President of the Great West Life Assurance Company. McMillan became politically active during this period. In 1879, he ran for the Manitoba legislature in the riding of Winnipeg against Thomas Scott, the leader of the opposition to John Norquay's government. Norquay was supported by both Liberals and Conservatives at the time, and McMillan was a prominent member of the Winnipeg Liberal community. Despite strong backing from the Manitoba Free Press, however, he lost to Scott by 387 votes to 321. The 1879 election was unusual even by the standards of early Manitoba politics, in that both Norquay and Scott claimed the support of a majority of elected members after the results were announced. Eventually, Norquay consolidated his hold over the government and Scott departed for federal politics. On December 4, 1880, McMillan was elected for Winnipeg in a by election, defeating Alexander Logan. Norquay would gradually break his ties with the Winnipeg Liberals over the next two years, and forged an alliance with the province's Conservative establishment in 1882. It may be assumed that McMillan had crossed into the opposition by this time. He was never a cabinet minister under Norquay, and did not run for re election in 1883. Thomas Greenway's Liberals were called to form a government in January 1888, and won a landslide majority in a general election held later in the year. McMillan was returned to parliament for the riding of Winnipeg Centre in this election, defeating Conservative Thomas Gilroy by 972 votes to 470. He was not immediately called into Greenway's cabinet, but was named Provincial Treasurer on May 7, 1889. He held this position for the remainder of Greenway's time as Premier, and was given the additional portfolio of Provincial Lands Commissioner on October 7, 1896. He had no difficulty being re elected in 1892, and won unopposed in 1896. Greenway's Liberals were defeated by the Conservatives under Hugh John Macdonald in 1899, although McMillan retained his seat over Conservative A. J. Andrews by 1364 votes to 1249. On October 9, 1900, he was appointed as the Lieutenant Governor of Manitoba by Canadian Prime Minister Wilfrid Laurier. The post was mostly ceremonial by this time, and McMillan had little practical influence over the governments of Macdonald and Rodmond Roblin. He was knighted in 1902 and stepped down from the Lt. Governor's position in 1911.