Уэльс футболшысы Сирил Сидлоудың өмірі мен мансабы

Кіріспе

Уэльстік футболшы

Сирил Сидлоу (26 қараша 1915 – 12 сәуір 2005) – уэльстік футбол қақпашысы. Ол бірнеше футбол клубтарында ойнады, ең бастысы – «Вулвергемптон Уондерерс» және «Ливерпуль» клубтарында.

Өмір және ойыншы карьерасы

Сидлоу Солтүстік Уэльстің Колуин-Бэй қаласында дүниеге келген. Ол Лландуно, Колвин Бей және Вулвергемптон Уондерерс клубтарында ойнады. 1937 жылы оны майор Франк Бакли «Вулвз» клубына шақырды. Сидлоу соғысқа дейін «Вулвз» клубының бірінші нөмірлі қақпашысы болды, бірақ соғыстан кейін Берт Уильямстың қосылуы оның мүмкіндіктерін шектеді. Оның мансабында Англия мен Уэльс арасындағы Ниниан Парктегі есімді матч болды, онда «Вулвз» Англияның қақпашысын (Уильямс) және Уэльстің қақпашысын (Сидлоу) ұсынды. «Вулвз» клубында екі халықаралық қақпашы болғандықтан, Сидлоу қажеттілікке сай келмеді. 1946 жылдың ақпан айында «Ливерпуль» клубының бас жаттықтырушысы Джордж Кей оны сол кездегі рекордтық 4000 фунт стерлингке сатып алды. Сидлоу «Ливерпуль» сапындағы дебютін 1946 жылдың 31 тамызында Брамолл Лейндегі лига матчында өткізіп, клуб үшін алғашқы таза есебін сақтады, ал Лен Карни 90-шы минутта «қызылдарға» жеңіс голын соқты. 24 жасында Сидлоудың мансабы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуымен тоқталды. Ол «қызылдарға» қайта оралғанда 31 жасқа толыпты. Сидлоу, Чарли Эшкрофт және Рэй Миншалл 1946/47 маусымда Анфилдте бірінші нөмірлі жейде үшін күрескен қақпашылар болды – соғыстан кейінгі алғашқы бәсекелестік маусымы. Бәсекелестікке қарамастан, Сидлоуға осы орын берілді, ол Ливерпульдің 24 жылдан кейін алғашқы чемпиондық титулын жеңген маусымдағы 42 ойынның 34-інде қақпаны қорғады. Бұл жеңістің үлкен бөлігі Сидлоудың еңбегі есебінен болды, себебі маусымның соңғы матчында «қызылдардың» жеңіске жетуі міндетті болды. Сидлоудың бұрынғы клубы «Вулвз» титулды жеңу үшін бір ұпайға мұқтаж болды, ал «Ливерпуль» олармен «Молино» стадионында кездесуі керек еді. «Қызылдар» қарсыластарынан бір ұпайға қалып қойды және лига титулын жеңу үшін жеңіске жеткені жөн болды. Анфилдте 5:0 есебімен жеңіске жеткеннен кейін «Вулвз» ойынды жеңіп, чемпиондық атақты жеңуге үміткер болды, бірақ Джек Балмер мен Альберт Стаббинстің голдары, сондай-ақ Сидлоудың және қорғау шебінің «Вулвз» командасын бір голмен шектеуі нәтижесінде Чемпиондық кубок Мерсисайдке баруы керек болды. Сидлоу 1950 жылы Уэмблидегі алғашқы финалда «қызылдармен» бірге көңілі қалды, онда «Арсенал» 2:0 есебімен жеңіске жетіп, ФА кубогын Highbury-ге қайтарып алды. Сидлоудың «Ливерпульдегі» күндері 1950/51 маусымында аяқталды, ол маусымды бірінші нөмірлі қақпашы ретінде бастағаннан кейін. Чарли Эшкрофт пен Рассел Кроссли төрт ойынға ауысты, содан кейін Сидлоу клуб үшін соңғы матчын өткізуге оралды. «Ливерпуль» үшін жағдай жақсы болмады, өйткені «Ньюкасл Юнайтед» 4:2 есебімен жеңіске жетіп, ұпайларын Сент-Джеймс Паркке қайтарып алды. Кроссли қайтадан командаға оралды, ал Сидлоу 1952 жылдың тамызында жоғары деңгейдегі карьерасын аяқтады. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол «Нью-Брайтон» клубында ойнады. Сидлоу карьерасында Уэльс құрамасы сапында жеті матч өткізді.

Sidlow was born in Colwyn Bay, Conwy, North Wales. He played for Llandudno, Colwyn Bay and Wolverhampton Wanderers. He was signed by the Wolves in 1937 by Major Frank Buckley. Sidlow was the first choice Wolves keeper before the war, but the signing of Bert Williams after the war limited his chances. His career included a notable international match between England and Wales at Ninian Park where Wolves supplied both the England keeper (Williams) and Welsh keeper (Sidlow). Wolves had two international goalkeepers which led to Sidlow being surplus to requirements. In February 1946 Liverpool manager George Kay signed him for a then record £4000. Sidlow made his debut for Liverpool on 31 August 1946 in a league match at Bramall Lane, and kept his first clean sheet for the club, with Len Carney scoring a late goal for the Reds in the 90th minute. At the age of 24, Sidlow's career was curtailed with the beginning of the Second World War. He was almost 31 when he re signed for the Reds. Sidlow with Charlie Ashcroft and Ray Minshull were the goalkeepers vying for the number one jersey at Anfield for the 1946/47 season: the first competitive season following the war. Even with the competition, Sidlow was given the position, which he held for 34 of the 42 games in a season that saw Liverpool win their first championship in 24 years. Much of which is owed to Sidlow as the final game of the season was a must win for the Reds. Sidlow's former employers, the Wolves, needed just a point to win the title and Liverpool had to face them at Molineux. The Reds were a point back on their hosts and needed a victory to win the league title. After a comprehensive 5–0 win at Anfield, Wolves were favorites to win the game and take the title, but goals from Jack Balmer and Albert Stubbins, plus Sidlow and the backline keeping Wolves down to one goal meant the Championship trophy would be heading to Merseyside. Sidlow tasted disappointment with the Reds too when they reached their first Wembley final in 1950, Arsenal where the opposition who took the FA Cup back to Highbury after a 2–0 win. Sidlow's Liverpool days were drawn to a close during the 1950/51 after he originally begun the season as first choice. Charlie Ahcroft and Russell Crossley took over for four games before Sidlow came back in to play his last match for the club, Anfield was the place and Newcastle United were the visitors. Things didn't go well for Sidlow and the Reds as The Magpies went back to St James' Park with the points after a 4–2 win. Crossley came back into the side and Sidlow retired in the August 1952, upon retirement from the top level, he went on to play for New Brighton. Sidlow earned seven caps playing for Wales during his career.

Ескерткіш

Оның қайтыс болғаннан кейін, қызы әкесі өмірінің соңына дейін тұрған Perton және Codsall аймақтарында жергілікті ойыншылардың жетістіктерін марапаттау үшін сыйлық беруді ұйымдастырды.