Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антигуа мен Барбуданың музыкалық дәстүрлері
Musical traditions of Antigua and Barbuda
Антигуа мен Барбуда музыкасы негізінен африкалық сипатқа ие, және Антигуа мен Барбуда халқының көбінесе Батыс Африкадан шыққан құлдардың ұрпақтары болғандықтан, еуропалық стильдердің ықпалы шектеулі болды. Антигуа мен Барбуда – Кариб теңізіндегі Кіші Антиль аралдарының тізбегіндегі мемлекет. Бұл ел көптеген Кариб музыкалық жанрларының екінші үйі болып табылады және калипсо, сока, стилдрам, зук және регги сияқты жұлдыздарды өндірді. Олардың ішінде стилдрам мен калипсо – қазіргі Антигуа халық музыкасының ең маңызды бөлігі; екі стиль де Тринидад пен Тобаго музыкасынан әкелінген. Антигуа мен Барбуда музыкасы туралы осыдан басқа көп зерттеу жұмыстары жүргізілген жоқ. Сондықтан, осы тақырыптағы көптеген білімдер романдардан, эсселерден және басқа да екіншілік дереккөздерден алынған. Антигуа қоғамдық музыкалық тобы 52 жылдан бері белсенді түрде әртүрлі музыкалық қойылымдарды, соның ішінде Антигуа халық әні – беннаны ұйымдастырып келеді. Джаз гитарисі Роланд Принс Антигуадан шыққан. Нью-Йорктегі King Midas Records компаниясының иесі Базил Хилл 1978 жылы Atmosphere деп аталатын ірі халықаралық түнгі клуб ашып, Антигуа мен Барбуда әншілері мен топтары үшін тікелей мүмкіндік жасады. 20-шы ғасырдың соңында Антигуа мен Барбудаға еуропалық емес музыка элементтері де импортталды, соның ішінде американдық баптист шіркеуінің электронды евангелистік музыкасы және растафари музыкасының афро-жамайкалық барабан соққылары. Платиналық сатылымды Антигуалық-неміс әнші-әндер авторы Au/Ra да Антигуада өсті, ол би және поп музыкасында үлкен жетістіктерге жетті.
The music of Antigua and Barbuda is largely African in character, and has only felt a limited influence from European styles due to the population of Antigua and Barbuda descending mostly from West Africans who were made slaves by Europeans. Antigua and Barbuda is a Caribbean nation in the Lesser Antilles island chain. The country is a second home for many of the pan Caribbean genres of popular music, and has produced stars in calypso, soca, steeldrum, zouk and reggae. Of these, steeldrum and calypso are the most integral parts of modern Antiguan popular music; both styles are imported from the music of Trinidad and Tobago. Little to no musical research has been undertaken on Antigua and Barbuda other than this. As a result, much knowledge on the topic derives from novels, essays and other secondary sources. The Antigua Community Players have been active for more than 52 years, performing a variety of musical productions in many styles, including the Antiguan folk song, benna. Jazz guitarist Roland Prince was from Antigua. Basil Hill, owner of King Midas Records in New York, built a large international nightclub called the Atmosphere in 1978, creating a direct outlet for Antigua and Barbudan singers and bands. Elements of non Antiguan and Barbudan music have continued to be imported to the islands in the latter 20th century, including the electronic gospel music of the American Baptist church, and the Afro Jamaican drumming of Rastafarian music. Platinum selling Antiguan German singer songwriter Au/Ra was also raised in Antigua, who has excelled in dance and pop music.
Музыкалық фестиваль
Антигуа мен Барбуданың халықаралық музыка фестивалі, «Романтикалық ритмдер», жазғы шаралар тізіміне жаңадан қосылды және тамыз айындағы әйгілі Карнавал тойларында өзінің шарына жетеді. Карнавалмен бәсекелесуге бағытталған фестиваль, аймақтың барлық Кариб аймағындағы маңызды музыкалық оқиғаға айналуы мүмкін. Ұйымдастырылған алғашқы жылында фестивальде әлемдегі ең танымал әртістер өнер көрсетті.
The Antigua and Barbuda international music festival, Romantic Rhythms, is a new addition to the summer line up that peaks in August at the notorious Carnival celebrations. Geared to becoming a competing counterpart to the Carnival, the festival could eventually become the leading musical event in the entire Caribbean region. In its first year of establishment, the music festival already had some of the world's top artists perform.
Қалқа
Болаттан жасалған аспаптың көптеген түрлері бар, және олардың біріккені болат оркестрі деп аталады. Болат топтары дәстүрлі түрде ескі темір, шина шеттері немесе болат құбырлар сияқты ескі металлдан жасалады. Антигуадағы болат оркестрлері мен темір топтары шіркеулерде және көптеген ауылдарда кездеседі, және олар пайда болғаннан бері танымал. Әрбір карнавалда аралдың ең жақсы тобын анықтау үшін жарыс өткізіледі. Антигуаның ең ірі және ең көне болат оркестрі, әлі де жарысқа қатысып жүргені – "Ад қақпасы". Brute Force Steel Band альбомын жазған алғашқы стальпан тобы болды деп есептеледі. Болат оркестрлері бір аспап үшін 1500 АҚШ долларына дейін тұратын, өте күрделі аспаптарды пайдалануға дамыды. Бұл аспаптар темір барабаннан мұқият қашалып жасалады, қыздырылып, күйдіріледі, хромдалады және дұрыс дыбысқа келтіріледі. Бұл технология Тринидад пен Тобагода жетілдіріліп, Антигуа мен Барбудаға екі аралдың бірнеше топтары арасындағы ынтымақтастық арқылы таратылды.
The steelpan comes in many different forms, and put together is called a steel orchestra. Steel bands traditionally are made up of old pieces of metal such as old irons, tire rims, or steel pipes. Antigua's steel orchestras and iron bands can be found in churches and in many villages, and have been popular since their introduction. Every Carnival there is a competition to dub the best band of the island. Antigua's largest and oldest steel orchestra that still competes is Hell's Gate. It is said that the Brute Force Steel Band was the first steelpan band to record an album. Steel orchestras have evolved to using highly technical instruments costing up to US$1500 for one instrument. These pans are meticulously honed out of the steel drum, sunken and burned over a hot fire, chromed and tuned. This process was perfected in Trinidad and Tobago and exported to Antigua and Barbuda through various collaborations between several of the bands in both island nations.
Калипсо
Калипсо ағылшын тілінде сөйлейтін Кариб бассейнінде әнделді және кедейлер оны әлеуметтік және саяси пікір білдіру үшін платформа ретінде пайдаланды, сырттан келгендерге мағынасын жасыру үшін күрделі метафоралар мен халықтық сілтемелер қолданды. Кейін, 1960 жылдары бастап, туристік қонақүйлерде қолдану үшін калипсоның танымал түрі жасалды. Алғашқы қонақүй калипсошылары – Black Shirt, Skeetch және Dadian болды, оларға екі гитара мен май шелектерінен жасалған бас-гитарадан тұратын аспаптар тобы қосылды. Антигуа карнавалы және Антигуа калипсо королі сайысы 1957 жылы басталды; сол жылы король атанған – Styler. Осы кезеңде автономияның артуына байланысты жеңіске жеткен ұлтшылдық сезіміне бағытталған патриоттық калипсолардың дамуы байқалды. 1960 жылдардың ортасында Антигуа сахнасында екі қарсылас калипсошы – Zemaki және Lord Canary басымдық құрды. Олардың арасындағы бәсекелестік 1970 және 1980 жылдары King Short Shirt пен Swallow арасындағы бәсекелестік ретінде жалғасты. 1980 жылдардың ортасында Burning Flames тобы пайда болды және 1985 жылы "Styley Tight" әнімен жол жүрісінде жеңіске жетті. Олар бүкіл Кариб бассейнінде танымал болды. Қазір калипсо деп аталатын музыканың Тринидад пен Тобагода терең тамырлары бар екені анық, бірақ осы музыка тек бір аралда пайда болды деу дұрыс емес. Кариб теңізіндегі әрбір аралда "кайсо" деп аталатын, көбінесе калипсо деп танылатын музыканың өзіндік түрі бар. Калипсоның пайда болуын нақты бір аралға жатқызу дұрыс емес. Белизде оның түрін пунта дейді. Антигуада оны бенна деп атайды.
Calypso was sung throughout the English speaking Caribbean, and was used by the poor as a platform for social and political commentary, using complex metaphors and folkloric references to obscure their meaning to outsiders. Later, beginning in the 1960s, a popularized kind of calypso was developed for use in tourist hotels. The first hotel calypsonians were Black Shirt, Skeetch and Dadian, who were accompanied by a string ensemble of two guitars and a bass guitar (created out of an oil drum). The Antigua Carnival, and the Antiguan Calypso King competition, began in 1957; the King that year was Styler. This era also saw a growth in patriotic calypsos, focused on an emerging sense of victorious nationalism in the wake of growing autonomy. By the middle of the 1960s, two rival calypsonians dominated the Antiguan scene, Zemaki and Lord Canary. Their conflict was perpetuated as the King Short Shirt and Swallow rivalry during the 1970s and 1980s. In the middle of the 1980s, the Burning Flames emerged, winning the road march with "Styley Tight" in 1985. They achieved pan Caribbean acclaim. It is clear that the genre of music now called calypso had strong roots in Trinidad and Tobago, but it would be inaccurate to suggest that this music started in any one island. Every island in the Caribbean has a form of music that resembles "kaiso", more commonly referred to as calypso. It is inaccurate to attribute the origin of calypso to any island. In Belize, they call their variation punta. In Antigua they call theirs benna.
Сока
Басты ерекшелігі – стаккато бас, Тринидад және Тобагоның Барракпур қаласынан шыққан марқұм Лорд Шортидің туындысы. Ол 1963 жылы "Clock and Dagger" хитімен Лорд Шорти ретінде әйгілі болды. Ол калипсо жанрында ән жазып, өнер көрсетумен бастаған. 1970 жылдары ол калипсоны Тринидадтың Шығыс Үнді халқының музыкасы – чатнимен үйлестіре отырып, эксперименттер жасауға кірісті, бұл үшін ситар және табла сияқты аспаптарды қолданды. Бұл стиль "сока" деп аталды.
The defining staccato bass was the creation of the late Lord Shorty from Barrackpore, Trinidad and Tobago, and rose to fame as Lord Shorty with his 1963 hit "Clock and Dagger". He started out writing songs and performing in the calypso genre. In the 1970s, he began experimenting with calypso by blending it with the local chutney — the music of Trinidad's East Indian population — using instruments such as the sitar and tabla. The style was dubbed "soca".