Жексонның құрылымдық бағдарламалауы (JSP) – дерек құрылымдарын талдауға негіделген әдіс. 1975 ж. жасалған, бағдарлама дизайнын жасайды. Тізбек, итерация, таңдау негізгі құрылымдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джексонның құрылымдық бағдарламалауы (JSP) – британдық бағдарламалық қамтамасыз ету консультанты Майкл А. Джексон әзірлеген және 1975 жылы жарияланған «Программалық жобалау принциптері» кітабында сипатталған құрылымдық бағдарламалау әдісі. JSP техникасы бағдарламаның кіріс ретінде оқитын және шығыс ретінде жасайтын файлдардың дерек құрылымдарын талдаудан және содан кейін осы дерек құрылымдарына негізделген бағдарламалық жобаны құрудан тұрады, нәтижесінде бағдарламаның басқару құрылымы осы дерек құрылымдарын табиғи және түсінікті етіп басқарады. JSP деректер мен бағдарламалардың құрылымдарын сипаттау үшін үш негізгі құрылымды қолданады: реттілік, қайталау және таңдау (немесе баламалар). Бұл құрылымдар тұрақты өрнектің визуализациясы ретінде схемалық түрде бейнеленеді.
Jackson structured programming (JSP) is a method for structured programming developed by British software consultant Michael A. Jackson and described in his 1975 book Principles of Program Design. The technique of JSP is to analyze the data structures of the files that a program must read as input and produce as output, and then produce a program design based on those data structures, so that the program control structure handles those data structures in a natural and intuitive way. JSP describes structures (of both data and programs) using three basic structures – sequence, iteration, and selection (or alternatives). These structures are diagrammed as (in effect) a visual representation of a regular expression.
Кіріспе
Майкл А. Джексон 1970 жылдары JSP-ді жасады. Ол осы жүйені 1975 жылы жарық көрген «Программалық жобалау принциптері» атты кітабында сипаттады. Ол әдістің бастапқы қозғаушы күштеріне ретроспективті талдау жасап, оны бағдарламалық жасақтаманы жасау саласындағы кейінгі дамулармен байланыстырды. Джексонның мақсаты COBOL пакеттік файлдарды өңдеу бағдарламаларын өзгерту және күтіп ұстауды жеңілдету болды, бірақ бұл әдіс құрылымдық басқару конструкциялары бар кез келген бағдарламалау тілі үшін бағдарламаларды жобалау үшін де қолданылуы мүмкін – тізбек, қайталау және таңдау («егер/сол болса/әйтпесе»). Джексонның құрылымдық бағдарламалауы Уорнье/Оррдың құрылымдық бағдарламалауына ұқсас болды, алайда JSP кіріс және шығыс деректерінің құрылымдарын ескерді, ал Уорнье/Орр әдісі негізінен шығыс ағынының құрылымына ғана назар бөлді.
Michael A. Jackson originally developed JSP in the 1970s. He documented the system in his 1975 book Principles of Program Design. he provided a retrospective analysis of the original driving forces behind the method, and related it to subsequent software engineering developments. Jackson's aim was to make COBOL batch file processing programs easier to modify and maintain, but the method can be used to design programs for any programming language that has structured control constructs— sequence, iteration, and selection ("if/then/else"). Jackson Structured Programming was similar to Warnier/Orr structured programming although JSP considered both input and output data structures while the Warnier/Orr method focused almost exclusively on the structure of the output stream.
Әдістің мотивациясы
JSP әзірленген кезде, көптеген бағдарламалар лентада сақталған тізбекті файлдарды өңдейтін топтық COBOL бағдарламалары болды. Типик бағдарлама кіріс файлын жазбалар тізбегі ретінде оқитын, сондықтан барлық бағдарламалардың құрылымы бірдей – файлдағы барлық жазбаларды бірінен соң бірі өңдейтін жалғыз негізгі цикл. Джексон мұндай бағдарлама құрылымы көбінесе дұрыс емес екенін айтты және бағдарламашыларды күрделірек дерек құрылымдарын іздеуге ынталандырды. «Бағдарламаны жобалау қағидалары» кітабының 3-тарауында.
At the time that JSP was developed, most programs were batch COBOL programs that processed sequential files stored on tape. A typical program read through its input file as a sequence of records, so that all programs had the same structure— a single main loop that processed all of the records in the file, one at a time. Jackson asserted that this program structure was almost always wrong, and encouraged programmers to look for more complex data structures. In Chapter 3 of Principles of Program Design