Final Fantasy VI кейіпкері – Селес Чере туралы

Кіріспе

Final Fantasy VI-дегі ойдан шығарылған кейіпкер Селестің ойындағы рөлі бастапқыда шектеулі болды, бірақ даму барысында бұл өзгерді. Ол руна рыцарі, руна деп аталатын қабілетті қолдана алатын; бұрын бұл қабілет Лок Коул есімді басқа кейіпкерге тиесілі болған. Селес ойынның World of Ruin бөлігінде ойыншылар басқаратын алғашқы кейіпкер ретінде тағайындалды, себебі Терра Бранфордтың оқиғасына қатты мән бермей, басқа кейіпкерлердің де маңыздылығын сақтау қажет болды.

Көріністер

Селес алғаш рет Final Fantasy VI ойынында басты кейіпкерлердің бірі ретінде пайда болады. Ол World of Final Fantasy-де көмекші кейіпкер ретінде көрінеді, онда жапон тілінде Хоуко Кувашима, ал ағылшын тілінде Кристина Роуз оған алғашқы дауыстық рөлдерін сыйлады.

Қабылдау

Селес Шере Final Fantasy VI-де пайда болғаннан кейін жағымды пікірлер алды. Ол Final Fantasy-дегі ең жақсы кейіпкерлердің бірі саналады, оның ең жарқын сәттері операдағы өнер көрсетуі, Империядағы әскерден өсуі және Сидпен арақатынасы. Ол Final Fantasy және бейнеойындардағы әйел кейіпкер ретінде де танымал, себебі оның мінезі мен тағдыры көптеген ойыншыларға жақын. Nintendojo жазушысы Джошуа Джонстон оның Final Fantasy VI-дың екінші жартысында актерлік құрамды қайта біріктіруге жасаған тырысын ерекше атады. Селес Final Fantasy VI-дағы ариясы мен өзін-өзі өлтіруге жасаған әрекеті сияқты сәттері үшін де танылды. Kotaku жазушысы Ричард Айзенбейс арияның Селестің өзін-өзі өлтіру әрекетімен үйлескенін айтып, оның көзіне жас келгенін жеткізді, ал Kotaku жазушысы Питер Тирвас екінші бөлімдегі Селестің үмітсіздігі мен үмітінің ойыншылардың сезімімен қалай байланысқандығын және оның өзін-өзі өлтіру әрекетінің қаншалықты әсерлі болғанын талқылады. RPGFan үшін Алана Хагз Селесте өзін-өзі таныды, себебі оның өмірінде де ұқсас сынақтар мен қиындықтар болды, әсіресе одақтастарын жоғалту, туысының қазасы және өзін-өзі өлтіруге жасаған әрекет. Stew Shearer The Escapist үшін оның Локкемен арақатынасы бейнеойындардағы ең әдемі және нәзік махаббаттың бірі деп бағаланды. Hardcore Gamer, Electronic Gaming Monthly және Digitally Downloaded сияқты сайттардың қызметкерлері оны Dissidia Final Fantasy жекпе-жек ойындарына ойналатын кейіпкер ретінде қосуды сұрады, соңғысы оны Final Fantasy VI-дегі сүйікті кейіпкері деп атады. Оның Амано жасаған киімі Maddy Myers Paste Magazine үшін ең жақсы Final Fantasy киімдерінің қатарында көрсетілді, ал Todd Harper Paste Magazine үшін Амано дизайнын ойын көркемдігінен артық көрді. Chad Concelmo Destructoid үшін де оның киімін мақтады, оның ашық сары түстері оның ақ терісімен үйлесетінін атап өтті. Кейіпкерге жасалған барлық пікірлер оң болған жоқ. Nintendo жазушысы Джеймс Лаболоки Селестің Сид пен Локкеге тым көп сүйенгенін, сондықтан ол шекараны бұзатын кейіпкер емес деп ойлады. Houston Press үшін Jef Rouner де оның бейнеленгенін сынға алды, оның және Терраның маңыздылығы мен күшіне қарамастан, олар жиі ер адамдармен "байланыстырылып, басып алынады" және олардың көмегіне мұқтаж екенін айтты. Patrick Holleman оның мінезінің көп бөлігі айтпайтын нәрсесінде жатқанын және опера сахнасы, ол символизмді пайдалануымен ойынның "ең ақылды" сахналарының бірі ретінде сипатталды, ойынның бірінші жартысында оның кейіпкеріне нақты түсінік беретінін атап өтті. Holleman оның керемет немесе толыққанды кейіпкер емес екенін, себебі ол мінездеме жетіспеушілігінен зардап шегеді, әсіресе ойынның бірінші жартысында, және әзірлеушілердің ойыншылардың Celes-пен World of Ruin-де бастау туралы шешімін оның кейіпкерінің және жеке басының жетіспеушілігіне байланысты деп түсіндірді. Pierre Maugein-нің "The Legend of Final Fantasy VI" кітабы оның кейіпкерін терең талдайды. Онда Селес Империямен тікелей байланысы болғандықтан ғана емес, сонымен қатар мақтанышпен күрескен жауынгер және әйел ретінде маңызды рөл атқаратыны сипатталады. Ол оны "өз орны туралы берік идеясы бар, бірақ ол қандай жағдайға қарамастан, кім екенін ешқашан ұмытпайтын" деп сипаттайды. Оның үстіне, ол өткендегі жарақат оның эмоциялық әлсіздігінен және әлсіздік, оқшаулану немесе тастап кету сәттері әрқашан оған жақын біреумен байланысты екенін айтты. Бұл ойынның алғашқы бөлігінде оны қоғамнан тыс етіп көрсеткенмен, ол Локпен қарым-қатынасын одан әрі атап өтті, өйткені ол күресуге мәжбүр болған жалғыз адам емес екенін түсінді. Maugein бұл оның тәуелсіздігін басу ретінде көрінуі мүмкін, бірақ ол Локка деген махаббатына байланысты, оның алғашқы күмәніне қарамастан, ол оны өткен сүйіктісін құтқара алмауының әдісі ретінде көруі мүмкін. Бұл оған сүйікті бола алатын әлем үшін күресу мақсатын береді, ал оның "рационалдық көзқараспен адамилық" араласуы оның мақсатын топтың негізі және оның орнын табуға мүмкіндік береді, әсіресе қираған әлемде. Доктор Кэтрин Хемманн Kill Screen журналының мақаласында оны Террамен бірге "пост-адамдық тақырыптар" мен "оптимизмді" білдіретін деп сипаттады. Ол Селестің "жауыз және жұқа пішіні, оның семсері мен геосаяси қақтығысқа қарсы тұрғанында" 20-ғасырдың аяғында жапон поп-мәдениетінің "жақсы күрескер қыз" архетипіне қалай әсер ететіні туралы айтып берді, оның "әйелдік кодталған жанашырлығы жиі басқаша жеңе алмайтын соғыстың шешімі ретінде суреттеледі". Хеманн Селестің сиқырын постгуманизмнің және "басқашалықтың" формасы ретінде қарастырды, бұл басқашалық қалған актерлер сиқыр жасау қабілетін алғанда жоғалып, қалыпқа келтіріледі. Соңында ол "Терра мен Селес тұтыну үшін емес, қабылдануға және басқарылуға арналған тұлғалар" екенін айтты, олар 1990-жылдардағы биоэтикалық талқылардың көп бөлігін бейнелейтінін және "адамзат, барлық формаларында, оптимистік болашаққа батыл жүре алады" деді.

Celes Chere has received generally positive reception following her appearance in Final Fantasy VI. She has been regarded as one of the best characters in Final Fantasy, with some of the strongest moments being her opera performance, her growth from being a soldier in the Empire, and her relationship with Cid. She is particularly popular as a female character, both in Final Fantasy and in video games as a whole, for similar reasons. Nintendojo writer Joshua Johnston praised her for her quest to reunite the cast in the second half of Final Fantasy VI as her standout moment. Celes was recognized in particular for certain moments in Final Fantasy VI, including her aria and attempted suicide. Kotaku writer Richard Eisenbeis discussed how the aria combined with Celes' attempted suicide drove him to tears, while fellow Kotaku writer Peter Tiervas discussed how Celes' despair and hope during the second portion mirror the players' and how impactful her suicide attempt was years after witnessing it. Alana Hagues for RPGFan discussed how she saw herself in Celes due to going through similar trials and tribulations, particularly Celes losing her allies, the loss of a family member, and her attempted suicide. The relationship between her and Locke was praised as one of the most beautiful subtle romances in video games by Stew Shearer for The Escapist. She has been requested for inclusion in the Dissidia Final Fantasy fighting game series as a playable character by staff of websites including Hardcore Gamer, Electronic Gaming Monthly, and Digitally Downloaded, the latter calling her their favorite character in Final Fantasy VI. Her Amano designed outfit was featured among the best Final Fantasy outfits by Maddy Myers for Paste Magazine, while Todd Harper for Paste Magazine preferred the Amano design over her in game artwork. Chad Concelmo for Destructoid also praised her outfit, noting that the bright yellows in it work well with her fair skin. Not all reactions to the character were positive. Writer James Labolokie from Nintendo felt that Celes relies too much on Cid and Locke to qualify as a character who breaks boundaries. Jef Rouner for the Houston Press was similarly critical of how she was depicted, noting that despite her and Terra's importance and strength, they are frequently "bound and dominated" by men and require their aide. Patrick Holleman observed that much of her personality is implied in what she does not say and that the opera scene, which he described as one of the game's "cleverest" due to its use of symbolism, gives players the only real insight into her character in the first half of the game. Holleman argued that she is not a brilliant or rounded character because she suffers from a lack of characterization, particularly in the first half of the game, and attributed the developers' decision to have players start with Celes in the World of Ruin to her lack of character and identity. The book The Legend of Final Fantasy VI by Pierre Maugein offers an in depth analysis of her character. In it, Celes is described as holding an important role in the story not only due to her direct connection to the Empire but also her role as a proud warrior and woman, further describing her as "a battle hardened character with an unwavering idea of her place, yet she never loses sight of who she is, regardless of the circumstances.". In addition, he stated that her past trauma made her fragile emotionally and that moments of weakness, aloofness, or desertion were always tied to someone close to her. While this made her seem unsociable in the first part of the game, he further noted her interactions with Locke as she realized she was not the only one who had to fight. Maugein states that while this may be seen as a stifling of her independence, it instead relates more to her love for Locke, despite her initial doubt that he may only see her as a way to right his inability to save a past loved one. This gives her a goal to fight for a world where she can be loved, and her mingling of "humanism with a rational perspective" gives her purpose as the foundation for the group and its setting, particularly in the World of Ruin. Dr. Kathryn Hemmann, in an article for Kill Screen, described her as representing "posthuman themes" and "optimism" alongside Terra. She discussed how Celes' "lithe and slender form, when juxtaposed against her sword and the geopolitical conflict," evokes the "beautiful fighting girl" archetype of late 20th century Japanese pop culture, whose "female coded compassion is often portrayed as the solution to an otherwise unwinnable war." Celes' magic was read by Hemmann as a form of posthumanism and "otherness", an otherness that dissipates and becomes normalized when the rest of the cast develops the ability to do magic. She lastly added that "Terra and Celes are not characters to be consumed, but identities to be embraced and managed", feeling they represented in many ways the discussions of bioethics prominent in the 1990s and that "humanity, in all its forms, can bravely continue on into an optimistic future".