Aerosmith тоқылған әуендер жинағы (1973)

Кіріспе

1973 жылы жарық көрген Aerosmith студиялық альбомы – американдық рок-тобы Aerosmith-тің тұңғыш студиялық альбомы, ол 1973 жылдың 5 қаңтарында Columbia Records компаниясымен шығарылды. "Dream On" әні алғаш рет 1973 жылы сингл ретінде жарық көрді, ал 1975 жылдың 27 желтоқсанында қайта шығарылғанда АҚШ-тың үздік ондығына енді. Альбом 1976 жылы АҚШ Billboard 200 альбомдар тізімінде 21-орынға жетті.

Өмірбаян

Франк Коннеллимен серіктестікке кіргеннен кейін Дэвид Кребс және Стив Лебер «Atlantic Records» және «Columbia Records» есімді екі жазбалар компаниясының өкілдерін Макс Канзас-Ситиде Aerosmith концертіне шақырды. «Columbia Records» президенті Клайв Дэвис топтың өнеріне әсерленді және 1972 жылдың жазында Aerosmith «Columbia» компаниясымен келісім шарт жасасты. Жетекші вокалист Стивен Тайлер бұрын бірнеше топта болғанмен, топ мүшелерінің көпшілігі студияда болған емес. Топ 1960-шы жылдардағы «Rolling Stones», «The Beatles», «Led Zeppelin», «The Yardbirds» және Питер Гриннің «Fleetwood Mac» тобы сияқты көптеген британдық блюз/рок топтарының ықпалында болды.

Құрамы

Альбомның әндерін негізінен Тайлер жазды, кейінірек топ мүшелері де әндер енгізген альбомдардан айырмашылығы. Альбомның әндері ол жақында дамыған ән жазудағы ерте жетістіктерін білдіреді. Ол 1998 жылғы сұхбатында былай деп түсіндіреді: "Басқа жігіттер шын мәнінде жазуға құмар емес еді. Джо екеуміз "Movin' Out" әнін жаздық, және мен басқа жігіттер қонақ бөлмеде тұрғанын еске аламын, мен оларды таңертең оятып, фортепианода ойнай бастадым, өйткені менде өткен түні ой болды. "One Way Street", "Make It", "Write Me A Letter" және "Mama Kin" атты әндерді жаздым. Мен "Dream On" деген әнді алып келдім, оны үш-төрт жыл бұрын жазған едім. Альбомды бітірген соң, мен бірнеше жыл бойы орындауға тырысып, сәттілік әкелмеген нәрсені ақырында орындауға болатынын түсіндім, ол - ән жазу". "Make It" альбомынан басталады және алғашқы гастрольдерінде топтың ашылу әні болды. Тайлер әнді машинаның артқы орындығында, Нью-Гэмпширден Бостонға топпен бірге көшіп келіп, топты бастау үшін кірпіш қораптың артына жазды. Тайлерді қаланың алдыңғы әйнектен көрінісі де, жаңа топ құрудың мүмкіндіктері де әсер етті. Ол өмірбаянын жазған Стивен Дэвиске былай деп түсіндіреді: "Мен "Make It" әнін Нью-Гэмпширден Бостонға қарай көлікпен келе жатып жаздым. Бостонның көкжиегін көретін төбе бар, мен артта отырып, "Егер біз "Стонз" тобының әншілері болсақ, тыңдармандар алдында қандай ән айтуымыз керек?" деп ойладым. Әннің сөздері не болар еді?" Барабаншы Крамер 1998 жылғы сұхбатында әннің сезімдері туралы былай дейді: "Ердің шет-шегін іздесең де, сіз бес түрлі жігітті таба аласыз деп ойламаймын. Бәріміздің ортақ нәрсеміз - бәріміз де табысқа жетуді қаладық. Сол кезде табысқа жету байлық пен атақ-даңққа ие болумен байланысты емес еді. Бұл - үлкен топ болу үшін, үлкен адамдар келетін концерттерде ойнауға мүмкіндік алу үшін, әріптестеріңіздің және адамдардың танымалдылығына байланысты болды". "Somebody" Тайлердің Chain Reaction тобының бұрынғы альбомынан шыққан. Тайлер былай деп түсіндіреді: " 'Somebody' біздің роуди Стив Эмсбек Уильям Праудтың кезінде гитарада ойнайтын ликтен пайда болды. Мен оны алып, сөздерін жаздым". Музыкаға "Route 66" тобының "Rolling Stones" нұсқасы әсер етті, оны топ репетиция үшін қолданады. Тайлер былай дейді: "Біз әлі ешқандай топ болмаған кезде, біз Boston University-нің жертөлесінде репетиция жасаймыз, және біз 'Route 66' сияқты нәрселерді жасаймыз және оны репетициялауды жалғастырамыз. Мен: "Осы бір бөлшекті алайық" деймін. Біз оны жасадық және "Біреуді" ойлап таптық". Тайлер өзінің естеліктерінде былай деп жалғастырады: " '66-жол' біздің Stones мантрасы болды, біздің ойымызды табудың жолы. Бұл менің топқа қайта-қайта ойнатуды ұсынған рифм еді. Бюллетеньнің жертөлесінде оларға тығыз ойнау дегенді көрсету үшін. Біз оны көп рет ойнадық, ол ақырында біздің алғашқы альбомымыздағы 'Somebody' күйіне айналды". Тайлер "Dream On" әнін бірнеше жылда кезең-кезеңмен жазып, ән мәтінін альбом сессиялары кезінде аяқтады. Ол былай деп түсіндіреді: "Dream On" музыкасы бастапқыда Сонапидегі Trow Rico Lodge қонақ бөлмесіндегі Стейнвей тік пианиносында жазылған, мүмкін Aerosmith басталғанға дейін төрт жыл бұрын. Мен 17-18 жаста едім, мен ойнап жүрген кішкентай ғана ән еді, бірақ оның шынайы әнге айналатынын ешқашан елестеткен емеспін. Әннің биік шыңырауы Тайлердің ерекше айқайлауын көрсетеді. Ол фортепианода жазылған, бірақ жаздырмада екі гитараның аранжировкасы бар, гитарист Брэд Уитфорд 1997 жылы Guitar Worlds Alan Di Perna-ға түсіндірді: "Идея Стивеннің сол және оң қолымен пианинода не істеп жатқанын көшіру болды". Тайлер былай деп түсіндіреді: "Мен ешқашан гитарамен ойнаймын деп ойламаған едім. Мен оны гитараға ауыстырған кезде Джо оң саусағын, ал Брэд сол қолын гитарада ойнады. Сол жерде гитара мен фортепианода ойнап отырып, мен сәл мелодрамалық болдым. Әннің жақсы болғаны сонша, көз жасымды төгіп жіберді". Ән F минорлық күйде жазылған. "Бір жол" Тайлердің сол кездегі қарым-қатынастарынан шықты. Ол былай деп түсіндіреді: "Бір жол көшесі" 1325-те пианинода жазылған [арнаның тұрған үйінің көше нөмірі], ырғақ пен арфа "Ортаңғы түнде саяхаттаушыдан" шыққан". "Mama Kin" Тайлер "Seasons of Wither" әнін жазған кезде қоқыс шелегінен табылған гитарамен жазылған. Ол былай деп түсіндіреді: "Бір күні мен Джоуи Крамердің Бекон-стриттегі қоқыс үйіндісінен тапқан, струнсыз акустикалық гитарын алдым. Оның үстінде қар болған, ол сондай бүлінген еді, онымен садақ атуға болатын. Мен оны есіктің арасына тығып, бір апта бойы құрғатып қойдым. Мен оған екі күн бойы қарап, төрт сырға салдым, бұл жеткілікті болды. Мен "See My Way" атты ескі Blodwyn Pig әнінен ашылу ликін ұрладым". 2001 жылғы сұхбатында Тайлер әннің мәтінін былай түсіндіреді: "Адамдар әрдайым "mama kin" дегеніңіз не?" деп сұрайды. Бұл - барлық нәрсенің анасы. Бұл - музыка жазуға деген құштарлық, жыныстық қатынасқа түсуге деген құштарлық, қызбен қарым-қатынасқа түсу немесе не болса да. Ана кіндігіне байланыста болу - сізді бастаған ескі рухтармен байланыста болуды білдіреді". Тайлер "'Write Me' бастапқыда 'Bite Me' еді, біз бес-алты ай бойы Бостон Гардендегі Bruins киім бөлмесінде жұмыс істеп жатқан нәрсе, бірақ ол жарамайды. Содан кейін бір күні мен "Бұл не екенін білмеймін" дедім, Джойге бірдеңе айттым, ол канкан ырғағын ойнай бастады, содан кейін ол пайда болды". Кіріспе Beatles-тың "Got to Get You into My Life" әнінен шабыттанды. Тайлер "Movin' Out" әнін "Aerosmith-тің алғашқы әні" деп санайды. Ол былай деп түсіндіреді: "'Movin' Out' мен Джомен жазған алғашқы ән, бірдеңе ойлап табудың және "Көрдіңіз бе? Мен оны жасай аламын" деудің алғашқы тәжірибесі болды". Өзінің естеліктерінде Тайлер әнді 1971 жылдың басында Джо Перримен бірге пәтердегі су төсегінде жазғанын еске алады: "1971 жылдың басында бір күні мен "Movin' Out" әнінің негізгі трегі мен мәтінін Джо Перримен бірге 1325 Com. Ave. мекенжайындағы қонақ бөлмедегі су төсегінде жаздым. Джо су төсегінде отыр, мен оның осыны тартып жатқанын естіп, "Тұр, уау, бұл не?" деймін, бір минуттан кейін Джо рифтейді, мен жазамын. Мен секіріп тұрып, "Балалар! Біз енді не жасап жатырмыз?" дедім. Олардың ынтасы басылды. "Иә, бұл не, адам?" "Бұл біздің бірінші туған балам!" деп жарияладым. "Бірінші Aerosmith әні! Осыдан гөрі жақсы не болуы мүмкін?" Альбом Rufus Thomas-тың "Walkin' the Dog" әнінің каверімен аяқталады, бұл топтың концерттік сүйікті әні, оны олар Rolling Stones каверінен үйренді. Ол түпнұсқа психоделикалық поп ән "Major Barbara" орнына қолданылды.

The album's songs were largely written by Tyler, in contrast to later albums where other band members also contributed songs. The album's songs represent an early success in songwriting, a skill he had recently developed. He explains in a 1998 interview: "The other guys really weren't into writing. Joe and I had written "Movin' Out," and I remember, the other guys lived in the living room, and I would wake them up in the morning and start playing the piano, because I had this thought from the night before. I wrote "One Way Street," "Make It," then "Write Me A Letter" and "Mama Kin." And I brought a song called "Dream On," which I had written three or four years before that. So, at the end of this album, I realized that something that I was trying to do for years and was not successful at I finally could do, which was write songs." "Make It" leads off the album and also served as the band's opening song during their first tours. Tyler wrote the song on the back of a Kleenex box in the back seat of the car as the group drove down from New Hampshire to Boston to move in together to start the band. Tyler was inspired both by the sudden view of the city through the windshield and the possibilities that starting the new band presented. He explains to biographer Stephen Davis, "I wrote 'Make It' in a car driving from New Hampshire to Boston. There's that hill you come to and see the skyline of Boston, and I was sitting in the backseat thinking, What would be the greatest thing to sing for an audience if we were opening up for the Stones? What would the lyrics say?" Drummer Kramer elaborates on the song's sentiment in a 1998 interview: "You could search the ends of the earth, and I don't think you could find five more different guys. The one thing that we all had in common was that we all wanted to make it. And making it back then had nothing to do with being rich and famous. It had to do with being recognized, by your peers and people, for being a great band and being able to play concerts where a lot of people would come." "Somebody" dates from Tyler's previous band, Chain Reaction. Tyler explains, "'Somebody' grew out of a lick that our roadie Steve Emsback used to play on his guitar during the days of William Proud. I grabbed it and wrote the lyrics." The music was also influenced by the Rolling Stones' version of "Route 66", which the band would use to rehearse to tighten up their playing. Tyler explains, "Back when we were a nothing band, we'd get into rehearsals at Boston University in the basement, and we would do things like play 'Route 66' and keep rehearsing it. I'd say, 'Let's grab that one piece in there' [hums the bridge]. We did and came up with 'Somebody'." Tyler continues in his memoir: "'Route 66' was our Stones mantra, a way of finding our groove. It was the riff I asked the band to play again and again in the basement of BU to show them what tight playing meant. We played it so many times it eventually morphed into the melody for 'Somebody' on our first album." Tyler wrote "Dream On" in stages over several years, finalizing the lyrics during the album's sessions. He explains, "The music for 'Dream On' was originally written on a Steinway upright piano in the living room of Trow Rico Lodge in Sunapee, maybe four years before Aerosmith even started. I was seventeen or eighteen It was just this little thing I was playing, and I never dreamed it would end up as a real song or anything It's about dreaming until your dreams come true." The song is famous for its building climax to showcase Tyler's trademark screams. It was written on piano but the recording contains a two guitar arrangement, with guitarist Brad Whitford explaining to Guitar Worlds Alan Di Perna in 1997, "The idea was just to transcribe what Steven was doing with his left and right hands on the piano." Explains Tyler, "Never in a million years did I think I'd take it to guitar. When I transposed it to guitar Joe played the right fingers and Brad played the left hand on guitar. Sitting there working it out on guitar and piano I got a little melodramatic. The song was so good it brought a tear to my eye." The song is composed in the key of F minor. "One Way Street" was inspired by one of Tyler's relationships at the time. He explains, "'One Way Street' was written on piano at 1325 [the street number of the house where the band lived], with rhythm and the harp coming from 'Midnight Rambler.'" "Mama Kin" was written on the same guitar found in the trash that Tyler later used to write "Seasons of Wither". He explains, "One day I grabbed this old guitar Joey Kramer found in the garbage on Beacon Street, an acoustic with no strings. It had snow on it and was so warped you could shoot arrows with it. I wedged it between the door and let it dry for a week. I looked at it for about two days, put four strings on it, which was all it would take because it was so warped I stole the opening lick from an old Blodwyn Pig song," "See My Way." In a 2001 interview, Tyler explains the song's lyrics: "People always ask, 'What's "mama kin"?' It's the mother of everything. It's the desire to write music, the desire to get laid, to go through the relationship with a girl, or whatever it is. Keeping in touch with mama kin means keeping in touch with the old spirits that got you there to begin with." Tyler explains that "'Write Me' was originally 'Bite Me,' something we'd been working on for five or six months starting in the Bruins' dressing room at the Boston Garden, but it just didn't make it. Then one day I said, 'Fuck this,' said something to Joey, who started playing like a can can rhythm thing, and suddenly there it was." The intro was inspired by "Got to Get You into My Life" by the Beatles. Tyler considers "Movin' Out" to be the "first song of Aerosmith." He explains, "'Movin' Out' was the first song I wrote with Joe, the first experience of coming up with something and saying, 'See? I can do it.'" In his memoir, Tyler remembers writing the song with Perry sitting on a waterbed at their apartment: "One day at the very beginning of 1971 I wrote the basic track and lyrics for "Movin' Out" on a water bed with Joe Perry in our living room at 1325 Com. Ave. Joe's sitting on the water bed and I hear him strumming this thing and I go, 'Hold on whoa, what's that?' and a minute later, Joe's riffing and I'm scribbling. I leaped up and shouted, 'Guys! Do you realize what we just did?' Their enthusiasm was curbed. 'Yeah, what is it, man?' 'It's our firstborn!' I proclaimed. 'The first Aerosmithed song! How great is that?'" The album concludes with a cover of Rufus Thomas' "Walkin' the Dog", a concert staple of the band which they learned from the Rolling Stones cover. It was used in place of an original psychedelic pop song, "Major Barbara".

Жазу

Топ өзінің тұңғыш альбомын Intermedia Studios-та, 331 Newbury Street, Бостон, Массачусетс мекенжайында, рекорд продюсері Адриан Барбермен жазды. 1997 жылы әнші Стивен Дэвиске: "Соңғы вокалды жазғанда дауысымды өзгерттім. Мен дауысымды ұнатпадым, оның қалай естілгенін. Мен өзімді сенімсіз сезіндім, бірақ ешкім маған олай істемеуге айтпады". Топ альбомның жазылуы мен продюсер Адриан Барбермен жұмыс істеу туралы әртүрлі пікірде еске алады. Тайлер продюсер Барбердің "өз заманына сай жақсы" болғанын айтады, бірақ ол "онда дамымаған баламен бірге болған сияқты, және мен оның мас болғанынан ба, әлде бәріміздің мас болғанымыздан ба, сенімді емеспін". Джо Перри өзінің "Rocks" атты автобиографиясында Барберді одан да көп сынға алады:

Бас гитаршы Том Хамильтон кейіннен: "Альбом тым жылдам бітіп кетті, мен тек кейбір тректерді қайта жазуды және бір жұтымға ваннаға жүгіруді ғана есімде қалдым" деп мойындады. Перри былай ойлады: "Біз қате жасаудан қорқып, не істеу керектігін білмейтін жаңа ғана бастағандар едік".

Альбомның мұқабасы

Бастапқы мұқабасында "Walkin' the Dog" әні "Walkin' the Dig" деп қате жазылған. Ал альбомның екінші басылымы шыққанда, бұл қате түзетілді. 1973 жылдың маусым айынан кейін, бірақ 1975 жылдың қаңтарына дейін үшінші мұқабасы басылды. Бұл – топ мүшелерінің суретінен ғана тұратын түпнұсқаның өзгертілген нұсқасы, соған "Featuring "Dream On"" деген мәтін қосылып, артқы жағындағы өмірбаяндық ақпарат алынып тасталды. Осы үшінші басылым LP-нің ең көп таралған нұсқасы болып табылады. Cash Box журналы 1975 жылдың 1 ақпанындағы санында Aerosmith II (Columbia KC 32045) шығарылымын тізімдеген. Бұл каталог нөмірі 1973 жылдың маусым айымен сәйкес келетіндіктен, Columbia осы нөмірді "Dream On" қақпағын анықтау үшін пайдаланған, бірақ нақты шығарылымда түпнұсқа KC 32005 каталог нөмірін сақтап қалған. 1975 жылдың қаңтарында Aerosmith "PC" префиксімен қайта шығарылды, сондықтан дұрыс нөмірге байланысты шатасу туған болуы мүмкін. 1993 жылы CD форматында қайта шығарылғанда, қайта жаңартылған нұсқа ретінде түпнұсқа сурет қолданылды. Альбомның мұқабасын еске түсіріп, Перри 2014 жылы былай деді: "Өкінішке орай, қаптама нашар болды. Біз мұқабаны алғашқы басылымға дейін көрген жоқпыз. Columbia осыны бірден жинап қойған. Бұл біздің лейблдармен жұмыс істеудегі біліміміздің бастамасы болды".

Жылжыту

"Dream On" сингл ретінде жарық көрді және Aerosmith-тің алғашқы маңызды хитіне айналып, классикалық рок радиосындағы тұрақты әнге айналды. Сингл ұлттық деңгейде 59-шы орынға жетті, бірақ топтың туған жері Бостонда үлкен сәттілікке ие болды, онда ол коммерциялық емес Top 40 станциясы WVBZ FM-де жылдың №1 синглы болды, жоғары бағаланған Top 40 станциясы WRKO AM-де жылдың 5-ші әні, ал тарихи Top 40 станциясы WMEX AM-де 16-шы орынды иеленді. "Dream On" әнінің альбомдық нұсқасы (4:28, 1973 жылғы 45rpm үндеуінің 3:25 нұсқасынан өзгеше) 1975 жылдың соңында қайта шығарылды, 1976 жылдың 10 қаңтарында 81-ші орында дебют жасады, 14 ақпанда Top 40-қа еніп, 10 сәуірде Billboard Hot 100 ұлттық чартында 6-шы орынға жетті. Columbia радионың Top 40 станцияларына 3:25 минуттық үндеудің қайта шығарылған нұсқасын ұсынды, осылайша 1976 жылғы Pop радио тыңдаушыларының көптеген бөлігі топтың алғашқы Top 10 хитімен 45rpm үндеуі арқылы танысты. 1973 жылы Aerosmith альбомды насихаттау үшін кең ауқымды тур өткізіп, Жаңа Англиядағы клубтарда және АҚШ-тың шығысындағы үлкен концерт алаңдарында өнер көрсетті, сондай-ақ Mott the Hoople, Mahavishnu Orchestra және The Kinks сияқты топтарға жетекшілік етті. Джаз-фьюжн, дерлік классикалық стильдегі Mahavishnu Orchestra ерекше стильдес болды. Джо Перри түсіндірді: "Бізден кейін Джон Маклаулин бір сәт үнсіздік сұрады. Ол оларға тыныштық қажет деп ойлаған шығар". Топтың менеджерлері Aerosmith-ке өз аудиториясын тартып алу мүмкіндігін беру үшін, танымалдылығы төмендеп бара жатқан топтарға жетекшілік етуге шақырды. Менеджер Дэвид Кребс түсіндірді: "Біз өз нарығымызды ойнауға үйрендік, сондықтан Aerosmith азайып бара жатқан топтарға ашылды – біз олардың аудиториясын ұрлай алатын топтарға. Біз оларды әрқашан сахнадан ығыстыра алмасақ та, кем дегенде біреулері Aerosmith альбомын сатып алуға дайын болар еді". Том Хамильтон былай деді: "Біздің қалағанымыз, тікелей айтпасақ та, Cream, The Yardbirds және Led Zeppelin сияқты ұлы британдық топтардың американдық баламасы болу еді. Олардың бәрі өте сәнді және қуатты дыбыстады. Біз ондай американдық топты еске ала алмадық. Біз бірінші болуды қаладық". Стивен Тайлер жалғастырды: "Біз сіздер көре алатын жігіттер едік. Zeppelin Америкада әрдайым гастрольдік сапарда болған сияқты емес, Stones әрқашан сіздің қалаңызға келмейтін. Біз Американың тобымыз – үлкен жетістікке жеткен гараж тобымыз, ең керемет кештерді өткізуге арналған топ". Жыл ішінде топ жаңа альбомнан әндерді екі түрлі радио хабарларында орындады және алғаш рет теледидарда пайда болды. Екі радио қойылымы да кәсіби түрде жазылған. Наурыз айында WBCN Бостон радиосының ди-джеі Maxanne Sartori, "Dream On" әнін жиі ойнату арқылы топты насихаттайтын, топты Бостондағы Пол Моллдан тікелей эфирде орындауға шақырды. Бұл концерттен алынған екі трек 1978 жылы Live! Bootleg альбомында жарық көрді. Қыркүйек айында топ Цинциннати қаласының Шевиот ауданындағы Counterpart Studios-та WKRQ үшін концерттік қойылым жасады. Бұл қойылымнан алынған екі трек 1991 жылы Pandora's Box альбомында жарық көрді. Желтоқсан айында топ American Bandstand бағдарламасында "Dream On" әнін орындады.

"Dream On" was released as a single and became Aerosmith's first major hit and a classic rock radio staple. The single peaked at number 59 nationally but hit big in the band's native Boston, where it was the number 1 single of the year on the less commercial top 40 station, WVBZ FM, number 5 for the year on highly rated Top 40 WRKO AM, and number 16 on heritage Top 40 WMEX AM. The album version of "Dream On" (4:28, as opposed to the 3:25 1973 45rpm edit) was re issued late in 1975, debuting at number 81 on January 10, 1976, breaking into the Top 40 on February 14 and peaking at number 6 on the Billboard Hot 100 national chart on April 10. Columbia chose to service Top 40 radio stations with a re issue of the 3:25 edited version, thus, many 1976 Pop Radio listeners were exposed to the group's first Top 10 effort through the 45 edit. In 1973, Aerosmith toured extensively behind the album, playing clubs in New England as well as larger venues throughout the eastern United States, opening for other groups including Mott the Hoople, Mahavishnu Orchestra, and The Kinks. The jazz fusion, almost classical style of Mahavishnu Orchestra proved to be an idiosyncratic fit. Joe Perry explains, "After us, John McLaughlin would ask for a moment of silence. I guess he figured they needed it." The band's managers would book the band to open for groups that were waning in popularity, so that Aerosmith would have a chance to steal their audience. Manager David Krebs explains, "We learned to play our market so that Aerosmith opened for acts that were slightly on the downslide – bands whose audience we could cop. Even if we didn't blow them off the stage every time, we could at least count on some to buy an Aerosmith album." Tom Hamilton explains, "I think what we wanted to do, without ever really saying it, was to be the American equivalent of all the great British bands like Cream, the Yardbirds and Led Zeppelin. They were all so classy and powerful sounding. We couldn't think of an American band like that. We wanted to be the first one." Steven Tyler continues, "We were the guys you could actually see. It wasn't like Zeppelin was out there on the road in America all the time, the Stones weren't always coming to your town. We were America's band — the garage band that made it real big, the ultimate party band." During the year, the group played sets featuring the new album for two different radio broadcasts and made their first television appearance. Both radio performances were professionally recorded. In March, WBCN Boston DJ Maxanne Sartori, who would promote the group through frequent playing of "Dream On", invited the group to broadcast their set from Paul's Mall in Boston. Two tracks from the performance would later be released on 1978's Live! Bootleg. In September, the group would perform a set at Counterpart Studios in the Cheviot neighborhood of Cincinnati, Ohio for WKRQ. Two tracks from this performance would see release in 1991 on Pandora's Box. In December, the group appeared on American Bandstand to perform "Dream On".

Қабылдау

1973 жылдың 5 қаңтарында жарық көрген альбом сәтті болмады. AllMusic сайтындағы заманауи шолуда Стивен Томас Эрлвин Aerosmith-ті "нағыз америкалық топ, сіздің жергілікті қалаңыздағы ең жақсы бар тобындай дыбыстайды, қатал, өткір рок ойнап тұр" деп сипаттады; ол "Dream On" әнін "барлық күшті балладалардың үлгісі" деп санады, ал альбомды топтың "құмарлыққа толы блюз-рок" дыбысы толыққанды көрініс тапқан, бірақ келесі альбомдағыдай жетілмеген лайықты дебют деп атады. Aerosmith Guns N' Roses тобына зор әсер етіп, олардың дыбысын қалыптастыруға көмектесті.